დონალდ ტრამპი

მოსაზრება: აშშ გეგმავს ისეთ შურისძიებას, რომ ჩინეთს რუსეთისა შეშურდება

131
(განახლებულია 17:44 04.05.2020)
კორონავირუსის გამო ქვეყნის სავალუტო რეზერვებიდან ერთი ტრილიონი დოლარის ექსპროპრიაციის გზით ჩინეთის საჩვენებელი დასჯის იდეამ ამერიკის ხელისუფლების ყველაზე მაღალ კაბინეტებში შეაღწია.

ივან დანილოვი

თუ ორი კვირის წინ ესოდენ ეგზოტიკურ მიდგომაზე მხოლოდ რესპუბლიკელი სენატორები და წამყვანი პოლიტიკური თოქ–შოუები მსჯელობდნენ, ახლა საქმე თეთრ სახლამდე მივიდა.

როგორც The Washington Post-ი იუწყება ტრამპის ადმინისტრაციაში არსებულ წყაროზე დაყრდნობით, „საკუთარი თავისთვის ვალების პატიების“ საკითხი, რომელიც ვაშინგტონს პეკინის მიმართ დაუგროვდა, იმ სტრატეგიის ფარგლებში განიხილება, რომელიც მოიაზრებს ჩინეთის იძულებას, დაფაროს კორონავირუსისგან მიყენებული ფინანსური ზარალი. ვალების „თვითნებური პატიება“ ამ შემთხვევაში ამერიკულ აუდიტორიას შესაძლოა კომპენსაციის ერთგვარ ავანსად წარმოუდგინონ: პეკინი ფიქრობდა, რომ ვაშინგტონს კრედიტი მისცა, სინამდვილეში კი თურმე წინასწარ გადაუხდია პანდემიის გამო კომპენსაცია. 

თუ აშშ-ის ხელმძღვანელობის ოფიციალურ განცხადებებს დავუჯერებთ, აღმოჩნდება, რომ ჩინეთის მთავარი მტრისა და ყველაზე მეტად რაციონალურად მოაზროვნის როლს თავად პრეზიდენტი ასრულებს. ის თითქოს ემხრობა ჩინეთის მატერიალურ „დასჯას“ (იმ შეცდომების გამო, რომელიც შეერთებულმა შტატებმა ეპიდემიისთვის მზადებისას დაუშვა), თუმცა, გამომდინარე გარკვეული ბიზნეს-გამოცდილებიდან, ეწინააღმდეგება ძალიან სარისკო გადაწყვეტილებებს, რომლებსაც ამერიკული ვალუტის სტატუსისთვის საფრთხის შექმნა შეუძლია.

Washington Post-ი აღწერს განსახილველი ზომების მთელ სპექტრს: „წყაროების თქმით, ბოლო დღეებში პრეზიდენტი ტრამპი თანაშემწეებთან არ მალავდა რისხვას ჩინეთის ქმედებების გამო, ადანაშაულებდა რა ქვეყანას ვირუსის შესახებ ინფორმაციის დამალვაში, და ამასთან განიხილავდა სერიოზული ზომების გატარებას, რომლებსაც, სავარაუდოდ, პეკინის პასუხი უნდა მოჰყვეს.

კერძოდ, ტრამპი და მისი თანაშემწეეები განიხილავდნენ ჩინეთისთვის „სუვერენული იმუნიტეტის“ მოხსნას, რაც მთავრობას (ან ეპიდემიის მსხვერპლთ აშშ-ში) საშუალებას მისცემს, სასამართლოში უჩივლოს ჩინეთს მიყენებული ზარალისთვის.    

ჯორჯ სორიალმა, რომელიც წარსულში კომპანია Trump Organization-ის ტოპ-მენეჯერი და ჩინეთის წინააღმდეგ ჯგუფური სარჩელის მონაწილე იყო, The Washington Post-ს განუცხადა, რომ ის და თეთრი სახლის მაღალჩინოსნები ჩინეთისთვის „სუვერენული იმუნიტეტის“ შეზღუდვის თაობაზე მსჯელობდნენ. სამართლის ექსპერტები ამბობენ, რომ ჩინეთისთვის „სუვერენული იმუნიტეტის“ შეზღუდვის მცდელობა  უკიდურესად რთული იქნება და ამისთვის შესაძლოა კონგრესის საკანონმდებლო აქტები გახდეს საჭირო. 

კიდევ ორი წყარო, რომლებიც შიდა დისკუსიების კურსში არიან, ირწმუნება, რომ ადმინისტრაციის ზოგი წარმომადგენელი ასევე განიხილავდა საკითხს, რომ აშშ-ს ჩინეთის მიმართ თავისი ვალების ნაწილი გაეუქმებინა. დაუჭირა თუ არა მხარი ამ იდეას პრეზიდენტმა, უცნობია.

თავად პრეზიდენტმა შექმნილ ვითარებაზე მოგვიანებით მეტად მიკიბულ–მოკიბული კომენტარი გააკეთა - თუ ამ თამაშს დავიწყებთ, ყველაფერი რთულად იქნებაო. და შფოთვა გამოთქვა "დოლარის სიწმინდესთან“ (sanctity of the dollar) დაკავშირებით. ამით ალბათ იმაზე მიანიშნა, რომ აშშ-ის მხრიდან სელექციურმა დეფოლტმა შესაძლოა ხელი შეუშალოს მის გამოყენებას მსოფლიო ვალუტის სახით.

მეორე მხრივ, ტრამპმა მაშინვე დაამშვიდა ჟურნალისტები იმით, რომ ჩინეთის დასჯის მეთოდს აუცილებლად იპოვის, და სხვა იდეაც ახსენა — ჩინურ საქონელზე ექსტრაორდინარულად მაღალი ტარიფების დადება ზუსტად იმ ტრილიონის მისაღებად. სავარაუდოდ, სწორედ ამ თანხად აფასებს აშშ-ის ლიდერი ზარალს, რომელიც ამერიკის ეკონომიკასა და მის პირად რეიტინგს მიადგა ოფიციალური პეკინის ქმედებითა თუ უმოქმედობით ეპიდემიის დროს.

ყველაფერი ეს შეიძლებოდა წინასაარჩევნო რიტორიკად ჩათვლილიყო. მაგრამ 15 წლის წინ ვინმეს რომ საერთაშორისო სამართლისა და ფინანსების ექსპერტისთვის ეთქვა, აშშ რუსულ კომპანიებსა და ბანკებს სანქციებს დაუწესებს „უცხო ტერიტორიების ანექსიისა“ და ასევე „ამერიკულ არჩევნებში ეფექტური ჩარევისთვისო“, თანაც ამ სანქციებს ის პრეზიდენტი შემოიღებს, რომლის მხარდასაჭერადაც „ჩაერია“ რუსეთი არჩევნებშიო, ექსპერტი ბევრს იცინებდა, ვინაიდან ამას ამერიკულ პოლიტიკაზე სატირად მიიჩნევდა.

მაგრამ ეს ყველაფერი მოხდა, თანაც, ისტორიული საზომით, ძალიან სწრაფად.

გასათვალისწინებელია, რომ ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის გაძარცვის გადაწყვეტილება დაახლოებით 1,3 ტრილიონი დოლარით, პრეზიდენტის ხელის ერთი მოწერით ამერიკული ობლიგაციების გაუქმება — არა მარტო ეკონომიკურია, არამედ პოლიტიკურიც. ნიუ-იორკის ქუჩებში ცხედრებით დატვირთული სატვირთოების ხილვა, უმუშევრობის გამო შემწეობის შესახებ განაცხადის შევსება, გაუგებარი პერსპექტივები კომუნალური გადასახადებისა და იპოთეკის კუთხით, ათობით მილიონ ამერიკელ ამომრჩეველში, რომლებსაც შემოდგომაზე საპრეზიდენტო არჩევნები ელოდებათ, ძლიერ უარყოფით ემოციებს აღძრავს.

თუ პრეზიდენტი იტყვის, რომ მან გააბათილა იმ ქვეყნის მიმართ ვალი, რომელიც თავად ტრამპისა და ბევრი ამერიკელი ჟურნალისტის აზრითაც, დამნაშავეა ეპიდემიაში, ხოლო დაზოგილ თანხას, მაგალითად, უმუშევრად დარჩენილ მენავთობეებს დაურიგებს, ეს მძლავრი პოლიტიკური ჟესტი იქნება კარგი ელექტორალური ბონუსებით. 

რისკების მართვის თვალსაზრისით, მათ შორის, პოლიტიკური, ახლა შესაძლოა დაიწყოს ჩინური სავალუტო რეზერვების გატანა ამერიკული ინსტრუმენტებიდან, ან, უკიდურეს შემთხვევაში — მათი წილის შემცირება რეზერვებში, ვინაიდან ტრამპს ნებისმიერ დროს შეუძლია შეცვალოს ოფიციალური პოზიცია.

როგორც The Washington Post-ი წერს, „[ტრამპის] ერთ-ერთი მთავარი თანაშემწის თქმით, ჩინეთის დასჯა — ეს ისაა, რისკენაც იხრება პრეზიდენტი“.

ჩინეთის ოქროსა და სავალუტო რეზერვების დაახლოებით მესამედის განადგურება სერიოზული სასჯელია ნებისმიერი საზომით. მით უმეტეს, რომ პირველი რეაქცია „ჩინური ვალის“ შესაძლო დეფოლტის შესახებ სტატიაზე — ეს იუანის კურსის შემცირება იყო ბანკთაშორის ვაჭრობაზე. და თუ ვალის ასეთი იძულებითი ჩამოწერა მართლაც მოხდება, მაშინ ჩინურ ვალუტაზე ზეწოლა შეუდარებლად სერიოზული იქნება.

ბოლოს და ბოლოს, ტრამპს შესაძლოა მოეჩვენოს, რომ დოლარის სტატუსის მსხვერპლად გაღება მისი ხელახლა არჩევისთვის — შესანიშნავი იდეაა. ამასთან თეთრ სახლში შესაძლოა ფეხი მოიკიდოს იდეამაც იმის შესახებ, რომ თუ ფედერალური რეზერვი ისედაც იძენს ამერიკულ ობლიგაციებს ბაზარზე, მაშინ საგარეო კრედიტორები აშშ-ს საერთოდაც არ სჭირდება: საბეჭდი დაზგა ბიუჯეტსაც გადაარჩენს, სახელმწიფო ვალსაც გადაიხდის და დოლარსაც უზრუნველყოფს. 

ამ კონტექსტში კიდევ ერთხელ შეიძლება გავიხსენოთ ანდაზა, რომ "ზოგი ჭირი მარგებელია" (нет худа без добра): ანტირუსულმა სანქციებმა აიძულა რუსეთი, წინასწარ ეზრუნა საკუთარ ფინანსურ სტაბილურობაზე, ოქროს წილის გაზრდაზე ოქროსა და სავალუტო მარაგებში და მოწყვლადობის აღმოფხვრაზე. იმ რისკებისა და კატასტროფების გათვალისწინებით, რომლებიც შესაძლოა მსოფლიო საფინანსო სისტემაში მოხდეს, თუ ვაშინგტონი ნამდვილად წამოიწყებს პეკინის წინააღდეგ არა მარტო სავაჭრო, არამედ ფინანსურ ომსაც, რუსეთის მიერ გატარებული დამზღვევი ზომები წარმოუდგენლად დროული გამოდგება.

 

131
ევროკავშირის დროშა

მოსაზრება: ევროპა საკუთარი მომავლის გადარჩენას ცდილობს

3
(განახლებულია 16:22 27.01.2021)
ცოტა ხნის წინ იტალიამ განაცხადა, რომ მზადაა განიხილოს რუსეთის წინააღმდეგ ალექსეი ნავალნის საქმის გამო დაწესებული სანქციები.

ირინა ალქსნისი

უფრო ადრე მოსკოვისთვის „ქმედითი სანქციების“ დაწესების იდეას საფრანგეთმა, პოლონეთმა, ჩეხეთმა და სხვა ქვეყნებმა დაუჭირეს მხარი. ამასთან ჩეხეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ  პრაღაში რუსეთის ელჩიც კი გამოიძახა თავისთან.

მაგრამ ეს ენთუზიაზმი ჩაქრა, როდესაც  ევროკავშირის ქვეყნების საგარეო საქმეთა მინისტრების თათბირის შემდეგ ევროპული დიპლომატიის ხელმძღვანელმა ჟოზეპ ბორელმა განაცხადა, რომ ახალი ანტირუსული ზომების შესახებ კონკრეტული შეთავაზებები არ მიუღიათ.

ამ კაზუსის განმარტება სლოვაკეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა სცადა. მისი თქმით, „ევროკავშირს განზრახული აქვს დაამტკიცოს, რომ არ სურს დაუსრულებლად ეყრდნობოდეს მხოლოდ პოლიტიკურ სანქციებს“, ამასთან გაერთიანებას სურს,  შედგეს „სამართლიანი სასამართლო პროცესი [ბლოგერის მიმართ]“.

გარდა ამისა, ივან კორჩოკმა აღნიშნა, რომ  ჟოზეპ ბორელი 5 თებერვალს მოსკოვში მიფრინავს სერგეი ლავროვთან შესახვედრად, სადაც, მისი თქმით, აღნიშნული თემა განხილვის ძირითადი საგანი იქნება. და თუ დიპლომატიურ „მოჩუქურთმებულ“ გამონათქვამს საყოველთაოდ გასაგებ ენაზე ვთარგმნით, გამოვა, რომ ევროკავშირმა უკან დაიხია მოსკოვთან მიმდინარე გამწვავებაში.

თუმცა აღნიშნული ნაბიჯის სასარგებლოდ მოყვანილი არგუმენტი, რბილად რომ ვთქვათ, ნაკლებსარწმუნოდ გამოიყურება. ევროპას რუსეთთან დაპირისპირების შვიდი წლის განმავლობაში არცერთხელ არ დაუმუხრუჭებია ესოდენ აშკარად მოსკოვის მისამართით მოულოდნელი კეთილი ნების ჟესტით. თანაც სანქციებიც უკვე დიდი ხანია, რაც ფუჭ რიტუალად იქცა. ძველი რესტრიქციების გახანგრძლივება და ახლების დაწესება განსაკუთრებულ გავლენას არც ორმხრივ ურთიერთობებზე ახდენს და არც  ერთობლივი პროექტების განხორციელებაზე.

ჩნდება კანონზომიერი შეკითხვა: სინამდვილეში რა დგას ევროკავშირის მოულოდნელი ნაბიჯის მიღმა? პასუხი მთელი ამ ისტორიის გამო მოსკოვის ევროპის მიმართ შეურბილებელ პოზიციაში უნდა ვეძებოთ.

ნავალნისთან დაკავშირებული კომბინაციის საკვანძო თავისებურება ისაა, რომ ის გერმანიამ წამოაყენა და გაითამაშა ევროკავშირის აქტიური მხარდაჭერით. დაწყებული 2016-2017 წლებიდან, დასავლური ერთიანობა ანტირუსული პოლიტიკის საკითხებში ბევრ რამეში ფორმალობად იქცა, სადაც ევროკავშირი უბრალოდ მისდევდა აშშ–სა და დიდი ბრიტანეთის მიერ დადგენილ ფარვატერს. სწორედ ვაშინგტონი და ლონ დონი იყვნენ რუსეთის წინააღმდეგ ყველაზე ბინძური ოპერაციების ორგანიზატორები. ევროპა კი მინიმალურად აუცილებელი ჟესტებით შემოიფარგლებოდა სტრანსატლანტიკური სოლიდარობის მხარდასაჭერის გამოსავლენად, სიამდვილეში კი კურსი რუსეთთან თანამშრომლობის აღდგენაზე ჰქონდა აღებული.

თუ კონკრეტულად რა მიზნებს ისახავდა ბერლინი, როდესაც ბლოგერის „ნოვიჩოკით“ მოწამვლის თაობაზე გამაოგნებელი უაზრობა წამოიწყო, ამაზე მსჯელობაც შეიძლება და კამათიც. მაგრამ უკვე აშკარაა, რომ მათ არ ჰქონიათ მოსკოვთან თანამშრომლობის ტორპედირების განზრახვა. ის ფაქტი, რომ გერმანია ახლა ბრიუსელის მხარდაჭერით თავგამოდებით ცდილობს დაასრულოს და აამუშავოს „ჩრდილოეთის ნაკადი–2“. ამის ერთმნიშვნელოვანი დასტურია.

დიდი ალბათობით, გერმანელებმა გადაწყვიტეს, ბრიტანელებისა და ამერიკელების მიერ სკრიპალების, სირიის ქალაქ დუმაში „ქიმიკატებისა“ და „კრემლის სხვა დანაშაულების“ საქმეებზე დამუშავებული მეთოდები გამოეყენებინათ რაღაც მიმდინარე საგარეო პოლიტიკური ამოცანების გადასაჭრელად — და, როგორც ჩანს, არ ელოდნენ, რომ მათ ქმედებებს ესოდენ მასშტაბური შედეგები მოჰყვებოდა. მათთვის სიურპრიზი გამოდგა მოსკოვის ძალიან მკვეთრი რეაქცია, რაც უცნაურია, ვინაიდან ასეთი რამ იოლად მისახვედრი იყო.

აშშ და ბრიტანეთი რუსეთის გეოპოლიტიკური მოწინააღმდეგეები არიან, რომლებსაც მასთან სტრატეგიული პარტნიორობა არ აკავშირებს. მაგრამ ევროპისთვის — განსაკუთრებით გერმანიისთვის — რუსეთთან თანამშრომლობა სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია. და ამ ვითარებაში გერმანიამ ნავალნის გარშემო საკუთარი „გასართობი პარკი“ ააგო ბლექ–ჯეკითა და დაბალი სოციალური პასუხისმგებლობის გოგოებით. და კიდევ გულწრფელად უკვირთ, რატომ მრისხანებს  მოსკოვი დღემდე ასე სასტიკად.

სიტუაციას აღრმავებს ისიც, რომ თეთრ სახლში ახალი პრეზიდენტის მოსვლით, დასავლეთ ევროპა ოკენისგაღმური კონტროლისგან თავის დაღწევის რთულ და სახიფათო ეტაპზე გადავიდა.

მაგრამ ნავალნის ისტორიის გამო მას სერიოზული პრობლემები შეექმნა რუსეთთან ურთიერთობებში, რომელიც მანამდე ურყევად უჭერდა მხარს ევროკავშირის გეოპოლიტიკური დამოუკიდებლობის კურსს — სიტყვითაც და საქმითაც. მოსკოვის დახმარების გარეშე ამ წამოწყების წარმატებით დასულების შანსები ნაკლებად მომხიბლავად გამოიყურება, ხოლო პროცესს ბევრად რთული და ძვირადღირებული პირი ჩანს.

გასაკვირი არ არის, რომ დასავლეთ ევროპისთვის, როგორც ევროკავშირის ლოკომოტივისთვის, ყველაზე აქტუალურ ამოცანად რუსეთთან ურთიერთობების აღდგენა იქცა. ამას დაუმატეთ სახის შენარჩუნების სურვილი, რაც არც ისე იოლია იმ სკანდალის ამპლიტუდის გათვალისწინებით, რომელიც თავადვე ააგორეს.  

ბრიუსელის ბოლო გადაწყვეტილება სწორედ ამ ამოცანების გადაჭრისკენაა მიმართული: ახალი სანქციების თემა განუსაზღვრელი ვადითაა გადადებული,  ხოლო მთავარი ევროდიპლომატი მოსკოვში მიემგზავრება პრობლემების მოგვარებისა და მოლაპარაკების იმედით.  

თუმცა არ უნდა დავივიწყოთ, რომ ყველაფერი ბერლინმა წამოიწყო. ასე რომ, ისიც უნდა მოემზადოს მოცემულ პროცესში წვლილის შესატანად.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

3
თემები:
რუსეთი დღეს
სტრატეგიული სარაკეტო კომპლექსი კონტინენტთშორისი ბალისტიკური რაკეტით

„საკითხი დახურულია“: პოლიტოლოგი СНВ-3-ის შესახებ აშშ-რუსეთის გადაწყვეტილებას აფასებს

10
(განახლებულია 14:37 27.01.2021)
სამშაბათს აშშ–სა და რუსეთის პრეზიდენტებს შორის სატელეფონო საუბარი შედგა, რა დროსაც ორი ქვეყნის ლიდერი СНВ-3-ის გახანგრძლივებაზე შეთანხმდა

თბილისი, 27 იანვარი — Sputnik. აშშ-მა და რუსეთმა სტრატეგიული შემტევი შეიარაღების შემცირებაზე შეთანხმების (СНВ-3) გახანგრძლივებას მიაღწიეს მოსკოვის პირობებით, რაზეც სამხედრო პოლიტილოგმა რადიო Sputnik–ის ეთერში კომენტარი გააკეთა.

მანამდე რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე სერგეი რიაბკოვმა განაცხადა, რომ ვაშინგტონი დაეთანხმა შეთანხმება СНВ-3–ის გახანგრძლივებას „ხუთი წლით წინასწარი პირობებისა და ყოველგვარი დამატებების გარეშე“.

სამშაბათს აშშ–სა და რუსეთის პრეზიდენტებს — ჯოზეფ ბაიდენსა და ვლადიმირ პუტინს შორის სატელეფონო საუბარი შედგა. ორივე ლიდერი კმაყოფილი დარჩა ნოტების გაცვლით СНВ-III–ის გახანგრძლივების შესახებ.
თეთრი სახლის მონაცემებით, ბაიდენმა და პუტინმა ადმინისტრაციების თანამშრომლებს სწრაფი მუშაობის განკარგულება მისცეს, რათა შეთანხმების გაგრძელება 5 თებერვლამდე მოესწროს, რა დროსაც შეთანხმების მოქმედების ვადა იწურება.

რუსეთის დუმის მონაცემებით, პრეზიდენტმა პუტინმა უკვე წარადგინა დოკუმენტი რატიფიკაციისთვის, რომელიც СНВ-3–ის გახანგრძლივებას 2026 წლის 5 თებერვლამდე ითვალისწინებს. სახელმწიფო სათათბირო კანონპროექტს დღეს განიხილავს პლენარულ სხდომაზე.

როგორც სამხედრო პოლიტოლოგი ანდრეი კოშკინი აღნიშნავს, ორი ქვეყნის ლიდერის ესოდენ სწრაფ გადაწყვეტილებას აშკარა სარგებლის მოტანა შეუძლია.

„გუშინ საუბარი შედგა აშშ–ის პრეზიდენტ ჯოზეფ ბაიდენსა და რუსეთის პრეზიდენტ ვლადიმირ პუტინს შორის. ამ საუბრის შედეგია გადაწყვეტილება, უპირველეს რიგში, შეერთებული შტატების მხრიდან, დაეთანხმოს СНВ-3–ის გახანგრძლივების ყველა იმ პირობას, რომლებსაც მანამდე რუსეთი სთავაზობდა. ანუ, შეთანხმების გახანგრძლივებას ყოველგვარი პირობის გარეშე. შეიძლება ჩაითვალოს, რომ ასეთი გახანგრძლივება შედგა, ვინაიდან ორივე მხარემ უკვე ჩაუშვა შეთანხმების რატიფიკაციის მექანიზმი. როგორც იტყვიან, საკითხი დახურულია. მიმაჩნია, რომ სწორედ ასეთი სწრაფი გადაწყვეტილება მოიტანს სარგებელს, პირველ რიგში, მსოფლიოში სტაბილიზაციისთვის. რათა შემდგომში შესაძლებელი იყოს, არა სტაბილიზაციის მექანიზმების დაშლა, როგორც ეს აშშ–ის 45–ე პრეზიდენტის, დონალდ ტრამპის დროს იყო, არამედ ახლების შექმნა, რომლებიც გამალებული შეიარაღების მოთოკვას უზრუნველყოფდა“, — განაცხადა კოშკინმა.

შეთანხმება СНВ-3, რომელსაც ხელი 2010 წელს მოეწერა, ხოლო ძალაში 2011 წლის 5 თებერვალს შევიდა, ერთადერთი მოქმედი შეთანხმებაა რუსეთსა და აშშ-ს შორის შეიარაღების შეზღუდვის თაობაზე. მის თანახმად, თითოეულმა მხარემ თავისი ბირთვული არსენალი აუცილებლად უნდა შეამციროს იმგვარად, რომ შეიარაღების ჯამური რაოდენობა არ აღემატებოდეს 700 კონტინენტთაშორის ბალისტიკურ რაკეტას, წყალქვეშა ნავების ბალისტიკურ რაკეტებსა და მძიმე ბომბდამშენებს, 1500 ქობინს („ბოეგოლოვკა“) და 800 განთავსებულ და განუთავსებელ გამშვებ მოწყობილობას.

2018 წლის 5 თებერვალი იყო უკიდურესი ვადა, რა დროისთვისაც რუსეთსა და შეერთებულ შტატებს СНВ-3-ის შეთანხმებაზე საკონტროლო მაჩვენებლებისთვის უნდა მიეღწიათ. შეთანხმებას ვადა 2021 წლის 5 თებერვალს გასდის.

რუსეთის პრეზიდენტმა ვლადიმირ პუტინმა 2020 წლის 16 ოქტომბერს წამოაყენა შეთანხმების ყოველგვარი პირობის გარეშე ერთი წლის ვადით გახანგრძლივების წინადადება., თუმცა ვაშინგტონი არ დაეთანხმა მას. აშშ სხვადასხვა პირობებით მოითხოვდა მოლაპარაკებებში პეკინის ჩართვას ახალი სამმხრივი ბირთვული შეთანხმების შესამუშავებლად, თუმცა ჩინეთმა იდეა უარყო.

10
თემები:
რუსეთი დღეს
 MAN–ის ავტობუსები

თბილისში „ყვითელი ავტობუსების“ ჩანაცვლების პროცესი სრულდება

0
(განახლებულია 16:28 27.01.2021)
კახა კალაძის განცხადებით, დედაქალაქის მერიის სატრანსპორტო პოლიტიკის ნაწილია „საცობებისა“ და ჰაერის დაბინძურების შემცირება.

თბილისი, 27 იანვარი  — Sputnik. ძველი „ყვითელი ავტობუსების“ ახლით ჩანაცვლების პროცესი სრულდება, დამატებით შესყიდული გვაქვს ასი 12–მეტრიანი ავტობუსი, განაცხადა დედაქალაქის მერმა კახა კალაძემ მთავრობის სხდომაზე.

როგორც კალაძემ აღნიშნა, მერია მომავალში 180 რვამეტრიანი ავტობუსის შეძენასაც გეგმავს. პარალელურად დაწყებულია მიკროავტობუსების ჩანაცვლების პროგრამაც. 

„დედაქალაქში აღარ იმოძრავებენ ყვითელი ავტობუსები, მოსახლეობას მხოლოდ  ახალი  8, 10 და 12-მეტრიანი ავტობუსები მოემსახურება.  თუმცა, ამას სასურველ შედეგამდე მაინც არ მივყავართ. ჩვენ გვსურს, რომ საზოგადოებრივი ტრანსპორტი აუცილებლად იყოს მაქსიმალურად კომფორტული და სწრაფი... გვჭირდება კიდევ ახალი ავტობუსების შეძენა. იგეგმება 180 ერთეული  რვამეტრიანი ავტობუსების შესყიდვა“, – განაცხადა კალაძემ.

დღეისთვის თბილისის ავტოპარკი MAN–სა და ISUZUს– მარკის რამდენიმე ასეული ავტობუსითაა შევსებული.

0
თემები:
თბილისის მერია