დონალდ ტრამპი

მოსაზრება: აშშ გეგმავს ისეთ შურისძიებას, რომ ჩინეთს რუსეთისა შეშურდება

102
(განახლებულია 17:44 04.05.2020)
კორონავირუსის გამო ქვეყნის სავალუტო რეზერვებიდან ერთი ტრილიონი დოლარის ექსპროპრიაციის გზით ჩინეთის საჩვენებელი დასჯის იდეამ ამერიკის ხელისუფლების ყველაზე მაღალ კაბინეტებში შეაღწია.

ივან დანილოვი

თუ ორი კვირის წინ ესოდენ ეგზოტიკურ მიდგომაზე მხოლოდ რესპუბლიკელი სენატორები და წამყვანი პოლიტიკური თოქ–შოუები მსჯელობდნენ, ახლა საქმე თეთრ სახლამდე მივიდა.

როგორც The Washington Post-ი იუწყება ტრამპის ადმინისტრაციაში არსებულ წყაროზე დაყრდნობით, „საკუთარი თავისთვის ვალების პატიების“ საკითხი, რომელიც ვაშინგტონს პეკინის მიმართ დაუგროვდა, იმ სტრატეგიის ფარგლებში განიხილება, რომელიც მოიაზრებს ჩინეთის იძულებას, დაფაროს კორონავირუსისგან მიყენებული ფინანსური ზარალი. ვალების „თვითნებური პატიება“ ამ შემთხვევაში ამერიკულ აუდიტორიას შესაძლოა კომპენსაციის ერთგვარ ავანსად წარმოუდგინონ: პეკინი ფიქრობდა, რომ ვაშინგტონს კრედიტი მისცა, სინამდვილეში კი თურმე წინასწარ გადაუხდია პანდემიის გამო კომპენსაცია. 

თუ აშშ-ის ხელმძღვანელობის ოფიციალურ განცხადებებს დავუჯერებთ, აღმოჩნდება, რომ ჩინეთის მთავარი მტრისა და ყველაზე მეტად რაციონალურად მოაზროვნის როლს თავად პრეზიდენტი ასრულებს. ის თითქოს ემხრობა ჩინეთის მატერიალურ „დასჯას“ (იმ შეცდომების გამო, რომელიც შეერთებულმა შტატებმა ეპიდემიისთვის მზადებისას დაუშვა), თუმცა, გამომდინარე გარკვეული ბიზნეს-გამოცდილებიდან, ეწინააღმდეგება ძალიან სარისკო გადაწყვეტილებებს, რომლებსაც ამერიკული ვალუტის სტატუსისთვის საფრთხის შექმნა შეუძლია.

Washington Post-ი აღწერს განსახილველი ზომების მთელ სპექტრს: „წყაროების თქმით, ბოლო დღეებში პრეზიდენტი ტრამპი თანაშემწეებთან არ მალავდა რისხვას ჩინეთის ქმედებების გამო, ადანაშაულებდა რა ქვეყანას ვირუსის შესახებ ინფორმაციის დამალვაში, და ამასთან განიხილავდა სერიოზული ზომების გატარებას, რომლებსაც, სავარაუდოდ, პეკინის პასუხი უნდა მოჰყვეს.

კერძოდ, ტრამპი და მისი თანაშემწეეები განიხილავდნენ ჩინეთისთვის „სუვერენული იმუნიტეტის“ მოხსნას, რაც მთავრობას (ან ეპიდემიის მსხვერპლთ აშშ-ში) საშუალებას მისცემს, სასამართლოში უჩივლოს ჩინეთს მიყენებული ზარალისთვის.    

ჯორჯ სორიალმა, რომელიც წარსულში კომპანია Trump Organization-ის ტოპ-მენეჯერი და ჩინეთის წინააღმდეგ ჯგუფური სარჩელის მონაწილე იყო, The Washington Post-ს განუცხადა, რომ ის და თეთრი სახლის მაღალჩინოსნები ჩინეთისთვის „სუვერენული იმუნიტეტის“ შეზღუდვის თაობაზე მსჯელობდნენ. სამართლის ექსპერტები ამბობენ, რომ ჩინეთისთვის „სუვერენული იმუნიტეტის“ შეზღუდვის მცდელობა  უკიდურესად რთული იქნება და ამისთვის შესაძლოა კონგრესის საკანონმდებლო აქტები გახდეს საჭირო. 

კიდევ ორი წყარო, რომლებიც შიდა დისკუსიების კურსში არიან, ირწმუნება, რომ ადმინისტრაციის ზოგი წარმომადგენელი ასევე განიხილავდა საკითხს, რომ აშშ-ს ჩინეთის მიმართ თავისი ვალების ნაწილი გაეუქმებინა. დაუჭირა თუ არა მხარი ამ იდეას პრეზიდენტმა, უცნობია.

თავად პრეზიდენტმა შექმნილ ვითარებაზე მოგვიანებით მეტად მიკიბულ–მოკიბული კომენტარი გააკეთა - თუ ამ თამაშს დავიწყებთ, ყველაფერი რთულად იქნებაო. და შფოთვა გამოთქვა "დოლარის სიწმინდესთან“ (sanctity of the dollar) დაკავშირებით. ამით ალბათ იმაზე მიანიშნა, რომ აშშ-ის მხრიდან სელექციურმა დეფოლტმა შესაძლოა ხელი შეუშალოს მის გამოყენებას მსოფლიო ვალუტის სახით.

მეორე მხრივ, ტრამპმა მაშინვე დაამშვიდა ჟურნალისტები იმით, რომ ჩინეთის დასჯის მეთოდს აუცილებლად იპოვის, და სხვა იდეაც ახსენა — ჩინურ საქონელზე ექსტრაორდინარულად მაღალი ტარიფების დადება ზუსტად იმ ტრილიონის მისაღებად. სავარაუდოდ, სწორედ ამ თანხად აფასებს აშშ-ის ლიდერი ზარალს, რომელიც ამერიკის ეკონომიკასა და მის პირად რეიტინგს მიადგა ოფიციალური პეკინის ქმედებითა თუ უმოქმედობით ეპიდემიის დროს.

ყველაფერი ეს შეიძლებოდა წინასაარჩევნო რიტორიკად ჩათვლილიყო. მაგრამ 15 წლის წინ ვინმეს რომ საერთაშორისო სამართლისა და ფინანსების ექსპერტისთვის ეთქვა, აშშ რუსულ კომპანიებსა და ბანკებს სანქციებს დაუწესებს „უცხო ტერიტორიების ანექსიისა“ და ასევე „ამერიკულ არჩევნებში ეფექტური ჩარევისთვისო“, თანაც ამ სანქციებს ის პრეზიდენტი შემოიღებს, რომლის მხარდასაჭერადაც „ჩაერია“ რუსეთი არჩევნებშიო, ექსპერტი ბევრს იცინებდა, ვინაიდან ამას ამერიკულ პოლიტიკაზე სატირად მიიჩნევდა.

მაგრამ ეს ყველაფერი მოხდა, თანაც, ისტორიული საზომით, ძალიან სწრაფად.

გასათვალისწინებელია, რომ ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის გაძარცვის გადაწყვეტილება დაახლოებით 1,3 ტრილიონი დოლარით, პრეზიდენტის ხელის ერთი მოწერით ამერიკული ობლიგაციების გაუქმება — არა მარტო ეკონომიკურია, არამედ პოლიტიკურიც. ნიუ-იორკის ქუჩებში ცხედრებით დატვირთული სატვირთოების ხილვა, უმუშევრობის გამო შემწეობის შესახებ განაცხადის შევსება, გაუგებარი პერსპექტივები კომუნალური გადასახადებისა და იპოთეკის კუთხით, ათობით მილიონ ამერიკელ ამომრჩეველში, რომლებსაც შემოდგომაზე საპრეზიდენტო არჩევნები ელოდებათ, ძლიერ უარყოფით ემოციებს აღძრავს.

თუ პრეზიდენტი იტყვის, რომ მან გააბათილა იმ ქვეყნის მიმართ ვალი, რომელიც თავად ტრამპისა და ბევრი ამერიკელი ჟურნალისტის აზრითაც, დამნაშავეა ეპიდემიაში, ხოლო დაზოგილ თანხას, მაგალითად, უმუშევრად დარჩენილ მენავთობეებს დაურიგებს, ეს მძლავრი პოლიტიკური ჟესტი იქნება კარგი ელექტორალური ბონუსებით. 

რისკების მართვის თვალსაზრისით, მათ შორის, პოლიტიკური, ახლა შესაძლოა დაიწყოს ჩინური სავალუტო რეზერვების გატანა ამერიკული ინსტრუმენტებიდან, ან, უკიდურეს შემთხვევაში — მათი წილის შემცირება რეზერვებში, ვინაიდან ტრამპს ნებისმიერ დროს შეუძლია შეცვალოს ოფიციალური პოზიცია.

როგორც The Washington Post-ი წერს, „[ტრამპის] ერთ-ერთი მთავარი თანაშემწის თქმით, ჩინეთის დასჯა — ეს ისაა, რისკენაც იხრება პრეზიდენტი“.

ჩინეთის ოქროსა და სავალუტო რეზერვების დაახლოებით მესამედის განადგურება სერიოზული სასჯელია ნებისმიერი საზომით. მით უმეტეს, რომ პირველი რეაქცია „ჩინური ვალის“ შესაძლო დეფოლტის შესახებ სტატიაზე — ეს იუანის კურსის შემცირება იყო ბანკთაშორის ვაჭრობაზე. და თუ ვალის ასეთი იძულებითი ჩამოწერა მართლაც მოხდება, მაშინ ჩინურ ვალუტაზე ზეწოლა შეუდარებლად სერიოზული იქნება.

ბოლოს და ბოლოს, ტრამპს შესაძლოა მოეჩვენოს, რომ დოლარის სტატუსის მსხვერპლად გაღება მისი ხელახლა არჩევისთვის — შესანიშნავი იდეაა. ამასთან თეთრ სახლში შესაძლოა ფეხი მოიკიდოს იდეამაც იმის შესახებ, რომ თუ ფედერალური რეზერვი ისედაც იძენს ამერიკულ ობლიგაციებს ბაზარზე, მაშინ საგარეო კრედიტორები აშშ-ს საერთოდაც არ სჭირდება: საბეჭდი დაზგა ბიუჯეტსაც გადაარჩენს, სახელმწიფო ვალსაც გადაიხდის და დოლარსაც უზრუნველყოფს. 

ამ კონტექსტში კიდევ ერთხელ შეიძლება გავიხსენოთ ანდაზა, რომ "ზოგი ჭირი მარგებელია" (нет худа без добра): ანტირუსულმა სანქციებმა აიძულა რუსეთი, წინასწარ ეზრუნა საკუთარ ფინანსურ სტაბილურობაზე, ოქროს წილის გაზრდაზე ოქროსა და სავალუტო მარაგებში და მოწყვლადობის აღმოფხვრაზე. იმ რისკებისა და კატასტროფების გათვალისწინებით, რომლებიც შესაძლოა მსოფლიო საფინანსო სისტემაში მოხდეს, თუ ვაშინგტონი ნამდვილად წამოიწყებს პეკინის წინააღდეგ არა მარტო სავაჭრო, არამედ ფინანსურ ომსაც, რუსეთის მიერ გატარებული დამზღვევი ზომები წარმოუდგენლად დროული გამოდგება.

 

102
არეულობა აშშ-ში

„როგორც ჩანს, რუსები იყვნენ“ მაგიური ვერსიის მედიური პროპაგანდისტი

36
(განახლებულია 20:30 01.06.2020)
როგორც CNN იუწყება, რუსეთის აგენტების მონაწილეობა სრულიად ამერიკის რბევაში „სავსებით დასაშვებია“. გუშინ, როდესაც არხმა გაუშვა სიუჟეტი, რომელშიც ერთ-ერთი ექსპერტი არეულობაში „რუსი აგენტების“ მონაწილეობას ვარაუდობდა, მას დონალდ ტრამპმა პირადად დასცინა „ტვიტერში“.

ვიქტორ მარახოვსკი

შეგახსენებთ, რომ აშშ-ის პრეზიდენტს ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან ამერიკულ ტელეარხთან იმაზე ცუდი ურთიერთობა აქვს, ვიდრე ირანს ისრაელთან. და კიდევ: 2016 წელს CNN-მა ყველაფერი გააკეთა იმისთვის, რომ ტრამპი პრეზიდენტი არ გამხდარიყო, შემდეგ კი ძალ-ღონე არ დაიშურა „რაშაგეიტის“ ვერსიის გასამყარებლად. ტრამპი, თავის მხრივ, CNN-ს მოიხსენიებს, როგორც Fake news CNN-ს, არ მალავს თავის სიძულვილს არხის მიმართ და სიხარულს მისი რეიტინგის ვარდნის გამო.

სხვათა შორის, აშშ-ის პრეზიდენტს სიამოვნება მიანიჭა სიახლემ იმის შესახებ, რომ დარბევის მონაწილეები ქალაქ ატლანტაში თავს დაესხნენ CNN-ის შტაბ-ბინას, ჩაუმსხვრიეს შუშები და შეძლებისდაგვარად დაამახინჯეს შენობა. ტრამპმა ეს ამბავი „ტვიტერზე“ კვლავ ირონიულად შეაფასა: მომიტინგეებმა დაარბიეს არხი, რომელიც მხარს უჭერს და ამართლებს მათ ქმედებებს.   

ახლა კი ყველაზე საინტერესო: საქმე ისაა, რომ დღეს CNN-ს დაბადების დღე აქვს – მას ორმოცი წელი შეუსრულდა.

არხის განვლილი გზა და მისი დღევანდელი სახე თვალნათლივ გვიამბობს აშშ-ის მსოფლიო ლიდერობის ისტორიას.

ორმოცი წლის წინ ახალგაზრდა და თავხედმა ტედ ტერნერმა დააფუძნა ისტორიაში პირველი ოცდაოთხსაათიანი ახალი ამბების მომწოდებელი ქსელი. ეს საინფორმაციო ბიზნესში დიდი გარღვევა და რევოლუცია იყო. თუ გნებავთ, პირველი გაელვება იმ ონლაინისა, რომელშიც დღეს გვიწევს ცხოვრება.

მაშინ, 1980-ში ეს გარღვევა შესამჩნევი იყო, მაგრამ მას განსაკუთრებულ მნიშვნელობას არ ანიჭებდნენ – უბრალოდ იმიტომ, რომ დასავლური, კერძოდ კი, ამერიკული რევოლუციები მეცნიერებასა თუ ბიზნესში, პოლიტიკასა თუ სოციალურ ტექნოლოგიებში მაშინ შესაშური სისწრაფით ენაცვლებოდნენ ერთმანეთს. ტერნერმა დააფუძნა ოცდაოთხსაათიანი ახალი ამბების არხი, მომდევნო წელს კი NASA-მ კოსმოსში გაუშვა მრავალჯერადი კოსმოსური ხომალდი რვაკაციანი ეკიპაჟით, მაშინვე IBM-მა წამოიწყო პირველი სერიული პერსონალური კომპიუტერის გაყიდვა, რიგში კი იდგა უკვე მასობრივი მობილური, რომელსაც კვალდაკვალ მიჰყვა მომავლის ხელისუფალი – ინტერნეტი.

თავად აშშ მაშინ XX საუკუნის სულის უდავო გამომხატველი იყო – ახალგაზრდა, მაგრამ უკვე მოწიფული (ამერიკელის საშუალო ასაკი 1980-იანებში 30 წელი იყო), რომელსაც მრავლად ჰყავდა არა მხოლოდ იმპორტირებული, არამედ საკუთარი გენიოსები, ჯერ კიდევ უმეტესწილად კლასიკური განათლებით, ლიბერალური, ტექნოკრატიული და ამასთან ღრმად მორწმუნე, გამომგონებელი და მტაცებელი. 

CNN რეალობაზე ამ მტაცებელი ამერიკის ზეგავლენის უმძლავრეს ინსტრუმენტად იქცა – და თავისი ძალა მან დაარსებიდან მეთერთმეტე წელს გამოავლინა, როდესაც მთელი პლანეტა მონუსხული უყურებდა უდიდეს შოუს სახელწოდებით „ომი ყურეში“. დედამიწის მოსახლეობის თვალწინ ზეტექნოლოგიურმა ამერიკულმა თვითმფრინავებმა ქაღალდის ფიგურასავით „დაჭმუჭნეს“ ევრაზიის ერთ-ერთი ყველაზე ძლევამოსილი არმიის წინააღმდეგობა. შოუმ, რომელიც მაშინ მსოფლიომ იხილა, დედამიწის მოსახლეობის მთელ თაობას ჩაუნერგა რწმენა იმისა, რომ აშშ არის დაუმარცხებელი და შეუჩერებელი ძალა, რომელმაც დანარჩენი კაცობრიობისგან ერთგვარი ხარისხობრივი ნახტომი შეასრულა; რომ დანარჩენი მსოფლიო განწირულია აშშ-ის კუდში დევნისთვის; რომ არავინ უნდა გააღიზიანოს აშშ; რომ ყველამ უნდა დაუჯეროს და მისი მოწყალების იმედი იქონიოს.

როდესაც ერაყის სამხედრო სიძლიერის კვალდაკვალ დედამიწის რუკიდან გაქრა საბჭოთა კავშირი, მისმა ნამსხვრევებმა კი აშშ-ის ერთგულება შეჰფიცეს – ეს გარკვეულწილად ამერიკული XX საუკუნის „ჰეფი ენდი“ იყო. ამ გამარჯვების ერთ-ერთ უდავო გმირს, ტედ ტერნერს სრული ბედნიერებისთვის მხოლოდ ისღა დარჩენოდა, რომ ცოლად მოეყვანა ჰოლივუდის ვარსკვლავი ჯეინ ფონდა და მზის ჩასვლას მასთან ერთად შეხვედროდა. რაც ტერნერმა გააკეთა კიდეც.

...მაგრამ მთელი ირონია ისაა, რომ რეალობაში არანაირი „ჰეფი ენდები“ არ არსებობს. რეალობაში არ იწერება ფინალური ტიტრები, ნებისმიერი გამარჯვება და ტრიუმფი დროებითია, რის შემდეგაც ყოველთვის ახალი თავი იწყება.

აშშ-ს კი, რომელმაც XX საუკუნეში მსოფლიოზე გაიმარჯვა, შეიძლება ითქვას, სწორედ „ჰეფი ენდის“ სინდრომი შეეყარა. ანუ მან რეალურად დაიჯერა, რომ კაცობრიობის ისტორიაში დაიწერა ტიტრები და „სიკველი“ არ არის მოსალოდნელი. 

საჩვენებელი ფაქტია: სსრკ-ის დაშლისთანავე ამერიკულმა სახელმწიფო ორგანიზაციებმა მკვეთრად შეუცვალეს პროფილი „რუსეთის საკითხთა სპეციალისტებს“ – რა საჭიროა იმის სპეციალისტი, რაც უკვე აღარ არსებობს და არც არასდროს იარსებებს?

თუმცა, თავად ამერიკული დიპლომატიაც, ვეტერანების შეფასებებით, რაღაც უცნაურ გამარჯვების პიკში მოექცა: კომპრომისებისა და მანიპულაციების მაძიებლების ნაცვლად აშშ-ის დიპლომატიურმა სკოლებმა დაიწყეს „მაღალანაზღაურებადი ფელდეგერების მომზადება, რომლებიც არიგებდნენ ბრძანებებს“ და მიაჩნდათ, რომ თუ ვინმე არ ემორჩილებოდა ამერიკულ ზეწოლას, ეს ზეწოლა უნდა გაეძლიერებინათ.

ამერიკული „რეალობის პულტი“, რომლის დეტალებიც იყვნენ CNN-იც, ჰოლივუდიც, „ფერადი ტექნოლოგიებიც“ და უკვე ახალ საუკუნეში Facebook და Twitter, ასევე ხსენებულ სინდრომს ემსხვერპლა. წინასწარ ცრუ ბრალდებებითა და წარმატებული „ტვიტერ-რევოლუციების“ სერიით რამდენიმე ქვეყნის დასჯის შემდეგ, როგორც ჩანს, ბევრი საბოლოოდ დარწმუნდა: არ არსებობს სხვა რეალობა, გარდა იმისა, რომელსაც აუდიტორიის ტვინში მასობრივად ნერგავენ სპეციალურად გაწვრთნილი ტექნოლოგიური ადამიანები – ფეისბუქის, აშშ-ის საელჩოსა და ამერიკული გამანადგურებლების მხარდაჭერით.

თუმცა რეალობამ ცხადყო, რომ ის კვლავაც არსებობს და, ზეწოლის მიუხედავად, იპოვის შურისძიების მეთოდს.

„CNN-ის სამყაროსთვის“ აპოკალიფსი მოხდა ჯერ კიდევ 2016 წელს, როდესაც ამერიკულ მედიასფეროში ტოტალური დომინირების მიუხედავად (დაახლოებით 15% 85%-ის წინააღმდეგ, კლინტონის სასარგებლოდ), არჩევნებში ტრამპმა გაიმარჯვა.

იმისათვის, რასაც ტრადიციულად უწოდებენ ამერიკულ „სიღრმულ სახელმწიფოს“, ეს იყო არასასურველი კანდიდატის გამარჯვებაზე მეტი. ეს იყო დარტყმა „ჰეფი ენდის ეპოქის“ იდეურ საძირკველზე, მართული რეალობის იდეაზე, CNN-ის და The New York Times-ის დაუმარცხებელი კავშირის დოგმაზე. 

შესაძლოა სწორედ იმიტომ, რომ „სიღრმული სახელმწიფო“, პრინციპში, არ აღმოჩნდა მზად, უარი ეთქვა პულტით რეალობის მართვაზე და ჩაებღაუჭა ვერსიას რუსების მიერ ამერიკელების მისტიკური გათვალვის შესახებ – „ამ რუსებმა მოგვპარეს ამერიკული პულტი და ამიტომ წავაგეთ“.

ამ მაგიური ვერსიის მედიური პროპაგანდისტი სწორედ CNN გახდა. იგი აქტიურად მონაწილეობდა იმაში, რასაც ბოლო დრომდე „აშშ-ში ცივ სამოქალაქო ომად“ მოვიხსენიებდით, ახლა კი აღარ ვიცით, შეიძლება თუ არა, ცივი ვუწოდოთ.

...ახლა, ვიდრე აშშ-ის ოცდაათი დიდი ქალაქი საპროტესტო ტალღამ მოიცვა, დედამიწაზე კი გმირულად გაისმის პირველი კერძო კოსმოსური ხომალდის გაშვების მოწოდებები, შეგვიძლია ვცადოთ იმის წარმოდგენა, როგორ განვითარდება „მედიური“ და ნამდვილი რეალობის ურთიერთობა მსოფლიო ექს-ჰეგემონის ტერიტორიაზე.

ფოკუსი ის გახლავთ, რომ ნამდვილი „სამყაროს დასასრული“ არ არსებობს, ისევე, როგორც ნამდვილი „ჰეფი ენდი“. არ არის აუცილებელი აპოკალიფსი სასიკვდილო იყოს. იქნებ ეს უბრალოდ მსოფლიო პოლიტიკური და ეკონომიკური და, ალბათ, ძალისმიერი ლიდერობის დაკარგვა იყოს. ეს მხოლოდ და მხოლოდ ქვეყნის წარუმატებელი ნაწილების ჩაფლობაა ერთგვარ „მესამე სამყაროში“ (აშშ-ში ამჟამად 40 მლნ უმუშევარია და, როგორც ამბობენ, ეს ზედა ზღვარი არ არის) – მთელი თავისი სოციალური შედეგებით. ესაა საზოგადოების განხეთქილება და ქვეყნის დაყოფა ღარიბ პოსტაპოკალიფსურ ტერიტორიებად და მდიდარ იზოლირებულ კუნძულებად, საიდანაც, შესაძლოა, კიდევ უფრო დიზაინერული რაკეტები გაუშვან. სადღაც მთელი ქალაქები გადავლენ სოიოს ალაფზე, სადღაც კი უზარმაზარი ბიუჯეტის მქონე თავბრუდამხვევ სრულყოფილ ბლოკბასტერებს გადაიღებენ.

უბრალოდ აღარ იარსებებს ის ამერიკა, რომელმაც ოდესღაც „სფეის შატლი“ გაუშვა და რომელიც, შესაძლოა, ჯერ კიდევ ახსოვს CNN-ის დამფუძნებელს, 81 წლის ტერნერს.

თუმცა ფაქტი არ არის, რომ ახსოვს: ჯერ კიდევ რამდენიმე წლის წინ მან აღიარა, რომ დემენცია აწუხებს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

36
წინასაარჩევნო პლაკატები

საარჩევნო ბატალიების მოლოდინში: ბრძოლა სუპერ-მაჟორიტარობისათვის „ინ ექშენ"

74
(განახლებულია 07:24 30.05.2020)
უკვე გაირკვა, რომ ძალიან მალე პარლამენტი საკონსტიტუციო ცვლილებების განხილვას დაიწყებს და სავარაუდოდ, 29 ივნისისათვის ახალი საარჩევნო კოდექსი გვექნება.

ცვლილებების მიხედვით, 31 ოქტომბერს საქართველო ახალ, მე-10 მოწვევის პარლამენტს აირჩევს, სადაც 30 მაჟორიტარი და 120 პროპორციული სიით არჩეული დეპუტატი გვეყოლება. ეს სისტემა აჩენს შანსს პატარა პარტიებისათვის, ვისაც 14-15 ათასი მომხრე მაინც ჰყავს, მოხვდეს საქართველოს პარლამენტში და შემდეგ გადაწყვიტოს, ვის და რას შეუერთდეს.

ვინაიდან არჩევნების ტონს, როგორც წესი, თბილისი განსაზღვრავს, დავიწყოთ თბილისით:

დღეს თუ თბილისს 22 მაჟორიტარი დეპუტატი ჰყავს, რითაც 2016 წელს შესანიშნავად ისარგებლა კახი კალაძემ, საკონსტიტუციო ცვლილებების შემდეგ, თბილისს 8 რჩეული ეყოლება პარლამენტში. ნუ, თუ მთლად დიმიტრი გელოვანები ვერა, ნაკლები მაინც არ უნდა იყვნენ.

ქართული ოცნებიდან გამოსული და მედიაში გავრცელებული ხმებით, 8 ადგილიდან 6-ს კახი კალაძე ითხოვს და არჩევნების მოგებაზე პასუხისმგებლობას იღებს, თუმცა ძნელი დასაჯერებელია, რომ მას ამჯერადაც სრული კარტ-ბლანში მისცენ.

თბილისში ნამდვილად არაა მარტივი სიტუაცია და კალაძის გარდა საკუთარი გუნდი გახარიასაც ჰყავს და ირაკლი ღარიბაშვილსაც, რომ აღარაფერი ვთქვათ პარტიის თავმჯდომარეზე.

რაც შეეხება რეგიონებს. გამოკვეთილია, რომ რაჭა-ლეჩხუმში ფსონს პარტია ისევ გოჩა ენუქიძეზე დადებს.

მართალია, ენუქიძე „ნაციონალური მოძრაობიდანაც“ იყო და „ქართული ოცნებიდანაც“ მაჟორიტარი, მაგრამ

მთავარი აქ მაინც მისი კარგი ურთიერთობაა ხალხთან და დიდი ფინანსები. თავად ენუქიძე, ოქრიაშვილის მსგავსად, არც ერთ პარტიას არ ეკუთვნის. პირიქით, ყველა პარტია მას ეკუთვნის.

ერთ-ერთი ყველაზე რთული სიტუაცია ახლაც სამეგრელოში იქნება. ზუგდიდში შესაძლოა, „ნაციონალურმა მოძრაობამ“ ისევ სანდრა რულოვსის ან ნიკა მელიას კანდიდატურები დააყენოს, ხოლო „ქართული ოცნების“ მხრიდან სამეგრელო-ზემო სვანეთის გუბერნატორის ალექსანდრე მოწერელიას და პრემიერის სპიკერის ირაკლი ჩიქოვანის კანდიდატურები განიხილება.

რთული იქნება პარლამენტის გადმოტანით გულნატკენი ქუთათურების გულის მოგება. ამიტომ აქ ხელისუფლებამ განსაკუთრებით კარგი კანდიდატურა უნდა შეარჩიოს. თანაც, ქუთაისში გავლენები ნინო ბურჯანაძესა და გუბაზ სანიკიძესაც აქვთ.

საჩხერე-ჭიათურის მაჟორიტად შესაძლოა ეკატერინე ტიკარაძე დასახელდეს.

დიდი კონკურენციაა თერჯოლა-ტყიბული-ბაღდათი-ზესტაფონის მიმართულებით. ამბობენ, რომ აქ თავად მამუკა მდინარაძის კანდიდატურა განიხილება, რომელიც თერჯოლელია. თუმცა, არც თერჯოლა-ტყიბულის მოქმედი დეპუტატის ელგუჯა გოცირიძის დავიწყება შეიძლება, რომელიც მსხვილი შემოწირულობებით ებრძვის კორონას და იმერლების სიღარიბეს.

შედარებით დიდი და ღირსეული არჩევანი აქვთ სვანებს: ვიქტორ ჯაფარიძე, თეა წულუკიანი, სოზარ სუბარი „ოცნების“ მკაფიო სახეები არიან თუ ვისზე დადებს ფსონს მმართველი პარტია, სულ მალე გაირკვევა.

მედიაში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ოცნება კახეთის ირმა ინაშვილისთვის დათმობას აპირებს, მაგრამ ირაკლი ღარიბაშვილის გავლენების ფონზე ეს საეჭვოა.

დიდი კონკურენციაა მოსალოდნელი მცხეთა-თიანეთში, სადაც „ლელოს“ გიორგი მარგველაშვილის კანდიდატურის დაყენება სურს, „ქართულ ოცნებას“ - ზაქარია ქუცნაშვილის და დამოუკიდებლად კიდევ თამაზ მეჭიაური ემზადება.

ეს მხოლოდ მოკლე მონახაზია საარჩევნო ბატალიებისა. 2-3 კვირაში კონსულტაციები დასრულდება და კანდიდატებიც აქტიურ მუშაობას უნდა შეუდგნენ.

 

74
ტესტი კორონავირუსზე

„საბურთალოს კლასტერი“ შეიძლება გაფართოვდეს

0
(განახლებულია 11:50 02.06.2020)
თბილისში კორონავირუსით ინფიცირებული 23 ადამიანი ე.წ საბურთალოს კლასტერში უკვე გამოვლინდა, 20 ადამიანი კარანტინშია განთავსებული, მაგრამ კონტაქტების კვლევა გრძელდება.

თბილისი, 2 ივნისი — Sputnik.  ე.წ  საბურთალოს კლასტერთან კონტაქტში მყოფი ოცზე მეტი ადამიანი კარანტინშია მოთავსებული, იუწყება ტელეკომპანია „რუსთავი2“.

ამ ჯაჭვის კონტაქტების კვლევა გრძელდება. კარანტინში გადაყვანილი პირები იმ კორპუსთან ახლოს ცხოვრობენ, სადაც ერთი ოჯახის რამდენიმე წევრს ამ დღეებში კორონავირუსი დაუდასტურდა.

მას შემდეგ, რაც ცნობილი გახდა, რომ ერთ-ერთი ინფიცირებული მათ სახლში იყო სტუმრად მისული, რამდენიმე ადამიანმა თავად გამოთქვა სურვილი, გადასულიყო საკარანტინო სივრცეში.

ადგილზე მუშაობას განაგრძობენ ეპიდემიოლიგები, ტერიტორიაზე საპატრულო პოლიციის წამრმომადგენლებიც იმყოფებოდნენ.

ინფიცირების  საბურთალოს ჯაჭვში უკვე შედის 23 ადამიანი. სულ გამოკვლეულია 120–ზე მეტი კონტაქტი. მათი ნაწილი გადაყვანილია კარანტინში, ხოლო ნაწილი თვითიზოლაციაში იმყოფება.

პლუს 10: საქართველოში გამოჯანმრთელებულთა რიცხვი იზრდება>>

ეპიდემიოლოგ ოთარ ჩოკოშვილის თქმით, ამ დროისთვის სიფრთხილეს განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს, რადგან არის იმის ალბათობა, რომ თბილისში „საბურთალოს კლასტერისმაგვარი“ ინფიცირების ახალი კერები ჩამოყალიბდეს.

„შეშფოთების საბაბი ნამდვილად გვაქვს. დიდი იმედი მაქვს, საქმე იქამდე არ მივა, რომ ხელახალი იზოლაცია დაგვჭირდეს. ამის ალბათობა არსებობს, მაგრამ ეს ეკონომიკაზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს. ამიტომ ყოველთვის უნდა გვახსოვდეს, რომ ვირუსი ჩვენთან ერთად არის და რეკომენდაციები აუცილებლად დავიცვათ. თუ დისტანციას ვერ ვიცავთ, მინიმუმ პირბადე მაინც აუცილებლად გვეკეთოს. გახსოვდეთ - პირბადე გვიცავს“,– განაცხადა ჩოკოშვილმა PalitraNews–ის ეთერში.

საქართველოს მთავრობის სპეციალურ ვებ-გვერდზე stopcov.ge განთავსებული ბოლო მონაცემებით, საქართველოში ახალი კორონავირუსი 796 ადამიანს დაუდგინდა.

გამოჯანმრთელდა 634 ადამიანი, გარდაიცვალა – 12, კარანტინის რეჟიმში იმყოფება 2508, ხოლო სტაციონარებში დაკვირვების ქვეშ 300 პაციენტია.

ასევე კორონავირუსის დიაგნოზით უცხოეთიდან სამშობლოში გადმოყვანილია საქართველოს სამი მოქალაქე.

საქართველოში კორონავირუსის პირველი შემთხვევა 26 თებერვალს დაფიქსირდა. კორონავირუსის პანდემიასთან დაკავშირებით საქართველოში 21 მარტს საგანგებო მდგომარეობა გამოცხადდა, რომელიც 23 მაისს გაუქმდა, თუმცა ზოგიერთი შეზღუდვა კვლავ დარჩა. ხელისუფლება შეზღუდვებს ეტაპობრივად ხსნის.

0
თემები:
COVID-19 საქართველოში