ნავთობის კოშკურა

მოსაზრება: ამერიკა ფიქრობს, როგორ დასაჯოს რუსეთი ნავთობის ბაზრის ჩამოშლისთვის

52
(განახლებულია 18:48 20.03.2020)
ფასების ომს ფორმატით „ყველა ერთის წინააღმდეგ“ ნავთობის ბაზარზე ის მოჰყვა, რომ ვაშინგტონში მწიფდება შურისძიების გეგმები და სურვილი იმისა, შეძლებისდაგვარად მკაცრად დასაჯოს საუდის არაბეთი და რუსეთი — მაგალითად, ნავთობსანქციების მეშვეობით.

ივან დანილოვი

ხოლო თუ ყველაფერს თავის სახელს დავარქმევთ, მაშინ შეიძლება ითქვას, რომ ამერიკელი კანონმდებლები მზად არიან წავიდნენ ნებისმიერ ნაბიჯებზე (ყველაზე უგუნურზეც კი) იმისათვის, რომ გადაარჩინონ თავიანთი სპონსორები — ფიქალური ნავთობის კომპანიები, რომლებიც ბევრი შტატისთვის გადასახადების ძირითადი გადამხდელები და დამსაქმებლები არიან. 

თუ ამისთვის რუსულ და არაბულ ნავთობზე ემბარგოს დაწესება იქნება საჭირო, მაშინ ეს, გავლენიანი რესპუბლიკური პარტიის წარმომადგენლების აზრით, სრულიად გონივრული ფასი იქნება.

სწორედ ტოტალურ ემბარგოს ითხოვენ კიდეც ისინი აშშ-ის პრეზიდენტ დონალდ ტრამპისგან. მიუხედავად ამერიკული ნავთობკომპანიების გადარჩენისადმი ამგვარი მიდგომის უპრეცედენტობისა, პრინციპში, უნდა ითქვას, რომ თეთრ სახლს აქვს ამგვარი ქმედებების უფლება. წარსულში, პოლიტიკური მოსაზრებების გამო, ვაშინგტონი უკვე არაერთხელ მისულა გადაწყვეტილებამდე, რომელთა გამო მერე ძალიან უნანია.

სპეციალიზებული საინფორმაციო სააგენტო S&P Global Platts-ი იუწყება:

„სენატორმა კევინ კრამერმა, ჩრდილოეთ დაკოტელმა რესპუბლიკელმა <...> ტრამპს წერილი მისწერა, რომლითაც არწმუნებდა მას, დაედო ემბარგო ნავთობის იმპორტისთვის საუდის არაბეთიდან, რუსეთიდან და OPEC-ის სხვა ქვეყნებიდან, „ვაჭრობის საკითხებში პრეზიდენტის უფლებების გაფართოების შესახებ კანონის“ 232-ე მუხლის შესაბამისად (Trade Expansion Act), რომელიც 1962 წელსაა მიღებული. „ჩვენ დაუყოვნებლივ უნდა მივანიშნოთ, რომ შეერთებულ შტატებს ვერ დააშინებენ, <...> ჩვენი გამოყენება შეუძლებელია“, — მისწერა კრამერმა პრეზიდენტს.

შეიძლებოდა სენატორის ეს წინადადება თვითშემოქმედებად აღქმულიყო, მაგრამ მისტერ კრამერი სულაც არ არის ჩვეულებრივი კანონმდებელი: ის დონალდ ტრამპის საარჩევნო შტაბის მრჩეველია ენერგეტიკული პოლიტიკის საკითხებში. ანუ ეს არის პრეზიდენტის ახლო წრის წარმომადგენელი, რომელიც მასთან ჯერ კიდევ მაშინ მუშაობდა, სანამ ტრამპი თეთრ სახლში დაფუძნდებოდა (რაც ძალიან სარისკო საქმე იყო).

უფრო მეტიც, კრამერი ცნობილია სწორედ როგორც ამერიკული ნავთობკომპანიების ინტერესების წარმომადგენელი. იმის გათვალისწინებით, რომ პრეზიდენტმა უკვე მიიღო ზომები „მეფიქალეების“ გადასარჩენად, და აგრეთვე იმისა, რომ ბაზარზე ვითარების ნორმალიზების საკითხებზე მოლაპარაკებებში ამერიკელი პოლიტიკოსების ფართო სპექტრი ჩაერთო — სხვა რესპუბლიკელი სენატორებით დაწყებული და აშშ-ის ფინანსთა მინისტრ მნუჩინით დასრულებული (რომელმაც მოულოდნელად გადაწყვიტა, პირადად მოეთხრო ვაშინგტონში რუსეთის ელჩისთვის, რამდენად მნიშვნელოვანია აშშ-სთვის „ენერგეტიკული ბაზრების მოწესრიგება“) — ემბარგოს შემოღების სცენარი შესაძლებელია. 

ამგვარი ზომების იდეა იმაში მდგომარეობს, რომ საუდის არაბეთისა და რუსეთის ნავთობის ექსპორტს (და ასევე OPEC-ის ქვეყნებიდან ექპორტს) არ მისცენ მეფიქალეების მოხრჩობის საშუალება პირდაპირ ამერიკულ ბაზარზე. თეორიულად სქემა შემდეგნაირად უნდა ამუშავდეს: წესდება ემბარგო, აშშ-ის შიგნით ნავთობის ფასები იზრდება, მეფიქალეები გამარჯვებას ზეიმობენ, აქციონერებს დივიდენდებს უხდიან, კრედიტორებს — ვალებს, და აუქმებენ თანამშრომლების მასობრივ გაშვებასა და გაკოტრებას. ეს თეორიულად. პრაქტიკაზე კი, თუ ეს სცენარი განხორციელდება, ბევრად რთული იქნება.

დავიწყოთ იქიდან, რომ აშშ-ში რუსეთის ნავთობის ექსპორტმა ზრდა ჯერ კიდევ მანამ დაიწყო, სანამ ერ-რიადის გადაწყვეტილების გამო ნავთობზე ფასები ჩამოიშლებოდა. ზრდის მიზეზი იყო (და არის) აშშ-ის სანქციები ირანისა და ვენესუელის წინააღმდეგ — ეს ორი ქვეყანა მოიპოვებს ნავთობის იმ მარკებს, რომლებიც ამერიკულ ნავთობგადამამუშავებელ ქარხნებს მნიშვნელოვანწილად ესაჭიროებათ. შესაბამისად, სანქციების პირობებში ანალოგიური ნავთობის ყიდვა რუსეთში მოუწიათ, ვინაიდან ფიქალური მომპოვებლები ასეთ ნავთობს ვერ იძლევიან, ხოლო აშშ-ის გადამამუშავებელი ინფრასტრუქტურისთვის პროფილის შეცვლა დიდ დროს მოითხოვს და უაზრობაცაა.

რუსული ნავთობის მიწოდების ზრდა — ეს კონსპიროლოგია არაა, რაზეც უკვე ბევრი თვეა ჩივიან თავად ამერიკული მედიასაშუალებები, როგორიცაა Bloomberg-ი. 

როგორ გამოძვრებიან ამერიკელები ამ ვითარებიდან იმ შემთხვევაში, თუ ემბარგო რუსეთს, საუდის არაბეთსა და „ოპეკის“ სხვა ქვეყნებს შეეხება — წარმოუდგენელია.

კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი პრობლემა ისაა, რომ ემბარგო ამერიკულ ეკონომიკას ზარალს, დიდი ალბათობით, იმის ხარჯზე მიაყენებს, რომ ყველა ამერიკული კორპორაცია, რომლებსაც ენერგომოცულობითი და ნავთობქიმიური წარმოებები აშშ-ის გარეთ აქვთ, შეეეცდებიან წარმოებითი საქმიანობა იქ გადაიტანონ, სადაც ნავთობი უფრო იაფია და, შესაბამისად, შეამცირონ საქმიანობა ამერიკაში.

უფრო მეტიც, გამოვა, რომ ნავთობის ყველა ამერიკელი მომხმარებელი დაიწყებს ნავთობმომპოვებლების სუბსიდირებას, რაც პოლიტიკური თვალსაზრისით ძალიან სახიფათო მომენტი იქნება ამჟამინდელი პრეზიდენტისთვის.

ტრამპი კი პირდაპირ ახლა საუდის არაბეთის ირიბი ძარცვითაა დაკავებული: იმ დროს, როცა ერ-რიადი მსოფლიო ბაზარზე თავისი სტრატეგიული რეზერვების ლამის უფასო გაყიდვებითაა დაკავებული (Brent-ის მარკის ნავთობზე ათდოლარიანი დისკონტით ბარელზე), ტრამპი ლამის „კაპიკებად“ ავსებს ნავთობის ამერიკულ სტრატეგიულ მარაგებს დამატებითი 77 მლნ ბარელით. და სანამ ეს პროცესი არ დასრულდება, მას აშკარად არ დასჭირდება ფასების აწევა — სულ ცოტა, რამდენიმე კვირა. 

არსებობს კიდევ ორი მნიშვნელოვანი მიზეზი, რომელთა გამო ფიქალური დარგის მხარდასაჭერად რადიკალური ზომების მიღება ან შეუძლებელი აღმოჩნდება და ან უკიდურესად პრობლემატური. დემოკრატიული პარტია ძალიან ისურვებდა, რომ მეფიქალეები მასიურად გაკოტრებულიყვნენ. კონგრესს კი სწორედ ეს პარტია აკონტროლებს და შეუძლია „მძევლადაც აიყვანოს“ ზოგი კანონპროექტი და პრეზიდენტის გადაწყვეტილება, თუ ის რაიმე ექსტრაორდინალური მეთოდების გამოყენებას შეეცდება მოწყვლადი ფიქალური კომპანიების მხარდასაჭერად. როგორც ამერიკული პოლიტიკური გამოცემა The Hill-ი აღნიშნავს, „დემოკრატების სულ უფრო მეტი რაოდენობა შფოთავს იმის გამო, რომ თეთრმა სახლმა შესაძლოა ნავთობისა და გაზის სექტორის მეტი დახმარებისთვის იბრძოლოს ფასების ვარდნისა და კორონავირუსის პანდემიის ფონზე. ოცმა დემოკრატმა კონგრესმენმა წერილი გაუგზავნა პრეზიდენტ ტრამპს სამშაბათს და გააფრთხილა ის, თავი შეიკავოს იმ კომპანიებისთვის დამატებითი სახსრების დარიგებისგან, რომლებიც წიაღისეული საწვავის მოპოვებით არიან დაკავებული“.

მეფიქალეების გაკოტრებას ელოდებიან აშშ-ის ძველი და მსხვილი ნავთობკომპანიები, რომლებსაც არ სჭირდებათ წამგებიანი მოპოვება ვალების გადასახდელად და თავისი მენეჯმენტის ბონუსების გასამართლებლად, მოპოვებების გაზრდა, როგორც ეს დამოუკიდებელ ფიქალურ კომპანიებში ხდება.

უფრო მეტიც, ფიქალურმა რევოლუციამ როკფელერის იმპერიის ამ ნამსხვრევებს კოლოსალური ფინანსური ზარალი მიაყენა და იმისათვის, რომ ამაში დარწმუნდეთ, საკმარისია ძველი ამერიკული ნავთობკომპანიების აქციების ფასების გრძელვადიან გრაფიკებს გადახედოთ. სრულიად სარწმუნოა, რომ ისინი ძლიერ და წარმატებულ წინააღმდეგობას გაუწევენ დამოუკიდებელი მომპოვებლების გადარჩენის მცდელობას ემბარგოს ან სხვა ანალოგიური ზომების მეშვეობით.

ამერიკული ფიქალური სექტორის გადარჩენა მხოლოდ ამერიკულ დიპლომატიას შეუძლია — იმ შემთხვევაში, თუ ის რაღაც სასწაულით შეძლებს ერ-რიადის დარწმუნებას, შეწყვიტოს ფასების ომი.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

52

მოსაზრება: დასავლეთმა პირველად აღიარა რუსეთის წარმატება სირიაში

69
(განახლებულია 20:05 07.08.2020)
აშშ-ის კონგრესის კვლევების სამსახურმა 49-გვერდიანი მოხსენება გამოაქვეყნა სათაურით „სირიაში შეიარაღებული კონფლიქტის მიმოხილვა და აშშ-ის რეაქცია“.

ანდრეი კოცი

რომ არა რუსების დახმარება, ბაშარ ასადი ომს წააგებდა — ამერიკელებმა აღიარეს, რომ სწორედ მოსკოვის, ასევე ირანისა და „ჰესბოლას“ ჩარევამ მისცა საშუალება სირიის არმიას, განედევნა ქვეყნის დიდი ნაწილიდან უკანონო შეიარაღებული დაჯგუფებები. ასეთია კონგრესის კვლევების სამსახურის 49-გვერდიანი მოხსენების დასკვნა, სათაურით „სირიაში შეიარაღებული კონფლიქტის მიმოხილვა და აშშ-ის რეაქცია“.

ძალთა განაწილება

დოკუმენტში ილუსტრირებულია სირიის რუკა. ქვეყნის ცენტრალურ, დასავლეთ და სამხრეთ ნაწილებს ბაშარ ასადის მთავრობა აკონტროლებს — იორდანიასთან საზღვარზე მცირე ანკლავის გამოკლებით, სადაც აშშ-ის ბაზა ატ-ტანფი მდებარეობს. იდლიბში ექსტრემისტული დაჯგუფებებისა და თურქეთის ხელისუფლებაა, ხოლო ჩრდილოეთი ტერიტორიები და ევფრატის აღმოსავლეთით — ქურთებისაა.

აქ ანალიტიკოსები ეშმაკობენ. საქმე ისაა, რომ ამ მიწებს სწორედ რომ ვაშინგტონი აკონტროლებს. ისინი იქ ცოტანი არიან — მოხსენების თანახმად, დაახლოებით 600, მაგრამ მათი პოზიციები ძირითადი ნავთობსაბადოების ირგვლივაა განლაგებული ნახშირწყალბადებით მდიდარ ამ რეგიონში. გარდა ამისა, სირიის აღმოსავლეთში კერძო სამხედრო კომპანიების რამდენიმე ასეული მებრძოლიც მოქმედებს. დოკუმენტში აღნიშნულია, რომ ოფიციალურ მთავრობას აშშ-ის ამ რეგიონში ყოფნა უკანონოდ მიაჩნია, მაგრამ ვაშინგტონში ამბობენ, რომ ნავთობის ტერორისტებისგან დაცვაა აუცილებელი.

მოხსენების ავტორები არ მალავენ, რომ ზოგჯერ ასადის არმიასთან შეტაკებები ხდება. მათი მტკიცებით, მიმდინარე წლის თებერვალში კამიშლის დასახლებული პუნქტის ბლოკ-პოსტზე სირიელმა სამხედროებმა აშშ-ის შეიარაღებული ძალების პატრული დაცხრილეს. არავინ დაშავებულა. გარდა ამისა, მოხსენებაში ასევე ნათქვამია, რომ ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთში გახშირდა რუს და ამერიკელ სამხედროთა შორის უშუალო დაპირისპირების შემთხვევები.

ინტერნეტში უკვე ათამდე ვიდეორგოლია გავრცელებული, რომლებზეც აღბეჭდილია, როგორ ცდილობენ აშშ-ის ჯავშანმანაქანები რუსეთის სამხედრო პოლიციის ავტომობილების ბლოკირებას. საბედნიეროდ, საქმე სროლამდე არ მისულა.

რუსეთი არ წავა

მთლიანობაში ამერიკელები აღიარებენ, რომ ისრაელის ავიაიერიშებმა ირანის ობიექტებზე და ასევე ანტირუსულმა სანქციებმა ვერ აიძულეს თეირანი და მოსკოვი, უარი ეთქვათ ბაშარ ასადის მხარდაჭერაზე, ან რაღაც დონით მაინც შეეზღუდათ მისთვის დახმარება.

„შეერთებულმა შტატებმა ბოლომდე ვერ შეაფასა მოსკოვის სურვილი, გამოიყენოს სირია თავისი გავლენის გავრცელების პლაცდარმად ახლო აღმოსავლეთში, — წერენ ანალიტიკოსები. — არ შეიძლება გამოირიცხოს რუსეთთან, ირანთან ან მათ „პროქსებთან“ პირდაპირი სამხედრო შეტაკება. გარდა ამისა, აუცილებელია გავიგოთ, რამდენად შორს შეიძლება წავიდეს მოსკოვი თავისი სირიელი მოკავშირის მხარდაჭერის საქმეში“.

მოხსენების ავტორები სინანულით აღნიშნავენ, რომ დამასკზე ზეწოლა სულ უფრო რთულდება. სირიის დედაქალაქიდან ფრონტის ხაზის გადაწევა, პირველ რიგში, რუსული ავიაციისა და სპეცრაზმის წყალობით გახდა შესაძლებელი. ქვეყნის უმეტეს ნაწილს „რეჟიმი“ აკონტროლებს. ბაშარ ასადის პოლიტიკურ მოწინააღმდეგეებს პრაქტიკულად არ შერჩათ კოზირები. იმავდროულად ქურთები თანდათან უახლოვდებიან დამასკს. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ ცენტრალურ ხელისუფლებას შეუძლია დაიბრუნოს კონტროლი აღმოსავლეთსა და ჩრდილოეთზე.

„ისლამური სახელმწიფო“ კვლავ საშიშია

2018 წლის დეკემბერში დონალდ ტრამპმა „ისლამურ სახელმწიფოზე“ გამარჯვება გამოაცხადა. მაგრამ ანალიტიკოსებს მიაჩნიათ, რომ ეს დაჯგუფება ჯერ კიდევ არ არის განადგურებული. აშშ-ის მოკავშირეებმა სირიაში „ისლამური სახელმწიფოს“ საყრდენი პუნქტები 2019 წლის მარტში იგდეს ხელთ. მაგრამ ისლამისტებმა შეინარჩუნეს სარდლობის სტრუქტურა და ამბოხებულთა მართვა როგორც სირიაში, ისე ერაყში. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ ჯერ კიდევ ძალუძთ საგრძნობი დარტყმის მიყენება.

კიდევ ერთი საფრთხე — სამხედრო ტყვეთა ბანაკებია, რომლებშიც ამ დროისათვის „ისლამური სახელმწიფოს“ 10 ათასამდე ბოევიკი იმყოფება. ისინი ძირითადად ქვეყნის ჩრდილოეთით ჰყავთ მოთავსებული და მათ ქურთული ქვედანაყოფები დარაჯობენ. გარდა ამისა, არსებობს ბანაკები ექსტრემისტთა ოჯახების წევრებისთვის. მათგან ყველაზე დიდში — ალ-ჰოლეში ტერორისტების 66 ათასამდე ცოლი და შვილი იმყოფება. ანალიტიკოსების აზრით, ბოევიკები განაგრძობენ ბანაკებში პროპაგანდას და ამხნევებენ ტყვეებს, ხოლო „ისლამური სახელმწიფო“ თავდასხმებს გეგმავს მომხრეთა გასათავისუფლებლად.

ქურთულმა ხელმძღვანელობამ არაერთხელ განაცხადა, რომ ტყვეების დასაცავად ძალები არ ჰყოფნით. ამერიკელები კი დახმარებას არ ჩქარობენ — ვაშინგტონი მოითხოვს, რომ ბოევიკების მშობლიურმა ქვეყნებმა „თავიანთი“ ტერორისტები შინ დააბრუნონ სასჯელის მოსახდელად. მაგრამ „თავისი“ ტერორისტების დაბრუნების სურვილით არავინ იწვის და სხვადასხვა საბაბებს იგონებენ ამის თავიდან ასარიდებლად.

პრობლემური პროვინცია

ყველაზე ცხელი წერტილი — იდლიბია. იქ ახლა სირია, რუსეთი, ირანი და თურქეთი მოქმედებენ. აშშ-ის არმია იდლიბში არ არის, მაგრამ ამერიკელებმა არაერთხელ მიაყენეს დარტყმა „ალ-ქაიდასთან“ დაკავშირებულ რაზმებს. არასახელმწიფოებრივი ფორმირებები წარმოდგენილია შემდეგი დაჯგუფებებით: „ჰაიატ ტაჰრირ აშ-შამი“, „ჰურას ად-დინი“, „სირიის ნაციონალური არმია“, „ჰესბოლა“ და სხვები, არიან „ისლამური სახელმწიფოს“ ბოევიკებიც.

„იდლიბის ჩრდილოეთი რაიონები — ერთადერთი რეგიონია, რომელსაც ოპოზიციური ძალები აკონტროლებენ, — ხაზს უსვამენ ანალიტიკოსები. — ადგილობრივი დაჯგუფებები — ეს ისაა, რაც იმათგან დარჩა, ვინც დამასკი 2011 წელს გამოიწვია. 5 მარტიდან იდლიბში ცეცხლის შეწყვეტის რეჟიმი მოქმედებს, რაზეც თურქეთისა და რუსეთის პრეზიდენტები შეთანხმდნენ. მათი არმიები ერთობლივად პატრულირებენ სტრატეგიულ ტრასა М4-ზე“.

მოხსენების ავტორები აზუსტებენ, რომ ჯერჯერობით ზავის შენარჩუნება ხერხდება, მიუხედავად ბოევიკების მხრიდან დაცხრილვებისა. მაგრამ თურქეთს არ შეუწყვეტია იდლიბში ჯარების გადასროლა და ცოტა ხნის წინ საბრძოო მოქმედებების განახლებისთვის მზადყოფნაც კი გამოთქვა აუცილებლობის შემთხვევაში. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ სირიაში ომის დასრულება ჯერ კიდევ შორსაა.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

69
აშშ-სა და ჩინეთის  დროშები

გადაწყდა: ჩინეთს ათნი მოახრჩობენ დაუძახებენ თუ არა რუსეთს?

179
(განახლებულია 18:35 05.08.2020)
ჩინეთთან ცივი ომის გარდაუვალობის ფონზე, რომელიც, დიდი ალბათობით, სანქციებსაც გაითვალისწინებს, ეკონომიკური კავშირების შეზღუდვასაც, ორმხრივ შპიონაჟსაც და, შესაძლოა, კონფრონტაციის ძალისმიერ ფორმასაც, დასავლელი ექსპერტები პეკინზე გამარჯვების ჯადოსნური მეთოდის ძებნას იწყებენ

ივან დანილოვი

„ჩინური დრაკონის მოხრჩობის“ ყველა ვარიანტი, რომლებსაც ამა თუ იმ ფორმით განიხილავენ ვაშინგტონში, ლონდონსა თუ ბრიუსელში, რაღაც ფართო ანტიჩინური კოალიციის შექმნას მოიაზრებს იმ მიზნით, რომ კოლექტიური ძალისხმევით მოხდეს ჩინეთის იზოლირება, გაუვნებელყოფა და დაჩოქება დაახლოებით ისეთივე სქემით, როგორიც სსრკ-ის წინააღმდეგ წარმატებული ბრძოლისთვის გამოიყენებოდა.

მაგრამ თუ რაღაც მიმართულების მიმცემი პრინციპების დონეზე არანაირი მრავალფეროვნება არ შეინიშნება, ამ პრინციპების განხორციელების დონეზე სერიოზული პრობლემა ჩნდება, რომლის გადაჭრის დროსაც პრეზიდენტებს, პრემიერებს, დიპლომატებსა თუ ანალიტიკოსებს „შუბები ემსხვრევათ“.

საქმე ისაა, რომ ზოგ ევროპულ დედაქალაქში და აშშ-ის ანალიტიკურ ცენტრებში უკვე იქმნება საფუძვლიანი შთაბეჭდილება, რომ ევროკავშირისა და (განსაკუთრებით, გერმანია, საფრანგეთი და იტალია) ასევე აზიის ზოგი ქვეყანა რატომღაც არ იწვიან სურვილით, მონაწილეობა მიიღონ ახალ ცივ ომში ჩინეთის წინააღმდეგ — აშშ-ის პაიკების რანგში. უფრო მეტიც, მათ არ სურთ ფული იხადონ ამერიკის გამარჯვებისთვის ამ ომში (რაც იმ მუდმივ სკანდალებში გამოიხატება, რომ გერმანია და საფრანგეთი უარს ამბობენ თავიანთი შიდა პროდუქტის მთლიანი მოცულობის ორი პროცენტის გადახდაზე „ამერიკულ სამხედრო საფარველში“) და ისინი მზად არც კი არიან, მაშინვე დაეთანხმონ, მაგალითად, ევროკავშირში ჩინური კომპანია „ჰუავეის“ აღჭურვილობის სრულ აკრძალვას, რაც 5G ქსელებისთვისაა საჭირო. ეს კი წარმოუდგენლად აბრაზებს „ანტიჩინურ ქორებს“ ვაშინგტონსა და ლონდონში.

საკუთარი არმიის ფაქტობრივი შექმნის შესახებ ევროპული განცხადებებისა და მაკრონის დეკლარაციის ფონზე, რომელიც დამოუკიდებელი (ანუ, არც პროჩინური და არც პროამერიკული) საგარეო პოლიტიკის წარმოების სურვილს შეეხება, ჩნდება ეჭვები, რომ ფართო ანტიჩინური ალიანსის „შეკოწიწება“ ძალიან რთული და ძვირი იქნება. და ეს ეჭვები მხოლოდ ძლიერდება, მასთან ერთად კი ძლიერდება ამ პრობლემის გადაჭრის გზების ძიება.

ავტორიტეტული ჟურნალი Foreign Affairs, რომელიც გავლენიანი „გონებრივი ცენტრის“ Council on Foreign Relations-ის ეგიდით გამოიცემა, ამ პრობლემისადმი მიდგომის ორ ვარიანტს განიხილავს. მათგან ერთს შეიძლება პირობითად „დონალდ ტრამპის მიდგომა“ ეწოდოს, ხოლო მეორეს — „ბორის ჯონსონის მიდგომა“. იმ კოლოსალური გავლენის გათვალისწინებით, რომელსაც Council on Foreign Relations-ი ახდენს ამერიკული და ასევე ევროპის პროამერიკული ელიტების აზროვნებაზე (თავად „გონებრივი ცენტრი“ რამდენიმე პოპულარული შეთქმულების თეორიის გმირია, რომელთა თანახმადაც, ის ლამის „აშშ-ის ჩრდილოვან მმართველად“ მიიჩნევა), ღირს განვიხილოთ ის მეთოდები, რომლებსაც ამერიკოცენტრული სამყაროს მოწყობის კრიზისისა და „ჩინური პრობლემის“ წარმატებით გადაჭრისთვის გვთავაზობენ — მით უმეტეს, რომ ამას პირდაპირი კავშირი აქვს რუსეთთან.

მიუხედავად იმისა, რომ Foreign Affairs-ის ახალი სტატია დაიბეჭდა სათაურით „დემოკრატიის საბჭოს მრავალმხრივობის გადარჩენა შეუძლია“, შემოთავაზებული მეთოდები მაინც ვაშინგტონის ფაქტობრივ დომინირებაზეა (მინიმუმ, დასავლურ სამყაროში მაინც) ორიენტირებული, განსხვავება მხოლოდ ამერიკული ჰეგემონიის შენარჩუნების მეთოდებშია.

ავტორიტეტული გამოცემის ავტორები სტატიას იმის კონსტატაციით იწყებენ, რომ არსებული მსოფლიო წესრიგი აშკარად სულს ღაფავს, ხოლო მთავარი საფრთე ამ დროისათვის არის არა კორონავირუსი, არამედ ჩინეთი და რუსეთი.

„მაგრამ კორონავირუსის პანდემიამდეც კი მრავალმხრივი სისტემა, რომელიც შეერთებული შტატების დახმარებით აიგო მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, ძლივს უმკლავდებოდა ყველაზე სასიცოცხლო პრობლემებს მსოფლიოში. COVID-19-მა აჩვენა, რომ მეფე შიშველია, მაგრამ რეალურად მეფე მანამდე ძუნწად იყო ჩაცმული რაღაც დროის განმავლობაში.

რამდენადაც მსოფლიო ეკონომიკის სიმძიმის ცენტრმა ინდო–წყნარი ოკეანის რეგიონისკენ გადაინაცვლა, გლობალური ამბიციების მქონე სტრუქტურებს აღარ შეუძლიათ პრეტენზია გამოთქვან ამ რეგიონში დამაჯერებელ ლიდერობაზე მნიშვნელოვანი წარმომადგენლობის გარეშე. მაგრამ G7-ში, რომელიც 1973 წლის სანავთობე შოკის შემდეგ ჩამოყალიბდა, ჯერ კიდევ შედის ევრო-ატლანტიკური რეგიონისმიღმა ერთი წევრი — იაპონია. ხოლო „დიდი ოცეული“, რომელიც აზიური ფინანსური კრიზისის შემდეგ შეიქმნა 1997 წელს და თავისი ღირებულება წარმოაჩინა 2008 წლის ფინანსური კრიზისის დროს, ძალიან შეუთავსებელი აღმოჩნდა პოლიტიკური თვალსაზრისით. ასევე საერთაშორისო პრობლემების საიმედოდ გადაჭრის უნარის თვალსაზრისითაც. ამასობაში გაეროს უშიშროების საბჭოს ზიანი მიადგა ჩინეთსა და რუსეთში აგრესიული ავტორიტარიზმის აღორძინებით“.

ეს ძალიან მძიმე დიაგნოზია, რომელიც შეიძლება დავიყვანოთ თეზისამდე: „ყველაფერი დაიღუპა და არაფერი მუშაობს!“

შესაბამისად, შემოთავაზებულია გადაჭრის ორი გზა — ერთი ტრამპის, მეორე — ჯონსონისა.

„ჯონსონი პირველი იყო, ვინც ახალი სტრუქტურის იდეა წამოაყენა. მაისში მან ათი წამყვანი დემოკრატიის ალიანსის შექმნის წინადადება დააყენა, რომელშიც G7-ის ქვეყნები და ავსტრალია, ინდოეთი და სამხრეთ კორეა შევიდოდნენ, ხოლო გაერთიანებას D10 დაერქმეოდა — იმისათვის, რომ ტელეკომუნიკაციების სფეროში პოლიტიკის კოორდინაცია მომხდარიყო და ჩინური ბაზრის ლიდერის „ჰუავეის“ ალტერნატივა დამუშავებულიყო, რომლის დომინანტმა მდგომარეობამ 5G-ს ტექნოლოგიაში უსაფრთხოებას ყველგან შეუქმნა საშიშროება. ამის შემდეგ მალევე ტრამპმა გადადო G7-ის შეხვედრა, რომელიც ივნისში უნდა გამართულიყო, და მის ნაცვლად G11-ის ფორმატი შემოგვთავაზა შემოდგომის სამიტზე. ჯონსონის წინადადებისგან განსხვავებით, ტრამპის ახალ ჯგუფში, D10-ის ქვეყნებთან ერთად, რუსეთიც უნდა შედიოდეს“.

Foreign Affairs-ის ექსპერტების რეკომენდაციით, ამ კლუბში რუსეთის შეყვანა არ ღირს და ისინი D10-ის ვარიანტს, ანუ ჯონსონის სქემას არჩევენ. თუმცა, ეს არ არის ყველაზე მნიშვნელოვანი. უფრო საინტერესოა თავად ამ რეკომენდაციის მოტივაცია, რომელიც შემდეგში მდგომარეობს: იმ შემთხვევაშიც კი, თუ რუსეთს რამენაირად დაარწმუნებენ, რომ ანტიჩინურ ბრძოლაში მონაწილეობა მიიღოს, ტრამპის სქემა მაინც ცუდი იქნება და გრძელვადიან პერსპექტივაში — უპერსპექტივოც, იმის გამო, რომ ის უპირველესად ანტიჩინურ დღის წესრიგზე იქნება აგებული. აი ჯონსონის სქემიდან კი თითქოს რაღაც პოზიტიური დღის წესრიგის ამოღება შეიძლება, ანუ რაღაც გამაერთიანებელი იდეისა, რომელიც „ჩინეთის საწინააღმდეგო ალიანსის“ შექმნას კი არა, არამედ „ყველაფერი კარგისთვის ალიანსის“ შექმნის საშუალებას გააჩენს.

პოზიტიურ დღის წესრიგში, რა თქმა უნდა, ცარიელი ლოზუნგების ნაკრები მოიაზრება — „დემოკრატია“, „თავისუფლება“ და „ადამიანის უფლებები“. განსაკუთრებით სახალისოა ის, რომ ასეთი პოზიტიური დღის წესრიგის გაჩენა ვაშინგტონის ამჟამინდელ საგარეო პოლიტიკას საპირწონედ უდგება: „შეერთებულ შტატებს შეუძლია გამოვიდეს აზიური ბანკის (რომელსაც ჩინეთი მეთაურობს) ინფრასტრუქტურული ინვესტიციების წინააღმდეგ, ინიციატივებისა „ერთი სარტყელი — ერთი გზა“ და რუსული „ჩრდილოეთის ნაკადი-2“. მაგრამ თუ დამაჯერებელ ალტერნატივას არ შესთავაზებენ სხვა ქვეყნებს, მათი დარწმუნება, რომ ისინიც იგივენაირად მოიქცნენ, ძალიან რთული იქნება. ვაშინგტონი ვერ დაამარცხებს რამეს, თუ არაფერს გამოიყენებს“.

ამ მიდგომის პრობლემა ისაა, რომ „დემოკრატია“ და „თავისუფლება“ იარლიყით „დამზადებულია აშშ-ში“ ვერ შეუცვლის გერმანიას რუსულ გაზს, ხოლო იტალიას — ჩინურ ინვესტიციებს. აქ შეიძლებოდა ამერიკულ ფულს ემუშავა, მაგრამ ვაშინგტონს ასეთი ურთიერთობები არ სჭირდება, თანაც, კონკრეტული მომავალი პრეზიდენტის გვარის მიუხედავად — ბაიდენსაც და ტრამპსაც სჭირდებათ კოლონიები, მაგრამ ევროკავშირის დაბრუნება ამ პოზიციაზე, დიდი ალბათობით, აღარ გამოვა, თანაც მნიშვნელობა არა აქვს, D10-ის თუ G11-ის ფორმატში. რუსეთზე ხომ ლაპარაკიც აღარაა.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

179
სავსე მთვარე

მთვარის კალენდარი: 9 აგვისტო რისი გაკეთება შეიძლება და რისი არა

0
(განახლებულია 10:22 08.08.2020)
გაეცანით ჩვენს ყოველდღიურ კალენდარს და შეიტყვეთ, რა საქმიანობა იქნება წარმატების მომტანი ამა თუ იმ დღეს ღამის მანათობლის განწყობის მიხედვით.

მთვარეს უზარმაზარი ძალა გააჩნია და დიდი ზეგავლენის მოხდენა შეუძლია ადამიანებზე, რადგან ყველა კოსმოსურ ობიექტს შორის დედამიწასთან ყველაზე ახლოს იმყოფება.

9 აგვისტო, კვირა. ამ დღეს მზე მართავს. კლებადი მთვარე ვერძის ნიშანშია.

ამ დღეს არ ივარგებს აჩქარება, მოუთმენლობა, იმპულსურობა.

კარგი დღეა აქტიურობისთვის, ორიგინალობისა და სიმტკიცის გამოჩენისთვის, მაგრამ უნდა გახსოვდეთ ტაქტი, გამოიჩინოთ დიპლომატიურობა.

მატულობს ინტერესი საწინააღმდეგო სქესის წარმომადგენლების მიმართ. შესანიშნავი დღეა სიყვარულის აღიარებისთვის. ამ დღეს დაწყებული სასიყვარულო რომანი მგზნებარედ განვითარდება.

რეკომენდებულია გუნდური მუშაობა, ფინანსური საკითხების გადაჭრა, მუშაობა, ბიზნეს–საქმიანობა, მტკივნეული საკითხების გადაწყვეტა, მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებების მიღება, ახალი ნაცნობობა და ძველი კავშირების გამტკიცება, ახალი საქმეების დაწყება, აქტიური მუშაობა, ლიდერის თვისებების გამოვლენა, მშენებლობის დაწყება, ხელმძღვანელი პირების მხრიდან კონტრაქტების დადება, ახალი ფილიალების გახსნა, ახალი წესების ამოქმედება.

არარეკომენდებულია შურისა და არაკეთილმოსურნეობის გამომჟღავნება, ვინმეს ნებაზე აყოლა ან გარემოებებზე მინდობა, პასიურობა.

კარგი დღეა მოგზაურობის, მგზავრობისთვის.

თმის შეჭრა, შეღებვა: არახელსაყრელი დღეა შეჭრისთვის, მოსალოდნელია თმის დაზიანება. შეღებვა კი შეიძლება. სჯობს, ამ დღეს თმის გამაჯანსაღებელი პროცედურები ჩაიტაროთ, მათ შორის, თავის მასაჟი.

მებაღეობა: ამ დღეს აჯობებს, თუ ნიადაგს მოამზადებთ დათესვისთვის,  შეიძლება მავნებლების განადგურება, მულჩირება, ნაყოფის აღება, სამკურნალო მცენარეების მოგროვება, ბოსტნეულისა და ხილის გამოშრობა. არასასურველია დათესვა და დარგვა.

0