ცარიელი ქუჩები თბილისში

როგორ შემოვათრიე სახლში მთელი სამყარო...

220
(განახლებულია 17:57 20.06.2020)
სახლში ჩაკეტილობამ ყველაფერი თავდაყირა დააყენა. შეგვცვალა ყველა - მეც, შენც და რაც მთავარია ჩვენი სახლებიც.

ერთ დროს სახლში გამოკეტილები იძულებულები გავხდით რომ გარე სამყარო შიგნით შემოგვეთრია რამაც ყველაფერი ერთამნეთში აურია. ახლა კიდევ ყველას ხაზის გავლება გვიჭირს საქმესა და სახლს შორის

აი უკვე ერთი თვეა სახლში ჩაკეტილობის ბოლო დღეებს ვითვლი და ვერაფირთ დამთავრდა, მერამდენე ღამეა კომპიუტერთან ვზივარ იმის იმედით რომ რამე ღირებულს დავწერ მაგრამ არა. ალბათ ისევ ისე დამათენდება თავზე, ისევ არაპროდუქტიულად. აი თითქოს იდეას დავიჭერ, სტატიად უნდა ვაქციო და სადღაც გარბის, მე თვითონაც არ ვიცი სად.

ზოგადად ძალიან შემცვალა სახლში ჯდომამ, თითქოს უფრო ემოციური გავხდი. ადრე თუ ჩემი შემდეგი დღის მიზანი პროფესიულად განვითარება და წინ წასვლა იყო, ახლა მინდა რომ უბრალოდ ადამიანებს ველაპარაკო, მინდა გარეთ გავიდე და ისევ ისე აქტიურად ვიცხოვრო და იმ ყოველდღიური ემოციებით დავიტვირთო რომელიც ასე ძალიან გვეზიზღებოდა და გვეზარებოდა მაშინ როცა ჩვეულებრივად ვცხოვრობიდით.

მინდა ისევ მეშინოდეს, მინდა მეჩხუბონ, მინდა შემაქონ, მინდა შემაფასონ, მინდა ემოციები გამოხატონ ადამიანებმა ჩემს მიმართ.

მაგრამ არა, დიდი ხანია გარეთ საქმისთვის აღარ გავსულვარ. სხვებს კი არა მეთვითონაც აღარ მინდა ჩემი თავი იმდენი ხანი გავატარე მარტომ ოთხ კედელს შუა. აღარც სარკეში ვიხედები უკვე. საერთოდ დამავიწყდა სარკეების არსებობის შესახებაც. იცით როგორ გამახსენდა მათი არსებობა? აღარც მახსოვდა ადამიანს თუ წვერი ამოსდიოდა, ერთხელ შემთხვევით სარკის წინ ჩავიარე და გული გამისკდა შიგ რომ ჩავიხედე.

ერთი ის მახარებს, რომ მხოლოდ მე არ ამოვვარდნილვარ კალაპოტიდან, ერთიანი სწრაფი დინება უცებ გაჩერდა და მეც სხვა გზა არ მქონდა.

ბევრი იფიქრებს, რომ საგანგებო მდგომარეობა აღარ არის, გარეთ გასვლა ყველას შეუძლია. ნუ, მართლებიც ხართ, მაგრამ ერთ დროს სახლში გამოკეტილობის გამო, იძულებული ვიყავი ჩემი სამყაროც სახლში შემომეზიდა. უნივერსიტეტი და სწავლა სახლიდან, სავარჯიშო დარბაზი ისედაც დღემდე დახურულია და სახლში ვცილობ ვივარჯიშო, სამსახურისთვისაც დღემდე დისტანციურად ვწერ სტატიებს.

ახლა კიდევ ესე ერთიანად გარეთ გასვლა ძალიან რთულია. თან სახლში ჯდომამ, ცოტა არ იყოს ყველაფერი ერთმანეთში არია. სამსახურიც, მეგობრებიც, ინტერესებიც, სასწავლებელიც, ფაქტიურად მათ შორის ხაზს ვეღარ ვავლებ.

არადა სახლის კარები ჩემთვის ჩამრთველის ფუნქციას ასრულებდა. გავიდოდი გარეთ, გამოვიხურავდი კარებს და მორჩა იქ სხვა ცხოვრება იწყებოდა - საქმე უნდა გამეკეთებინა, თითქოს სხვა არხზე გადავდიოდი. დაღამებულზე უკან შემოვაღებდი კარებს, შემოვიდოდი შიგნით, შევისუნთქავდი საყვარელი, ნაცნობი ოთახის არომატს და იქვე მთავრდებოდა ყოველდღიურობისგან გამოწვეული ყველანაირი ცუდი ემოცია თუ შფოთვა.

მეც თქვენსავით უკვე ხაზის გავლება მიჭირს - ვეღარ ვხვდები როდის უნდა დავისვენო, როდის ვისწავლო და როდის ვიმუშაო, რამაც პროდუქტიულობის კრიზისამდე მიმიყვანა. უნივერსიტეტში ჩემი ქულებიც საგრძნობლად შემცირდა და საერთოდ ყველაფერს დაეტყო ეს.

სახლი დასვენება და სიმყუდროვე იყო ჩემთვის. ახლა კიდევ ყველაფერია დასვენების გარდა. კომპიუტერთან ყოველთვის აურზაურია, იქ კონსპექტები, იქ ის წიგნები რომელიც წესით უნივერსიტეტში უნდა მქონდეს...

ყოველ დილით სკოლის ზარივით ისმის Microsoft Teams-ის ხმა რომელიც მატყობინებს რომ ლექციას უნდა დავესწრო, მეც ზანტად წამოვჯდები სახეზე წყალს შევისხამ, პირველი რაც ხელში მომხვდება იმას ჩავიცმევ და ჩავერთვები ლექციის მიმდინარეობაში. მერე ვფიქრობ, რომ ასე არ უნდა ყოფილიყო, ახლა ლამაზად ჩაცმული ჩემი უნივერსიტეტის ლამაზ აუდიტორიაში უნდა ვიჯდე ლექციაზე, მერე კიდე ლექციით მოტივირებული სამსახურში უნდა მივდიოდე.

მერე მახსენდება, რომ უკვე დიდი ხანია არაფერი დამიწერია, ვჯდები კომპიუტერთან და მთელი დღე - დაღამებამდე ვცილობ რაიმე აზრი დავიჭირო და განვავითარო. აი ახლაც თითქოს იდეა მაქვს თავში, უნდა დავამუშაო უნდა გავავრცელო თუმცა მე ისევ იმაზე მეფიქრება, რომ უკვე ერთი თვეა სახლში ჩაკეტილობის ბოლო დღეებს ვითვლი. ამ ფონზე კი ინფიცირებულთა რაოდენობა ისევ იზრდება - ალბათ სულ ტყუილადაც ვითვლი, ალბათ კიდევ დიდი ხანი უნდა ვიყო ასე, ვინ იცის...

220
Russia Today

მოსაზრება: დასავლეთი რუსეთის წინააღმდეგ მუშაობას გადაეჩვია

33
(განახლებულია 19:37 10.07.2020)
ლიეტუვამ თავის ტერიტორიაზე RT-ს ხუთი ტელეარხის მაუწყებლობა აკრძალა. ანალოგიური ნაბიჯი ერთი კვირით ადრე ლატვიის ხელისუფლებამ გადადგა. ჯერი ესტონეთზეა, რომლის საგარეო საქმეთა მინისტრი არ გამორიცხავს მსგავსი გადაწყვეტილების მიღებას.

ირინა ალქსნისი

ამ საკითხში ტალინის განსაკუთრებულ პოზიციაზე შანსები არც ისე დიდია: სამი „ბალტიისპირული ვეფხვის“ ტრადიციული ანტირუსული კონსენსუსისა და ასევე იმის გათვალისწინებით, რომ სწორედ ესტონეთის ხელისუფლებამ გამოიჩინა ყველაზე დიდი აქტიურობა და თანმიმდევრულობა რესპუბლიკაში სააგენტო Sputnik-ის საქმიანობისთვის წინაღობების შექმნაში.

თუმცა ყველაზე საინტერესო მთელ ამ ისტორიაში მაინც ვილნიუსის ოფიციალური საფუძველია – რომ RT-ს დმიტრი კისელიოვი აკონტროლებს, რომელზეც დასავლური სანქციები ვრცელდება, და რომ თითქოს ეს გახდა „მისი“ მედიარესურსის წინააღმდეგ ზომების დაწესების მიზეზი.

საქმე ისიც კი არაა, რომ ეს მტკიცებულება სიმართლეს არ შეესაბამება, მნიშვნელოვანი ისაა, რომ ეს ყველაფერი უკვე იყო: ზუსტად ერთი კვირის წინ, როდესაც ლატვიის ეროვნულმა საბჭომ RT-ს მაუწყებლობის აკრძალვა იმით ახსნა, რომ ტელეარხები დმიტრი კისელიოვის „ფაქტიური კონტროლისა და ერთპიროვნული მმართველობის ქვეშაა“. მაშინ მარგარიტა სიმონიანმა და რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ ლატვიის ოფიციალური სტრუქტურების გაუგონარი არაპროფესიონალიზმი გააკრიტიკეს, რომლებმაც თავისი გადაწყვეტილება ღია ბოდვით განმარტეს.

იმ მომენტში ჯერ კიდევ შეიძლებოდა მომხდარი კონკრეტული შემსრულებლების შეცდომით ან რაღაც შემთხვევითობით ახსნილიყო: ბოლოს და ბოლოს დილეტანტებისგან არც ერთი სისტემა არ არის დაზღვეული. სახელმწიფოსთვის კი უკან დახევა მსგავს სიტუაციაში კარგი ტონი არ არის, მაშინაც კი, თუ ჩინოვნიკები აშკარად დააღალატებენ.

მაგრამ ლიეტუვაში ვითარების ერთი ერთში გამეორება აშკარად მიუთითებს, რომ არანაირი შემთხვევითობა და შეცდომა არ ყოფილა. ეს ყველაფერი ლატვიისა და ლიეტუვის ხელისუფლებების გაცნობიერებული პოზიციაა.

გასაგებია, რომ RT-ს მაუწყებლობის აკრძალვა პოლიტიკური გადაწყვეტილებაა, მაგრამ ნუთუ არ შეიძლებოდა ამის იურიდიულად უფრო „წმინდა“ მოტივით ახსნა? რა თქმა უნდა, შეიძლება. მაგრამ ამისთვის პასუხისმგებელ უწყებებს დაძაბვა და დიდი ძალისხმევის გამოჩენა დასჭირდებოდათ, რათა კანონმდებლობაში ხვრელები ეპოვათ.

ოდესღაც სწორედ ეს თავისებურება — იურიდიული დახვეწილობა იყო ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი კოზირი დასავლური დემოკრატიისთვის. ეს მეტად მომგებიანად გამოიყურებოდა სხვა პოლიტიკური სისტემების ფონზე, რომლებსაც არ ახასიათებდათ ფორმალური პროცედურების დაცვაზე ბევრი ფიქრი.

მაგრამ მას შემდეგ ბევრმა წყალმა ჩაიარა. RT-ს მაუწყებლობის აკრძალვის საკითხში ბალტიისპირეთის რესპუბლიკები იმ გზით წავიდნენ, რომელიც ბოლო წლებში კარგად გათელეს სულ სხვა და თანაც უფრო მძლავრმა დერჟავებმა.

ამერიკელებისთვის უცნობი ფხვნილით სავსე სინჯარის ქნევამ რეალურად არსებული გარემოებების ძებნა ჩაანაცვლა, რითიც შეიძლებოდა აეხსნათ საერთაშორისო საზოგადოებისთვის ერაყში შეჭრა.  

ბრიტანელებმა გრანდიოზული შოუ მოაწყვეს სკრიპალების მოწამვლის ირგვლივ — და ისინი იოტისოდენ უხერხულობასაც კი არ გრძნობენ ამ სამეში არსებული „ხვრელების“ გამო.

ნიდერლანდები, რომელმაც მართლმსაჯულება ეროვნულ ბრენდად აქცია, ისეთ სამართლებრივ კულბიტებს აწყობს МН17-ის საქმეზე, რომ გაკვირვებაც კი შეუძლებელი ხდება.

ასეთი მაგალითები მრავლადაა არა მარტო რუსეთის, არამედ ჩინეთის, ირანის, ვენესუელისა და სხვა ქვეყნების წინააღმდეგ. იმდენად მრავლად, რომ იშვიათი შემთხვევებიდან უკვე ჩვეულებრივ ამბად გადაიქცა. ამგვარ ფონზე ლიეტუვისა და ლატვიის ხელისუფლებების პოზიცია RT-ს მაუწყებლობის აკრძალვაზე აბსოლუტურად ორგანულად გამოიყურება: რა საჭიროა დაძაბვა, თუ ამის გაკეთება აშკარა სისულელის ოფიციალურ პოზიციად გასაღებით შეიძლება?

ამაში თავისებური ლოგიკაც კი არის: ანტირუსულად განწყობილი აუდიტორია თავისუფლად მიიღებს განმარტებას „კისელიოვის შესახებ, რომელიც RT-ს აკონტროლებს“.

თავდაპირველად ეს მიდგომა დასავლეთის საინფორმაციო, პოლიტიკურმა, იდეოლოგიურმა და მორალურმა მონოპოლიამ გააჩინა. სწორედ ამის გამო შეწყვიტა მან გამოწვლილვით და მაღალპროფესიულად დაემუშავებინა თავისი პოლიტიკა. შედეგად, თავადაც რომ ვერ შენიშნა, ისე გაუსხლტა ხელიდან ეს მონოპოლია, მათ შორის, კომპეტენციის დაკარგვისა და ასევე მოდუნებული თავდაჯერებულობის გამო.

ახლა კი იგივე ძალები ვერანაირ აზრს ვეღარ ხედავენ ხარისხიანად და კვალიფიციურად მუშაობაში უკვე იმის გამო, რომ მომხრეებს ეს არ სჭირდებათ, ხოლო მოწინააღმდეგებს მაინც ვერ დაარწმუნებ.

გასაოცრად აქ შეიძლება ჩაითვალოს ის, რომ ისინი სეიოზულად ფიქრობენ, თითქოს მსგავსი არაპროფესიონალური მიდგომა მათ იდეოლოგიურ და გეოპოლიტიკურ გამარჯვებას მოუტანს რუსეთზე.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

 

33
გაზეთები

მოსაზრება: რატომ კარგავს დასავლური მედია პოზიციებს

117
(განახლებულია 20:17 08.07.2020)
საერთაშორისო საინფორმაციო საგენტო Россия сегодня-მ წარმოადგინა კვლევა „რვაფეხა 2.0. კორონავირუსი რუსეთში“, რომელიც რუსეთის სახეს ეძღვნება დასავლურ (და არა მარტო) მასმედიაში.

ირინა ალქსნისი

ამჯერად მკვლევართა ყურადღების ცენტრში პანდემია მოხვდა, მაგრამ მოცული აღმოჩნდა არა მარტო „დიდი შვიდეულის“ ტოპ–მასმედია, არამედ ჩინეთისაც, სადაც იფეთქა კიდეც დაავადებამ.

მთლიანობაში „რვაფეხა 2.0“-ს განსაკუთრებული სიურპრიზები არ შემოუთავაზებია: COVID-19 დასავლურ მასმედიას ანტირუსული პროპაგანდის კიდევ ერთ საინფორმაციო საბაბად ჰქონდა გამოყენებული.

ამაში უპირობოდ ლიდერობენ ამერიკელები — ხუთ ყველაზე მნიშვნელოვან ამერიკულ მედიასაშუალებაში პუბლიკაციების 58%-ს ნეგატიური ტონალობა ჰქონდა. მას მოსდევს გერამული მედია, სადაც ამ მაჩვენებელმა 44% შეადგინა, შემდეგ კანადა — 41%-ით და ბრიტანეთი — 38%-ით.

იმავდროულად, „შვიდიანის“ დანარჩენ სამ ქვეყანას რუსეთის მიმართ ნეგატივის შესამჩნევად დაბალი დონე აქვს: იაპონიას – 33%, იტალიას — 28%, ხოლო საფრანგეთს – სულაც 21%.

თუმცა პოზიტივის მხრივ ვითარება არც ისე სახარბიელოა — სულ რაღაც ერთიდან ხუთ პროცენტამდე. გამონაკლისი მხოლოდ იტალიაა, სადაც რუსეთსა და კორონავირუსს მთელი ცხრა პროცენტი დადებითი გამოხმაურება ჰქონდა. იოლი მისახვედრია, რომ ეპიდემიასთან ბრძოლაში რუსეთის მიერ იტალიელებისთვის გაწეული დახმარება იყო სწორედ იმის მიზეზი, რომ მასმედიაში უფრო მეტი რაოდენობის სამადლობელი წერილები იბეჭდებოდა.

მაგრამ ამ ციფრებში საინტერესო მაინც სულ სხვა ასპექტია: ისინი ხილულად წარმოაჩენს მიმდინარე მომენტის ყველაზე აქტუალურ გეოპოლიტიკურ ტრენდებს. ერთი მხრივ, ანგლოსაქსები ანტირუსული შეტევების პიკზე რჩებიან, არიან რა მისი მამოძრავებელი ძალა, მაგრამ, მეორე მხრივ, ისინი აშკარად კარგავენ უახლოესი მოკავშირეების მხარდაჭერასაც კი, რომლებიც ცდილობენ დაიჭირონ უფრო ნეიტრალური მიდგომა და არ გადააჭარბონ რუსოფობიაში, რაც სრულიად ლოგიკურია: დრო შეიცვალა და ახლა უკვე აღარ არის 2014 წელი.

იმავდროულად ციფრები წარმოაჩენს, რამდენად რთულ მდგომარეობაშია გერმანია — უპირველესად, საკუთარი თავისთვის. გერმანული წამყვანი მედიის აქტიური ანტირუსული პოზიცია აშკარად ეწინააღმდეგება სახელმწიფოს პოლიტიკურ ხაზს, სადაც ბერლინი არა მარტო იცავს მოსკოვთან ერთობლივ პროექტებს, არამედ თანმიმდევრულადაც თავისუფლდება აშშ-სგან ნახევრად საოკუპაციო დამოკიდებულებისგან. თუმცა მედიასფეროში ხილულად რჩება საკვანძო გამოცემების მკაცრი დაქვემდებარება და უსიტყვო ლოიალობა არა ეროვნული ინტერესების, არამედ ვაშინგტონელი სიუზერენის მიმართ.

რაც შეეხება კონკრეტულ თემებს, რომლებიც ანტრუსულ–კოვიდურ პროპაგანდაში იყო გამოყენებული, ისინი არ გამოირჩეოდა ორიგინალობით და, ასე თუ ისე, დადის ორ კარგად ცნობილ ლეიტმოტივამდე: რუსეთი იღუპება როგორც არასდროს, მაგრამ ასევე წარმოადგენს დიდ საფრთხეს მსოფლიოსთვის.

კერძოდ ეს გამოჩნდა ქვეყნის ზოგადი ვითარების, ჯანდაცვის ეროვნული სისტემის, რუსეთის ხელისუფლების ქმედების კრიტიკაში COVID-19-თან ბრძოლაში და წინასწარმეტყველებებში, რომ ყველაფერი ბეწვზე ჰკიდია და ნგრევა ყოველ წუთსაა მოსალოდნელი.

რაც შეეხება დანარჩენი პლანეტისთვის საფრთხეს, არც ამაში მოუგონიათ რაიმე ახალი. მთავარი ბრალდება — მოსკოვის მიერ პანდემიასთან დაკავშირებით გატარებული დეზინფორმაციაა.

რა თქმა უნდა, ჩინურ მედიაში პრობლემის გაშუქება ბევრად განსხვავდება და საქმე არც იმ პოზიტიურ 20%-შია და არც ნეგატივის არარსებობაში. მთავარ თავისებურებად კორონავირუსთან ბრძოლაზე დაწერილი პუბლიკაციების რაოდენობაა. მარტიდან ივნისამდე პერიოდში ჩინეთის ტოპ–5 მედიარესურსში 1200-ზე მეტი სტატია გამოქვეყნდა რუსეთის ბრძოლაზე ეპიდემიასთან. შედარებისთვის: ანალოგიურ პერიოდში ტექსტების მინიმალური რაოდენობა ჰქონდა კანადას — 238 ერთეული, ხოლო დანარჩენი ექვსი ქვეყნის მაჩვენებლები 371-დან (იტალია) 470-მდე (იაპონია) მერყეობდა, ამერიკელები კი თავიანთი 428 სტატიით სულაც მეხუთე ადგილზე არიან საერთო სიაში.

გამოდის, რომ სამ თვეში ჩინურმა მედიამ თემაზე „კორონავირუსი რუსეთში“ თითქმის სამჯერ მეტი მასალა გამოაქვეყნა, ვიდრე თითქოსდა პლანეტის ყველაზე მძლავრმა ამერიკულმა მედიამ. ამასთან უნდა შეგახსენოთ, რომ ჩინური პულიკაციების 80%-ს ნეიტრალურ–საინფორმაციო ხასიათი ჰქონდა.

შეცდომა იქნებოდა, რომ მსგავსი კოლოსალური განსხვავება ჩინეთის განსაკუთრებული ყურადღებისა და ინტერესისთვის მიგვეწერა რუსეთის მიმართ. ყველაფერი ბევრად მარტივად და ბანალურადაა: საქმე წამყვანი ჩინური მედიასაშუალებების უფრო დაძაბულ მუშაობასა და უფრო მაღალ ეფექტურობაშია. ფაქტობრივად ამას ადასტურებს დასავლური შიშები ინფორმაციული ლიდერობის დაკარგვის თაობაზე.

ოდესღაც დასავლეთმა შექმნა მასმედიის საშუალებები მათი თანამედროვე გაგებით, და უპირობო ლიდერად და სანიმუშო მაგალითად იქცა დანარჩენებისთვის. სიტყვის თავისუფლება და ინფორმაციის გავრცელება იდეოლოგიური და გეოპოლიტიკური მეტოქეების წინააღმდეგ ბრძოლაში ერთ-ერთ მთავარ კოზირად იქცა — და წარმატებულადაც იყო გამოყენებული. მაგრამ პირდაპირ ახლა ამ აქამდე შეურყეველი სისტემის მზარდ კრიზისს ვხედავთ.

დასავლურ მედიასაშუალებებს სულ უფრო უჭირთ კონკურენციის გაწევა „არათავისუფალი სამყაროს“ მედიისთვის — იქნება ეს ჩინეთი თუ რუსეთი. შეგიძლიათ რამდენიც გსურთ იმდენი იცინოთ ამერიკელი და ევროპელი პოლიტიკოსების მიერ დათესილ პანიკაზე „კრემლის მედიასაცეცების“ შესახებ, მაგრამ RT და Sputnik-ი სულ უფრო ხშირად იღებენ დიდ გამოუხმაურებებს სოციალურ ქსელებში, ვიდრე ევროპის ყველაზე ცნობილი და გავლენიანი საინფორმაციო რესურსები.

დასავლური მედია სულ უფრო ცუდად ართმევს თავს თავის მთავარ ფუნქციას — მაქსიმალურად ფართო და მრავალფეროვანი ახალი ამბების აკუმულირებასა და მიტანას მკითხველამდე. ეს ეხება მასალის შინაარსსაც და მიწოდებასაც.

დიახ, დასავლეთი ჯერ ისევ ინარჩუნებს „ყველაზე თავისუფალი, პატიოსანი და პროფესიული პრესის“ იარლიყს, მაგრამ ერთ დღესაც ეს ასე შეიძლება აღარ იყოს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

117
პროკურატურის შენობა

მოკლული ფეხბურთელის ოჯახი ყველა დამნაშავის დასჯას ითხოვს

0
(განახლებულია 22:53 10.07.2020)
პროკურატურის ცნობით, 19 წლის ფეხბურთელის გარდაცვალების მიზეზი ასფიქსია გახდა - ახალგაზრდა წყალში დაიხრჩო

თბილისი, 10 ივლისი - Sputnik. გიორგი შაქარაშვილი მოკლეს, შემდეგ კი მდინარე არაგვში გადააგდეს - ეს ცალსახად დადასტურებულია ექსპერტიზის დასკვნით, განაცხადა დაღუპული ფეხბურთელის ბიძამ, მირიან ნიკოლაძემ პარასკევს გამართულ სპეციალურ ბრიფინგზე. 

19 წლის ფეხბურთელი გიორგი შაქარაშვილი 22 ივნისს, ოთხდღიანი ძებნის შემდეგ  მდინარე არაგვში გარდაცვლილი იპოვეს. იგი  მეგობრის წვეულების შემდეგ დაიკარგა, სადაც სტუმრებს შორის მასობრივი კონფლიქტი მოხდა. საქმემ   საზოგადოებაში თავიდანვე რეზონანსი გამოიწვია – მომხდარ ფაქტთან მაღალჩინოსნების მეგობრების შესაძლო კავშირის შესახებ გავრცელებული ხმების გამო.

 „საქართველოსპროკურატურამ უკვე გამოაქვეყნა ექსპერტიზის დასკვნა, ამ დასკვნას ოჯახი დიდიხანია ველოდით,  ეს იყო ერთ-ერთი გარდამტეხი ეტაპი გამოძიებაში. სწორედ ამ ექსპერტიზის დასკვნის საფუძველზე უნდა დაგვედასტურებინა ჩვენი პოზიცია, რამდენად რეალური იყო ოჯახის ვერსია გიორგის განზრახ მკვლელობასთან დაკავშირებით“, – განაცხადა მირიან ნიკოლაძემ.

მისი თქმით, გიორგის სიცოცხლეშივე მიაყენეს დაახლოებით 12 ფიზიკური დაზიანება, რაც ადასტურებს იმას, რომ მის მიმართ გამოიყენეს ფიზიკური ძალადობა, შემდეგ კი მდინარეში გადააგდეს. 

 „გამორიცხულია, რომ ეს დაზიანებები, რომელიც ექსპერტიზის დასკვნაშია აღნიშნული, მიადგეს ადამიანს თუნდაც იმ ფერდობზე დაგორებით, თუნდაც სირბილის, წაქცევის დროს, ეს არის წარმოუდგენელი. დაზიანებები მიყენებულია სახის არეში, ტანზე, ხელების მიდამოებში და ყველგან“, – განაცხადა მირიან ნიკოლაძემ. 

მისი თქმით, დღეიდან ოჯახს კატეგორიული პოზიცია ექნება - ყველა დამნაშავე უნდა მიეცეს სისხლის სამართლის პასუხისგებაში დამამძიმებელ გარემოებაში განზრახ მკვლელობისთვის.

 „პროკურატურის მიერ შემოთავაზებული კვალიფიკაცია, სისხლის სამართლის საქმის სწორი კვალიფიკაციაა.  თუმცა, ჩვენ ვითხოვთ კონკრეტული დამნაშავეების დასჯას  სისხლის სამართლის კოდექსის 109-ე მუხლით. შესაბამისად ველოდებით, როდის იქნება კონკრეტული ბრალდებები წარდგენილი გამოძიების ფარგლებში და როდის დაისჯებიან დამნაშავეები გიორგის განზრახ მკვლელობის გამო“, – განაცხადა ნიკოლაძემ.

საქართველოს პროკურატურამ 19 წლის ფეხბურთელის, გიორგი შაქარაშვილის გარდაცვალების საქმე გადააკვალიფიცირა – „დამამძიმებელ გარემოებებში ჯგუფურად განხორციელებული განზრახ მკვლელობა“.

საქმის დეტალები

პროკურატურის განცხადებით, 19 წლის ახალგაზრდის გარდაცვალების უშუალო მიზეზი გახდა ასფიქსია წყალში დახრჩობის შედეგად.

ამასთან, შაქარაშვილის სხეულზე ექსპერტიზის დროს აღმოჩნდა მრავლობითი ტრავმები, მიყენებული მკვრივი-ბლაგვი საგნის მოქმედებით, სიცოცხლისდროინდელი  დაზიანებები თავის არესა და სხეულზე. 

პროკურატურის განცხადებით, საქმეზე შინაგან საქმეთა სამინისტროში ინტენსიური გამოძიება გრძელდება. მიღებული ექსპერტიზის დასკვნიდან გამომდინარე, მაქსიმალურად სწრაფად და ეფექტიანად ჩასატარებელია მთელი რიგი საგამოძიებო და საპროცესო მოქმედებები, მათ შორის, შესაბამისი საექსპერტო კვლევით დასადგენია დასკვნაში აღნიშნულ დაზიანებათა წარმოშობის მექანიზმები და სხვა მნიშვნელოვანი გარემოებები. ამავდროულად, მისაღებია ბიოლოგიური, ქიმიური, ტრასოლოგიური, საინფორმაციო-ტექნოლოგიური და სხვა პირთა სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნები.

უწყვეტ რეჟიმში მიმდინარეობს მოწმეთა გამოკითხვები და უკვე მოპოვებული ინფორმაციის ანალიზი.

საქმის სირთულიდან გამომდინარე, საქართველოს პროკურატურა კიდევ ერთხელ მოუწოდებს ყველას, თავი შეიკავონ გადაუმოწმებელი ინფორმაციის გავრცელებისგან.

გამოძიების ვერსიით, 18 ივნისს თბილისის ფეხბურთის კლუბ „საბურთალოს“ აკადემიის აღსაზრდელი 19 წლის გიორგი შაქარაშვილი მეგობართან ერთად იმყოფებოდა მცხეთაში, მეგობრის დაბადების დღის წვეულებაზე, სადაც მოხდა ჩხუბი. მოგვიანებით საქმის გარჩევა გაგრძელდა თბილისისკენ მომავალ ავტომაგისტრალზე, სადაც კონფლიქტის მონაწილეთა ერთმა ნაწილმა თბილისიდან „დამხმარე ძალა“ გამოიძახა. 

მოწმეთა მტკიცებით, გიორგიმ ჩხუბის ადგილი დატოვა და მდინარისკენ გაიქცა, რის შემდეგაც მისი კვალი იკარგება. რამდენიმე დღეში იგი გარდაცვლილი იპოვეს.

საქმეზე 17 პირი ძალადობისა და თავისუფლების მართლსაწინააღმდეგო აღკვეთის ბრალდებითაა დაკავებული. წინასასამართლო მოსმენა  31 ივლისს გაიმართება.

გამოძიება ფეხბურთელის გარდაცვალების საქმეზე მიმდინარეობდა სისხლის სამართლის კოდექსის სამი მუხლით: ჯგუფური ძალადობის ორგანიზება, ჯგუფურ ძალადობაში მონაწილეობა, თავისუფლების უკანონო აღკვეთა, ორი ან მეტი პირის მიმართ ჯგუფური ძალადობა. აღნიშნულ მუხლებს უკვე დაემატა 109-ე მუხლი - განზრახ ჯგუფური მკვლელობა დამამძიმებელ გარემოებაში.

0