გაზსადენი

მოსაზრება: ნავთობის კრიზისს გაზის კრიზისიც მოჰყვება

110
(განახლებულია 20:57 23.04.2020)
გაზის ბაზარი, ისევე როგორც ნავთობისა, მოთხოვნის შემცირების წინაშე დგას. რა თქმა უნდა, გათბობისა და კომუნალურ-საყოფაცხოვრებო სექტორში მოთხოვნა სტაბილურია, მაგრამ მრეწველობასა და ელექტროენერგეტიკაში ვარდნაა.

ალექსანდრ სობკო

ნავთობის ინდუსტრიისგან განსხვავებით, გაზში არ არსებობს OPEC +-ის ტიპის ხელშეკრულებები, რაც ნიშნავს, რომ აქ მხოლოდ და მხოლოდ საბაზრე ძალები მუშაობენ. რომ არსებობდეს გაზის OPEC-ი, ფასების შენარჩუნება ბევრად უფრო მარტივი იქნებოდა ნავთობის მრეწველობაში არსებულ სიტუაციასთან შედარებით ― რადგან გაზზე მოთხოვნის ვარდნა კვლავ ნაკლებია, ვიდრე ნავთობის სექტორში, მოპოვების რეგულირება კი უფრო ადვილია. გაზის ინდუსტრიაში დამატებით სირთულეებს ქმნის ისიც, რომ კარანტინამდე შეთავაზებების სიჭარბე შეინიშნებოდა: თხევადი ბუნებრივი აირის (LNG) პროგნოზირებული ჭარბი წარმოება, პლუს თბილი ზამთარი, ასევე გადავსებული საცავები ევროპაში უკრაინული ტრანზიტის წარუმატებელი შეწყვეტის პირობებში. 

ასეა თუ ისე, კონკურენცია გაზის სექტორში მძაფრდება, იმპორტიორები ნაკლებს ყიდულობენ, ფასები კი ეცემა, თუმცა ჯერჯერობით არ იშლება, როგორც ნავთობის ინდუსტრიაში. ამჟამად მსოფლიოში გაზზე მოთხოვნის ვარდნის მოცულობის სრული სურათი არ არსებობს, ხოლო სხვადასხვა ქვეყნებში სურათი ძალიან განსხვავებულია, მოხმარების სექტორებში ყველას სხვადასხვაგვარი ენერგობალანსი და გაზის წილი აქვს. მაგალითად, აშშ-ში გაზზე მოთხოვნის ვარდნა  არც ინდუსტრიაში და არც ელექტროენერგიის გამომუშავებაში პრაქტიკულად არ არსებობს.  ინდოეთში ვითარება განსხვავებულია: სახელმწიფო  ONGC-მ საკუთარი მოპოვება 15%-ით შეამცირა მოთხოვნის შემცირების გამო. ლოგიკურია, რომ თუ ქვეყანა საკუთარ საწარმოო ობიექტებში სარქველებს უჭერს, გაზის იმპორტირება (ინდოეთის შემთხვევაში ეს არის LNG) არაგონივრული იქნებოდა, იმპორტი შეიძლება შენარჩუნდეს მხოლოდ გარანტირებული სახელშეკრულებო ვალდებულებებით („აიღე ან გადაიხადე“). ევროპაში გაზის მოხმარება ელექტროგენერაციაში მეოთხედით დაეცა.

როგორია რეზულტატი: LNG-ზე სპოტური ფასები რეკორდულად დაბალ ნიშნულამდე ― ორ დოლარზე ცოტა მეტამდე დაეცა, რაც  დაახლოებით 70 დოლარია 1000 კუბურ მეტრზე. ხოლო მიმდინარე ნავთობკოტირებებით ამისგან შორს არც კონტრაქტული ფასებია ნავთობმებით:  ნავთობზე 25 დოლარის პირობებში LNG  დაახლოებით 3 დოლარი ეღირება მილიონ  BTU- ზე. 

შეგახსენებთ, რომ თხევადი გაზი საერთაშორისო გაზით ვაჭრობის დაახლოებით მესამედს შეადგენს, მაგრამ გაზის მთლიანი გლობალური ბაზრის 15%-ზე ნაკლებია. რაც შეეხება რუსულ მილსადენურ ექსპორტს, ახლა ევროპაში რუსული მილსადენით გაზის მიწოდება არ მცირდება და მიმდინარე წელში ახლოსაა მაქსიმუმთან. თუმცა აღსანიშნავია, რომ 2020 წელს უკრაინული სატრანზიტო სიუჟეტის შედეგად, ექსპორტის მოცულობების ჩამოშლა თავისთავად დაიწყო. მალე ექსპორტის მოცულობა გამოსწორდა, მაგრამ ბევრად დაბალ (15-20%-ზე) დონეზე, ვიდრე შარშან. ასეა თუ ისე, ევროკავშირში არსებული კარანტინები  ჯერ კიდევ არ მოქმედებს რუსეთის ექსპორტზე. თუმცა, ლიბიიდან და ალჟირიდან იტალიაში ექსპორტი ორზე  მეტად შემცირდა.

მაგრამ ევროპის ისედაც მცირედ დაცლილი გაზსაცავები (UGS) გათბობის სეზონზე გაორმაგებული ძალით ივსება. ამიტომ, საინტერესოა, რომ უკრაინასაც კი გაუჩნდება შანსი აქტიურად ჩაერთოს ევროპის გაზის ბაზრის მუშაობაში. ნათელია, რომ საკარანტინო ზომების გაგრძელების შემთხვევაში, რაღაც მომენტში, ისევე როგორც ნავთობის ინდუსტრიაში,  შეივსება ყველა შესაძლო საცავი. ამ შემთხვევაში,  უკრაინაში მიწისქვეშა გაზის საცავში თავისუფალი მოცულობები ტრეიდერებისთვის შეიძლება საინტერესო იყოს ზაფხულში მათი ძალიან დაბალ ფასებში შესავსებად.   

ამავე დროს, ექსპორტის შემცირებაც სავარაუდოა. ტრადიციულად მიიჩნევა, რომ  LNG-ის ექსპორტის შემცირების პირველი კანდიდატი შეერთებული შტატებია, გამომდინარე გაზის გათხევადებაზე მაღალი შიდა ფასებიდან. დანარჩენი მწარმოებლები, მიუხედავად იმისა, რომ ზარალს ნახავენ სრულ თვითღირებულებაში, LNG- სა და გაზის წარმოებას შეინარჩუნებენ, თუნდაც მიმდინარე ხარჯების დასაფარად. 

მიუხედავად ამისა, ჩვენ ჯერ ვერ ვხედავთ LNG-ის ქარხნების სრულ გაჩერებას. თუმცა, ფორმალური ნიშნებით, ეს შეიძლება მომხდარიყო კიდეც. შეერთებულ შტატებში ფასი მილიონ BTU-ზე 1,8 დოლარია, ვამატებთ 15%-ს გათხევადებისთვის და კიდევ 1 დოლარს ― მიწოდებისთვის და ევროპაში ფასი 3 დოლარი გამოდის. ახლა ევროკავშირში ფასები დაბალია, დაახლოებით 2 დოლარი, მაგრამ რატომ გრძელდება ექსპორტი? საქმე ისაა, თუ რა უნდა ჩაითვალოს მიმდინარე საოპერაციო  ხარჯებად. 

ყველაზე ნათელი მაგალითია ტრანსპორტირების ღირებულება. ფორმალური ნიშნების მიხედვით, ეს უშუალოდ ოპერაციული ხარჯებია. სინამდვილეში, ზოგ შემთხვევაში, გაზის გადამზიდავები გრძელვადიან ფრახტზე იმყოფებიან,  ანუ გაქირავების ხარჯები ადრევე იყო გაწეული.

ამის შემდეგ მხედველობაში მიიღება ტრანსპორტირებაზე საწვავის ხარჯები: ნავთობის მსგავსად გემის საწვავის გაიაფება, ხშირ შემთხვევაში კი LNG გამოიყენება, რომელიც გემის მოძრაობისას ორთქლდება.

და მაინც, ჩვენ ახლოს ვართ იმ სიტუაციასთან, როცა აშშ-სა და ევროპაში გაზზე ფასები თანაბრდება (2 დოლარის რაიონში)! თუმცა აღსანიშნავია, რომ ეს ამერიკის ძირითადი ჰაბის ფასია, ხოლო რეგიონულ ჰაბებზე ფასთა კოტირება შეიძლება დაბალი იყოს. ასეა თუ ისე, ჯერჯერობით ექსპორტული წარმოების სრულ შეჩერებაზე საუბარი არ არის, მაგრამ ჩნდება ცნობები უახლოეს თვეებში ამერიკის  LNG-ის 10-დან 30-მდე დაგეგმილი მიწოდების გაუქმების შესახებ.

საინტერესოა, რომ შეერთებულ შტატებში გაზზე შიდა ფასები არ იკლებს, ოდნავ გაიზარდა კიდეც: ფასთა კოტირება უკვე მილიონ BTU– ზე 2 დოლარამდე გაიზარდა. რა თქმა უნდა, ეს არც ისე ბევრია ნორმალურ სიტუაციაში, მაგრამ მშვენიერია პანდემიის პირობებში. რა არის ამის მიზეზი? ჯერ ერთი, შეერთებულ შტატებში გაზზე მოთხოვნა პრაქტიკულად არ დაეცა. მეორეც, მცირდება მოპოვება, ვინაიდან მილიონ BTU-ზე 2 დოლარზე ნაკლები ფასები არაკომფორტულია მწარმოებელთათვის, გაზზე მომუშავე აპარატების რიცხვიც თანდათანობით მცირდება (თუმცა, არც ისე სწრაფად, როგორც ნავთობის შემთხვევაში). მესამე, შეგახსენებთ, რომ აშშ-ში მოპოვებული გაზის დაახლოებით 20% ნავთობის მოპოვებასთან ასოცირებული გაზითაა განპირობებული, რაც ნიშნავს, რომ ნავთობმოპოვების შემცირება გამოიწვევს გაზის მოპოვების შემცირებასაც. 

აშშ-ში გაზზე შიდა ფასების ზრდა კარგი ამბავია, რადგან მიმდინარე პირობებში   სწორედ ეს ფასთა კოტირება ადგენს გაზის გლობალური ფასებისთვის გარკვეულ „ფსკერს“. პოზიტიური ამბების შესახებ: Platts-ის პროგნოზით, LNG-ის გლობალური ბაზარი 2020 წელში 4%-ით გაიზრდება კიდეც. შედარებისთვის, 2019 წელში სექტორი სწრაფად გაიზარდა 13%-ით (355 მილიონ ტონამდე), ეს კი ძალიან კარგ ზრდად ითვლება, უახლოეს წლებში თუნდაც ბაზისური, კორონავირუსამდელი სცენარის მიხედვით, ელოდებოდნენ უფრო დაბალი ზრდის მაჩვენებელს. გასული წლის ინდუსტრიის ზრდაში თავისი წვლილი რუსეთის წარმოებამაც შეიტანა, პირველ რიგში, ეს ,,Yamal LNG“-ის  მეორე და მესამე ხაზებია.

რა ფაქტორებს შეუძლიათ კიდევ გაზსა და LNG-ზე ფასების მხარდაჭერა? არსებობს მოსაზრება (სხვადასხვა  ინდუსტრიისთვის), რომ კორონავირუსული კოლაფსი მოთხოვნების კუთხით შეიძლება ნაწილობრივ მაინც ანაზღაურდეს შეთავაზების შეზღუდვებით.  ჯერჯერობით გაზის სექტორში ეს აშკარად არ ჩანს, თუმცა ზოგ მოპოვებით ობიექტებზე კორონავირუსის აფეთქება უკვე დაფიქსირდა.

მშენებარე წარმოებებისთვის მსგავსი პრობლემა უკვე არსებობს. მათ შორის, მურმანსკშიც, სადაც გრავიტაციული პლატფორმები იგება Арктик СПГ-2-ისთვის.  კორონავირუსის მკვეთრმა გავლენამ თავი იჩინა მოზამბიკის პროექტეც, რომელსაც დიდი ყურადღება ეთმობა, ვინაიდან უახლოეს წლებში სწორედ იქ შეიქმნება გათხევადებული გაზის ერთ-ერთი ყველზე მსხვილი წარმოება გაზის შელფური მარაგების ბაზაზე.

ახლა იქ მსხვილი წარმოება Mozambique LNG შენდება და მიმდინარეობს მზადება  Rovuma LNG-ის მშენებლობისთვის. პირველ პროექტზე უკვე დაფიქსირდა კორონავირუსის აფეთქება. გარდა ამისა, მოზამბიკში ექსტრემისტული დაჯგუფებები გააქტიურდნენ. საერთო ჯამში, ამ ორ ფაქტორს შეუძლია მშენებლობის გართულება და ქარხნების ამუშავების გადავადება. თუმცა გლობალური ეკონომიკის შენელება კარანტინების გაუქმების შემდეგაც შეამცირებს გაზზე მოთხოვნის ზრდას. ამიტომ, თუ ახალი საწარმოები იმაზე ცოტა მოგვიანებით ამუშავდება,  ვიდრე მოსალოდნელი იყო, ამით რამდენიმე წლის განმავლობაში შენარჩუნდება მსოფლიო ფასები გაზსა და  LNG-ზე.

P.S. რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

110
საპროტესტო აქცია მინსკში

მოსაზრება: ბელარუსი ფერად რევოლუციას მარხავს

32
(განახლებულია 19:40 23.10.2020)
ბელარუსული ოპოზიცია იმდენად უიღბლოა, რომ „წლის უიღბლოს“ ნომინაციაში დამარცხების შანსებიც კი აქვს, მიაჩნია პოლიტიკურ მიმომხილველს.

ირინა ალქსნისი  

მის წინააღმდეგ თამაშობენ როგორც მისგან დამოუკიდებელი გარემოებები, ისე მისივე ლიდერები, რომლებიც ისეთ ფეერულ ინიციატივებს აყენებენ, რომ საერთოდ გაუგებარია, როგორ უნდა დაფარცხოს ისინი მძიმე რეპუტაციული და საიმიჯო დანაკარგების გარეშე.

კვირას ალექსანდრ ლუკაშენკოსთვის თითქმის ორი კვირის წინ სვეტლანა ტიხანოვსკაიას მიერ წაყენებელ ულტიმატუმს ვადა გასდის. გამომდინარე იქიდან, რომ ბელარუსის ხელისუფლების მხრიდან მისი მოთხოვნების შესასრულებლად იოტისოდენი მზადყოფნაც კი არ შეინიშნება, „პრეზიდენტ სვეტას“ დაპირების თანახმად, ბელარუსი საერთო ეროვნული ჯანყის ქაოსში უნდა ჩაიძიროს — გზების დაბლოკვითა და სახელმწიფო მაღაზიებში გაყიდვების ჩამოშლით.

მაგრამ მოვლენების ამგვარად განვითარება ყოველდღიურად სულ უფრო ფანტასტიკურად გამოიყურება.

როგორც ჩანს, ამის ეჭვი ოპოზიციის საკოორდინაციო საბჭოშიც გაუჩნდათ, რომელიც ახლა იმითაა შეწუხებული, როგორ დაუძვრეს ვითარებას მცირე დანაკარგებით. მისი ერთ-ერთი წევრი პაველ ლატუშკო აცხადებს, რომ ულტიმატუმის ვადის გასვლის კვალდაკვალ (რომელიც ხელის ერთი აქნევით გარდაიქმნება „სახალხოდ“) ისინი აქტიურობას გააძლიერებენ. ძალიან მოხერხებული ფორმულირებაა — ინტერპრეტაციისთვის ფართო შესაძლებლობებით და ამასთან არანაირი ვალდებულების მიმცემი.

მაგრამ ბელარუსში პროტესტების ყველაზე აშკარა ჩავარდნის მხოლოდ შიდა ფაქტორებთან მიბმა მაინც არ იქნებოდა სწორი, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი, რა თქმა უნდა, უმთავრეს როლს ასრულებს.

ბელარუსის ოპოზიციას არ გაუმართლა ხელისუფლების დამხობაში ფერადი რევოლუციის ფენომენის მასშტაბური დისკრედიტაციის მომენტში.

თითქმის 15 წლის განმავლობაში ეს ფენომენი რეალური საფრთხე იყო ბევრი ქვეყნის ხელისუფლებისთვის და იმავდროულად ოპოზიციისთვის სულისჩამდგმელიც. ფერადი რევოლუციები სრულყოფილ და ყოვლისშემძლე იარაღად მიიჩნეოდა არასასურველი მთავრობების შესაცვლელად და რეჟიმების დასამხობად. ეს ცნება ადემორალიზებდა ერთს და სწრაფი გამარჯვების იმედს აძლევდა მეორეს.

მაგრამ ალბათ ყველაზე მთავარი ისაა, რომ ამ სახით ცხოვრების უკეთესობისკენ შეცვლის რეალურ შესაძლებლობაში უამრავი ისეთი ადამიანი იყო დარწმუნებული, რომლებსაც პოლიტიკასთან უშუალო შეხება არ ჰქონდათ.

ფერადი რევოლუცია ხომ უბრალოდ სახელმწიფო გადატრიალება არ არის. ის შეუძლებელია ჩვეულ სიტუაციაში აპოლიტიკური ხალხით სავსე ქუჩების გარეშე, რომლებმაც მკვეთრად დაიჯერეს ხელისუფლების დაუყოვნებლად შეცვლის აუცილებლობა ნათელი მომავლისთვის. სწორედ ამან უბიძგა ასობით ათას ადამიანს კაიროში ტაჰრირის მოედანზე გასვლისკენ 2011-ში და კიევის ევრომაიდანზე 2013-ში.

სხვათა შორის, ბელარუსულ პროტესტებსაც ასევე შეიძლებოდა თავიდან დაეტრაბახათ ფართო მასშტაბებით, მაგრამ ახლა აქციების რაოდენობა განუხრელად ეცემა კვირიდან კვირამდე.

საქმე მარტო ის კი არაა, რომ ადამიანები ამ ღონისძიებებში თავიანთი მონაწილეობის უშედეგობით დაიღალნენ და რომ ლოზუნგს „ლუკაშენკო, წადი“ სულაც არ აღმოაჩნდა მაგიური ძალა „არასწორი“ ეროვნული ლიდერის ძალით განსადევნად. ბელარუსული მოვლენების პარალელურად მსოფლიოს სხვა კუთხეებში მეტად ღირსშესანიშნავი პროცესები ხდება, რომლებიც რესპუბლიკის მოქალაქეებს აიძულებს, უფრო ფხიზლად შეაფასონ საკუთარ სახლში მომხდარი.

არსებობს ყირგიზეთი, რომელიც პირდაპირ ახლა ბოლო 15 წლის განმავლობაში მესამე კრიზისშია ჩაფლული, რომელსაც „ფერად რევოლუციად“ მოიხსენიებენ. ცოტას თუ გაუკეთებია ამ მოვლენის დისკრედიტაციისთვის იმდენი, რამდენიც ამ შუააზიურმა ქვეყანამ გააკეთა, ვინაიდან არც ერთ სახელმწიფო გადატრიალებას, რომელსაც თან ახლდა არეულობა და ანარქია, ყირგიზეთის მოსახლეობისთვის დადებითი შედეგი არ მოჰყოლია.

არსებობს სომხეთი. ნებისმიერი მაიდნისა და მათი სულ უფრო გახშირებული წარუმეტებლობისა, სწორედ 2018 წლის ერევნის მოვლენები გახდა ხავერდის რევოლუციების სანიმუშო მაგალითი. აჯანყებულმა ხალხმა დემოკრატიის, ევროპული მომავლისა და კორუფციასთან ბრძოლის სახელით წარმატებით განდევნა მობეზრებული ხელისუფლება და სახელმწიფოს სათავეში დააყენა ის, ვისიც დაიჯერა. და ახალ ლიდერს უკვე შეუძლია დაიტრაბახოს პირველ წლებში გაკეთებულით. ყოველ შემთხვევაში, უკრაინისა თუ ყირგიზეთის მსგავსი კატასტროფული შედეგების არარსებობა უკვე შეიძლება ჩაითვალოს მნიშვნელოვან მიღწევად ამ დროში.

ტერმინი „ფერადი რევოლუცია“ ქვეცნობიერად გვიჩენს აზრს, რომ მსოფლიო საოცარი, მზიანი, მეგობრული ადგილია, სადაც ადამიანები ძმები არიან და საკმარისია ცალკეული მავნე ძალები მოაშორო სახელმწიფოს სათავიდან, რომ ქვეყანაც ასეთივე აყვავებულ ბაღნარად იქცეს.

ყირგიზეთი და სომხეთი ბელარუსული საზოგადოებისთვის ხილული შეხსენებაა იმისა, რომ მსგავსი წარმოდგენა — ეს ილუზიაა, რომელსაც არაფერი აქვს საერთო რეალობასთან არც საშინაო და არც საგარეო პოლიტიკის კუთხით.

არაფერია გასაკვირი იმაში, რომ ბელარუსში პროტესტები თანმიმდევრულად მოძრაობს გარდაუვალი ჩავარდნისკენ. და ამით რესპუბლიკა თავის ლურსმნებს დააჭედებს ფერადი რევოლუციების შესახებ მსოფლიო მითის კუბოს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

32
ტრამპისა და ბაიდენის ტელედებატები

მოსაზრება: ბაიდენის არჩევნებში დამარცხებას რუსეთს ვერ დააბრალებენ

26
(განახლებულია 19:50 22.10.2020)
წინასაარჩევნო კამპანია ამერიკაში ფინიშს უახლოვდება — დღეს დონალდ ტრამპი და ჯო ბაიდენი ბოლოჯერ შეხვდებიან ტელედებატებში.

პიოტრ აკოპოვი

ამასთან, ეს შეხვედრა, პრინციპში, შეიძლება უკანასკნელიც იყოს მათ ცხოვრებაში. აშშ-ში ახლა ვნებათაღელვა იმდენად მძაფრია, რომ ამ ორი ადამიანის კიდევ ოდესმე ერთად წარმოდგენა ძალიან ძნელია. საოცრებაც რომ მოხდეს და ბაიდენმა არჩევნები მოიგოს, ტრამპმა შეიძლება არც კი აღიაროს შედეგები, ან უბრალოდ, სულ ცოტა, ინაუგურაციაზე არ მივიდეს — ყველა ტრადიციის დარღვევით. აი, ბაიდენი კი არაფრის ფასად არ დაესწრება ტრამპის ინაუგურაციას. ასე რომ, ხუთშაბათს მათ ბოლო შესაძლებლობა ექნებათ, უთხრან ერთმანეთს ის, რაც სურთ. და ისინი ამ შესაძლებლობას სრულად გამოიყენებენ.

ტრამპი ბაიდენს მთავარი დანაშაულებრივი ჯგუფის ხელმძღვანელს უწოდებს და ჯოს ჩასმას მოითხოვს ციხეში (ვაჟთან, ჰანტერთან ერთად). ჯო ციხეში არ ჩაჯდება, მაგრამ როცა არჩევნებს წააგებს, მედიასაშუალებები იტყვიან, რომ ის „ოქტომბრის სიურპრიზმა“ მოცელა — ჰანტერის კომპიუტერში ნაპოვნმა და ამ დღეებში გამოქვეყნებულმა კომპრომატმა, რომელიც ყოფილ ვიცე-პრეზიდენტს სიცრუესა და კორუფციაში ამხელს. მაგრამ ბაიდენი ამ მასალების გარეშეც წააგებდა არჩევნებს, უბრალოდ იმიტომ, რომ ტრამპი გამარჯვებისთვისაა განწირული. მაგრამ ეს როგორ, როცა ყველა გამოკითხვა ბაიდენის უპირატესობაზე მეტყველებს? ხომ არ შეიძლება, რომ შედეგები გამოგონილი იყოს?

შეიძლება. იმიტომ რომ ფსონები ისე მაღალია, როგორც არასდროს. და არ არსებობს ისეთი ტყუილი, რომელზეც ტრამპის წინააღმდეგ მოთამაშეები არ წავლენ.

„მე კენჭს ვიყრი არა მარტო მემარცხენე მედიასაშუალებების, არამედ დიდი ტექნოლოგიური კომპანია–გიგანტებისა („ფეისბუქი“, „ტვიტერი“, „გუგლი“) და „ვაშინგტონური ჭაობის“ წინააღმდეგ“, — განაცხადა ტრამპმა ცოტა ხნის წინ. და ამის საუკეთესო დასტურად იქცა ამ სამთავიანი მონსტრის რეაქცია ბაიდენის ოჯახის შესახებ გამოჩენილ კომპრომატზე. „ნიუ-იორკ პოსტის“ პუბლიკაცია უბრალოდ დაბლოკეს — ის არ ჩანდა „გუგლის“ საძიებელში, ხოლო „ფეისბუქმა“ და „ტვიტერმა“ მისი გაზიარების საშუალება მოსპეს. რაღა თქმა უნდა, მედიასაშუალებებიც ცდილობდნენ, უბრალოდ არ შეემჩნიათ სკანდალური პუბლიკაცია, ხოლო პოლიტიკოსების უმეტესობა ისეთ სახეს იღებდა, თითქოს არაფერი სერიოზული არ მომხდარა. ანუ სამივე ძალა სინქრონულად მოქმედებდა, რითიც ტრამპის სიმართლეს ამტკიცებდა. ამასთან მაშინვე გაჟღერდა ბრალდებებიც რუსეთის წინააღდეგ — ხომ გასაგებია, რომ მოსკოვი ისევ ჩაერია ამერიკულ არჩევნებში და ბაიდენზე კომპრომატი შემოაგდოო.

ამაზე საუბრობდნენ არა მარტო კომენტატორები და კონგრესმენები, არამედ სპეცსამსახურების თანამშრომლებიც. ყოფილი თანამშრომლები — ვინაიდან აშშ-ის ეროვნული დაზვერვის დირექტორმა ჯონ რეტკლიფმა განაცხადა, რომ ბაიდენის ნოუთბუქში ნაპოვნი ინფორმაცია „რუსეთის რაიმე დეზინფორმაციული კამპანიის ნაწილი არ არის“. მაგრამ 50-მდე ყოფილმა მზვერავმა (რეტკლიფის წინამორბედ ჯიმ კლეპერის ჩათვლით, რომელიც სიცრუეში ამხილეს) ღია წერილი დაწერეს, გამოცდილება „გვაიძულებს, სერიოზულად დავეჭვდეთ, რომ ამ საქმეში მნიშვნელოვანი როლი რუსეთის მთავრობამ ითამაშაო“:

„აშშ-ში პოლიტიკურ არენაზე გამოჩენილი ელექტრონული წერილები, რომლებიც სავარაუდოდ ვიცე-პრეზიდენტ ბაიდენის ვაჟს ეკუთვნის და რომელთა დიდი ნაწილი იმ პერიოდს განეკუთვნება, როდესაც ის უკრაინულ გაზის კომპანია Burisma-ს ხელმძღვანელობაში მუშაობდა, რუსეთის საინფორმაციო კამპანიის ყველა ნიშანს ატარებს“.

ანუ რუსეთს იმაში კი არ ადანაშუალებენ, რომ მან ბაიდენზე კომპრომატები გააყალბა, არამედ იმაში, რომ მან ისინი გაავრცელა. მაგრამ როგორ, როცა რუდი ჯულიანის (ტრამპის ყოფილი ადვოკატი) თქმით, ჰანტერ ბაიდენის კომპიუტერის მყარი დისკის შემადგენლობა უკვე შვიდი თვის წინ გადაეცა გამოძიების ფედერალურ ბიუროს? ანუ მოსკოვს ეს მასალები „ოქტომბრის სიურპრიზის“ სამზადისში დამალული ჰქონდა? თუ თავად ტრამპის შტაბმა და მისმა მრჩევლებმა გააკეთეს, იმავე ჯულიანის ჩათვლით? უი, არა, ჯულიანი ხომ პუტინზე მუშაობს... და ეს ხუმრობა არ არის: როგორც სენატორმა კრის მერფიმ განაცხადა, „ამჯერად რუსებმა ამერიკელების თავის აგენტებად დამუშავება გადაწყვიტეს. ისინი ცდილობენ განავრცონ თავიანთი პროპაგანდა მეინსტრიმულ მედიაში... და მათ წარმატებას მიაღწიეს. იცოდეთ, რუდი ჯულიანი ახლა არსებითად რუსეთის აგენტია“.

დიახ, რა თქმა უნდა. თუ თავად ტრამპი მუშაობს კრემლზე, მის თანამშრომლებსა და დაახლოებულ პირებზე რაღა ითქმის. სიცილი სიცილად, მაგრამ ვითარების სწორედ ასეთი არაადეკვატური შეფასება და ამერიკელებისთვის „რუსეთის ჩარევის“ მიყიდვის მცდელობა, ბაიდენების ოჯახზე კომპრომატების ისტორიაშიც კი, საუკეთესო დასტურია იმისა, რომ ტრამპმა უკვე გაიმარჯვა. იმიტომ რომ მისი მოწინააღმდეგეები სრულად გამოგონილ სამყაროში ცხოვრობენ, რომელშიც რუსები გავლენას ახდენენ აშშ-ის არჩევნების შედეგებზე, ხოლო ბაიდენისა და ტრამპის რეიტინგებს შორის სხვაობა ორნიშნა რიცხვებით განისაზღვრება. თანაც ეს ყველაფერი ერთდროულად ხდება და ერთმანეთს არანაირად არ ეწინააღმდეგება.

მაგრამ რეალურ სამყაროში ჩვენ სულ სხვა რამეს ვხედავთ: ტრამპის მომხრეთა უზარმაზარ რაოდენობას მის დაუსრულებელ მიტინგებზე მთელი ქვეყნის მასშტაბით, და ენთუზიაზმის არარსებობას ბაიდენის იშვიათ შეხვედრებზე მცირე რაოდენობის მომხრეებით; ტრამპის მხარდაჭერის ზრდას უმცირესობის (მაგალითად, ფერადკანიანებისა და მუსლიმების) წარმომადგენლებს შორის, რომლებიც საერთოდაც არ შეადგენენ ელექტორატს, ტრამპის რუსეთთან კავშირის დაუსაბუთებლობასა და ბაიდენის ოჯახის სიცრუისა და კორუფციონერობის სულ ახალ მტკიცებულებებს. და რაც ყველაზე მთავარია: რეალურ სამყაროში ამერიკელები დიდი ხნის წინ განიხიბლნენ პოლიტიკური ელიტისა და ზეპარტიული „ვაშინგტონური ჭაობისგან“ და სწორედ ამიტომ ტრამპის ერთადერთ სერიოზულ ალტერნატივად არასისტემური სენატორი სანდერსი შეიძლებოდა ყოფილიყო. მაგრამ სწორედ თავისი არასისტემურობის გამო არ დაუშვა ის არჩევნებზე „კოლექტიურმა ბაიდენმა“.

რიგითი ამერიკელები რეალურ სამყაროში ცხოვრობენ და არა პროპაგანდისა, ამიტომ 3 ნოემბრის არჩევნების შედეგი ბედისწერითაა განსაზღვრული. იმ შემთხვევაშიც კი, თუ საჭირო „მერყევ შტატებში“ ხმებს წაიმატებენ პასიური დემოკრატიული ელექტორატის ფოსტით ხმის მიცემაზე მობილიზაციის გზით, ეს იმიტომ, რომ იმ შტატებშიც შეინიშნება იმათი რაოდენობის ზრდა, ვინც რესპუბლიკელებს წინასწარ მისცა ხმა.

გამოგონილი სამყარო 3 ნოემბერს დამარცხდება, თუნდაც ქაოსი მოაწყოს და არ აღიაროს რეალობა. სამთავიან ჰიდრას რევანშის იმედი ექნება და ამაზე იმუშავებს როგორც ამერიკის, ისე გლობალური მასშტაბით. და, აი, იქ უკვე ექნება მას სრული უფლება, დაადანაშაულოს რუსები თავის წარუმატებლობაში.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

26
თემები:
რუსეთი დღეს
შემოდგომა

როდემდე შენარჩუნდება თბილი ამინდები? სინოპტიკოსების პროგნოზი

0
(განახლებულია 15:21 26.10.2020)
უახლოეს დღეებში საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე თბილი ამინდი შენარჩუნდება, თუმცა, ზოგიერთ რაიონში მოსალოდნელია მცირე წვიმა

თბილისი, 26 ოქტომბერი  — Sputnik. საქართველოს დასავლეთ საქართველოს ტერიტორიაზე 26–30 ოქტომბერს თბილი და უნალექო ამინდია მოსალოდნელი – ჰაერის ტემპერატურა 25–30 გრადუსი იქნება, ნათქვამია გარემოს დაცვის ეროვნული სააგენტოს განცხადებაში.

სინოპტიკოსების პროგნოზით, 28–29 ოქტომბერს აღმოსავლეთ საქართველოს ცალკეულ რაიონში ნავარაუდევია მცირე წვიმა და ნისლი, დანარჩენ დღეებში კი უმეტესად უნალექო ამინდია მოსალოდნელი. ჰაერის ტემპერატურა პლუს 19–24 გრადუსი იქნება. 31 ოქტომბერს საქართველოს ზოგიერთ რაიონში გაწვიმდება.

რაც შეეხება საქართველოს დედაქალაქს, თბილისში 26-27 და 29-31 ოქტომბერს უნალექო ამინდი იქნება. 28 ოქტომბერს კი მცირე წვიმა და ნისლია მოსალოდნელი. ჰაერის ტემპერატურა 18 გრადუსამდე დაიკლებს.

0
თემები:
ამინდი საქართველოში