„ისკანდერის“ რაკეტა

მოსაზრება: რისთვის ირგებს „ისკანდერი“ საზღვაო სამოსს

147
(განახლებულია 18:23 29.07.2020)
როგორც სამხედრო მიმომხილველი წერს, „ისკანდერ М“-ის სარაკეტო კომპლექსებით თავისი სახმელეთო და საზღვაო საზღვრების დაცვით რუსეთი ნაციონალურ და საერთაშორისო უსაფრთხოებას აძლიერებს

სტრატეგია ლოგიკურია: რაც მეტი იქნება ეს მოწყობილობა და პოტენციური აგრესორის სავარაუდო ზარალი, მით უფრო გაძლიერდება მშვიდობა ევროპასა და აზიაში.

გაზეთ „იზვესტიას“ წყაროს (რუსეთის თავდაცვის სამინისტროდან) ინფორმაციით, „ისკანდერ-М“-ის ოპერატიულ-ტაქტიკური სარაკეტო კომპლექსები გამოყენებული იქნება მოწინააღმდეგის საზღვაო დესანტსა და გემებზე დარტყმების განსახორციელებლად. სახმელეთო ჯარების სარაკეტო ბრიგადებმა დაიწყეს საზღვაო ბრძოლის ტაქტიკის ათვისება და ტექნოლოგიურად კომპლექსი უკვე მზადაა მოწინააღმდეგის დესანტის მოსაგერიებლად. „ისკანდერ-М“-ს აქვს შესანიშნავი ტექნიკური მახასიათებლები, რომელთა წყალობითაც შეუძლია შორ მანძილზე ამოიცნოს და გაანადგუროს სამიზნე, რისი ანალოგიც მთელ მსოფლიოში არ მოიპოვება.

 „ისკანდერების“ საზღვაო სროლა გაიმართა 20 ივლისს რუსეთის შეიარაღებული ძალების სამხრეთის სამხედრო ოლქის სარაკეტო შენაერთის მოულოდნელი შემოწმების მსვლელობისას. ოპერატიულ-ტაქტიკურმა სარაკეტო კომპლექსებმა პირობითად გაანადგურეს საბრძოლო ტექნიკის ჯგუფი ნაპირზე სადესანტო ხომალდებიდან გადმოტვირთვის მომენტში და აღკვეთეს „მოწინააღმდეგის“ საზღვაო დესანტის მიერ შავი ზღვის სანაპიროს ხელში ჩაგდების მცდელობა.

ჯარის მართვის ავტომატიზებულ სისტემასთან ინტეგრირების მეშვეობით „ისკანდერ-М“-ს სანაპირო დაცვის სიღრმეში შეუძლია რეალური დროის რეჟიმში ავიაციისგან, ფლოტისგან, დაზვერვისგან, უპილოტო თვითმფრინავისგან სამიზნეების შესახებ მითითებების მიღება და მოძრავი მიზნების განადგურება ზღვაში.

 „ისკანდერ-М“-ის ოპერატიულ-ტაქტიკური სარაკეტო კომპლექსები მოუხელთებელია რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის არსებული და პერსპექტიული სისტემებისთვის, შეუძლია გადალახოს 500 კმ 4 წუთში, ამასთან, 9М728 ან Р-500 ქობინების სამიზნე ცდომილება არ აღემატება 1 მეტრს. „ბალისა“ და „ბასტიონის“ სანაპირო სარაკეტო კომპლექსებთან ერთად (ზღვაზე სამიზნის სიშორე 260 და 350 კმ) უფრო მძლავრ „ისკანდერს“ შეუძლია ეშელონირებული თავდაცვის გაძლიერება და რუსეთის საზღვაო საზღვრების აუღებელ ციხე-სიმაგრედ გარდაქმნა.

როგორც ამას წინათ რუსეთის თავდაცვის სამინისტროში აღნიშნეს, მიმდინარეობს ათივე სარაკეტო ბრიგადის გადაიარაღება ოპერატიულ-ტაქტიკური სარაკეტო კომპლექსებით - „ისკანდერ-М“-ით და დამატებით სამის ფორმირება. რუსეთის თავდაცვითი მრეწველობა ყოველწლიურად უშვებს ორ საბრიგადო კომპლექტს. ამავდროულად მიმდინარეობს „ისკანდერების“ მოდერნიზაცია.

საზღვაო სამიზნე  

რუსეთის სანაპიროს თავდაცვაზე ტრადიციულად პასუხისმგებელია საბრძოლო ხომალდები, საზღვაო ავიაცია და ბალტიის, ჩრდილოეთის, წყნარი ოკეანის, შავი ზღვის ფლოტებისა და კასპიის ზღვის ფლოტილიის სანაპირო ჯარები. ამასთან, მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ მობილური გემთსაწინააღმდეგო სარაკეტო კომპლექსები „ბალი“ და „ბასტიონი“.

დროთა განმავლობაში სანაპირო დაცვა ახალი ტექნიკით ივსება. ბალტიის ფლოტი 2019 წელს შეივსო დესანტის საწინააღმდეგო მიმართულების საკუთარი სატანკო პოლკით, შავი ზღვის ფლოტი კი, ყირიმში, გაძლიერდა საჰაერო-სადესანტო ჯარების მესამე პოლკით, სანაპირო დაცვაში „ისკანდერ-М“-ის კომპლექსებით შეიარაღებული სარაკეტო ბრიგადების გამოყენება ზღვაზე რუსეთის შემტევი პოტენციალის ოპერატიულად გაზრდის შესაძლებლობას ქმნის.

შემქმნელის მონაცემებით, რუსული სარაკეტო ბრიგადის სრული კომპლექტი შედგება 51 მანქანისგან. ორ წუთში ბრიგადას შეუძლია 24 რაკეტის გაშვება გადატვირთვის გარეშე.

რაც უფრო მეტ მიზანს გაანადგურებენ „ისკანდერები“, მით ნაკლები ბრძოლა მოუწევთ რუს სამხედროებს ნაპირზე. შრომა ზედმეტი არ არის, რადგან სავარაუდო მოწინააღმდეგის თანამედროვე შემტევი ტაქტიკა ითვალისწინებს საზღვაო დაზვერვის სხვადასხვა ვარიანტს (ბალტიის ზღვა განსაკუთრებით მდიდარია ნატოს მსგავსი წვრთნებით). „ისკანდერების“ მასობრივ შეტევას 500 კმ-ის მანძილზე  შეუძლია დასაწყისშივე ჩაახშოს მოწინააღმდეგის მსგავსი ოპერაცია.

შემთხვევითი არ არის, რომ წვრთნებში „ისკანდერ-М“-ის მონაწილეობა ყოველთვის იწვევს ნატოს სარდლობის გაღიზიანებას, რადგან სარაკეტო კომპლექსების საწინააღმდეგო მოწყობილობა მათ არ გააჩნიათ. და აი ახალი გამოწვევა ალიანსისთვის - „ისკანდერის“ მოდერნიზებული კომპლექსები და შორ მანძილზე საზღვაო სამიზნეების გასანადგურებლად ადაპტირებული რაკეტები ნატოს სამხედრო-საზღვაო ძალების პროვოკაციული აქტივობის საგრძნობლად შემცირებისა და რუსეთის საზღვრების პერიმეტრზე საერთაშორისო უსაფრთხოების გაძლიერების შესაძლებლობას იძლევა. მნიშვნელოვანია, ხაზგასმით აღინიშნოს: რუსეთი არავის ემუქრება, მხოლოდ ასიმეტრიულად პასუხობს დასავლეთის მტრულ განწყობას, ადეკვატურად რეაგირებს ბალტიისა და შავი ზღვის რეგიონებში დასავლეთის სამხედრო ბლოკის მზარდ შემტევ პოტენციალზე. თუ ალიანსი შეწყვეტს რუსეთის საზღვრების მახლობლად რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის აშკარად ანტირუსული პოზიციების განთავსებას, „ისკანდერები“ თავიანთი უნიკალური შესაძლებლობების დემონსტრირებას მხოლოდ პოლიგონებზე გააგრძელებენ.

შეუდარებელი კვაზიბალისტიკა

ოპერატიულ-ტაქტიკური სარაკეტო კომპლექსი „ისკანდერ-М“ გამიზნულია 500 კმ მანძილზე მცირე ზომის მაღალი სიზუსტის სამიზნეების გასანადგურებლად. ობიექტის მიზანში ამოსაღებად გამოყენებულია ინერციული სანავიგაციო სისტემა და სიგნალი „ГЛОНАСС-ის“ თანამგზავრიდან. ფინალურ მონაკვეთზე აქტიურდება ჭკვიანი ოპტიკური თვითდამიზნების მოწყობილობა, რომელიც სიზუსტეს რამდენიმე მეტრის დაშორებით უზრუნველყოფს. რაკეტებისთვის მიმართულების შეცვლა შეიძლება გაშვების შემდეგ, რაც მოძრავი სამიზნეების, მათ შორის, მოწინააღმდეგის სამხედრო-საზღვაო ძალების ხომალდების განადგურების შესაძლებლობას იძლევა.

კომპლექსი აღჭურვილია ორი სახის რაკეტებით: აერობალისტიკური 9М723 - დაფრინავენ კვაზიბალისტიკური ტრაექტორიით 50 კმ-მდე სიმაღლეზე, ფრთოსანი 9М728 ან Р-500 - სამიზნისკენ მიფრინავენ დაბალ სიმაღლეებზე. მაღალი სამიზნის რაკეტებს - „ისკანდერს“ - აქვს რთული საფრენი ტრაექტორია, მოუხელთებელია ყველა არსებული ჰაერსაწინააღმდეგო-რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვითი სისტემისთვის. აფრენისა და მიზანთან მიახლოების შემდეგ რაკეტები ენერგიულად მანევრირებენ 20-დან 30g-მდე ზედმეტი ტვირთით. რაკეტის სასტარტო მასა - 3,8 ტონაა, სიგრძე - 7,2 მეტრი, სიჩქარე - 2კმ წამში, ინტერვალი გაშვებებს შორის - ერთი წუთი.

„სანაპიროზე“ ძირითადი სამიზნე ობიექტებია - სარაკეტო კომპლექსები და ზალპური ცეცხლის რეაქტიული სისტემები, საბრძოლო ავიაცია აეროდრომებზე, სამეთაურო პუნქტები და მოწინააღმდეგის კავშირის კვანძები.

ოპერატიულ-ტაქტიკური სარაკეტო კომპლექსი „ისკანდერ-М“ ჯაბნის ყველა უცხოურ ანალოგს (Lance, ATACMS, Pluton) სიზუსტით, გასაშვებად რაკეტების მომზადების ოპერატიულობით და სხვა მახასიათებლებით. კომპლექსის მთავარი უპირატესობებია: სტრატეგიული მობილობა, ფარული საბრძოლო მორიგეობისა და სარაკეტო დარტყმების განხორციელების შესაძლებლობა, ავტომატური გათვლა, საცეცხლე და რადიოელექტრონული წინააღმდეგობის პირობებში საბრძოლო ამოცანის შესრულების მაღალი ალბათობა. შეგახსენებთ, რომ რუსული „ისკანდერები“ წარმატებით შემოწმდა საბრძოლო პირობებში სირიის არაბული რესპუბლიკის ტერიტორიაზე. შესადარებლად, აშშ-ში უარი განაცხადეს „ისკანდერის“ საკუთარ ანალოგზე, რადგან კომპანია Raytheon-მა ვერ შეძლო ახალი მაღალტექნოლოგიური ოპერატიულ-ტაქტიკური სარაკეტო კომპლექსის დამზადება პენტაგონისთვის.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

147
რუსეთისა და ევროკავშირის დროშები

მოსაზრება: რუსეთი და ევროკავშირი გაყრა და ფლოსტები ფოსტით?

34
(განახლებულია 22:10 19.02.2021)
ბოლო რამდენიმე დღეა, რაც მთელი მსოფლიო განიხილავს რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის სერგეი ლავროვის სენსაციურ განცხადებას.

პაველ დანილინი

როდესაც მას ჰკითხეს, მიემართება თუ არა რუსეთი ევროკავშირთან განხეთქილების მიმართულებით, მან გასაოცარი პირდაპირობით უპასუხა: „თუ კიდევ ერთხელ დავინახავთ, რომ რაღაც სფეროში ისევ წესდება სანქციები, რომლებიც რისკებს უქმნის ჩვენს ეკონომიკას, მათ შორის ყველაზე მგრძნობიარე სფეროებში — დიახ“.

ლავროვის თქმით, რუსეთს არ სურს, „მსოფლიო ცხოვრებისგან“ იზოლირებული აღმოჩნდეს, მაგრამ ამისთვის მზად უნდა იყოს. „გსურს მშვიდობა? ემზადე ომისთვის“, — დაამატა მან.

რუსეთის მზადყოფნა ევროკავშირთან ურთიერთობების გასაწყვეტად — საერთაშორისო არენაზე ტოპ–დონის ახალი ამბავია. ორიოდე დღის შემდეგ სერგეი ლავროვმა ფინეთის საგარეო საქმეთა მინისტრთან პეკა ჰაავისტოსთან საუბრისას დააზუსტა და განმარტა რუსეთის პოზიცია: „ჩვენ მზად ვართ პრობლემებზე მსჯელობისთვის. როცა ეს რუსეთის ინტერესებსაც აკმაყოფილებს, ჩვენ ვთანამშრომლობთ კლიმატური ცვლილებებისა და გარემოს დაცვის საკითხებშიც. მაგრამ ამ ურთიერთობების კარკასი შეგნებულად დაიშალა ბრიუსელის ინიციატივით“.

გარდა ამისა, ლავროვმა ისიც გაიხსენა, რომ ევროკავშირის უმაღლესმა წარმომადგენელმა უცხოეთისა და უსაფრთხოების პოლიტიკის საკითხებში ჟოზეპ ბორელმა რუსეთიდან შინ დაბრუნების შემდეგ მთელი რიგი არამეგობრული განცხადებები გააკეთა. კერძოდ, ბორელის თქმით, რუსეთმა არ გაამართლა მოლოდინები, ვერ იქცა თანამედროვე დემოკრატიად და სწრაფად შორდება ევროპას.

სინამდვილეში კი, ლავროვის სიტყვებით, ყველაფერი პირიქითაა. ბრიუსელმა თანმიმდევრულად მოშალა აბსოლუტურად ყველა მექანიზმი, რომლებიც პარტნიორობისა და თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმების საფუძველზე არსებობდა. მათ შორის, სამიტები, რომლებიც წელიწადში ორჯერ ტარდებოდა, რუსეთის მთავრობისა და ევროკომისრებისა და ევროკომისიის თავმჯდომარის შეხვედრები, ოცზე მეტი სექტორალური დიალოგი, პარტნიორობისა და თანამშრომლობის საბჭოს ყოველწლიური შეხვედრები რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრისა და ასევე ევროკავშირის უმაღლესი წარმომადგენლის მონაწილეობით.

სხვა სიტყვებით, სერგეი ლავროვმა მიანიშნა, რომ რუსეთს მობეზრდა იმ ბიჭის როლში ყოფნა, რომელსაც სულ უტყაპუნებენ, რომ ტანგოს ორნი ცეკვავენ, რომ საყვარელი ძალით ვერ გახდები. ამასთან მან ხაზი გაუსვა, რომ ნორმალური კონტაქტების გაწყვეტის ურთიერთობა იყო არა რუსეთის, არამედ თავად ევროკავშირის ინიციატივა. იმის ნაცვლად, რომ ევრობიუროკრატებთან რუსი დიპლომატების სპორადულ კონტაქტებს შედეგი მოჰყვეს, რუსეთის მიმართ ახალი მუქარები და სანქციების ახალი პაკეტის შემოღების შესახებ შანტაჟი ისმის.

გასაგებია, რომ დიალოგის ამგვარ ფორმატს ჯობს, საერთოდ არ იწარმოებოდეს დიალოგი.

ბოლოს და ბოლოს, რუსეთში კარგად ახსოვთ, რომ ევროკავშირთან შეთანხმების მიღწევა სულაც არ არის იმის გარანტია, რომ ბრიუსელი მას შეასრულებს. ევროპელი ბიუროკრატის სიტყვას იმაზე ნაკლები ფასი აქვს, ვიდრე იმ ფურცელს, რომელზეც ისაა ჩაწერილი. ამაზე შესანიშნავად შეუძლია ისაუბროს უკრაინის ყოფილმა პრეზიდენტმა ვიქტორ იანუკოვიჩმა, რომელმაც 2014 წლის 21 თებერვალს ევრომაიდანის ლიდერებთან ხელი მოაწერა „შეთანხებას უკრაინაში პოლიტიკური კრიზისის დარეგულირების შესახებ“. შეთანხმების გარანტებად მაშინ მთელი რიგი ევროპელი მაღალჩინოსნები გამოდიოდნენ, აი, რუსეთის წარმომადგენელმა კი უარი თქვა და დოკუმენტს ხელი არ მოაწერა. მართალიც გამოდგა, ვინაიდან ევროკავშირის გარანტიები ფარატინა ფურცელი აღმოჩნდა: ორიოდე დღის შემდეგ ამბოხებულმა ბრბომ უკრაინის პრეზიდენტის რეზიდენცია აიღო და რადის ოპოზიციამ, ქვეყნის კონსტიტუციის დარღვევით, იანუკოვიჩი ხელისუფლებას ჩამოაშორა. და პრეზიდენტს ქვეყნიდან გაქცევა მოუხდა.

ყველაფერი ეს ვარშავის, ბერლინისა და ბრიუსელის ტაშის თანხლებით ხდებოდა. გარანტიებზე ხელმომწერთაგან არც ერთს არ უცდია მათი შესრულება. ის კი არა, ბოდიშიც არავის მოუხდია, უკაცრავად, უხერხულად გამოვიდაო. ყველამ ისეთი სახე მიიღო, თითქოს არანაირი გარანტია არც არსებულა. სხვა რა არის ეს, თუ არა პოლიტიკური შულერობა?

კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ნიუანსი, რომელსაც ცოტამ თუ მიაქცია ყურადღება ლავროვის სიტყვაში: რუსი მინისტრი საუბრობდა არა მთელ ევროპასთან კავშირის გაწყვეტაზე, არამედ ევროკავშირთან. და ამაშია რუსეთის უმნიშვნელოვანესი მესიჯი. მოსკოვი მკაფიოდ მიჯნავს ორ არსს: ქვეყნებსზედა ევროპულ ბიუროკრატიასა და ევროპის ცალკეულ ქვეყნებს. ევროკავშირის სახით არსებული „მიშენება“ არასანდოა, არამეგობრული, არაადეკვატური და არაკომპეტენტური, და რუსეთი იხრება იმისკენ, რომ საერთოდ არ იქონიოს მასთან საქმე. რაც შეეხება ევროპის ცალკეულ სახელმწიფოებსა და მთავრობებს, მათთან კავშირის გაწყვეტას რუსეთი საერთოდაც არ აპირებს.

ბორელის მსაგვსი ევროპელი ჩინოვნიკები ევროკავშირში შემავალი კონკრეტული ქვეყნების ინტერესებით კი არ ხელმძღვანელობენ, არამედ საკუთარი კორპორატიული ინტერესებით — ვაშინგტონის სურვილების გათვალისწინებით.

სწორედ ამიტომაც ატარებენ ისეთ პოლიტიკურ ხაზს, რომელიც რადიკალურად უპირისპირდება ევროკავშირის წევრი ცალკეული ქვეყნების ინტერესებს. თანაც საუბარია არა მარტო ისეთ დიდ მოთამაშეებზე, როგორებიც გერმანია, საფრანგეთი და იტალიაა. თუმცა, რაღა თქმა უნდა, ეს სამი ქვეყანა სხვებზე მეტს კარგავს ევროკავშირის რუსოფობიული პოზიციის გამო. ამასთან ევროკავშირელ ჩინოვნიკებს ბრიუსელში საერთოდაც არ აღელვებთ, რომ ხელფასებს სწორედ ამ ქვეყნების გადასახადებიდან იღებენ.

ისევ სერგე ლავროვის გამონათქვამებს თუ დავუბრუნდებით, შევნიშნავთ, რომ მოსკოვმა გადაწყვიტა, უარი თქვას რუსეთისთვის საკმაოდ უაზრო და მავნე კონტაქტებზე.

ოდესღაც ამერიკელმა დიპლომატმა ჰენრი კისინჯერმა დასვა ცნობილი კითხვა: „ვის დავურეკო, რომ ევროპას დაველაპარაკო?“ ის იმას გულისხმობდა, რომ აშშ-სთვის ნებისმიერი მნიშვნელოვანი საკითხი ვერ წყდებოდა საერთო ევროპულ დონეზე. და ამიტომაც იყო აუცილებელი ცალკე საუბარი ლონდონთან, ბერლინთან თუ პარიზთან.

გავიდა წლები, მაგრამ, როგორ ჩანს, გეოსტრატეგიულ მასშტაბებში თუ რამ შეიცვალა, ეს მხოლოდ კოსმეტიკური ცვლილებებია. აგერ, ლონდონმა ცოტა ხნის წინ დატოვა ევროკავშირი. ბერლინსა და პარიზს სულ უფრო ამძიმებს ევროკავშირის „მეწველი ძროხის“ როლი. და სწორედ ამ მომენტში რუსეთი საქვეყნოდ აცხადებს, რომ ევროკავშირის ინსტიტუტებთან და მის ბიუროკრატებთან საქმის დაჭერა კონტრპროდუქტიული და სულელურია. ჯობს ცალკე ელაპარაკო გერმანიასა თუ საფრანგეთს, რაც შესაძლოა ყოველთვის სასიამოვნო არ იყოს, მაგრამ მეტი სარგებელი კი ექნება. ამიერიდან რუსეთი ბრიუსელის გვერდის ავლით იკონტაქტებს მათთან — ერთიანმა ევროპამ ხომ ვერავის იმედები ვერ გაამართლა.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

34
რაკეტმზიდის გაშვება

მოსაზრება: რით აპირებს პენტაგონი რუსეთის „შეკავებას“

30
(განახლებულია 18:05 18.02.2021)
მოსკოვი შეშფოთებულია კოსმოსში აშშ–ის რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემების ეშელონის გაჩენის პერსპექტივით.

ანდრეი კოცი

საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე სერგეი რიაბკოვის თქმით, ვაშინგტონის გეგმების რეალიზაცია საერთაშორისო უსაფრთხოების აწყობილ სისტემას დესტაბილიზაციის საფრთხეს უქმნის.  დიპლომატი ხაზს უსვამს, რომ ამ განზრახვის წარმატების შემთხვევაში, ამერიკელები შეძლებენ, პირდაპირ ორბიტიდან დაარტყან კონტინენტშორისი ბალისტიკური რაკეტების (ICBM) პოზიციურ რაიონებს მანამ, სანამ ისინი სტრატს აიღებენ.

30 პროცენტამდე

აშშ–ის კოსმოსური ძალების სარდლობამ აგვისტოში გამოაქვეყნა სამხედრო დოქტრინა, რომლის მთავარი აზრი ისაა, რომ ორბიტაზე კონტროლი უნიკალურ შესაძლებლობებს გააჩენს საბრძოლო ოპერაციების დაგეგმვისა და ჩატარების კუთხით. დოკუმენტის ავტორები წერდნენ, რომ არმიების სარდლები ჯერ კიდევ უძველესი დროიდან ცდილობდნენ, ბრძოლის წინ შემაღლებული ადგილების დაკავებასა და ამ გზით სტრატეგიული უპირატესობის მოპოვებას — მოწინააღმდეგის მანევრებისა და ბრძოლის ველის დაუბრკოლებლად დანახვა მოულოდნელი შეტევის შესაძლებლობას სპობდა. XXI საუკუნეში კი ყველაზე ხელსაყრელი პოზიცია — ეს დედამიწის ახლო ორბიტაა და პენტაგონის აზრით, ის სწორედ ამერიკის კოსმოსურმა ძალებმა უნდა გააკონტროლოს.

დოქტრინა არ გამორიცხავს ორბიტაზე სტრატეგიული შეიარაღების ელემენტების განთავსებასაც. პენტაგონის მაშინდელმა შეფმა ჯეიმს მეტისმა 2018 წლის აგვისტოში თქვა, რომ კოსმოსი „სამხედრო მოქმედებების ახალი თეატრის“ სახით უნდა განვიხილოთ. მისი თქმით, „საკვანძო ფაქტორი – ეს კოსმოსში გაშვების აღმომჩენი გადამცემების  განთავსებაა“. სპეციალისტები არ გამორიცხავენ, რომ გადამცემების კვალდაკვალ ამერიკელებმა ორბიტაზე შემტევი შეიარაღებაც განათავსონ. ორბიტული რაკეტა-ჩამჭერების პროექტები, რომლებსაც საბჭოთა კონტინენტშორისი ბალისტიკური რაკეტების ჩამოყრა შეეძლოთ აფრენისას, აშშ–ს ჯერ კიდევ ცივი ომის წლებში ჰქონდა.

„კოსმოსის მილიტარიზაციაზე ტრამპის დრო ალაპარაკდნენ, — აცხადებს РИА Новости–სთან საუბრისას პოლიტოლოგ–ქმერიკანისტი სერგეი სუდაკოვი. — შეიქმნა  კოსმოსური ჯარები, გაიზარდა ფრენების რაოდენობა. აშკარაა, რომ ე კურსი ბაიდენის დროსაც გაგრძელდება. აშშ–ს ყველა შანსი აქვს, ხორცი შეასხას კოსოსურ რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის პროექტს. ამერიკას მსოფლიოში ყველაზე დიდი თანამგზავრული დაჯგუფება ჰყავს, რომელიც გამუდმებით ივსება. ამასთან კოსმოსურ აპარატებს ფორმალურად არასახელმწიფო კომპანიების უშვებენ, მაგალითად, ილონ მასკის SpaceX–ი. ორბიტაზე არსებული ბევრი კომერციული თანამგზავრი სამხედრო საჭიროებებისთვისაც შეიძლება გამოიყენონ“.

და მაინც, ექსპერტის თქმით, ორბიტაზე რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემების კოსმოსური ეშელონის განთავსება პენტაგონს არ მისცემს საშუალებას, სრულად გაანეიტრალოს რუსეთის ბირთვული შეკავების პოტენციალი. უკეთეს შემთხვევაში  კოსმოური ჩამჭერები ICBM–ის 30%-ს გაანადგურებენ სტარტზე. თუმცა, ტოტალური ბირთვული ომის შემთხვევაში, ესეც ძალიან ბევრია. ამასთან ზოგ ICBM–ს სახმელეთო ბაზირების ჩამჭერები გაანადგურებენ ევროპიდან და აშშ–დან, და ასევე ნატოს ხომალდებიც, რომლებიც Aegis–ის სისტემებითა და SM-2 და SM-3 რაკეტებითაა აღჭურვილი. შედეგად, საპასუხო–შემხვედრი ბირთვული დარტყმა უკვე იმდენად ძლიერი ვეღარ იქნება.

ომები კოსმოსში

„მოსკოვმა ბევრად უფრო ხისტად უნდა ირეაგიროს მსგავს ინიციატივებზე — დარწმუნებულია სუდაკოვი. — აუცილებელია განემარტოს ვაშინგტონს, რომ რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის ელემენტების განთავსება კოსმოსში — ეს casus belli–ა, რომელიც მაქსიმალურად მკაცრ რეაქციას მოითხოვს. თუ ჩვენ მათ გავაგებინებთ, რომ კოსმოსის მილიტარიზაცია — ეს წითელი ხაზია, მაშინ სულ ცოტა, ორბიტული ეშელონის განთავსებას მაინც დავამუხრუჭებთ“.   

ამერიკული დოქტრინის თანახმად, კოსმოსური ჯარები ორბიტის უსაფრთხოებაზე აგებენ პასუხს და აშშ–ისა და მისი მოკავშირეების წვდომას უზრუნველყოფენ მასზე. გარდა ამისა, წარმოაჩენენ ძალას, რათა ოპონენტები დააშინონ და აიძულონ ისინი, შეცვალონ ქმედებები. ტვირთებსა და პერსონალს მრავალჯერადი ხომალდები მიიყვანენ ადგილებზე  ინფორმაციის სწრაფი გადაცემის მიზნით ტაქტიკურ, ოპერატიულ და სტრატეგიულ დოეებზე მძლავრ თანამგზავრულ დაჯგუფებას ჩამოაყალიბებენ.

განსაკუთრებული როლი ეთმობა დაზვერვის, მონიტორინგისა და კავშირის ატმოსფეროსმიღმა აპარატებს.

აშშ–ისა და მისი ნატოელი მოკავშირეების არმიები ძალიან არიან დამოკიდებული თანამგზავრებზე. სწორედ კოსმოსშია თავმოყრილიჯარებისა და იარაღის, დაზვერვის, კავშირისა და ნავიგაციის ძირითადი საშუალებები. ორბიტაზე სამხედრო და ორმაგი დანიშნულების დაახლოებით ათასამდე აპარატი მორიგეობს.

დოქტრინის ავტორები ჯიუტად ირწმუნებიან, რომ ვაშინგტონის ყველა ოპონენტს აუცილებლად უნდა ჩამოერთვას ნებისმიერი ინფორმაციის მიღების უფლება ამერიკულ ორბიტულ დაჯგუფებაზე. საამისოდ პერსპექტიული ტავდაცვითი პროექტების სააგენტოში (DARPA) უკვე რამდენიმე წელია, რეალიზდება პროგრამა Blackjack–ი, რომელიც დაბალ ორბიტაზე ერთ ქსელში ჩართული ორასამდე მცირეგაბარიტიანი თანამგზავრის გაყვანას ითვალისწინებს. მიიჩნევა, რომ მათი აღმოჩენა შეუძლებელია.

ორბიტის გამოხშირვა

რუსეთის სამხედრო–კოსმოსური ძალები ფლობს ტექნიკურ შესაძლებლობებსა და სპეციალისტებს, რომლებსაც დასავლური თანამგზავრების ქმედებების დაფიქსირება შეუძლიათ. ორბიტული დაჯგუფების ნაბიჯების მიხედვით, რთული არ იქნება ბევრი რამის ამოცნობა იქიდან, რაც ნატოს შტაბებში აქვთ ჩაფიქრებული.

საერთაშორისო ვითარების გამწვავების შემთხვევაში, რუსეთი შეძლებს არა მარტო დააკვირდეს დასავლეთის თანამგზავრებს, არამედ ეფექტურადაც გაანადგუროს ისინი. ნოემბერში ყაზახეთის პოლიგონ სარი–შაგანზე წარმატებით გამოიცადა რაკეტა А-235 „ნუდოლი“, რომელიც ამერიკული ბალისტიკური რაკეტების ჩასაჭერადაა განკუთვნილი მოსკოვსა და რუსეთის დასავლეთში განლაგებულ სამრეწველო ობიექტებზე შეტევის შემთხვევაში. სპეციალისტების შეფასებებით, მისი შესაძლებლობები საკმარისია კოსმოსური ობიექტების გასანადგურებლად დაბალ ორბიტებზე.

ეს რაკეტა 2014 წლიდან იცდება. მისი უმთავრესი კოზირი მობილურობაა. აშშ–ის სამხედრო–საჰაერო ძალების სარდლობის ხელმძღვანელმა გენერალმა ჯონ რეიმონდმა განაცხადა, რომ თანამგზავრული ჩაჭერის რუსული რაკეტის გამოცდა აშშ–ის ინტერესების გამოწვევაა დედამიწის ახლო სივრცეში.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

30
არჩილ თალაკვაძე

თალაკვაძე: ვგმობთ ძალადობას ჟურნალისტ ვახო სანაიას მიმართ

0
ჟურნალისტ ვახო სანაიაზე თავდასხმის ფაქტზე სამი პირია დაკავებული. ბრალის დამტკიცების შემთხვევაში, მათ ორ წლამდე ვადით თავისუფლების აღკვეთა ემუქრებათ.

თბილისი, 25 თებერვალი - Sputnik. საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარე არჩილ თალაკვაძემ ჟურნალისტ ვახო სანაიაზე თავდასხმის ფაქტი დაგმო და განაცხადა, რომ ინციდენტზე დროული და ეფექტური რეაგირება მოხდა.

ტელეკომპანია „ფორმულას” ტელეწამყვან ვახო სანაიასა და მისი მეუღლის ნათესავს დღეს დილით წყნეთის ქუჩაზე დაესხნენ თავს. სამართალდამცველებმა თავდასხმის ფაქტზე სამი პირი ცხელ კვალზე, თბილისში დააკავეს.

„ვგმობთ ჟურნალისტ ვახო სანაიას მიმართ მომხდარ ძალადობას. ამ ინციდენტზე დროული და ეფექტური რეაგირება მკაფიო გზავნილი უნდა იყოს მათთვის, ვინც გამოსავალს ძალადობაში ხედავს", - წერს არჩილ თალაკვაძე სოციალურ ქსელში.

გამოძიების მიხედვით, ჟურნალისტზე ნასვამ დგომარეობაში მყოფმა სამმა პირმა ფიზიკურად იძალადა. მომხდარს წინ ურთიერთშელაპარაკება უძღოდა.

გამოძიება საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლით მიმდინარეობს, რაც ორი ან მეტი პირის მიმართ ჯგუფურად ჩადენილ ძალადობას გულისხმობს და  ორ წლამდე ვადით თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.

0