„ისკანდერის“ რაკეტა

მოსაზრება: რისთვის ირგებს „ისკანდერი“ საზღვაო სამოსს

110
(განახლებულია 18:23 29.07.2020)
როგორც სამხედრო მიმომხილველი წერს, „ისკანდერ М“-ის სარაკეტო კომპლექსებით თავისი სახმელეთო და საზღვაო საზღვრების დაცვით რუსეთი ნაციონალურ და საერთაშორისო უსაფრთხოებას აძლიერებს

სტრატეგია ლოგიკურია: რაც მეტი იქნება ეს მოწყობილობა და პოტენციური აგრესორის სავარაუდო ზარალი, მით უფრო გაძლიერდება მშვიდობა ევროპასა და აზიაში.

გაზეთ „იზვესტიას“ წყაროს (რუსეთის თავდაცვის სამინისტროდან) ინფორმაციით, „ისკანდერ-М“-ის ოპერატიულ-ტაქტიკური სარაკეტო კომპლექსები გამოყენებული იქნება მოწინააღმდეგის საზღვაო დესანტსა და გემებზე დარტყმების განსახორციელებლად. სახმელეთო ჯარების სარაკეტო ბრიგადებმა დაიწყეს საზღვაო ბრძოლის ტაქტიკის ათვისება და ტექნოლოგიურად კომპლექსი უკვე მზადაა მოწინააღმდეგის დესანტის მოსაგერიებლად. „ისკანდერ-М“-ს აქვს შესანიშნავი ტექნიკური მახასიათებლები, რომელთა წყალობითაც შეუძლია შორ მანძილზე ამოიცნოს და გაანადგუროს სამიზნე, რისი ანალოგიც მთელ მსოფლიოში არ მოიპოვება.

 „ისკანდერების“ საზღვაო სროლა გაიმართა 20 ივლისს რუსეთის შეიარაღებული ძალების სამხრეთის სამხედრო ოლქის სარაკეტო შენაერთის მოულოდნელი შემოწმების მსვლელობისას. ოპერატიულ-ტაქტიკურმა სარაკეტო კომპლექსებმა პირობითად გაანადგურეს საბრძოლო ტექნიკის ჯგუფი ნაპირზე სადესანტო ხომალდებიდან გადმოტვირთვის მომენტში და აღკვეთეს „მოწინააღმდეგის“ საზღვაო დესანტის მიერ შავი ზღვის სანაპიროს ხელში ჩაგდების მცდელობა.

ჯარის მართვის ავტომატიზებულ სისტემასთან ინტეგრირების მეშვეობით „ისკანდერ-М“-ს სანაპირო დაცვის სიღრმეში შეუძლია რეალური დროის რეჟიმში ავიაციისგან, ფლოტისგან, დაზვერვისგან, უპილოტო თვითმფრინავისგან სამიზნეების შესახებ მითითებების მიღება და მოძრავი მიზნების განადგურება ზღვაში.

 „ისკანდერ-М“-ის ოპერატიულ-ტაქტიკური სარაკეტო კომპლექსები მოუხელთებელია რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის არსებული და პერსპექტიული სისტემებისთვის, შეუძლია გადალახოს 500 კმ 4 წუთში, ამასთან, 9М728 ან Р-500 ქობინების სამიზნე ცდომილება არ აღემატება 1 მეტრს. „ბალისა“ და „ბასტიონის“ სანაპირო სარაკეტო კომპლექსებთან ერთად (ზღვაზე სამიზნის სიშორე 260 და 350 კმ) უფრო მძლავრ „ისკანდერს“ შეუძლია ეშელონირებული თავდაცვის გაძლიერება და რუსეთის საზღვაო საზღვრების აუღებელ ციხე-სიმაგრედ გარდაქმნა.

როგორც ამას წინათ რუსეთის თავდაცვის სამინისტროში აღნიშნეს, მიმდინარეობს ათივე სარაკეტო ბრიგადის გადაიარაღება ოპერატიულ-ტაქტიკური სარაკეტო კომპლექსებით - „ისკანდერ-М“-ით და დამატებით სამის ფორმირება. რუსეთის თავდაცვითი მრეწველობა ყოველწლიურად უშვებს ორ საბრიგადო კომპლექტს. ამავდროულად მიმდინარეობს „ისკანდერების“ მოდერნიზაცია.

საზღვაო სამიზნე  

რუსეთის სანაპიროს თავდაცვაზე ტრადიციულად პასუხისმგებელია საბრძოლო ხომალდები, საზღვაო ავიაცია და ბალტიის, ჩრდილოეთის, წყნარი ოკეანის, შავი ზღვის ფლოტებისა და კასპიის ზღვის ფლოტილიის სანაპირო ჯარები. ამასთან, მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ მობილური გემთსაწინააღმდეგო სარაკეტო კომპლექსები „ბალი“ და „ბასტიონი“.

დროთა განმავლობაში სანაპირო დაცვა ახალი ტექნიკით ივსება. ბალტიის ფლოტი 2019 წელს შეივსო დესანტის საწინააღმდეგო მიმართულების საკუთარი სატანკო პოლკით, შავი ზღვის ფლოტი კი, ყირიმში, გაძლიერდა საჰაერო-სადესანტო ჯარების მესამე პოლკით, სანაპირო დაცვაში „ისკანდერ-М“-ის კომპლექსებით შეიარაღებული სარაკეტო ბრიგადების გამოყენება ზღვაზე რუსეთის შემტევი პოტენციალის ოპერატიულად გაზრდის შესაძლებლობას ქმნის.

შემქმნელის მონაცემებით, რუსული სარაკეტო ბრიგადის სრული კომპლექტი შედგება 51 მანქანისგან. ორ წუთში ბრიგადას შეუძლია 24 რაკეტის გაშვება გადატვირთვის გარეშე.

რაც უფრო მეტ მიზანს გაანადგურებენ „ისკანდერები“, მით ნაკლები ბრძოლა მოუწევთ რუს სამხედროებს ნაპირზე. შრომა ზედმეტი არ არის, რადგან სავარაუდო მოწინააღმდეგის თანამედროვე შემტევი ტაქტიკა ითვალისწინებს საზღვაო დაზვერვის სხვადასხვა ვარიანტს (ბალტიის ზღვა განსაკუთრებით მდიდარია ნატოს მსგავსი წვრთნებით). „ისკანდერების“ მასობრივ შეტევას 500 კმ-ის მანძილზე  შეუძლია დასაწყისშივე ჩაახშოს მოწინააღმდეგის მსგავსი ოპერაცია.

შემთხვევითი არ არის, რომ წვრთნებში „ისკანდერ-М“-ის მონაწილეობა ყოველთვის იწვევს ნატოს სარდლობის გაღიზიანებას, რადგან სარაკეტო კომპლექსების საწინააღმდეგო მოწყობილობა მათ არ გააჩნიათ. და აი ახალი გამოწვევა ალიანსისთვის - „ისკანდერის“ მოდერნიზებული კომპლექსები და შორ მანძილზე საზღვაო სამიზნეების გასანადგურებლად ადაპტირებული რაკეტები ნატოს სამხედრო-საზღვაო ძალების პროვოკაციული აქტივობის საგრძნობლად შემცირებისა და რუსეთის საზღვრების პერიმეტრზე საერთაშორისო უსაფრთხოების გაძლიერების შესაძლებლობას იძლევა. მნიშვნელოვანია, ხაზგასმით აღინიშნოს: რუსეთი არავის ემუქრება, მხოლოდ ასიმეტრიულად პასუხობს დასავლეთის მტრულ განწყობას, ადეკვატურად რეაგირებს ბალტიისა და შავი ზღვის რეგიონებში დასავლეთის სამხედრო ბლოკის მზარდ შემტევ პოტენციალზე. თუ ალიანსი შეწყვეტს რუსეთის საზღვრების მახლობლად რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის აშკარად ანტირუსული პოზიციების განთავსებას, „ისკანდერები“ თავიანთი უნიკალური შესაძლებლობების დემონსტრირებას მხოლოდ პოლიგონებზე გააგრძელებენ.

შეუდარებელი კვაზიბალისტიკა

ოპერატიულ-ტაქტიკური სარაკეტო კომპლექსი „ისკანდერ-М“ გამიზნულია 500 კმ მანძილზე მცირე ზომის მაღალი სიზუსტის სამიზნეების გასანადგურებლად. ობიექტის მიზანში ამოსაღებად გამოყენებულია ინერციული სანავიგაციო სისტემა და სიგნალი „ГЛОНАСС-ის“ თანამგზავრიდან. ფინალურ მონაკვეთზე აქტიურდება ჭკვიანი ოპტიკური თვითდამიზნების მოწყობილობა, რომელიც სიზუსტეს რამდენიმე მეტრის დაშორებით უზრუნველყოფს. რაკეტებისთვის მიმართულების შეცვლა შეიძლება გაშვების შემდეგ, რაც მოძრავი სამიზნეების, მათ შორის, მოწინააღმდეგის სამხედრო-საზღვაო ძალების ხომალდების განადგურების შესაძლებლობას იძლევა.

კომპლექსი აღჭურვილია ორი სახის რაკეტებით: აერობალისტიკური 9М723 - დაფრინავენ კვაზიბალისტიკური ტრაექტორიით 50 კმ-მდე სიმაღლეზე, ფრთოსანი 9М728 ან Р-500 - სამიზნისკენ მიფრინავენ დაბალ სიმაღლეებზე. მაღალი სამიზნის რაკეტებს - „ისკანდერს“ - აქვს რთული საფრენი ტრაექტორია, მოუხელთებელია ყველა არსებული ჰაერსაწინააღმდეგო-რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვითი სისტემისთვის. აფრენისა და მიზანთან მიახლოების შემდეგ რაკეტები ენერგიულად მანევრირებენ 20-დან 30g-მდე ზედმეტი ტვირთით. რაკეტის სასტარტო მასა - 3,8 ტონაა, სიგრძე - 7,2 მეტრი, სიჩქარე - 2კმ წამში, ინტერვალი გაშვებებს შორის - ერთი წუთი.

„სანაპიროზე“ ძირითადი სამიზნე ობიექტებია - სარაკეტო კომპლექსები და ზალპური ცეცხლის რეაქტიული სისტემები, საბრძოლო ავიაცია აეროდრომებზე, სამეთაურო პუნქტები და მოწინააღმდეგის კავშირის კვანძები.

ოპერატიულ-ტაქტიკური სარაკეტო კომპლექსი „ისკანდერ-М“ ჯაბნის ყველა უცხოურ ანალოგს (Lance, ATACMS, Pluton) სიზუსტით, გასაშვებად რაკეტების მომზადების ოპერატიულობით და სხვა მახასიათებლებით. კომპლექსის მთავარი უპირატესობებია: სტრატეგიული მობილობა, ფარული საბრძოლო მორიგეობისა და სარაკეტო დარტყმების განხორციელების შესაძლებლობა, ავტომატური გათვლა, საცეცხლე და რადიოელექტრონული წინააღმდეგობის პირობებში საბრძოლო ამოცანის შესრულების მაღალი ალბათობა. შეგახსენებთ, რომ რუსული „ისკანდერები“ წარმატებით შემოწმდა საბრძოლო პირობებში სირიის არაბული რესპუბლიკის ტერიტორიაზე. შესადარებლად, აშშ-ში უარი განაცხადეს „ისკანდერის“ საკუთარ ანალოგზე, რადგან კომპანია Raytheon-მა ვერ შეძლო ახალი მაღალტექნოლოგიური ოპერატიულ-ტაქტიკური სარაკეტო კომპლექსის დამზადება პენტაგონისთვის.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

110
რუსული ვაქცინა

მოსაზრება: დიდი პოლიტიკის პატარა გეშეფტი

226
(განახლებულია 23:41 18.09.2020)
რუსეთის ლიდერობა კორონავირუსის ვაქცინის შექმნაში დასავლეთისთვის უბრალოდ უსიმოვნო სიურპრიზი კი არ გამოდგა, არამედ აღმაშფოთებელი გამოწვევა ― როგორც პოლიტიკური, ისე ფინანსური მოსაზრებებით.

ირინა ალქსნისი

ერთი მხრივ, ჩამორჩენილ ღრმად არადემოკრატიულ რუსეთს უბრალოდ არ აქვს მსგავსი გარღვევების უფლება რთულ სამეცნიერო და ტექნოლოგიურ მოწინავე სფეროებში.

მეორე მხრივ, ფსონზე იმდენად ასტრონომიული თანხა დევს, რომ მარტო იმაზე ფიქრიც კი, რომ მან შესაძლოა დასავლურ ფარმაცევტულ კონცერნებს გვერდი აუაროს, იქ მჟავიანობის აწევას იწვევს. თუნდაც ინდოეთისთვის 100 მილიონი დოზა ვაქცინის მიწოდების თაობაზე მოლაპარაკებები რად ღირს.

არაფერია გასაკვირი იმაში, რომ რუსეთი თავისი მეცნიერების მუშაობის დისკრედიტაციის მრავალრიცხოვან მცდელობებს წააწყდა: დიდი პოლიტიკა, დიდი ფული.

მაგრამ ზვიგენების გვერდით ყოველთვის მოიძებნება ადგილი პაწაწინა თევზებისთვის, რომლებიც რეგულარულად იღებენ ნასუფრალს.

სწორედ ასეთი ამბავი დაიწყო მას შემდეგ, რაც ერთ-ერთ უძველეს და გავლენიან სამეცნიერო ჟურნალ The Lancet-ში „სპუტნიკ-V"-ს გამოცდის შედეგებზე პუბლიკაცია გამოქვეყნდა. სტატიას ელვისებურად მოჰყვა კრიტიკა.

ხმამაღალ ახალ ამბად იქცა მსოფლიო მასმედიით გავრცელებული ღია წერილი, რომელშიც ამერიკის ტემპლის უნივერსიტეტის ბიოლოგიის პროფესორმა ენრიკო ბუჩიმ შიში გამოთქვა „რუსი მეცნიერების მიერ დაშვებული სავარაუდო შეცდომების“ გამო. მას 25-მდე დასავლელმა მეცნიერმა დაუჭირა მხარი.

The Lancet-მა რუს სწავლულებს მათთვის პასუხის გაცემა შესთავაზა, რაც გაკეთდა კიდეც. გამალეის ცენტრმა გამოცემას სრულფორმატიანი კლინიკური პროტოკოლი მიაწოდა რუსული ვაქცინის კვლევაზე. რუსეთის პირდაპირი ინვესტიციების ფონდის პრეზიდენტმა კირილ დმიტრიევმა გამოაქვეყნა მასალა, რომელშიც გაშლილად უპასუხა კრიტიკოსების ძირითად პრეტენზიებს და იმავდროულად ურჩია მათ, "საკუთარ თვალში მოეძებნათ დირე".

ამ შემთხვევაში პრობლემა მდგომარეობს არა მარტო წმიდა სამეცნიერო მატერიებში, რომლებზე კონცენტრაციაც მოახდინეს რუსმა მკვლევარებმა.  

საქმე ისაა, რომ თავად სკანდალური წერილის ავტორია მეტად შესამჩნევი პიროვნება. „ბი-ბი-სის“ მასალაში ენრიკო ბუჩი „ცრუ მეცნიერებასთან ცნობილ მებრძოლადაა“ მოხსენიებული. თუმცა უფრო მართებული იქნებოდა, მის დასახასიათებლად „მეცნიერ-ბიზნესმენი“ გამოყენებულიყო.

2016 წელს ბუჩიმ დააარსა კომპანია Resis Srl, რომელიც სამეცნიერო ნაშრომების ვერიფიკაციაზე, მათი კორექტულობისა და კეთილსინდისიერების შემოწმებაზე სპეციალიზდება.

ეს საკმაოდ მოდური თემაა თანამედროვე მეცნიერებაში. ბოლო წლებში ძალიან ხშირად იჭერენ მკვლევარებს შეცდომებზე, მათ შორის, საკმაოდ უხეშზე. საუბარი მაინცდამაინც თაღლითობაზე ან ბოროტად გამოყენებაზე არ არის, ხშირად ადგილი აქვს უბრალოდ პატიოსან შეცდომას, რაც მხილების შემდეგ მაინც ურტყამს მეცნიერისა თუ მთელი სამეცნიერო ინსტიტუტების რეპუტაციას.

სწორედ ამგვარი პრობლემებისთვის თავის ასარიდებლად ავტორები და კვლევითი სტრუქტურები ხშირად მიმართავენ საკუთარი ტექსტების დამოუკიდებელ აუდიტს მათი პუბლიკაციის წინ. კერძოდ, ბუჩის კომპანია ამგვარი საქმისთვის დაიქირავა გერმანიის ფრიც ლიპმანის ინსტიტუტმა, რომლის გარშემოც ცოტა ხნის წინ ხმამაღალი სკანდალი აგორდა გამოქვეყნებულ მასალებში უგვანო შეცდომებისთვის. ამ ისტორიის შესახებ დაწვრილებით წერდა ერთი წლის წინ ჟურნალი Nature.

2019 წელს იგივე Nature-ში გამოქვეყნდა მასალა, რომელიც ბუჩის თანაავტორობით გამოსული სამეცნიერო ნაშრომის კეთილსინდისიერებას ეხებოდა. იქ პატიოსნად იყო მითითებული, რომ ენრიკო ბუჩის ინტერესთა კონფლიქტი ჰქონდა.

მარტივად რომ ვთქვათ, როდესაც კომერციული კომპანიის მფლობელი საჯაროდ გამოდის და საუბრობს საქმიანობაზე, რომელშიც ის სპეციალიზდება, ეს არსებითად მისი ფირმის რეკლამა ხდება. მაგრამ, რაღა თქმა უნდა, როცა საუბარია რუსული ვაქცინის „მხილებაზე“, მაშინ ამგვარი დეტალები სრულიად არ არის მნიშვნელოვანი.

დასავლეთმა ბუჩის ღია წერილი იმისთვის გამოიყენა, რომ კიდევ ერთი დარტყმა მიეყენებინა რუსული მიღწევისთვის იმ იმედით, რომ ჩაეშალა ან თუნდაც შეესუსტებინა მისი ლიდერობა. ხოლო თავად პროფესორმა ისეთი პიარი მიიღო, რომელზეც ვერც კი იოცნებებდა სხვა შემთხვევაში.

ეჭვი არ არის, რომ ეს მას ახალ და ძალიან მიმზიდველ კომერციულ კონტრაქტებს მოუტანს. მაგრამ ამას არანაირი კავშირი არ აქვს არც მედიცინასთან და არც ასობით ათასი ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენასთან მთელ მსოფლიოში.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

226
ალექსეი ბავალნი მოსკოვში გამართულ მიტინგზე

მოსაზრება: გერმანია ალექსეი ნავალნის გაჩუმებას აიძულებს

71
(განახლებულია 19:58 16.09.2020)
ალექსეი ნავალნიმ სოციალურ ქსელებში ჰოსპიტალიზაციის შემდგომი პირველი ფოტო გამოაქვეყნა და დაწერა, რომ ჯანმრთელობის პრობლემები, ზოგადი პოზიტიური დინამიკის ფონზე, მაინც აქვს.

ირინა ალქსნისი

ხოლო ორშაბათს გამართულ პრესკონფერენციაზე გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ჰაიკო მაასმა მოითხოვა, შეეწყვიტათ ბლოგერის „ნოვიჩოკით“ მოწამვლის შესახებ გაკეთებული დასკვნების კრიტიკა, ვინაიდან საფრანგეთსა და შვედეთში არსებულმა რომელიღაც დამოუკიდებელმა ლაბორატორიებმა ბუნდესვერის სპეციალისტების დასკვნები დაადასტურეს. ეს ლაბორატორიები „რომელიღაც“ იმიტომაა, რომ მათი ინფორმაციები ასევე გასაიდუმლოებულია.

საეჭვოა, რომ საგარეო უწყების ხელძძღვანელს სურვილი შეუსრულდეს. სამაგიეროდ ბევრად დამაჯერებელია სრულიად საპირისპირო შედეგი, ვინაიდან გერმანიის ხელისუფლებას თავად ალექსეი ნავალნიმ გამოსდო კვანტი.

გამოცემა New York Times-მა, გერმანიის უსაფრთხოების ორგანოების მაღალჩინოსანზე დაყრდნობით, გაავრცელა ინფორმაცია, რომ გამოჯანმრთელების შემდეგ ნავალნი რუსეთში დაბრუნებას აპირებს „მოღვაწეობის გასაგრძელებლად“.

თუ გაზეთის ინსაიდი სიმართლეს შეესაბამება, მაშინ ნავალნის მართლაც სასიხარულოდ აქვს საქმე, ვინაიდან ასეთი სურვილი არაორაზროვნად მოწმობს მისი კოგნიტიური ფუნქციების შენარჩუნებაზე, რაც, ექიმების კომენტარებით თუ ვიმსჯელეთ, ბლოგერის მძიმე მდგომარეობიდან გამომდინარე, სულაც არ იყო გარანტირებული.

ბოლო ორი ათწლეულის განმავლობაში რუსეთი კარის გაჯახუნებით არაერთმა ისეთმა ადამიანმა დატოვა, რომლებიც მანამდე შესამჩნევი საზოგადოებრივ–პოლიტიკური ფიგურები იყვნენ. შედეგი კი ყოველთვის ერთნაირი დგებოდა: ისინი ელვისებურად კარგავდნენ საზოგადოებრივ წონას, ითქვიფებოდნენ რა ემიგრანტების საერთო მასაში, რომლებიც არავის აინტერებდა. და კრემლთან უკომპრომისო მებრძოლების მდგომარეობასთან ერთად ისინი ამ სტატუსთან დაკავშირებულ ფინანსურ შესაძლებლობებსაც კარგავდნენ — რუს ოპოზიციონერებს შორის ხოდორკოვსკის მსგავსი მართლაც მდიდარი ადამიანები ცოტანი არიან.  

შედეგად – ყველაფერი ის, რა მათ რჩებათ, სოციალურ ქსელებში ღვარძლის ფრქვევაა პრაღაში, რიგასა თუ ლონდონში არსებული მათი პატარა ბინებიდან. ხოლო კიდევ უფრო სამწუხარო შემთხვევაში სულაც ახალი ქვეყნის „სადამსჯელო ფსიქიატრიის“ დოლაბებში შეიძლება აღმოჩნდე, როგორც ეს პიოტრ პავლენსკის დაემართა.

სხვათა შორის, შეცდომებზე ისწავლეს. თემა „სამუდამოდ ვტოვებ რუსეთს, დაე, უჩემოდ დაიღუპოს“ სულ უფრო იშვიათად და ჩუმად ისმის ყოველ მომდევნო წელს.

აი, ალექსეი ნავალნისთვის კი მსგავსი შედეგი განსაკუთრებით საწყენი იქნებოდა. გარდა იმისა, რომ ის რუსეთის ყველაზე ცნობილ ოპოზიციონერად იქცა, მან ასევე ძალიან ეფექტური სისტემა ააწყო თავისი მომხრეებისგან ფინანსების „ამოსაქაჩად“. ბოლო წლების განმავლობაში სწორედ ეს უზრუნველყოფდა მისთვის უამრავ სასიამოვნო ბონუსსა და ცხოვრების მეტად მაღალ დონეს — დაწყებული ძვირაღირებულ უცხოურ კურორტებზე ოჯახთან ერთად დასვენებით, დასრულებული ქალიშვილის სტენფორდის უნივერსიტეტში სწავლით.

არაფერია გასაკვირი იმაში, რომ ბლოგერს იოტისოდენი სურვილიც არ აქვს, მიატოვოს „ოფლისღვრით მოპოვებული“ და მეორე სკრიპალად იქცეს, რომელიც თითქოს ბრიტანეთის სპეცსამსახურებმა სამყაროს დასასრულს მდებარე ყრუ კუთხეში გაგზავნეს, ნაცვლად უძველეს სოლსბერიში მყუდრო ცხოვრებისა — და ეს ყველაფერი ГРУ-ს მკვლელებისგან სასწაულებრივი გადარჩენის შესახებ ლეგენდის განსამტკიცებლად.

სწორედ აქ იჩენს თავს პრინციპული განსხვავება ალექსეი ნავალნისა და დასავლეთის მიერ დახატულ სურათს შორის მისი ავადმყოფობის შესახებ. გერმანელების მიერ დასმული დიაგნოზი დაუშვებელს ხდის მის დაბრუნებას სამშობლოში, გამომდინარე უსაფრთხოებიდან. მაგრამ ის ფაქტი, რომ ბლოგერი ჯიუტად მოიწევს უკან, პირდაპირ დრაკონის ხახაში, რომელმაც ის ვითომ ლამის მოკლა, იმას ნიშნავს, რომ რუსეთის ხელისუფლების მიერ „ნოვიჩოკით“ მოწამვლისა და მისი სიცოცხლისთვის საფრთხის არსებობისა უბრალოდ არ სჯერა.

უფრო უარესიც: სამშობლოში ნავალნი ეპიკრიზით უნდა დაბრუნდეს. ხოლო გერმანული მხარე, როგორც ცნობილია, უარს ამბობს მოსკოვისთვის ნებისმიერი ინფორმაციის მიწოდებაზე, რომელიც ნავალნის დიაგნოზს დაადასტურებდა. რუსეთის გენპროკურატურამ მორიგი მოთხოვნა გაუგზავნა გერმანელ კოლეგებს, რათა ბლოგერის ავადმყოფობის მთელი ისტორიის შემოწმება ჩაეტარებინა, მაგრამ ბერლინის ხელშეწყობის იმედად ყოფნა გამორიცხულია. სამაგიეროდ კლინიკა „შარიტედან“ მიღებულმა ამონაწერმა, რომელსაც ბლოგერი თან ჩამოიტანს, შესაძლოა უამრავი საინტერესო ინფორმაცია მისცეს რუსეთის კომპეტენტურ ორგანოებს.

მოკლედ, ნავალნის სურვილი, აუცილებლად დაბრუნდეს რუსეთში, გერმანელებს მეტად უსიამოვნო მდგომარეობაში აყენებს, ვინაიდან ეს მათ იმ ბოდვის გროვის საბოლოო ჩამოშლით ემუქრება, რომელიც მათ ამ კვირებში ააგეს. 

სხვათა შორის, ბრიტანელებს ეს მომენტი ბევრად დახვეწილად ჰქონდათ დამუშავებული. გარდა იმისა, რომ სკრიპალების მოწამვლის შოუ შთაბეჭდილებას ახდენდა თავისი მასშტაბურობითა და დეტალირების დახვეწილობით — სახლების ნგრევის ჩათვლით, „მსხვერპლიც“ ძალიან გონივრულად იყო შერჩეული: ყველასთვის უინტერესო და არასაჭირო ყოფილი შპიონი, რომელიც ზუსტად იმას გააკეთებდა, რასაც კურატორები ეტყოდნენ. მაგრამ საჩვენებელი მომენტი ისაა, რომ ლონდონმაც კი არ გარისკა სკრიპალისთვის მოქმედების მინიმალური თავისუფლება მიეცა — არც ერთხელ არ დაალაპარაკა ჟურნალისტებსა და დიპლომატებს.

ალექსეი ნავალნის დათანხმება კი, ოჯახთან ერთად ნებაყოფლობით მიატოვოს რუსეთის მთავარი ოპოზიციონერის ტკბილი ცხოვრება, შესაძლოა გერმანელებისთვის უკიდურესად არატრივიალური ამოცანა გამოდგეს.

ბლოგერისთვის ცუდი ახალი ამბავი ისაა, რომ მისი დაბრუნება რუსეთში იმდენად უსიამოვნო შედეგებით ემუქრება მთელი ამ ალიაქოთის მომწყობ ბერლინს, რომ იქ ამ პრობლემის მოსაგვარებლად შეიძლება ისეთ მეთოდებსაც კი მიმართონ, რომლებიც სიტყვების „დათანხმება“ და „ნებაყოფლობით“ გამოყენებას არ ითვალისწინებს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

71
თელასი

„თელასი": თბილისის რომელ უბნებს შეეზღუდება ელექტროენერგიის მიწოდება 21 სექტემბერს

0
(განახლებულია 19:46 20.09.2020)
გადაუდებელი სარემონტო სამუშაოების გამო დედაქალაქის სხვადასხვა უბნებში ელექტროენერგიის მიწოდება დროებით შეიზღუდება.

თბილისი, 21 სექტემბერი — Sputnik. სააქციო საზოგადოება „თელასი" იუწყება, რომ 21 სექტემბერს გადაუდებელი სარემონტო სამუშაოების გამო დედაქალაქის სხვადასხვა უბანში ელექტროენერგიის მიწოდება დროებით შეიზღუდება.

ნაძალადევის რაიონი

10:30 საათიდან 18:00 საათამდე შეზღუდვა შეეხება: ზღვისუბნის დასახლების X კვარტლის, ანაპის 414-ე დივიზიის და შატილის ქუჩების მოსახლეობას.

გლდანის რაიონი

11:00 საათიდან 16:00 საათამდე შეზღუდვა შეეხება: მუხიანის IVბ მიკრორაიონის მოსახლეობას.

საბურთალოს რაიონი

12:00 საათიდან 14:00 საათამდე შეზღუდვა შეეხება: პეკინის გამზირის (ნაწილობრივ) მოსახლეობას.

ვაკის რაიონი

10:00 საათიდან 12:00 საათამდე შეზღუდვა შეეხება: არაყიშვილის ქუჩის (ნაწილობრივ) მოსახლეობას.

კომპანია ბოდიშს უხდის მომხმარებლებს შექმნილი დისკომფორტის გამო. სამუშაოების დასრულების შემდეგ აბონენტებს ელექტრომომარაგება აღუდგება.

0
თემები:
თბილისი დღეს