დონალდ ტრამპი

მოსაზრება: აშშ გეგმავს ისეთ შურისძიებას, რომ ჩინეთს რუსეთისა შეშურდება

124
(განახლებულია 17:44 04.05.2020)
კორონავირუსის გამო ქვეყნის სავალუტო რეზერვებიდან ერთი ტრილიონი დოლარის ექსპროპრიაციის გზით ჩინეთის საჩვენებელი დასჯის იდეამ ამერიკის ხელისუფლების ყველაზე მაღალ კაბინეტებში შეაღწია.

ივან დანილოვი

თუ ორი კვირის წინ ესოდენ ეგზოტიკურ მიდგომაზე მხოლოდ რესპუბლიკელი სენატორები და წამყვანი პოლიტიკური თოქ–შოუები მსჯელობდნენ, ახლა საქმე თეთრ სახლამდე მივიდა.

როგორც The Washington Post-ი იუწყება ტრამპის ადმინისტრაციაში არსებულ წყაროზე დაყრდნობით, „საკუთარი თავისთვის ვალების პატიების“ საკითხი, რომელიც ვაშინგტონს პეკინის მიმართ დაუგროვდა, იმ სტრატეგიის ფარგლებში განიხილება, რომელიც მოიაზრებს ჩინეთის იძულებას, დაფაროს კორონავირუსისგან მიყენებული ფინანსური ზარალი. ვალების „თვითნებური პატიება“ ამ შემთხვევაში ამერიკულ აუდიტორიას შესაძლოა კომპენსაციის ერთგვარ ავანსად წარმოუდგინონ: პეკინი ფიქრობდა, რომ ვაშინგტონს კრედიტი მისცა, სინამდვილეში კი თურმე წინასწარ გადაუხდია პანდემიის გამო კომპენსაცია. 

თუ აშშ-ის ხელმძღვანელობის ოფიციალურ განცხადებებს დავუჯერებთ, აღმოჩნდება, რომ ჩინეთის მთავარი მტრისა და ყველაზე მეტად რაციონალურად მოაზროვნის როლს თავად პრეზიდენტი ასრულებს. ის თითქოს ემხრობა ჩინეთის მატერიალურ „დასჯას“ (იმ შეცდომების გამო, რომელიც შეერთებულმა შტატებმა ეპიდემიისთვის მზადებისას დაუშვა), თუმცა, გამომდინარე გარკვეული ბიზნეს-გამოცდილებიდან, ეწინააღმდეგება ძალიან სარისკო გადაწყვეტილებებს, რომლებსაც ამერიკული ვალუტის სტატუსისთვის საფრთხის შექმნა შეუძლია.

Washington Post-ი აღწერს განსახილველი ზომების მთელ სპექტრს: „წყაროების თქმით, ბოლო დღეებში პრეზიდენტი ტრამპი თანაშემწეებთან არ მალავდა რისხვას ჩინეთის ქმედებების გამო, ადანაშაულებდა რა ქვეყანას ვირუსის შესახებ ინფორმაციის დამალვაში, და ამასთან განიხილავდა სერიოზული ზომების გატარებას, რომლებსაც, სავარაუდოდ, პეკინის პასუხი უნდა მოჰყვეს.

კერძოდ, ტრამპი და მისი თანაშემწეეები განიხილავდნენ ჩინეთისთვის „სუვერენული იმუნიტეტის“ მოხსნას, რაც მთავრობას (ან ეპიდემიის მსხვერპლთ აშშ-ში) საშუალებას მისცემს, სასამართლოში უჩივლოს ჩინეთს მიყენებული ზარალისთვის.    

ჯორჯ სორიალმა, რომელიც წარსულში კომპანია Trump Organization-ის ტოპ-მენეჯერი და ჩინეთის წინააღმდეგ ჯგუფური სარჩელის მონაწილე იყო, The Washington Post-ს განუცხადა, რომ ის და თეთრი სახლის მაღალჩინოსნები ჩინეთისთვის „სუვერენული იმუნიტეტის“ შეზღუდვის თაობაზე მსჯელობდნენ. სამართლის ექსპერტები ამბობენ, რომ ჩინეთისთვის „სუვერენული იმუნიტეტის“ შეზღუდვის მცდელობა  უკიდურესად რთული იქნება და ამისთვის შესაძლოა კონგრესის საკანონმდებლო აქტები გახდეს საჭირო. 

კიდევ ორი წყარო, რომლებიც შიდა დისკუსიების კურსში არიან, ირწმუნება, რომ ადმინისტრაციის ზოგი წარმომადგენელი ასევე განიხილავდა საკითხს, რომ აშშ-ს ჩინეთის მიმართ თავისი ვალების ნაწილი გაეუქმებინა. დაუჭირა თუ არა მხარი ამ იდეას პრეზიდენტმა, უცნობია.

თავად პრეზიდენტმა შექმნილ ვითარებაზე მოგვიანებით მეტად მიკიბულ–მოკიბული კომენტარი გააკეთა - თუ ამ თამაშს დავიწყებთ, ყველაფერი რთულად იქნებაო. და შფოთვა გამოთქვა "დოლარის სიწმინდესთან“ (sanctity of the dollar) დაკავშირებით. ამით ალბათ იმაზე მიანიშნა, რომ აშშ-ის მხრიდან სელექციურმა დეფოლტმა შესაძლოა ხელი შეუშალოს მის გამოყენებას მსოფლიო ვალუტის სახით.

მეორე მხრივ, ტრამპმა მაშინვე დაამშვიდა ჟურნალისტები იმით, რომ ჩინეთის დასჯის მეთოდს აუცილებლად იპოვის, და სხვა იდეაც ახსენა — ჩინურ საქონელზე ექსტრაორდინარულად მაღალი ტარიფების დადება ზუსტად იმ ტრილიონის მისაღებად. სავარაუდოდ, სწორედ ამ თანხად აფასებს აშშ-ის ლიდერი ზარალს, რომელიც ამერიკის ეკონომიკასა და მის პირად რეიტინგს მიადგა ოფიციალური პეკინის ქმედებითა თუ უმოქმედობით ეპიდემიის დროს.

ყველაფერი ეს შეიძლებოდა წინასაარჩევნო რიტორიკად ჩათვლილიყო. მაგრამ 15 წლის წინ ვინმეს რომ საერთაშორისო სამართლისა და ფინანსების ექსპერტისთვის ეთქვა, აშშ რუსულ კომპანიებსა და ბანკებს სანქციებს დაუწესებს „უცხო ტერიტორიების ანექსიისა“ და ასევე „ამერიკულ არჩევნებში ეფექტური ჩარევისთვისო“, თანაც ამ სანქციებს ის პრეზიდენტი შემოიღებს, რომლის მხარდასაჭერადაც „ჩაერია“ რუსეთი არჩევნებშიო, ექსპერტი ბევრს იცინებდა, ვინაიდან ამას ამერიკულ პოლიტიკაზე სატირად მიიჩნევდა.

მაგრამ ეს ყველაფერი მოხდა, თანაც, ისტორიული საზომით, ძალიან სწრაფად.

გასათვალისწინებელია, რომ ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის გაძარცვის გადაწყვეტილება დაახლოებით 1,3 ტრილიონი დოლარით, პრეზიდენტის ხელის ერთი მოწერით ამერიკული ობლიგაციების გაუქმება — არა მარტო ეკონომიკურია, არამედ პოლიტიკურიც. ნიუ-იორკის ქუჩებში ცხედრებით დატვირთული სატვირთოების ხილვა, უმუშევრობის გამო შემწეობის შესახებ განაცხადის შევსება, გაუგებარი პერსპექტივები კომუნალური გადასახადებისა და იპოთეკის კუთხით, ათობით მილიონ ამერიკელ ამომრჩეველში, რომლებსაც შემოდგომაზე საპრეზიდენტო არჩევნები ელოდებათ, ძლიერ უარყოფით ემოციებს აღძრავს.

თუ პრეზიდენტი იტყვის, რომ მან გააბათილა იმ ქვეყნის მიმართ ვალი, რომელიც თავად ტრამპისა და ბევრი ამერიკელი ჟურნალისტის აზრითაც, დამნაშავეა ეპიდემიაში, ხოლო დაზოგილ თანხას, მაგალითად, უმუშევრად დარჩენილ მენავთობეებს დაურიგებს, ეს მძლავრი პოლიტიკური ჟესტი იქნება კარგი ელექტორალური ბონუსებით. 

რისკების მართვის თვალსაზრისით, მათ შორის, პოლიტიკური, ახლა შესაძლოა დაიწყოს ჩინური სავალუტო რეზერვების გატანა ამერიკული ინსტრუმენტებიდან, ან, უკიდურეს შემთხვევაში — მათი წილის შემცირება რეზერვებში, ვინაიდან ტრამპს ნებისმიერ დროს შეუძლია შეცვალოს ოფიციალური პოზიცია.

როგორც The Washington Post-ი წერს, „[ტრამპის] ერთ-ერთი მთავარი თანაშემწის თქმით, ჩინეთის დასჯა — ეს ისაა, რისკენაც იხრება პრეზიდენტი“.

ჩინეთის ოქროსა და სავალუტო რეზერვების დაახლოებით მესამედის განადგურება სერიოზული სასჯელია ნებისმიერი საზომით. მით უმეტეს, რომ პირველი რეაქცია „ჩინური ვალის“ შესაძლო დეფოლტის შესახებ სტატიაზე — ეს იუანის კურსის შემცირება იყო ბანკთაშორის ვაჭრობაზე. და თუ ვალის ასეთი იძულებითი ჩამოწერა მართლაც მოხდება, მაშინ ჩინურ ვალუტაზე ზეწოლა შეუდარებლად სერიოზული იქნება.

ბოლოს და ბოლოს, ტრამპს შესაძლოა მოეჩვენოს, რომ დოლარის სტატუსის მსხვერპლად გაღება მისი ხელახლა არჩევისთვის — შესანიშნავი იდეაა. ამასთან თეთრ სახლში შესაძლოა ფეხი მოიკიდოს იდეამაც იმის შესახებ, რომ თუ ფედერალური რეზერვი ისედაც იძენს ამერიკულ ობლიგაციებს ბაზარზე, მაშინ საგარეო კრედიტორები აშშ-ს საერთოდაც არ სჭირდება: საბეჭდი დაზგა ბიუჯეტსაც გადაარჩენს, სახელმწიფო ვალსაც გადაიხდის და დოლარსაც უზრუნველყოფს. 

ამ კონტექსტში კიდევ ერთხელ შეიძლება გავიხსენოთ ანდაზა, რომ "ზოგი ჭირი მარგებელია" (нет худа без добра): ანტირუსულმა სანქციებმა აიძულა რუსეთი, წინასწარ ეზრუნა საკუთარ ფინანსურ სტაბილურობაზე, ოქროს წილის გაზრდაზე ოქროსა და სავალუტო მარაგებში და მოწყვლადობის აღმოფხვრაზე. იმ რისკებისა და კატასტროფების გათვალისწინებით, რომლებიც შესაძლოა მსოფლიო საფინანსო სისტემაში მოხდეს, თუ ვაშინგტონი ნამდვილად წამოიწყებს პეკინის წინააღდეგ არა მარტო სავაჭრო, არამედ ფინანსურ ომსაც, რუსეთის მიერ გატარებული დამზღვევი ზომები წარმოუდგენლად დროული გამოდგება.

 

124
აშშ-სა და ჩინეთის  დროშები

გადაწყდა: ჩინეთს ათნი მოახრჩობენ დაუძახებენ თუ არა რუსეთს?

154
(განახლებულია 18:35 05.08.2020)
ჩინეთთან ცივი ომის გარდაუვალობის ფონზე, რომელიც, დიდი ალბათობით, სანქციებსაც გაითვალისწინებს, ეკონომიკური კავშირების შეზღუდვასაც, ორმხრივ შპიონაჟსაც და, შესაძლოა, კონფრონტაციის ძალისმიერ ფორმასაც, დასავლელი ექსპერტები პეკინზე გამარჯვების ჯადოსნური მეთოდის ძებნას იწყებენ

ივან დანილოვი

„ჩინური დრაკონის მოხრჩობის“ ყველა ვარიანტი, რომლებსაც ამა თუ იმ ფორმით განიხილავენ ვაშინგტონში, ლონდონსა თუ ბრიუსელში, რაღაც ფართო ანტიჩინური კოალიციის შექმნას მოიაზრებს იმ მიზნით, რომ კოლექტიური ძალისხმევით მოხდეს ჩინეთის იზოლირება, გაუვნებელყოფა და დაჩოქება დაახლოებით ისეთივე სქემით, როგორიც სსრკ-ის წინააღმდეგ წარმატებული ბრძოლისთვის გამოიყენებოდა.

მაგრამ თუ რაღაც მიმართულების მიმცემი პრინციპების დონეზე არანაირი მრავალფეროვნება არ შეინიშნება, ამ პრინციპების განხორციელების დონეზე სერიოზული პრობლემა ჩნდება, რომლის გადაჭრის დროსაც პრეზიდენტებს, პრემიერებს, დიპლომატებსა თუ ანალიტიკოსებს „შუბები ემსხვრევათ“.

საქმე ისაა, რომ ზოგ ევროპულ დედაქალაქში და აშშ-ის ანალიტიკურ ცენტრებში უკვე იქმნება საფუძვლიანი შთაბეჭდილება, რომ ევროკავშირისა და (განსაკუთრებით, გერმანია, საფრანგეთი და იტალია) ასევე აზიის ზოგი ქვეყანა რატომღაც არ იწვიან სურვილით, მონაწილეობა მიიღონ ახალ ცივ ომში ჩინეთის წინააღმდეგ — აშშ-ის პაიკების რანგში. უფრო მეტიც, მათ არ სურთ ფული იხადონ ამერიკის გამარჯვებისთვის ამ ომში (რაც იმ მუდმივ სკანდალებში გამოიხატება, რომ გერმანია და საფრანგეთი უარს ამბობენ თავიანთი შიდა პროდუქტის მთლიანი მოცულობის ორი პროცენტის გადახდაზე „ამერიკულ სამხედრო საფარველში“) და ისინი მზად არც კი არიან, მაშინვე დაეთანხმონ, მაგალითად, ევროკავშირში ჩინური კომპანია „ჰუავეის“ აღჭურვილობის სრულ აკრძალვას, რაც 5G ქსელებისთვისაა საჭირო. ეს კი წარმოუდგენლად აბრაზებს „ანტიჩინურ ქორებს“ ვაშინგტონსა და ლონდონში.

საკუთარი არმიის ფაქტობრივი შექმნის შესახებ ევროპული განცხადებებისა და მაკრონის დეკლარაციის ფონზე, რომელიც დამოუკიდებელი (ანუ, არც პროჩინური და არც პროამერიკული) საგარეო პოლიტიკის წარმოების სურვილს შეეხება, ჩნდება ეჭვები, რომ ფართო ანტიჩინური ალიანსის „შეკოწიწება“ ძალიან რთული და ძვირი იქნება. და ეს ეჭვები მხოლოდ ძლიერდება, მასთან ერთად კი ძლიერდება ამ პრობლემის გადაჭრის გზების ძიება.

ავტორიტეტული ჟურნალი Foreign Affairs, რომელიც გავლენიანი „გონებრივი ცენტრის“ Council on Foreign Relations-ის ეგიდით გამოიცემა, ამ პრობლემისადმი მიდგომის ორ ვარიანტს განიხილავს. მათგან ერთს შეიძლება პირობითად „დონალდ ტრამპის მიდგომა“ ეწოდოს, ხოლო მეორეს — „ბორის ჯონსონის მიდგომა“. იმ კოლოსალური გავლენის გათვალისწინებით, რომელსაც Council on Foreign Relations-ი ახდენს ამერიკული და ასევე ევროპის პროამერიკული ელიტების აზროვნებაზე (თავად „გონებრივი ცენტრი“ რამდენიმე პოპულარული შეთქმულების თეორიის გმირია, რომელთა თანახმადაც, ის ლამის „აშშ-ის ჩრდილოვან მმართველად“ მიიჩნევა), ღირს განვიხილოთ ის მეთოდები, რომლებსაც ამერიკოცენტრული სამყაროს მოწყობის კრიზისისა და „ჩინური პრობლემის“ წარმატებით გადაჭრისთვის გვთავაზობენ — მით უმეტეს, რომ ამას პირდაპირი კავშირი აქვს რუსეთთან.

მიუხედავად იმისა, რომ Foreign Affairs-ის ახალი სტატია დაიბეჭდა სათაურით „დემოკრატიის საბჭოს მრავალმხრივობის გადარჩენა შეუძლია“, შემოთავაზებული მეთოდები მაინც ვაშინგტონის ფაქტობრივ დომინირებაზეა (მინიმუმ, დასავლურ სამყაროში მაინც) ორიენტირებული, განსხვავება მხოლოდ ამერიკული ჰეგემონიის შენარჩუნების მეთოდებშია.

ავტორიტეტული გამოცემის ავტორები სტატიას იმის კონსტატაციით იწყებენ, რომ არსებული მსოფლიო წესრიგი აშკარად სულს ღაფავს, ხოლო მთავარი საფრთე ამ დროისათვის არის არა კორონავირუსი, არამედ ჩინეთი და რუსეთი.

„მაგრამ კორონავირუსის პანდემიამდეც კი მრავალმხრივი სისტემა, რომელიც შეერთებული შტატების დახმარებით აიგო მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, ძლივს უმკლავდებოდა ყველაზე სასიცოცხლო პრობლემებს მსოფლიოში. COVID-19-მა აჩვენა, რომ მეფე შიშველია, მაგრამ რეალურად მეფე მანამდე ძუნწად იყო ჩაცმული რაღაც დროის განმავლობაში.

რამდენადაც მსოფლიო ეკონომიკის სიმძიმის ცენტრმა ინდო–წყნარი ოკეანის რეგიონისკენ გადაინაცვლა, გლობალური ამბიციების მქონე სტრუქტურებს აღარ შეუძლიათ პრეტენზია გამოთქვან ამ რეგიონში დამაჯერებელ ლიდერობაზე მნიშვნელოვანი წარმომადგენლობის გარეშე. მაგრამ G7-ში, რომელიც 1973 წლის სანავთობე შოკის შემდეგ ჩამოყალიბდა, ჯერ კიდევ შედის ევრო-ატლანტიკური რეგიონისმიღმა ერთი წევრი — იაპონია. ხოლო „დიდი ოცეული“, რომელიც აზიური ფინანსური კრიზისის შემდეგ შეიქმნა 1997 წელს და თავისი ღირებულება წარმოაჩინა 2008 წლის ფინანსური კრიზისის დროს, ძალიან შეუთავსებელი აღმოჩნდა პოლიტიკური თვალსაზრისით. ასევე საერთაშორისო პრობლემების საიმედოდ გადაჭრის უნარის თვალსაზრისითაც. ამასობაში გაეროს უშიშროების საბჭოს ზიანი მიადგა ჩინეთსა და რუსეთში აგრესიული ავტორიტარიზმის აღორძინებით“.

ეს ძალიან მძიმე დიაგნოზია, რომელიც შეიძლება დავიყვანოთ თეზისამდე: „ყველაფერი დაიღუპა და არაფერი მუშაობს!“

შესაბამისად, შემოთავაზებულია გადაჭრის ორი გზა — ერთი ტრამპის, მეორე — ჯონსონისა.

„ჯონსონი პირველი იყო, ვინც ახალი სტრუქტურის იდეა წამოაყენა. მაისში მან ათი წამყვანი დემოკრატიის ალიანსის შექმნის წინადადება დააყენა, რომელშიც G7-ის ქვეყნები და ავსტრალია, ინდოეთი და სამხრეთ კორეა შევიდოდნენ, ხოლო გაერთიანებას D10 დაერქმეოდა — იმისათვის, რომ ტელეკომუნიკაციების სფეროში პოლიტიკის კოორდინაცია მომხდარიყო და ჩინური ბაზრის ლიდერის „ჰუავეის“ ალტერნატივა დამუშავებულიყო, რომლის დომინანტმა მდგომარეობამ 5G-ს ტექნოლოგიაში უსაფრთხოებას ყველგან შეუქმნა საშიშროება. ამის შემდეგ მალევე ტრამპმა გადადო G7-ის შეხვედრა, რომელიც ივნისში უნდა გამართულიყო, და მის ნაცვლად G11-ის ფორმატი შემოგვთავაზა შემოდგომის სამიტზე. ჯონსონის წინადადებისგან განსხვავებით, ტრამპის ახალ ჯგუფში, D10-ის ქვეყნებთან ერთად, რუსეთიც უნდა შედიოდეს“.

Foreign Affairs-ის ექსპერტების რეკომენდაციით, ამ კლუბში რუსეთის შეყვანა არ ღირს და ისინი D10-ის ვარიანტს, ანუ ჯონსონის სქემას არჩევენ. თუმცა, ეს არ არის ყველაზე მნიშვნელოვანი. უფრო საინტერესოა თავად ამ რეკომენდაციის მოტივაცია, რომელიც შემდეგში მდგომარეობს: იმ შემთხვევაშიც კი, თუ რუსეთს რამენაირად დაარწმუნებენ, რომ ანტიჩინურ ბრძოლაში მონაწილეობა მიიღოს, ტრამპის სქემა მაინც ცუდი იქნება და გრძელვადიან პერსპექტივაში — უპერსპექტივოც, იმის გამო, რომ ის უპირველესად ანტიჩინურ დღის წესრიგზე იქნება აგებული. აი ჯონსონის სქემიდან კი თითქოს რაღაც პოზიტიური დღის წესრიგის ამოღება შეიძლება, ანუ რაღაც გამაერთიანებელი იდეისა, რომელიც „ჩინეთის საწინააღმდეგო ალიანსის“ შექმნას კი არა, არამედ „ყველაფერი კარგისთვის ალიანსის“ შექმნის საშუალებას გააჩენს.

პოზიტიურ დღის წესრიგში, რა თქმა უნდა, ცარიელი ლოზუნგების ნაკრები მოიაზრება — „დემოკრატია“, „თავისუფლება“ და „ადამიანის უფლებები“. განსაკუთრებით სახალისოა ის, რომ ასეთი პოზიტიური დღის წესრიგის გაჩენა ვაშინგტონის ამჟამინდელ საგარეო პოლიტიკას საპირწონედ უდგება: „შეერთებულ შტატებს შეუძლია გამოვიდეს აზიური ბანკის (რომელსაც ჩინეთი მეთაურობს) ინფრასტრუქტურული ინვესტიციების წინააღმდეგ, ინიციატივებისა „ერთი სარტყელი — ერთი გზა“ და რუსული „ჩრდილოეთის ნაკადი-2“. მაგრამ თუ დამაჯერებელ ალტერნატივას არ შესთავაზებენ სხვა ქვეყნებს, მათი დარწმუნება, რომ ისინიც იგივენაირად მოიქცნენ, ძალიან რთული იქნება. ვაშინგტონი ვერ დაამარცხებს რამეს, თუ არაფერს გამოიყენებს“.

ამ მიდგომის პრობლემა ისაა, რომ „დემოკრატია“ და „თავისუფლება“ იარლიყით „დამზადებულია აშშ-ში“ ვერ შეუცვლის გერმანიას რუსულ გაზს, ხოლო იტალიას — ჩინურ ინვესტიციებს. აქ შეიძლებოდა ამერიკულ ფულს ემუშავა, მაგრამ ვაშინგტონს ასეთი ურთიერთობები არ სჭირდება, თანაც, კონკრეტული მომავალი პრეზიდენტის გვარის მიუხედავად — ბაიდენსაც და ტრამპსაც სჭირდებათ კოლონიები, მაგრამ ევროკავშირის დაბრუნება ამ პოზიციაზე, დიდი ალბათობით, აღარ გამოვა, თანაც მნიშვნელობა არა აქვს, D10-ის თუ G11-ის ფორმატში. რუსეთზე ხომ ლაპარაკიც აღარაა.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

154
პრაქტიკოსი ფსიქოლოგი, ფსიქოთერაპევტი და ტრენერი ნანა ფაცაცია

იდეალური ოჯახები არ არსებობს, ანუ რატომ დაინგრა ქორწინებები პანდემიის დროს

505
(განახლებულია 19:46 04.08.2020)
კრიზისული პერიოდის ეტაპები ურთიერთობაში – ამ თემაზე რუბრიკა „ფასილიტატორის“ სტუმარი, პრაქტიკოსი ფსიქოლოგი, ფსიქოთერაპევტი და ტრენერი ნანა ფაცაცია საუბრობს.

წყვილები, რომლებიც გამოირჩევიან ურთიერთშეცნობის მაღალი უნარით, ქმნიან მყარ ოჯახებს. ურთიერთშეცნობა არ გულისხმობს მხოლოდ დადებითი კუთხით ერთმანეთის ხედვას. მსგავს წყვილებს კარგად ესმით ერთმანეთის როგორც დადებითი, ასევე უარყოფითი მახასიათებლების, იღებენ და უყვართ პარტნიორი ისეთი, როგორიც ის არის.  

„გაიდეალურება“ და ერთანეთის მიმართ არაჯანსაღი, გაზვიადებული მოლოდინები ხშირ შემთხვევაში ხდება მიზეზი ურთიერთგაუგებრობის და ერთმანეთისგან გაუცხოების, ვინაიდან მცირედი იმედგაცრუების განცდაც ასეთ დროს კატასტროფად, გამოუვალ მდგომარეობად აღიქმება, რაც უქმნის საფრთხეს მათ მომავალ პარტნიორობას.

წყვილთა შორის უთანხმოების მიზეზები მრავალფეროვანია, მათ შორის არის განსხავვებული შეხედულებები, გადამეტებული სწრაფვა საკუთარი მოთხოვნილებების დაკმაყოფილების, თავისუფალი დროის გატარების განსხვავებული მოთხოვნები, ერთმანეთის პიროვნული გრძნობების, შეხედულებების და ღირსების უპატივცემულობა, ერთმანეთის გაგების, მზრუნველობის და ყურადღების ნაკლებობა, ასევე სოციალურ ეკონომიკური ფაქტორები, ფსიქო-სექსუალური შეუთავსებლობა.

წყვილები კარგად უნდა აცნობიერებდნენ, რომ ნებისმიერ პიროვნულ ურთიერთობებს თან ახლავს გარკვეული კრიზისული პერიოდები, რაც კრიზისულ ფსიქოლოგიაში ყოველთვის უარყოფით კონტექსტში არ განიხილება, ვინაიდან კრიზისული პერიოდების წარმატებით გადალახვა უფრო ძლიერს და მყარს ხდის ურთიერთობებს.

პირველ კრიზისული პერიოდს წარმოადგენს ურთიერთობის პირველი წელიწადი, როცა ხდება ერთმანეთის უკეთ შეცნობა, „ჩვენ“ კონცეფციის გაცნობიერება. ეს არის პარტნიორთა ურთიერთდაპირისპირების პერიოდი.

მეორე კრიზისული პერიოდი ბავშვის დაბადებას, მშობლების პასუხისმგებლობას, მათი უფლებების და მოვალეობების  შესრულებას ეხება, რომელმაც შეიძლება გავლენა მოახდინოს წყვილის ურთერთობაზე.

მესამე კრიზისულ პერიოდს წარმოადგენს ერთფეროვნების პრობლემა, როცა მნიშვნელოვანი ხდება სიახლის და გარკვეული ცვლილებების განხორციელება ურთიერთობაში.

მეოთხე კრიზისული პერიოდი ხშირად ემთხვევა ხანდაზმულობის პერიოდის დაწყებას, როცა შვილების დამოუკიდებელი ცხოვრებით გამოწვეული მარტოობის განცდა ჩნდება.

პარტნიორები, რომლებიც მეტად აცნობიერებენ ურთიერთობებში კრიზისული პერიოდების არსებობას, როცა ხდება ერთმანეთის უარყოფითი და დადებითი თვისებების შეცნობა, ურთიერთპატივისცემა, უპირობო სიყვარული და მიმღებლობა, ეს ყოველივე მყარი ურთიერთობის საფუძველია.

სტატისტიკური მონაცემებით გამოიკვეთა, რომ პანდემიით გამოწვეულ თვითიზოლაციის პირობებში ხშირი იყო განქორწინების შემთხვევები. გარეთ გამოსულმა ბევრმა ქართველმა, პირველი, რაც გააკეთა, საჯარო რეესტრს მიაკითხა და ქორწინების გაუქმება მოითხოვა. სწორედ იზოლაციის დროს ერთმანეთის შეცნობისა და უარყოფითი მხარეების წარმოჩინების, ურთიერთგაუგებრობის და კრიზისული პერიოდის არაჯანსაღად მართვის შედეგად მრავალი წყვილი განქორწინდა.

მნიშვნელოვანია წყვილს ესმოდეს ერთმანეთის წუხილი, აუცილებელია გააცნობიერონ ერთმანეთის უარყოფითი და დადებითი თვისებები, პატივი სცენ ერთმანეთის განსხვავებულ შეხედულებებს. მნიშვნელოვანია წყენის არდაგროვება,  ერთმანეთის მოსმენა, გულახდილი საუბარი და მიმდინარე პრობლემის ერთობლივი დაძლევა.

ხშირად გვსმენია ურთიერთობების შენარჩუნების მიზნით რჩევები ბავშვის ყოლის შესახებ – რომ შვილი უფრო მყარს გახდის მათ პარტნიორობას, რაც ყოვლად მიუღებელია. უპირველესად უნდა მოხდეს ერთმანეთის შეცნობა, ურთიერთმიმღებლობა, სიყვარული და ურთიერთპატივისცემა, ვინაიდან შვილის ჯანსაღი ფსიქო-ემოციური განვითარებისთვის მნიშვნელოვანია ის იზრდებოდეს მოსიყვარულე, თბილ, მზრუნველ და უსაფრთხო გარემოში.

იდეალური ოჯახები არ არსებობს, ჩვენ შეგვიძია ვისაუბროთ წარმატებულ ურთიერთობებზე, რომლებიც სწორედ წყვილის უნარებზეა დამოკიდებული. ეს კი სირთულეების გადალახვის, განსხვავებული აზრის პატივისცემის, ერთმანეთის პირადი სივრცის დაცვის, უპირობო მიმღებლობისა და სიყვარულის შედეგია.

505
რუსთავი

თბილისის შემდეგ რუსთავში: გაეროს განვითარების პროგრამამ მოხუცებულთა სახლს ტექნიკა გადასცა

0
(განახლებულია 15:32 07.08.2020)
საქართველოში კორონავირუსის გავრცელების პირველივე დღეებიდან UNDP პანდემიასთან ბრძოლისა და ამ მხრივ, საქართველოს ხელშეწყობის მოწინავე ხაზზეა.

თბილისი, 7 აგვისტო  — Sputnik.  გაეროს განვითარების პროგრამამ (UNDP) ქალაქ რუსთავის მოხუცებულთა სახლს საჩუქრად სამედიცინო და საყოფაცხოვრებო ტექნიკა გადასცა, ნათქვამია რუსთავის მერიის ვებგვერდზე გავრცელებულ განცხადებაში.

UNDP–იმ ამ დღეებში ანალოგიური ჰუმანიტარული დახმარება აღმოუჩინა თბილისის მოხუცებულთა სახლს.

საქართველოში გაეროს მუდმივი კოორდინატორი და პროგრამის წარმომადგენელი ლუიზა ვინტონი რუსთავის მოხუცთა სახლს, საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრის მოადგილე მზია გიორგობიანთან და რუსთავის მერ ირაკლი ტაბაღუასთან ერთად ესტუმრა.  

როგორც განცხადებაშია ნათქვამი, ლუიზა ვინტონმა მოხუცთა სახლს სამედიცინო და საყოფაცხოვრებო აღჭურვილობა, მათ შორის ჟანგბადის კონცენტრატორი, მაცივრები, გაზქურა, სამზარეულოს სავენტილაციო სისტემა და მინიტრაქტორი გადასცა.

 „კორონავირუსის პანდემია განსაკუთრებულ საფრთხეს წარმოადგენს უსახლკარო და მზრუნველობამოკლებული ადამიანებისთვის. ამ  თვალსაზრისით თავშესაფრების რაოდენობა ნამდვილად მისასალმებელია. UNDP-ის მიზანია თავშესაფრების უსაფრთხოებისა და საცხოვრებელი პირობების გაუმჯობესება, პანდემიის შემდეგ კი გრძელვადიანი სისტემური გადაწყვეტილებების მოძიება მოწყვლადი მოსახლეობის დასახმარებლად“, – განაცხადა ლუიზა ვინტონმა.

საყოფაცხოვრებო ტექნიკისა და სამედიცინო აღჭურვილობის შეძენა, გაეროს განვითარების პროგრამის ინიციატივით, დანიის მთავრობისა და გაეროს პანდემიაზე რეაგირებისა და აღდგენის ფონდის ფინანსური ხელშეწყობით განხორციელდა.

საქართველოში კორონავირუსის გავრცელების პირველივე დღეებიდან UNDP პანდემიასთან ბრძოლისა და ამ მხრივ, საქართველოს ხელშეწყობის მოწინავე ხაზზეა. ქვეყანაში შექმნილი ვითარების გათვალისწინებით ორგანიზაცია ცვლილებები შეიტანა მიმდინარე პროექტებში, რომელთა ჯამური ღირებულება წელიწადში 20 მილიონ აშშ დოლარს შეადგენს.

0