G20-ის სამიტი ჰამბურგში

მოსაზრება: რატომ არ ისწრაფვის რუსეთი „დიდი შვიდიანისკენ“

134
(განახლებულია 18:24 29.07.2020)
ვაშინგტონი და ბერლინი კამათობენ, საჭიროა თუ არა G7-ის მორიგ სამიტზე მოსკოვის მიწვევა. დონალდ ტრამპს მოლაპარაკებებზე ვლადიმირ პუტინის ნახვის სურვილი აქვს, ხოლო გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრის აზრით, რუსეთის ლიდერთან ლაპარაკი შეუძლებელია უკრაინის პრობლემის გამო

გალია იბრაგიმოვა

კრემლი აცხადებს, რომ საერთოდ არ მიისწრაფვის G7–სკენ და „ბირთვული ხუთეულის“ — გაეროს უსაფრთხოების საბჭოს ხუთი მუდმივი წევრის შეხვედრას ამჯობინებს. რომელი სცენარით უფრო შეიძლება განვითარდეს მოვლენები?  

უსაფრთხოება საქონელი არ არის

გერმანია და აშშ წელს დიპლომატიური ურთიერთობების 65 წლისთავს აღნიშნავენ. ვაშინგტონისა და ბერლინის კავშირი ევროატლანტიკური უსაფრთხოების გარანტიად მიჩნევა. მაგრამ იუბილე შესაძლოა დაიჩრდილოს.

ზაფხულის დასაწყისში აშკარა გახდა, რომ აშშ–ის პრეზიდენტი ნამდვილად ემზადება გერმანიიდან 9,5 ათასი ამერიკელი ჯარისკაცის გასაყვანად. მთავარი მიზეზი ისაა, რომ გერმანიის ხელისუფლებას ჩრდილოატლანტიკურ ალიანსზე ხარჯების გაზრდა არ სურს. თეთრ სახლს არც ის აწყობს, რომ ბერლინი უარს ამბობს ამერიკულ საქონელზე ბაჟის შემცირებაზე.

„ტრამპი ნატოსა და სავაჭრო ორგანიზაციას ერთმანეთში ურევს. უსაფრთხოება საქონელი არ არის და ის მხოლოდ ორმხრივი შეიძლება იყოს“, — ასე ცდილობდა შეწინააღმდეგებოდა ამერიკის ლიდერს გერმანიის თავდაცვის მინისტრი ანეგრეტ კრამპ–კარენბაუერი. თუმცა ამაოდ.

„თუ გერმანელებს ჩვენი დაცვის ქვეშ ყოფნა სურთ, დაე, ვალები გადაიხადონ და ნატოს ბიუჯეტში შენატანები გაზარდონ“, — განაცხადა ბერლინში აშშ–ის ყოფილმა ელჩმა რიჩარდ გრენელმა. ტრამპმას მას სოლიდარობა გამოუცხადა.

ერთიანობა არ არსებობს არც ევროკავშირის ენერგეტიკული უსაფღთხოების საკითხში. ამერიკელები განაგრძობენ იმის მტკიცებას, რომ ჩრდილოეთის ნაკადი–2“ და თურქული ნაკადი“ კიდევ უფრო აძლიერებს ევროპელების დამოკიდებულებას რუსულ გაზზე და პოლიტიკურ რისკებს ქმნიან.

გერმანელები ამას არ ეთანხმებიან, მათ არ მოსწონთ ვაშინგტონის ჩარევა. ამერიკელები კი ტავისაზე დგანან და ახალ–ახალ სანქციებს უწესებენ რუსულ ენერგეტიკულ პროექტებში მონაწილე ევროპელებს.  

„ანტიჩინური ალიანსი“

მოსკოვთან დაკავშირებით ბერლინსა და ვაშინგტონს თითქოს კონსენსუსი აქვთ: არ აღიარონყირიმის რუსეთთან მიერთება, მხარი დაუჭირონ კიევს უკრაინის სამხღეტ–აღმოსავლეთში მიმდინარე კონფლიქტში. მაგრამ სხვა პრობლემებში ცოტა ხნის წინ აზრთა სხვაობა წარმოიშვა.

გასულ კვირაში სახელმწიფო დეპარტამენტმა განაცხადა, რომ ჩინეთის წინააღმდეგ ალიანსის შექმნის გეგმა არსებობს. ამასთან მაიკ პომპეომ ამაში მოსკოვის ჩართვის წინადადებაც დააყენა. პრეზიდენტმა ტრამპმა კი სექტემბრის „დიდი შვიდიანის“ სამიტზე მოსკოვის მიწვევის იდეა გაიხსენა. და მიუხედავად იმისა, რომ „დიდი რვიანის“ აღდგენაზე საუბარი არ არის, ეს კარგი შესაძლებლობაა ანტიჩინურ კავშირზე მსჯელობისთვის — როგორც ჩანს, ასე ფიქრობენ ვაშინგტონში.

გერმანიას ხვა ლოგიკა აქვს. ანგელა მერკელს მიაჩნია, რომ ჩინეთი ნადვილად ყალიბდება „მთავარ საგარეო პოლიტიკურ გამოწვევად“ არა მარტო აშშ–სთვის, არამედ ევროპისთვისაც. მაგრამ გერმანიის კანცლერის აზრით, ჯერჯერობით არცერთი ქვეყანა არ არის მზად, წინააღმდეგობა გაუწიოს ჩინეთს.

გერმანული დიპუწყების ხელმძრვანელი ჰაიკო მაასი კატეგორიულად ეწინააღმდეგევა ტრამპის იდეას პუტინის სამიტზე მიწვევის შესახებ.

„ყირიმმა და სამხედრო დაპირისპირებამ უკრაინის სამხრეთ–აღმოსავლეთში გავლენა მოახდინა რუსეთის გარიცხვაზე G8–დან. ჯერჯერობით ეს საკიტხები არ გადაჭრილა. მე ვერ ვხედავ იმის შესაძლებლობას, რომ მოსკოვის წევრობა ამ ფორმატში აღდგეს“, — განაცხადა მან.

და იქვე დაამატა: ეს იმას არ ნიშნავს, რომ დიალოგი შეუძლებელიაო. მაასმა აღნიშნა, რომ რუსეთის გარეშე უკრაინის, სირიისა და ლიბიის კონფლიქტების დარეგულერიბაში წინ ვერ წაიწევენ.

კონსენსუსი „ხუთეულის სამიტის“ შესახებ

დისკუსიაზე რეაქცია ჰქონდათ მოსკოვშიც. საგარეო საქმეთა სამინისტროში და ფედერაციის საბჭოში გამორიცხეს  რაიმე ანტიჩინურ გაერთიანებებში მონაწილეობა და ხაზი გაუსვეს, რომ ჩინეთთან თანამშრომლობა რუსეთისთვის პრიორიტეტია.

„შვიდეული“ დასავეთის ერთიანობის დემონსტრირების ინსტრუმენტად იქცა, მაგრამ ახალი გადაწყვეტილებების გენერირება შეწყვიტა.

„რუსეთი ყოველთვის მზადაა ნებისმიერ ფორმატში დიალოგისთვის, თუმცა აუცილებლად მონაწილეთა თანასწორობის დაცვის საფუძველზე“, — აღნიშნა ფედერაციის საბჭოს საერთაშორისო საქმეთა კომიტეტის ხელმძღვანელმა კონსტანტინ კოსაჩოვმა.

პრეზიდენტის პრესმდივანმა დმიტრი პესკოვმა დაადასტურა, რომ მოსკოვი არ უმიზნებს „დიდ შვიდიანში“ დაბრუნებას.

„რუსეთი კმაყოფილია G20–ის ეფექტური მუშაობით, რომელიც უკეთ პასუხიბს თანამედროვე ეკონომიკურ რეალიებს“, — განმარტა პესკოვმა.

არანაკლები ინტერესი გამოიწვია პუტინის ინიციატივამ, მოეწყოს ხუთი სახელმწიფოს — გაეროს უსაფრთხოების საბჭოს ხუთი მიდმივი წევრის სამიტი.

აშშ, საფრანგეთი, ჩინეთი და დიდი ბრიტანეთი დაეთანხმნენ რუსეთის წინადადებას და ტქვეს, რომ მათ ნამდვილად აქვთ სალაპარაკო.

„ხუთეულის სამიტი“ სავარაუდოდ სექტემბრისთვისაა დაგეგმილი. პანდემიის გამო გამორიცხული არ არის, ეს ვიდეოკონფერენციის რეჟიმში მოხდეს. ახლა განსახილველ თემებს არჩევენ. ცნობილია, რომ ყურადღების ცენტრში მოექცევა ვითარება კონფლიქტურ რეგიონებში, კონტროლი სტარტეგიულ შეიარაღებაზე და ტერორიზმის წინააღმდეგ ერთობლივი ბრძოლა.

პრაგმატული ხედვა

ამერიკა–გერმანიის ამჟამინდელ უთახმოებას ბევრ საერთაშორისო საკითხზე, რუსეთის G7–ზე მიწვევის ჩათვლით, ჯორჯ მარშალის ცენტრის სპეციალისტი პალ დუნაი „სიტყვების ომს“ უწოდებს.

„ბერლინი ცდილობს თავიდან აირიდოს ვაშინგტონთან საჯარო კინკლაობა. გერმანელ ისტებლიშმენტს კარგად ესმის, რომ ტრამპის ყველა ქმედება ახლა ამერიკაში წინასაარჩევნო კამპანიიტაა განპირობებული. აშშ–ის პრეზიდენტი ცდილობს წარმოაჩინოს სიმტკიცე ნატოს მოკავშირეების მიმართ — ევროატლანტიკური უსაფრთხოების საზიანოდაც კი. მაგრამ საკვანძო საკითხებში, იქნება ეს „ჩრდილოეთის ნაკადი 2“, ამერიკელი სამხედროების ყოფნა გერმანიაში თი რუსეთთან ურთიერთობა — გერმანიის ხელისუფლება მკაფიოდ აფიქსირებს საკუთარ პოზიციას“, — განმარტავს დუნაი.

ექსპერტი „დიდი შვიდიანის“ სამიტის ირგვლივ სპეკულაციებს ხელოვნურად მიიჩნევს. ის ყურადღებას ამახვილებს იმაზე, რომ „შვიდეულში“ პრაქტიკულად ყველამ არაერთხელ აღიარა, რომ ისეთი რეგიონული დერჟავების გარეშე გლობალური პრობლემების გადაჭრა, როგორებიც არიან ჩინეთი, ინდოეთი, სამხრეთ აფრიკა და ბრაზილია, უაზრობაა. მისი თქმით, ევროკავშირშიც აცნობიერებენ რუსეთის მნიშვნელოვან როლს მთელი რიგი ახლოაღმოსავლური კონფლიქტების გადაჭრაში.

„ევროპა პრაგმატულად უყურებს რუსეთს, რასაც ვერ იტყვი ამერიკაზე. ტრამპის რიტორიკა პუტინის G7–ის სამიტზე მიწვევის თაობაზე უბრალოდ პოპულისტური სვლაა. გერმანიას კი მოსკოვთან ენერგეტიკა აკავშირებს. და აქ ბერლინის პოზიცია უკიდურესად ნათელია: ვაშიგტონის ზეწოლის მიუხედავად, გერმანელები არ იტყვიან უარს „ჩრდილოეთის ნაკადი 2–ზე. თუნდაც ის დაგვიანებით აშენდეს ბოლომდე“, — აცხადებს დუნაი.

რუსეთის საერთაშორისო საქმეთა საბჭოს გენერალური დირექტორი ანდრეი კორტუნოვი მიიჩნევს, რომ G7 ამ მომენტისთვის საუკეთესო ფორმაში არ არის და არც რუსეტია ერთადერთი განხეთქილების ვაშლი.

„შვიდეული“ იძულებულია გამუდმებით ადაროს თავი G20–ს, თანაც, არა თავის სასარგებლოდ. მაგრამ მოსკოვის მომავალ სამიტში მონაწილეობა მაინც საინტერესოა. ის აჩვენებს, რომ დასავლეთი აცნობიერებს, რომ ჩინეთთან დაპირისპირება გარდაუვალია. რუსეთის დაბრუნებას ამ ფორმატში შეიძლებოდა დაედასტურებინა მისი კუთვნილება დასავლეთისადმი. ეს იმის მანიშნებელი იქნებოდა, რომ ჩვენ მაინც ჩრდილოატლანტიკური ცივილიზაციის ფასეულობებზე ვართ ორიენტირებული. მაგრამ ამგვარ გეოპოლიტიკურ ადაპტაციაზე რუსეთი დიდი ალბათობით არ წავა“, — მიაჩნია კორტუნოვს.

ექსპერტები ტანხმდებიან, რომ შინაგანი გარდაქმნისა და მიზნების გააზრების ეტაპი საუკეთესო დრო არ არის G8–ის ასაღორძინებლად. უფრო პერსპექტიული „ხუთეულის სამიტია“. გაეროს უსაფრთხოების მუდმივ წევრებს ყოველთვის ესმით ერთმანეთისა დისკუსიებში. გამორიცხული არ არის, რომ სახელმწიფოტა მეთაურების პირადმა შეხვედრამ ვითარება შეცვალოს.

რედაქცის შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს! 

134
რუსული ვაქცინა

მოსაზრება: დიდი პოლიტიკის პატარა გეშეფტი

226
(განახლებულია 23:41 18.09.2020)
რუსეთის ლიდერობა კორონავირუსის ვაქცინის შექმნაში დასავლეთისთვის უბრალოდ უსიმოვნო სიურპრიზი კი არ გამოდგა, არამედ აღმაშფოთებელი გამოწვევა ― როგორც პოლიტიკური, ისე ფინანსური მოსაზრებებით.

ირინა ალქსნისი

ერთი მხრივ, ჩამორჩენილ ღრმად არადემოკრატიულ რუსეთს უბრალოდ არ აქვს მსგავსი გარღვევების უფლება რთულ სამეცნიერო და ტექნოლოგიურ მოწინავე სფეროებში.

მეორე მხრივ, ფსონზე იმდენად ასტრონომიული თანხა დევს, რომ მარტო იმაზე ფიქრიც კი, რომ მან შესაძლოა დასავლურ ფარმაცევტულ კონცერნებს გვერდი აუაროს, იქ მჟავიანობის აწევას იწვევს. თუნდაც ინდოეთისთვის 100 მილიონი დოზა ვაქცინის მიწოდების თაობაზე მოლაპარაკებები რად ღირს.

არაფერია გასაკვირი იმაში, რომ რუსეთი თავისი მეცნიერების მუშაობის დისკრედიტაციის მრავალრიცხოვან მცდელობებს წააწყდა: დიდი პოლიტიკა, დიდი ფული.

მაგრამ ზვიგენების გვერდით ყოველთვის მოიძებნება ადგილი პაწაწინა თევზებისთვის, რომლებიც რეგულარულად იღებენ ნასუფრალს.

სწორედ ასეთი ამბავი დაიწყო მას შემდეგ, რაც ერთ-ერთ უძველეს და გავლენიან სამეცნიერო ჟურნალ The Lancet-ში „სპუტნიკ-V"-ს გამოცდის შედეგებზე პუბლიკაცია გამოქვეყნდა. სტატიას ელვისებურად მოჰყვა კრიტიკა.

ხმამაღალ ახალ ამბად იქცა მსოფლიო მასმედიით გავრცელებული ღია წერილი, რომელშიც ამერიკის ტემპლის უნივერსიტეტის ბიოლოგიის პროფესორმა ენრიკო ბუჩიმ შიში გამოთქვა „რუსი მეცნიერების მიერ დაშვებული სავარაუდო შეცდომების“ გამო. მას 25-მდე დასავლელმა მეცნიერმა დაუჭირა მხარი.

The Lancet-მა რუს სწავლულებს მათთვის პასუხის გაცემა შესთავაზა, რაც გაკეთდა კიდეც. გამალეის ცენტრმა გამოცემას სრულფორმატიანი კლინიკური პროტოკოლი მიაწოდა რუსული ვაქცინის კვლევაზე. რუსეთის პირდაპირი ინვესტიციების ფონდის პრეზიდენტმა კირილ დმიტრიევმა გამოაქვეყნა მასალა, რომელშიც გაშლილად უპასუხა კრიტიკოსების ძირითად პრეტენზიებს და იმავდროულად ურჩია მათ, "საკუთარ თვალში მოეძებნათ დირე".

ამ შემთხვევაში პრობლემა მდგომარეობს არა მარტო წმიდა სამეცნიერო მატერიებში, რომლებზე კონცენტრაციაც მოახდინეს რუსმა მკვლევარებმა.  

საქმე ისაა, რომ თავად სკანდალური წერილის ავტორია მეტად შესამჩნევი პიროვნება. „ბი-ბი-სის“ მასალაში ენრიკო ბუჩი „ცრუ მეცნიერებასთან ცნობილ მებრძოლადაა“ მოხსენიებული. თუმცა უფრო მართებული იქნებოდა, მის დასახასიათებლად „მეცნიერ-ბიზნესმენი“ გამოყენებულიყო.

2016 წელს ბუჩიმ დააარსა კომპანია Resis Srl, რომელიც სამეცნიერო ნაშრომების ვერიფიკაციაზე, მათი კორექტულობისა და კეთილსინდისიერების შემოწმებაზე სპეციალიზდება.

ეს საკმაოდ მოდური თემაა თანამედროვე მეცნიერებაში. ბოლო წლებში ძალიან ხშირად იჭერენ მკვლევარებს შეცდომებზე, მათ შორის, საკმაოდ უხეშზე. საუბარი მაინცდამაინც თაღლითობაზე ან ბოროტად გამოყენებაზე არ არის, ხშირად ადგილი აქვს უბრალოდ პატიოსან შეცდომას, რაც მხილების შემდეგ მაინც ურტყამს მეცნიერისა თუ მთელი სამეცნიერო ინსტიტუტების რეპუტაციას.

სწორედ ამგვარი პრობლემებისთვის თავის ასარიდებლად ავტორები და კვლევითი სტრუქტურები ხშირად მიმართავენ საკუთარი ტექსტების დამოუკიდებელ აუდიტს მათი პუბლიკაციის წინ. კერძოდ, ბუჩის კომპანია ამგვარი საქმისთვის დაიქირავა გერმანიის ფრიც ლიპმანის ინსტიტუტმა, რომლის გარშემოც ცოტა ხნის წინ ხმამაღალი სკანდალი აგორდა გამოქვეყნებულ მასალებში უგვანო შეცდომებისთვის. ამ ისტორიის შესახებ დაწვრილებით წერდა ერთი წლის წინ ჟურნალი Nature.

2019 წელს იგივე Nature-ში გამოქვეყნდა მასალა, რომელიც ბუჩის თანაავტორობით გამოსული სამეცნიერო ნაშრომის კეთილსინდისიერებას ეხებოდა. იქ პატიოსნად იყო მითითებული, რომ ენრიკო ბუჩის ინტერესთა კონფლიქტი ჰქონდა.

მარტივად რომ ვთქვათ, როდესაც კომერციული კომპანიის მფლობელი საჯაროდ გამოდის და საუბრობს საქმიანობაზე, რომელშიც ის სპეციალიზდება, ეს არსებითად მისი ფირმის რეკლამა ხდება. მაგრამ, რაღა თქმა უნდა, როცა საუბარია რუსული ვაქცინის „მხილებაზე“, მაშინ ამგვარი დეტალები სრულიად არ არის მნიშვნელოვანი.

დასავლეთმა ბუჩის ღია წერილი იმისთვის გამოიყენა, რომ კიდევ ერთი დარტყმა მიეყენებინა რუსული მიღწევისთვის იმ იმედით, რომ ჩაეშალა ან თუნდაც შეესუსტებინა მისი ლიდერობა. ხოლო თავად პროფესორმა ისეთი პიარი მიიღო, რომელზეც ვერც კი იოცნებებდა სხვა შემთხვევაში.

ეჭვი არ არის, რომ ეს მას ახალ და ძალიან მიმზიდველ კომერციულ კონტრაქტებს მოუტანს. მაგრამ ამას არანაირი კავშირი არ აქვს არც მედიცინასთან და არც ასობით ათასი ადამიანის სიცოცხლის გადარჩენასთან მთელ მსოფლიოში.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

226
ალექსეი ბავალნი მოსკოვში გამართულ მიტინგზე

მოსაზრება: გერმანია ალექსეი ნავალნის გაჩუმებას აიძულებს

71
(განახლებულია 19:58 16.09.2020)
ალექსეი ნავალნიმ სოციალურ ქსელებში ჰოსპიტალიზაციის შემდგომი პირველი ფოტო გამოაქვეყნა და დაწერა, რომ ჯანმრთელობის პრობლემები, ზოგადი პოზიტიური დინამიკის ფონზე, მაინც აქვს.

ირინა ალქსნისი

ხოლო ორშაბათს გამართულ პრესკონფერენციაზე გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ჰაიკო მაასმა მოითხოვა, შეეწყვიტათ ბლოგერის „ნოვიჩოკით“ მოწამვლის შესახებ გაკეთებული დასკვნების კრიტიკა, ვინაიდან საფრანგეთსა და შვედეთში არსებულმა რომელიღაც დამოუკიდებელმა ლაბორატორიებმა ბუნდესვერის სპეციალისტების დასკვნები დაადასტურეს. ეს ლაბორატორიები „რომელიღაც“ იმიტომაა, რომ მათი ინფორმაციები ასევე გასაიდუმლოებულია.

საეჭვოა, რომ საგარეო უწყების ხელძძღვანელს სურვილი შეუსრულდეს. სამაგიეროდ ბევრად დამაჯერებელია სრულიად საპირისპირო შედეგი, ვინაიდან გერმანიის ხელისუფლებას თავად ალექსეი ნავალნიმ გამოსდო კვანტი.

გამოცემა New York Times-მა, გერმანიის უსაფრთხოების ორგანოების მაღალჩინოსანზე დაყრდნობით, გაავრცელა ინფორმაცია, რომ გამოჯანმრთელების შემდეგ ნავალნი რუსეთში დაბრუნებას აპირებს „მოღვაწეობის გასაგრძელებლად“.

თუ გაზეთის ინსაიდი სიმართლეს შეესაბამება, მაშინ ნავალნის მართლაც სასიხარულოდ აქვს საქმე, ვინაიდან ასეთი სურვილი არაორაზროვნად მოწმობს მისი კოგნიტიური ფუნქციების შენარჩუნებაზე, რაც, ექიმების კომენტარებით თუ ვიმსჯელეთ, ბლოგერის მძიმე მდგომარეობიდან გამომდინარე, სულაც არ იყო გარანტირებული.

ბოლო ორი ათწლეულის განმავლობაში რუსეთი კარის გაჯახუნებით არაერთმა ისეთმა ადამიანმა დატოვა, რომლებიც მანამდე შესამჩნევი საზოგადოებრივ–პოლიტიკური ფიგურები იყვნენ. შედეგი კი ყოველთვის ერთნაირი დგებოდა: ისინი ელვისებურად კარგავდნენ საზოგადოებრივ წონას, ითქვიფებოდნენ რა ემიგრანტების საერთო მასაში, რომლებიც არავის აინტერებდა. და კრემლთან უკომპრომისო მებრძოლების მდგომარეობასთან ერთად ისინი ამ სტატუსთან დაკავშირებულ ფინანსურ შესაძლებლობებსაც კარგავდნენ — რუს ოპოზიციონერებს შორის ხოდორკოვსკის მსგავსი მართლაც მდიდარი ადამიანები ცოტანი არიან.  

შედეგად – ყველაფერი ის, რა მათ რჩებათ, სოციალურ ქსელებში ღვარძლის ფრქვევაა პრაღაში, რიგასა თუ ლონდონში არსებული მათი პატარა ბინებიდან. ხოლო კიდევ უფრო სამწუხარო შემთხვევაში სულაც ახალი ქვეყნის „სადამსჯელო ფსიქიატრიის“ დოლაბებში შეიძლება აღმოჩნდე, როგორც ეს პიოტრ პავლენსკის დაემართა.

სხვათა შორის, შეცდომებზე ისწავლეს. თემა „სამუდამოდ ვტოვებ რუსეთს, დაე, უჩემოდ დაიღუპოს“ სულ უფრო იშვიათად და ჩუმად ისმის ყოველ მომდევნო წელს.

აი, ალექსეი ნავალნისთვის კი მსგავსი შედეგი განსაკუთრებით საწყენი იქნებოდა. გარდა იმისა, რომ ის რუსეთის ყველაზე ცნობილ ოპოზიციონერად იქცა, მან ასევე ძალიან ეფექტური სისტემა ააწყო თავისი მომხრეებისგან ფინანსების „ამოსაქაჩად“. ბოლო წლების განმავლობაში სწორედ ეს უზრუნველყოფდა მისთვის უამრავ სასიამოვნო ბონუსსა და ცხოვრების მეტად მაღალ დონეს — დაწყებული ძვირაღირებულ უცხოურ კურორტებზე ოჯახთან ერთად დასვენებით, დასრულებული ქალიშვილის სტენფორდის უნივერსიტეტში სწავლით.

არაფერია გასაკვირი იმაში, რომ ბლოგერს იოტისოდენი სურვილიც არ აქვს, მიატოვოს „ოფლისღვრით მოპოვებული“ და მეორე სკრიპალად იქცეს, რომელიც თითქოს ბრიტანეთის სპეცსამსახურებმა სამყაროს დასასრულს მდებარე ყრუ კუთხეში გაგზავნეს, ნაცვლად უძველეს სოლსბერიში მყუდრო ცხოვრებისა — და ეს ყველაფერი ГРУ-ს მკვლელებისგან სასწაულებრივი გადარჩენის შესახებ ლეგენდის განსამტკიცებლად.

სწორედ აქ იჩენს თავს პრინციპული განსხვავება ალექსეი ნავალნისა და დასავლეთის მიერ დახატულ სურათს შორის მისი ავადმყოფობის შესახებ. გერმანელების მიერ დასმული დიაგნოზი დაუშვებელს ხდის მის დაბრუნებას სამშობლოში, გამომდინარე უსაფრთხოებიდან. მაგრამ ის ფაქტი, რომ ბლოგერი ჯიუტად მოიწევს უკან, პირდაპირ დრაკონის ხახაში, რომელმაც ის ვითომ ლამის მოკლა, იმას ნიშნავს, რომ რუსეთის ხელისუფლების მიერ „ნოვიჩოკით“ მოწამვლისა და მისი სიცოცხლისთვის საფრთხის არსებობისა უბრალოდ არ სჯერა.

უფრო უარესიც: სამშობლოში ნავალნი ეპიკრიზით უნდა დაბრუნდეს. ხოლო გერმანული მხარე, როგორც ცნობილია, უარს ამბობს მოსკოვისთვის ნებისმიერი ინფორმაციის მიწოდებაზე, რომელიც ნავალნის დიაგნოზს დაადასტურებდა. რუსეთის გენპროკურატურამ მორიგი მოთხოვნა გაუგზავნა გერმანელ კოლეგებს, რათა ბლოგერის ავადმყოფობის მთელი ისტორიის შემოწმება ჩაეტარებინა, მაგრამ ბერლინის ხელშეწყობის იმედად ყოფნა გამორიცხულია. სამაგიეროდ კლინიკა „შარიტედან“ მიღებულმა ამონაწერმა, რომელსაც ბლოგერი თან ჩამოიტანს, შესაძლოა უამრავი საინტერესო ინფორმაცია მისცეს რუსეთის კომპეტენტურ ორგანოებს.

მოკლედ, ნავალნის სურვილი, აუცილებლად დაბრუნდეს რუსეთში, გერმანელებს მეტად უსიამოვნო მდგომარეობაში აყენებს, ვინაიდან ეს მათ იმ ბოდვის გროვის საბოლოო ჩამოშლით ემუქრება, რომელიც მათ ამ კვირებში ააგეს. 

სხვათა შორის, ბრიტანელებს ეს მომენტი ბევრად დახვეწილად ჰქონდათ დამუშავებული. გარდა იმისა, რომ სკრიპალების მოწამვლის შოუ შთაბეჭდილებას ახდენდა თავისი მასშტაბურობითა და დეტალირების დახვეწილობით — სახლების ნგრევის ჩათვლით, „მსხვერპლიც“ ძალიან გონივრულად იყო შერჩეული: ყველასთვის უინტერესო და არასაჭირო ყოფილი შპიონი, რომელიც ზუსტად იმას გააკეთებდა, რასაც კურატორები ეტყოდნენ. მაგრამ საჩვენებელი მომენტი ისაა, რომ ლონდონმაც კი არ გარისკა სკრიპალისთვის მოქმედების მინიმალური თავისუფლება მიეცა — არც ერთხელ არ დაალაპარაკა ჟურნალისტებსა და დიპლომატებს.

ალექსეი ნავალნის დათანხმება კი, ოჯახთან ერთად ნებაყოფლობით მიატოვოს რუსეთის მთავარი ოპოზიციონერის ტკბილი ცხოვრება, შესაძლოა გერმანელებისთვის უკიდურესად არატრივიალური ამოცანა გამოდგეს.

ბლოგერისთვის ცუდი ახალი ამბავი ისაა, რომ მისი დაბრუნება რუსეთში იმდენად უსიამოვნო შედეგებით ემუქრება მთელი ამ ალიაქოთის მომწყობ ბერლინს, რომ იქ ამ პრობლემის მოსაგვარებლად შეიძლება ისეთ მეთოდებსაც კი მიმართონ, რომლებიც სიტყვების „დათანხმება“ და „ნებაყოფლობით“ გამოყენებას არ ითვალისწინებს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

71
მეტროს მატარებელი

ნიუ-იორკში მეტროს მატარებელი რელსებიდან გადავიდა: ვრცელდება ვიდეო

0
(განახლებულია 08:59 21.09.2020)
ავარიის პროვოცირებაში ეჭვმიტანილი, რომელიც თვითმხილველებმა ამოიცნეს, დაკავებულია და პოლიციაში იკითხება

თბილისი, 21 სექტემბერი — Sputnik. ნიუ–იორკში მეტროს მატარებელი რელსებიდან გადავიდა მას შემდეგ, რაც გზაზე დაყრილ სამშენებლო ნარჩენებს გადაურა, იუწყება ტელეარხი abc.

​გავრცელებული ინფორმაციით, შემთხვევა მანჰეტენზე, ჩელსის რაიონში მოხდა. მატარებლიდან 135 ადამიანია ევაკუირებული. დაშავებულების შესახებ ინფორმაცია არ ვრცელდება.

„ჩრდილოეთის მიმართულებით მოძრავმა მატარებელმა სადგურ 14St-8th Av–ზე შესვლისას რელსებზე დაყრილ ნამტვრევებს გადაურა, რის შემდეგაც ის გზიდან გადავიდა“, — განაცხადეს ნიუ–იორკის სატრანსპორტო სამმართველოში.

წინასწარი მონაცემებით, ავარია 30 წლის უსახლკარო მამაკაცის მიერაა პროვოცირებული, რომელიც უკვე დაკავებულია და პოლიციაში იკითხება. მოწმეების თქმით, სწორედ ეს ადამიანი ყრიდა სამშენებლო ნარჩენებს მეტროს გზაზე.

 

0
თემები:
მსოფლიო დღეს