მთავრობის სხდომა

მიიღებს თუ არა საქართველო პირველ კოალიციურ მთავრობას შემოდგომა-ზამთრის სეზონისათვის?

137
(განახლებულია 18:39 19.05.2020)
პროგნოზების კეთება, ისიც ქართულ პოლიტიკაში, უმადური საქმეა, განსაკუთრებით კორონავირუსობის დროს, როცა ერთმა პატარა ვირუსმა არათუ საქართველოს, არამედ მთელი მსოფლიოს დღის წესრიგი შეცვალა...

პანდემიის გამო მსოფლიოს 48 ქვეყანაში სხვადასხვა ტიპის არჩევნები გადაიდო. არჩევნების გადადებაზე საქართველოშიც მსჯელობდნენ, მაგრამ დღეს სიტუაცია ისე გამოიყურება, რომ ნელ-ნელა ქართული პოლიტიკა გაცოცხლებას იწყებს. სამწუხაროა, რომ პოლიტიკაში ახალი სახები ნაკლებად ჩანს და უფრო მკვდრეთით აღმდგარ ლაზარეებთან გვაქვს საქმე, ვიდრე ახალ სახეებთან, სახელებთან და იდეებთან.

როგორი მდგომარეობაა ქართულ პოლიტიკურ ველზე არჩევნებამდე ხუთი თვით ადრე?

ე.წ. პოლიტპატიმრების გამოშვებისა და საარჩევნო შეთანხმებებზე უამრავი მოწოდების შემდეგ პარლამენტში, როგორც ჩანს, მმართველი გუნდი უახლოეს მომავალში დაიწყებს საკონსტიტუციო კანონპროექტის განხილვას, რომელიც უკვე ინიცირებულია და რომელშიც დეტალურადაა გაწერილი, რომელი რაიონი რომელს შეუერთდება იმისთვის, რომ ქართველ პოლიტიკოსთა მაჟორიტარული ამბიციები 30 ოლქში ჩაეტიოს.

მომავალი არჩევნების განწყობები ჯერჯერობით რთული დასათვლელია, მაგრამ ექსპერტები ხშირად ფიქრობენ - რომელიმე ოლქში ექვთიმე თაყაიშვილმა და სოლომონ ისაკიჩ მეჯღანუაშვილმა რომ იყაროს კენჭი მსუყე დაფინანსებით, რომელი გაიმარჯვებს. ანდა, სულაც ნიკო ნიკოლაძე რომ გაგვეცოცხლებინა, გახდებოდა თუ არა ის რომელიმე ბობოლა ფეოდალი მაჟორიტარის ტოლფასი კონკურენტი. თუმცა ეს მაინც დიდწილად დამოკიდებულია მოსახლეობის ეკონომიკურ მდგომარეობასა და საინფორმაციო უზრუნველყოფაზე.

ის, რაც ჯერჯერობით ჩანს, აჩვენებს, რომ რომელიმე პარტიას დიდი უპირატესობით არჩევნების მოგება გაუჭირდება. არც "ქართულ ოცნებას" აქვს მაინცდამაინც დიდი რეიტინგი, თუ რამე კარდინალური ცვლილებები არ განახორციელა, და არც ე.წ. გაერთიანებულ ოპოზიციას, რადგან არც ახალი იდეები გვსმენია მათგან და არც ახალი ნათელი სახე შემოუყვანიათ პოლიტიკაში. ამ მხრივ გამონაკლისი ისევ ალეკო ელისაშვილის "სამოქალაქო მოძრაობაა", რომელიც, სავარაუდოდ, პარლამენტში კი მოხვდება, მაგრამ დიდ გავლენას მის მუშაობაზე ვერ მოახდენს. შედარებით უკეთესი ტემპი აკრიფა "ლელომ", რომელიც არც რეკლამაში ზოგავს ფულს და, როგორც ჩანს, არც ხელისუფლების გარკვეულ ნაწილთან კონსტრუქციულ თანამშრომლობაზე იტყვის უარს, მაგრამ მათი შანსებიც 10-15 პროცენტის ფარგლებში მერყეობს.

"ნაციონალურ მოძრაობას" თავისი, მკაფიოდ ჩამოყალიბებული ამომრჩეველი ჰყავს და მუდმივად ერთსა და იმავე პროცენტებში თამაშობს, მაგრამ მისი შედეგები 2020-ში ბევრად იქნება დამოკიდებული იმაზე, თუ რამდენად გავა პარლამენტში საკონსტიტუციო ცვლილებები.

ექსპერტების ნაწილის აზრით, გარდა ხელისუფლებისა, ყველაზე მეტად საკონსტიტუციო ცვლილებები სწორედ "ნაციონალურ მოძრაობას" არ აძლევს ხელს, რადგან მცირე პარტიებისათვის შანსის მიცემის შემთხვევაში მისი ამომრჩეველი დაიქსაქსება და სხვა ოპოზიციურ პარტიებს თუ ლიდერებს დაუჭერს მხარს.

10-12 პროცენტი რეიტინგი უფიქსირდება ამჟამად „ევროპულ საქართველოს", რომლის გარიგებაზე ხელისუფლებასთან და დასავლეთის სწრაფვაზე, ბოკერიას გადააბაროს ხელისუფლება, ბევრს საუბრობენ, მაგრამ ნამდვილად ისე არ წვიმს, როგორც ქუხს. დიახ, ბაქრაძე და ბოკერია ნაკლებად რადიკალურები არიან, ვიდრე ნინო ბურჯანაძე და თაკო ჩარკვიანი, მაგრამ არც იმდენად, რომ „ქართულ ოცნებას" საარჩევნო სპარინგ-პარტნიორად ესიმპათიურებოდეს.

პოლიტიკურ ველზე დღეს შემოდგომის საპარლამენტო არჩევნებთან დაკავშირებით რამდენიმე ვერსია განიხილება და თადარიგიანი პოლიტიკოსი ყველა ვარიანტისთვის მზად უნდა იყოს:

1. არჩევნები დადგენილ დროს, სავარაუდოდ, 31 ოქტომბერს ახალი წესით ჩატარდება.

2. საკონსტიტუციო ცვლილებები ისევ ჩავარდება და პოლიტიკურ პარტიებს ისევ ძველი საარჩევნო სისტემით მოუწევთ არჩევნებში მონაწილეობა (აქვე აღვნიშნავთ, რომ ეს ნამდვილად ნაკლებადაა მოსალოდნელი, რადგან "ნაციონალები" და "ევროპული საქართველოს" წევრები სულ რომ გაჯიქდნენ, ხელისუფლება 113 ხმას პარლამენტში მაინც შეაგროვებს "პატრიოტებთან" და მისგან დისტანცირებულ დეპუტატებთან ერთად. მთავარი აქ მაინც მონდომებაა).

3. თუ შემოდგომაზე კორონავირუსმა ახალი ძალით იფეთქა, შესაძლოა არჩევნები გადაიდოს.

ჩვენი პროგნოზით, დღეისათვის ყველაზე მაღალი შანსები ხელისუფლებას აქვს, თუმცა არა 50 პროცენტზე მეტი. შესაბამისად, მას კოალიციური მთავრობის შესაქმნელად სანდო პარტნიორების შემოყვანა სჭირდება პოლიტიკურ ველზე.

მით უმეტეს, რომ კორონავირუსის დროს გამოჩენილმა მოქნილობამ ხელისუფლებას და კონკრეტულად გახარიას ნამდვილად მოუტანა პოლიტიკური ქულები და საკმაოდ სამართლიანადაც.

თუ როგორ აპირებენ ხელისუფლება და ოპოზიცია არჩევნებისთვის მზადებას და ვის შემოიყვანენ პოლიტიკურ ველზე, ამაზე მომდევნო სტატიებში მოგითხრობთ.

 

137
გათხევადებული ბუნებრივი აირის ტანკერები

მოსაზრება: გაზის მსოფლიო ფასებს ქარიშხალი და ბანდები ადგენენ

16
(განახლებულია 16:56 21.09.2020)
გაზის ბაზარი თანდათან უბრუნდება ძველ მდგომარეობას: საბირჟო ფასები ევროპასა აზია–წყანარი ოკეანის რეგიონში (გათხევადებული ბუნებრივი აირის ბაზრისთვის) შესაბამისად 130 და 150 დოლარს შეადგენს ათას კუბურ მეტრზე.

ალექსანდრ სობკო

ფასების ზრდის მიზეზბი არსებობს როგორც მოთხოვნილების, ისე შეთავაზების მხრიდანაც. მიმდინარე წლის რვა თვეში გათხევადებული ბუნებრივი აირის (LNG)  ჯამური იმპორტი, მართალია, მხოლოდ 1,3 პროცენტით, მაგრამ მაინც უფრო მეტი გამოდგა შარშანდელ ანალოგიურ პერიოდთან შედარებით. LNG–ის იმპორტის მკვეთრი ზრდა ივლისსა და აგვისტოში აჩვენეს ინდოეთმა და ჩინეთმა.

ანუ, თუ მარტივ შეფასებას გავაკეთებთ, LNG–ზე გლობალური მოთხოვან ახლა გასული წლის დონეზეა, მიუხედავად იმისა, რომ გაზსადენის აირზე მოთხოვნა უფრო დაბალია (ეს რუსეთის ექსპორტიდანაც ჩანს ევროპაში, ხოლო ჩინეთი შუა აზიიდან ამცირებს გაზის იმპორტს). მაგრამ LNG ბაზარზე ასევე არის სიმძლავრეების სიჭარბე, ვინაიდან მიმდინარე ფონზეც ამუშავდა წინა საინვესტიციო ტალღის ქარხნები ( ძირითადა ეს აშშ–ა).

ამიტომ ფასების სტაბილიზეირებას ხელს ასევე უწყობს შემოთავაზებების ჩავარდნაც: კვლავინდებურად არ მუშაობს მცურავი ქარხანა Prelude ავსტრალიაში  ( ტექნიკური პრობლემების გამო), იქვეა გაჩერებული Gorgon LNG–ის კიდევ ერთი ტოტი.  აშშ–ზე უკვე ბევრი რამ ითქვა.

ცოტა ხნის წინანდელი ზედაბალი ფასების გამო, LNG–ის გადმოტვირთვები ზაფხულში ქარხნების გეგმური სიმძლავრეების ნახევრამდე და კიდევ უფრო ქვემოთაც ეცემოდა. ახლა ექსპორტი თანდათანობით აღდგება გლობალური ფასების ზრდასთან ერთად, მაგრამ ქარიხლების სეზონი ნორმასთან სწრაფ დაბრუნებას ხელს უშლის. უახლოეს თვეებში ამერიკული ექსპორტის ზრდა კვლავ მოახდენს გავლენას ფასებზე.

ანუ კოტირებების აღდგენა ჯერჯერობით არ გამოიყურება მდგრადად (ამას საცავების გადავსებაც დავუმატოთ), თუმცა ზოგი პროგნოზით, გათბობის სეზონზე სპოტურმა ფასებმა აზიაში შესაძლოა 200 დოლარსაც გადააჭარბოს ათას კუბერ მეტრზე. ასეთი ფასბი კი უკვე შეესაბამება მისაღებ გძელვადიან ფასს ყველა მწარმოებლისთვის. თუმცა, არსებობს ერთი „მაგრამ“. ფასების ასეთი დონე საშუალოწლიური უნდა იყოს და არა მარტო „ზამთრისა“.

მაგრამ წელიწადი რთულია, არატოპური, მისი მიხედვით გრძელვადიანი დასკვნების გაკეთება არ შეიძლება. და ყველაზე საინტერესო: მიმდინარე წელს, პირველად ოცი წლის განმავლობაში, ჯერჯერობით არ მიღებულა არცერთი ახალი საინვესტიციო გადაწყვეტილება ახალი გამთხევადებელი ქარხნების აგებაზე. შეგახსენებთ, რომ გასულ წელს საინესტიციო გადაწყვეტილებების რეკორდული რაოდენობაა მიღებული. ეს კი სამწლიანი პაუზის (206–2018 წლები) შემდეგ მოხდა წინა ციკლში (2011–2015 წწ) გადაინვესტირების გამო.

რატომ ხდება ასე? პასუხი მარტივია და გასაგები: ნავთობ–გაზის ყველა კომპანიამ ძალიან დაკარგა შემოსავლები, რის გამოც საინვესტიციო პროგრამებს ამცირებს. მაგრამ, როგორც ცნობილია, ინვესტიციები მხოლოს მესამედით შემცირდა, რაც თითქოს გათხევადებულ ბუნებრივ აირსაც უნდა შეეხოს.

პაუსიხ ნაწილი ისაა, რომ LNG–ის ბაზარი  ბოლო წლებში პარადოქსულად ვითარდება. ერთი მხრივ ჩვენ ვხედავთ გაზის მიმდინარე სიჭარბეს და ასევე მწვავე კონკურენციას მომავალში (კატარი, აშშ, რუსეთი, აღმოსავლეთ აფრიკა), ეს ყველაფერი ხელს არ უწყობს მაღალ ფასებს და არ გზავნის საკმარის საბაზრო სიგნალებს ახალ პროექტებში ინვესტიციებისთვის. ერთდროულად ბაზარი მიიჩნევა პერსპექტიულადაც (გაზზე მოთხოვნა ყველა, თვით ყველაზე მწვანე სცენარითაც კი გაიზრდება). ბაზრის განვითარების ერთ–ერთი დრაივერი გახდა  ნავთობისა და გაზის ტრანსნაციონალური კომპანიების მონაწილეობა, რომლებმაც ეტაპობრივად დაიწყეს ნავთობიდან გათხევადებუ ბუნებრივ აირზე გადასვლა.

როგორც შედეგი — ძვირი ნავთობის პირობებში (როგორც მაშინ ჩანდა, დიდი ხნის განმავლობაში) ნავთობ–გაზის კომპანიებს პერსპექტიულ გათხევადებულ გაზში შეეძლოთ თანხების ჩადება შემოსავლების საერთო კალათიდან. ან ქარხნებში უშუალო ინვესტიციების გზით, ან ირიბად — LNG-ის გრძელვადიანი კონტრაქტებით შეძენის გზით. რაც გათხევადებული ბუნებრივი აირის ბაზრის შედარებით პატარა მონაწილეებს ქარხნების ასაშენებლად კრედიტების მიღების საშუალებას აძლევდა.

ახლა კი, ნავთობის კოტირებების ვარდნასთან ერთად, ნავთობის ტრანსნაციონალურ კომპანიებს ამისთვის არ სცალიათ . ამას ემატება ისიც, რომ ზოგი მათგანი ნერვიულობს და საკუთარი საინვესტიციო გეგმების „გამწვანებაზე“ საუბრობს.

თავის მხრივ, ნავთობგიგანტებს, რომლებსაც სურთ წიაღისეული საწვავის ერთგულები დარჩნენ, ასევე მძიმე ვითარება აქვთ. ეს ჩანს კომპანია ExxonMobil–ის მაგალითზე, რომლის  ფინანსური მდგომარეობა ახლა არასახარბიელოა.

ამ კომპანიას გეგმებში ორი მთავარი და მსხვილი LNG–პროექტი ჰქონდა: Golden Pass LNG აშშ–ში და Rovuma LNG მოზამბიკში. ახლა ორივე გადადებულია — ამერიკულ ქარხანაზე გადაწყვეტილების მიღება მინიმუმ ერთი წლით ყოვნდება, ხოლო მოზამბიკურისა — 2023 წლამდე. პაპუა–ახალ გვინეაში მომქედი LNG–ქარხნის გაფართოვების გეგმებიც ასევე უკეთესი დროისთვის გადადიდო.

დანარცენი ამერიკული ქარხნები, რაღა თქმა უნდა, ასევე არ ჩქარობენ ახალი გადაწყვეტილებების მიღებას. ადგილზეა გაჭედილი სიტუაცია აღმოსავლეთ აფრიკაშიც. შეგახსენებთ, რომ ამ რეგიონის შელფი (მოზამბიკი, ტანზანია) მოპოვებების ერთ–ერთ ახალ პერსპექტიულ ცენტრად განიხილებოდა. პროექტ Exxon–ის გადავადებაზე უკვე მოგახსენეთ, აი Mozambique LNG–ს კი რეგულარულად უშლიან ხელს რეგიონში მოქმედი ექსტრემისტული ჯგუფები, რაც კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებს  მისი მშენებლობის ვადაში დასრულების საკითხს. ტანზანიაში ქარხნების გეგმების შესახებ  კი ბოლო დროს თითქმის აღარც იხსენებენ.

ამ ყველაფრიდან სეიძლებოდა დაგვესკვნა, რომ საშუალო ვადიან პერსპექტივაში შეთავაზებებეის დეფიციტის მოწმეები გავხდებით. ასეც იქნებოდა, რომ არა კატარის გეგმები ერთბასად რამდენიმე ახალი ქარხნის თაობაზე. ოფიციალური საინვესტიციო გადაწყვეტილება ჯერ არ მიღებუა, მაგრამ სინასწარი სამუშაოები აქტიურად მიმდინარეობს. ხოლო LNG–ის დაბალი თვითღირებულება კატარს იაფად აშენების საშუალებას მისცემს.

დაბოლოს, კიდევ ერთი ფაქტორი, რომელიც გაურკვევლობას ბადებს: ფასწარმოქმნის მექანიზმები . სპოტური ბაზრის განვითარების მიუხედავად, ბოლო დრომდე ნავთობზე ფასების ბმა გათხევადებული აირის მწარმოებლებს რენტაბელობის გარანტიას აძლევდა. ამასთან, ძვირი ნავთობისა და LNG–ში მზარდი კონკურენციის ფონზე ამ ბმის კოეფიციენტი ბოლო წლებში ახალ კონტრაქტებში სულ უფრო ეცემოდა და ეცემოდა. ახლა ნავთობი გაიაფებულია, მაგრამ ნაკლებსარწმუნოა, რომ მყიდველები ძველ, მაღალ კოეფიციენტზებზე დაბრუნებას მოისურვებენ. ხოლო 45 დოლარიანი ნავთობისა და ბმის ბოლო დროინდელ 0,11 კოეფიციენტის პირობებში გათხევადებული  ბუნებრივი აირი სულ დაახლოებით ხუთი დოლარი ეღირება მილიონ BTU–ზე, ანუ დაახლოებით 180 დოლარი ათას კუბურ მეტრზე.  ხოლო მყიდველებს სულ უფრო აინტერესებთ სპოტური ფასების გაზი, მით უმეტეს, რომ კატარიდან, გრძელვადიანი კონტრაქტების ეტაპობრივი ამოწურვის კვალდაკვალ, სულ უფრო მეტი LNG გამოვა საბირჟო ბაზარზე.

შეგახსენებთ იმასაც, რომ აზია–წყნარი ოკეანის რეგიონის განვითარებად ქვეყნებს გაზის დიდი მოცულობების „გადახარშვის“ უნარი აქვთ, მაგრამ მხოლოდ დაბალი ფასებით, მაქსიმუმ 200 დოლარი ათას კუბურ მეტრზე ან კიდევ უფრო ნაკლები.

ყველა ეს ფაქტორი გაურკვევლობასა და ბასრის განვითარების ერთგვარ პარადოქსულობას იწვევს. ბუნებრივი აირი და LNG კვლავაც ძალიან პესპექტიულ საწვავად რჩება, მაგრამ მაღალკონკურენტულ ბაზარზე, რომელზეც მოთხოვნა დამაჯერებლად გაიზრდება მხოლოდ საკმარისად დაბალი ფასებით.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

16
საქართველოს ბანკის ფილიალი

რატომ არ შეუმცირდება 120 ათასზე მეტ მომხმარებელს რეფინანსირებაზე მიბმულ სესხებზე პროცენტი

224
(განახლებულია 14:47 21.09.2020)
საქართველოს ეროვნული ბანკის მონეტარული პოლიტიკის კომიტეტმა რეფინანსირების განაკვეთის უცვლელად დატოვების გადაწყვეტილება მიიღო – ის ისევ 8,0%-ს შეადგენს.

არასამთავრობო ორგანიზაცია „საზოგადოება და ბანკების“ ხელმძღვანელის გიორგი კეპულაძის განმარტებით, ეროვნული ბანკის ეს გადაწყვეტილება იმას ნიშნავს, რიმ 120 300 მომხმარებელს რეფინანსირების განაკვეთზე მიბმულ სესხებზე საპროცენტო განაკვეთი არ შეეცვლება.

„მონეტარული პოლიტიკის კომიტეტის გადაწყვეტილება ზედმეტად ფრთხილი მიდგომის გამოვლინებაა, რომელიც, შესაძლოა, გამართლებული ყოფილიყო ეკონომიკური სტაბილურობის პერიოდში. მაგრამ მაშინ, როდესაც ეკონომიკა რეცესიაშია და სწრაფი გაჯანსაღება სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია, ეროვნული ბანკი უფრო მკვეთრ ნაბიჯებს უნდა დგამდეს“, – აღნიშნა გიორგი კეპულაძემ „Sputnik-საქართველოსთან“ საუბრისას.

გიორგი კეპულაძის თქმით, ეროვნული ბანკის მხრიდან რეფინანსირების განაკვეთის შემცირება ლარში სესხებს უფრო მეტად გააიაფებდა, რასაც ბიზნესის და მომხმარებლების უფრო მეტი დაკრედიტება მოჰყვებიოდა.

„განაკვეთის შემცირება გამართლებული იქნებოდა იმ პირობებშიც, როდესაც ინფლაციის საპროგნოზო მაჩვენებელი ბოლო პერიოდში შეუქცევადად მცირდება და შესაძლოა მიზნობრივ მაჩვენებელს ჩამოსცდეს კიდეც, მით უმეტეს  წარმოიქმნება სივრცე აგრესიული მონეტარული პოლიტიკის გასატარებლად“, – აღნიშნა გიორგი კეპულაძემ.

აგვისტოში წლიური ინფლაციის დონემ 4,8% შეადგინა, მიზნობრივი მაჩვენებელი კი 3%-ია. მოსალოდნელია, რომ მაღალ ნიშნულზე ინფლაცია წლის ბოლომდე დარჩება, ხოლო 2021 წლის პირველ ნახევარში მიზნობრივ მაჩვენებელს მიუახლოვდება და კლებასაც დაიწყებს.

რაც შეეხება ბოლო დღეებში დოლარის მიმართ ლარის გაუფასურებას, გიორგი კეპულაძის აზრით, ეს COVID-19-ის შემთხვევების მზარდ მაჩვენებელს და ბაზარზე შექმნილ გაურკვევლობას შეიძლება მივაწეროთ.

„...რადგან სხვა ფუნდამენტური ფაქტორები უცვლელია. შესაბამისად, ეროვნულმა ბანკმა უნდა მიმართოს საზოგადოებასთან და ეკონომიკურ სუბიექტებთან აქტიური კომუნიკაციის მეთოდს და გაანეიტრალოს ნეგატიური მოლოდინები გაცვლით კურსთან და მოსალოდნელ ინფლაციასთან დაკავშირებით“, – აღნიშნა გიორგი კეპულაძემ.

„საზოგადოება და ბანკებმის“ ხელმძღვანელის ცნობით, 2020 წლის 1 აგვისტოს მდგომარეობით, ცვლად საპროცენტო განაკვეთზე მიბმული 120 300 სესხია გაცემული. მათი აბსოლუტური უმრავლესობა რეფინანსირების განაკვეთზეა მიბმული.

„დღესდღეობით ცვლად საპროცენტო განაკვეთზე მიბმული 6185,408 მლნ ლარის მოცულობის სესხია გაცემული. 1 ივლისიდან 1 აგვისტომდე გაცემული სესხების რაოდენობა გაზრდილია 1800-ით, ხოლო მთლიანი პორტფელი 6058,88 მილიონიდან 6466,80 მილიონ ლარამდე გაიზარდა“, – აღნიშნა გიორგი კეპულაძემ.

მისი თქმით, 120 300 ხელშეკრულებიდან 34 400 სამომხმარებლო ტიპის სესხია, მოცულობა კი 865,9 მილიონი ლარი.

აღსანიშნავია ისიც, რომ ლარში გაცემული სამომხმარებლო სესხების საშუალო შეწონილმა საპროცენტო განაკვეთმა, 1 აგვისტოს მდგომარეობით, 13,24% შეადგინა.

რაოდენობრივად პირველ ადგილზეა უძრავი ქონებით უზრუნველყოფილი სესხები. რეფინანსირების განაკვეთზე, 1 აგვისტოს მონაცემებით, 46 600 სესხია მიბმული, საშუალოდ 10,35%-ში. მთლიანი პორტფელი კი 2060,9 მილიონი ლარია.

35 400 ხელშეკრულებაა გაფორმებული ბიზნეს-სესხების გასაცემად, რაც, წინა პერიოდთან შედარებით, 300-ით ნაკლებია. მთლიანი პორტფელი 3302,1 მილიონი ლარია. აქედან მცირე და საშუალო ბიზნესის დასაფინანსებლად ბანკებმა 1129,7 მილიონი ლარი გასცეს, საშუალოდ 13,61%-ში. ხოლო მსხვილი ბიზნესი, 1 აგვისტოს მონაცემებით, 2172,4 მილიონი ლარით დააკრედიტეს, საშუალო შეწონილ 11,96%-ში.

ყველაზე მცირე რაოდენობით გაცემულია რეფინანსირების განაკვეთზე მიბმული ავტოსესხები. 1 აგვისტოს მონაცემებით, სულ 900 ხელშეკრულებაა გაფორმებული. 18 მლნ ლარი ბანკებმა საშუალოდ 14,18%-ში გაასესხეს.

ასევე გაცემულია 2 900 ცვლად საპროცენტო განაკვეთზე მიბმული სესხი, რომელთა კონკრეტული მიზნობრიობა უცნობია. ამ სესხების მთლიანი მოცულობა 87,15 მილიონი ლარია.

1 აგვისტოს მდგომარეობით, გაზრდილია როგორც სასესხო პორტფელი, ასევე ხელშეკრულებების რაოდენობა. შემცირებულია საპროცენტო განაკვეთი სამომხმარებლო სესხებზე 14,23%-დან 14,12%-მდე.

რეფინანსირების განაკვეთი – პროცენტის ოდენობაა წლიური გაანგარიშებით, რომელსაც საკრედიტო ორგანიზაციები ეროვნულ ბანკს მათთვის გამოყოფილი კრედიტებისთვის უხდიან. რეფინანსირების განაკვეთი ეროვნული ბანკის ფულად-საკრედიტო პოლიტიკის ძირითადი ინსტრუმენტია და საფინანსო სექტორში საბაზრო განაკვეთების ორიენტირად არის მიჩნეული.

ნატა პატარაია

 

224
სოზარ სუბარის წინასაარჩევნო ბანერი

ერთი კითხვა და განსხვავებული პასუხები - წინასაარჩევნო გამოკითხვების პარადოქსი საქართველოში

0
(განახლებულია 19:55 21.09.2020)
ოპოზიციური ტელეარხის დაკვეთით ჩატარებული გამოკითხვის შედეგები დანარჩენი კვლევების მონაცემებისგან ძლიერ განსხვავდება

თბილისი, 21 სექტემბერი - Sputnik. საქართველოს საპარლამენტო არჩევნებამდე თვენახევრით ადრე ცნობილი გახდა საერთაშორისო ორგანიზაცია IPSOS-ის საზოგადოებრივი აზრის კვლევის შედეგები. კვლევა ოპოზიციური „მთავარი არხის“ დაკვეთით ჩატარდა.

პარტიების რეიტინგში ლიდერობს მმართველი პარტია „ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველო“, რომელსაც მხარს უჭერს გამოკითხულთა 25%.

მეორე ადგილზე 15,5%-ით არიან „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“ და გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“. მესამე ადგილზე კი საპარლამენტო პარტია „ევროპული საქართველოა“. დანარჩენ პარტიებს ამომრჩეველთა 1-3% უჭერს მხარს.

ეს სურათი მნიშვნელოვნად განსხვავდება ბოლო დროს გამოქვეყნებული კვლევების შედეგებისგან. GORBI-ს, Edison Research-ის, NDI-სა და IRI-ს გამოკითხვების თანახმად, მმართველი პარტიის რეიტინგი გაცილებით მაღალია, ოპოზიციური ძალებისა კი - გაცილებით დაბალი.

რა არის განსხვავების მიზეზი?

„მთავარი არხი“ არის ოპოზიციური ტელეარხი, რომლის დამფუძნებელი და გენერალური დირექტორი ნიკა გვარამია ექსპრეზიდენტ მიხეილ სააკაშვილის თანამებრძოლი და მეგობარია.

ანალიტიკოსი ვახტანგ ძაბირაძე მიიჩნევს, რომ საქართველოში ჩატარებული წინასაარჩევნო გამოკითხვები საზოგადოებრივი აზრის შესასწავლად კი არა, მასზე ზეგავლენის მოსახდენად ტარდება.

„ნებისმიერი პოლიტიკური ძალა ცნობს მხოლოდ იმ გამოკითხვებს, რპროპაგანდაომლებსაც თავად ატარებს და რომლებშიც მას მეტ-ნაკლებად უკეთესი შედეგი აქვს. ამიტომ მიმდინარეობს ამ შედეგების , ამომრჩევლებზე ზეგავლენის მოსახდენად. შესაბამისად, „მთავარი არხისა“ და „ნაციონალური მოძრაობის“ გამოკითხვები აჩვენებენ ამგვარ შედეგებს, ხოლო „ქართული ოცნების“ მიერ ჩატარებულ გამოკითხვებში მმართველ პარტიას 56% აქვს. ასე რომ, გამოკითხვები, სამწუხაროდ, პირადად ჩემთვის დიდ ნდობას არ იმსახურებს“, - აღნიშნა ექსპერტმა.

ამასთან, როგორც მან დასძინა, „გამომდინარე პოლიტიკური პროცესებიდან“, მმართველი პარტია, „რასაკვირველია, უსწრებს ნაცმოძრაობას და მთელ დანარჩენ ოპოზიციას“. მაგრამ რამდენით - ეს უკვე არ ვიცით.

კიდევ რა გაარკვია IPSOS-მა

IPSOS-ის კვლევამ აჩვენა, რომ ქვეყნის მცხოვრებთა უმრავლესობას (57%) ხელისუფლების შეცვლა საპარლამენტო არჩევნების გზით სურს. იმის, რომ ეს მოხდება, სჯერა გამოკითხულთა 41%-ს.

რესპონდენტებს ჰკითხეს ასევე, რომელი პარტიები უნდა იყვნენ აუცილებლად კოალიციურ მთავრობაში. სიაში მოხვდნენ:

პარტია    მხარდამჭერთა მაჩვენებელი
„ნაციონალური მოძრაობა" და გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია" 28%
„ქართული ოცნება" 23,5%
„ევროპული საქართველო" 23%
„საქართველოს ლეიბორისტული პარტია" 17%
„მოქალაქეები - ალეკო ელისაშვილი" 15%
„პატრიოტთა ალიანსი" 15%
„ლელო საქართველოსთვის" 14,5%
„გირჩი" 7,5%
„თავისუფალი საქართველო" 7%
„ერთიანი საქართველო - დემოკრატიული მოძრაობა" 6,5%
სხვა პარტიები 2%

გამოკითხულთა უმრავლესობა - 64% - მიიჩნევს, რომ საქართველო არასწორი მიმართულებით ვითარდება. რაც შეეხება დღევანდელ მთავრობას, მისი მუშაობით კმაყოფილია 42%, უკმაყოფილო - 58%.

გამოკითხვის მონაწილეებს სთხოვეს ასევე ბოლო ორი მთავრობის საქმიანობის შედარება. 2004-2012 წლებში ხელისუფლება უკეთესი იყო რესპონდენტების 37%-ის აზრით, 2012-2020 წლების ხელისუფლება კი უკეთესი იყო რესპონდენტების 17%-ის აზრით. მათ ერთნაირად აფასებს გამოკითხულთა 34%, არცერთი არ მოსწონს 7%-ს.

უმუშევრობა, სიღარიბე, ფასების ზრდა, ლარის გაუფასურება, კრიმინალი, კორუფცია - ასე გამოიყურება, გამოკითხულთა აზრით, საქართველოს ყველაზე საჭირბოროტო საკითხების ჩამონათვალი. ამასთან, გამოკითხვის მონაწილეები ფიქრობენ, რომ ამ პრობლემებს გაუმკლავდება „ქართული ოცნება“ (19%). რეიტინგში მას მოსდევენ „ნაციონალური მოძრაობა“ და გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“ (18%).

კვლევა ჩატარდა 2020 წლის 10-18 სექტემბერს ოპოზიციური ტელეკომპანია „მთავარი არხის“ დაკვეთით. გამოიკითხა 1500 ადამიანი. ცდომილება შეადგენს 2,5%-ს.

0
თემები:
საქართველოს საპარლამენტო არჩევნები 2020