ჯარისკაცები

ექსპერტები: რას მოიგებს რუსეთი ნატოში განხეთქილებით და მოიგებს თუ არა?

88
რუსი ექსპერტები საინფორმაციო სააგენტო РИА Новости-სთან ნატოს ლონდონის სამიტსა და ალიანსში შექმნილ ვითარებაზე საუბრობენ

თბილისი, 3 დეკემბერი — Sputnik. ჩრდილოატლანტიკური ალიანსის ლიდერები, რომელსაც, ემანუელ მაკრონის თქმით, „ტვინი მკვდარი აქვს“, სასიცოცხლო პრობლემებზე იმსჯელებენ. არავინ იცის, რამდენად მოხერხდება საზეიმო განწყობის შენარჩუნება ნატოს 70 წლისთავისადმი მიძღვნილ სამიტზე, რომელიც ლონდონის ცენტრიდან 30 კილომეტრის დაშორებით ტარდება, წერს საინფორმაციო სააგენტო РИА Новости, რომელიც ექსპერტებზე დაყრდნობით შეეცადა, გარკვეულიყო ვითარებაში. 

„მკვდარი ტვინი“ 70 წლის იუბილეზე 

ნატოს წევრი ქვეყნების ლიდერები ჰარტფორდშირის საგრაფოს კურორტ The Grove-ს ხუთვარსკვლავიან სასტუმროში იკრიბებიან. მათ განკარგულებაშია საუკეთესო სპა-კომპლექსები, გოლფის მინდვრები და რესტორნები. თუმცა, დიდი ალბათობით, გართობის დრო მათ არ ექნებათ — ბევრი პრობლემაა დაგროვილი და მათი გადაჭრა თუ არა, მსჯელობა მაინც აუცილებელია.

„ევროპა უფსკრულის პირას დგას“, — ამბობდა მანამდე საფრანგეთის ლიდერი ემანუელ მაკრონი. მისი თქმით, დროა ევროკავშირმა საკუთარი თავი აღიქვას არა მარტო როგორც ეკონომიკური, არამედ როგორც გეოპოლიტიკური ძალაც. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მან „შესაძლოა კონტროლი დაკარგოს საკუთარ ბედზე“. 

გარდა ამისა, მაკრონი დააეჭვა ნატოს წესდების მეხუთე მუხლმაც, რომლის თანახმადაც „ევროპაში ან ჩრდილოეთ ამერიკაში ერთ ან რამდენიმე მოკავშირე ქვეყანაზე თავდასხმა განიხილება როგორც თავდასხმა მთელ ბლოკზე“. 70 წლის განმავლობაში ეს მუხლი ერთადერთხელ გამოიყენეს — როდესაც 2001 წელს აშშ-ზე ტერორისტული თავდასხმა მოხდა.  

მოკავშირეებმა მაკრონს ცხარე წინააღმდეგობა გაუწიეს და განაცხადეს, რომ ალიანსს სიცოცხლის უნარი არ დაუკარგავს, თუმცა ყველას ესმის, რომ პრობლემები საკმარისი რაოდენობითაა.

„სამიტი საიუბილეოა, მაგრამ ეს ვერ არბილებს სერიოზულ უთანხმოებებს. პირიქით, ისინი კიდევ უფრო გამწვავდა“, — განაცხადა საინფორმაციო სააგენტო РИА Новости-სთან საუბრისას მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების უნივერსიტეტის პროფესორმა დმიტრი დანილოვმა.

იუბილეზე წარმოუდგენელი 

ბრიტანული გამოცემა The Economist-ისთვის მიცემულ ინტერვიუში მაკრონმა ევროპის მთავარი ტრანსატლანტიკური პარტნიორი, აშშ გააკრიტიკა. მისი თქმით, ალიანსი მხოლოდ „უკანასკნელი ინსტანციის გარანტის“ წყალობით არსებობს.

საფრანგეთის პრეზიდენტმა გაიხსენა, დონალდ ტრამპმა კინაღამ როგორ ჩაშალა გასულ წელს სამიტი, როცა პარტნიორები თავდაცვის ხარჯებთან დაკავშირებით კრიტიკის ქარცეცხლში გაატარა. მერე კი სულაც ორგანიზაციიდან გასვლით დაიმუქრა.

ამერიკული მედია პენტაგონში არსებულ წყაროზე დაყრდნობით იუწყება, რომ ტრამპი ალიანსის ბიუჯეტში შენატანების 22%-დან 16%-მდე შემცირებას აპირებს, ხოლო დაზოგილ თანხას საქართველოსა და უკრაინის დახმარებაზე მიმართავს — რაც, სხვათა შორის, შეესაბამება ბლოკის ინტერესებს. 

და მაინც, მაკრონის სიტყვებით, ტრამპი აშშ-ის პირველი ლიდერია, რომელიც არ იზიარებს „ევროპული პროექტის“ იდეას; და ეს ყველაფერი მაშინ ხდება, როცა ევროპა ეწინააღმდეგება ჩინეთის აღმასვლას, რუსეთსა და თურქეთში ავტორიტარიზმისკენ შებრუნებასა და შიდა არასტაბილურობას. ეს ხუთი წლის წინ საერთოდ წარმოუდგენელი იყოო, ჩიოდა მაკრონი.

ერთიანობა სულ უფრო ხშირად დგება კითხვის ნიშნის ქვეშ და ალიანსი, როგორც უსაფრთხოების უზრუნველმყოფელი ორგანიზაცია, თანდათან კვდება“, — მიაჩნია პოლიტიკურ მეცნიერებათა დოქტორ ნატალია ერიომინას.

„ერთი მხრივ, ნატო ნარჩუნდება როგორც ყველაზე მსხვილი სამხედრო-პოლიტიკური ორგანიზაცია მსოფლიოში. მაგრამ ორგანიზაციის შიგნით არაერთი სხვადასხვა ინტერესი იკვეთება. სანამ არსებობდა ერთმნიშვნელოვანი საგარეო პოლიტიკური და გეოპოლიტიკური ვითარება, ორი იდეოლოგიური ბანაკის დაპირისპირება,  ალიანსი ერთიანი იყო, არ დგებოდა ფინანსური რესურსების საკითხი, არ იყოფოდა უფლებამოსილება, უპირობო ლიდერი იყო აშშ“, — ამბობს ექსპერტი.

თურქული ფაქტორი

სამიტის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი თემა — ეს თურქეთია. ცეცხლზე ნავთი თურქეთის ლიდერმა რეჯეფ თაიიფ ერდოღანმა დაასხა. მან ელისეს სასახლის პატრონს „შენობით“ მიმართა და ამასთან, ეჭვიც კი შეიტანა პარიზის მნიშვნელობაში ორგანიზაციისთვის.

„არ ვიცი, რა არის ნატოსთვის საფრანგეთი, მაგრამ თურქეთი ალიანსისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია. მაკრონმა ნატოს ტვინის გარდაცვალება გამოაცხადა. პატივცემულო მაკრონო, შენ ჯერ საკუთარი ტვინი შეამოწმე, იმიტომ რომ ასეთ სიტყვებს მხოლოდ ისინი ამბობენ, ვისი ტვინიც, შენ მსგავსად, მკვდარია“, — აღნიშნა ერდოღანმა.

როდესაც ნატოსადმი პრეტენზიებს გამოთქვამდა, მაკრონს მხედველობაში ჰქონდა სირიის ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ამერიკული ჯარების გაყვანა და ვაშინგტონის მხრივ მოკავშირე ქურთების ფაქტობრივი მიტოვება. ეს ევროპელ პარტნიორებთან შეთანხმებული არ ყოფილა და თურქული ჯარებისთვის შეტევის მაპროვოცირებლად იქცა სირიის ჩრდილოეთში. 

ანკარამ მოკავშირეების მცდელობაზე პასუხად, წინააღმდეგობა გაეწიათ თურქული არმიის ქმედებებისთვის, განაცხადა, რომ არ დაუჭერს მხარს რუსეთისგან პოლონეთისა და ბალტიის ქვეყნების დაცვის გეგმას მანამ, სანამ თურქეთს ქურთების წინააღმდეგ ოპერაციის ჩატარების უფლებას არ მისცემდნენ. ხოლო რა აღშფოთება მოჰყვა ვაშინგტონში ამერიკული „პატრიოტების“ ნაცვლად რუსული С-400-ის შეძენას, ეს ყველასათვის კარგადაა ცნობილი.

დმიტრი დანილოვის თქმით, თურქეთი ორგანიზაციის შიგნით უთანხმოებების მნიშვნელოვანი კვანძია.

„თურქებმა გამოთქვეს მოსაზრება, რომ ნატომ უნდა შეასრულოს თავისი დანიშნულება და უზრუნველყოს კოლექტიური თავდაცვა — ყველა მოკავშირის უსაფრთხოების გათვალისწინებით და არა მარტო აღმოსავლეთ ფლანგისა“, — ამბობს ის.

ანკარა მზადაა დაბლოკოს ალიანსის ძალისხმევა პოტენციალისა და აღმოსავლეთში ოპერატიული მოღვაწეობის განმტკიცებისთვის.

„ეს ძალიან სერიოზული საკითხია, ვინაიდან ა„ ბევრი პრობლემაა ჩაქსოვილი: რუსეთთან ურთიერთობებიც, ევროპა-აშშ-თურქეთის სამკუთხედიც და, პრინციპში, ნატოს სამხედრო დაგეგმარებაც — იმის გათვალისწინებით, რომ ანკარა შეუცვლელი პარტნიორია“, - განმარტა დანილოვმა და იქვე დაამატა, რომ ჯერჯერობით უცნობია, როგორ შეიძლება ამ კვანძის გაგლეჯა.

ჩინეთი, კოსმოსი და ტერორიზმი

მოსალოდნელია, რომ ჩრდილოატლანტიკური ალიანსის წევრი ქვეყნების ლიდერები კოსმოსურ სივრცეს ახალ ოპერატიულ სფეროდ აღიარებენ. და ეს შეეხება არა მარტო სამხედრო-ტექნიკურ სფეროს. დანილოვის თქმით, კოსმოსური სისტემების უზრუნველმყოფელი ახლაც და მომავალშიც იქნება შეერთებული შტატები. 

ჩინეთის აღმასვლა სტრატეგიული საკითხია, რომელსაც ასევე ვერ დატოვებენ უყურადღებოდ. პეკინის პოზიციების გაძლიერება მსოფლიო არენაზე აღელვებს ნატოს ქვეყნებს. აშშ-მა ჩინეთი უსაფრთხოების მთავარი საშიშროებების სიაში შეიყვანა, ხოლო ევროკავშირმა ჩინეთი სტრატეგიულ და ეკონომიკურ მეტოქედ ცნო.

სამიტის წინ თავი შეგვახსენა საერთაშორისო ტერორიზმმაც. 29 ნოემბერსა ლონდონის ხიდზე, დანით შეიარაღებულმა ექსტრემისტმა კემბრიჯის ორი კურსდამთავრებული მოკლა. 28 წლის მკვლელი ტერორიზმის მუხლით გაასამართლეს, თუმცა ვადამდე გაათავისუფლეს ერთი წლის წინ.

ნატალია ერიომინას თქმით, ასეთი სერიოზულ საფრთხესთან საბრძოლველად გაერთიანებას მოსკოვთან იდეოლოგიური დაპირისპირება უშლის ხელს.

რუსეთი კვლავ საფრთხედ რჩება

„სწორედ რუსეთი უწევს ეფექტურ წინააღმდეგობას ისლამურ რადიკალიზმს, კერძოდ, სირიაში. ნებსით თუ უნებურად, საფრთხის მატარებელ ქვეყანასთან თანამშრომლობა გვიწევს“, — ამბობს ერიომინა, მაგრამ ნატოს იდეოლოგიური ჩარჩოები ამას ძალიან უშლის ხელს.

გარდა ამისა, თავად ბლოკიც უფრო ჭრელი გახდა. „ალიანსში შევიდნენ ყოფილი სოციალისტური ბანაკის ქვეყნები — თავიანთი ისტორიული გამოცდილებით, რაც ბევრ რამე ში წინააღმდეგობაშია დასავლეთ ევროპის იდეოლოგიასთან“, — ამბობს ედრიომინა.

ასეთი სახელმწიფოები ვაშინგტონთან მჭიდრო კავშირებისკენ ისწრაფვიან, ხოლო ევროპელ ლიდერებს პირიქით, მეტი დამოუკიდებლობა სურთ იმაში, რაც უსაფრთხოებას შეეხება.

ამ მოსაზრებას ეთანხმება დმიტრი დანილოვიც.

„იდეოლოგია არ იძლევა საშუალებას, შეიცვალოს აზრი რუსეთის შესახებ როგორც საფრთხეზე, ვინაიდან გადაწყვეტილება უნდა იყოს საერთო, მათ შორის, პრაქტიკული თანამშრომლობის თვალსაზრისითაც“, — ვარაუდობს დანილოვი.

ექსპერტმა გაიხსენა, როგორც მოითხოვდა ამერიკის პრეზიდენტი წინა სამიტზე, რომ ნატო ანტიტერორისტულ კოალიციას შეერთებოდა. ახლა კი საფრანგეთის ლიდერი ამბობს, რომ რუსულ საფრთხეებზე საუბარი გადაჭარბებულია. არსებობს უფრო სერიოზული გამოწვევები — იგივე ტერორიზმთან ბრძოლა. მაკრონის აზრით, ამ შემთხვევაში რუსეთის გარეშე ურთიერთქმედება ფაქტობრივად შეუძლებელია.  

მოსკოვისთვის შექმნილი ვითარება არაერთმნიშვნელოვანია. ერთი მხრივ, წინააღმდეგობების ხელს უწყობს ანტირუსულ ისტერიას, მეორე მხრივ კი — თუ ალიანსს პრობლემები აქვს, ესე იგი, რაღაც მიმართულებებით რუსეთი მსოფლიო პოლიტიკის ძირითადი მოთამაშე ხდება.

 

88
საპროტესტო აქცია მინსკში

მოსაზრება: ბელარუსი ფერად რევოლუციას მარხავს

17
(განახლებულია 19:40 23.10.2020)
ბელარუსული ოპოზიცია იმდენად უიღბლოა, რომ „წლის უიღბლოს“ ნომინაციაში დამარცხების შანსებიც კი აქვს, მიაჩნია პოლიტიკურ მიმომხილველს.

ირინა ალქსნისი  

მის წინააღმდეგ თამაშობენ როგორც მისგან დამოუკიდებელი გარემოებები, ისე მისივე ლიდერები, რომლებიც ისეთ ფეერულ ინიციატივებს აყენებენ, რომ საერთოდ გაუგებარია, როგორ უნდა დაფარცხოს ისინი მძიმე რეპუტაციული და საიმიჯო დანაკარგების გარეშე.

კვირას ალექსანდრ ლუკაშენკოსთვის თითქმის ორი კვირის წინ სვეტლანა ტიხანოვსკაიას მიერ წაყენებელ ულტიმატუმს ვადა გასდის. გამომდინარე იქიდან, რომ ბელარუსის ხელისუფლების მხრიდან მისი მოთხოვნების შესასრულებლად იოტისოდენი მზადყოფნაც კი არ შეინიშნება, „პრეზიდენტ სვეტას“ დაპირების თანახმად, ბელარუსი საერთო ეროვნული ჯანყის ქაოსში უნდა ჩაიძიროს — გზების დაბლოკვითა და სახელმწიფო მაღაზიებში გაყიდვების ჩამოშლით.

მაგრამ მოვლენების ამგვარად განვითარება ყოველდღიურად სულ უფრო ფანტასტიკურად გამოიყურება.

როგორც ჩანს, ამის ეჭვი ოპოზიციის საკოორდინაციო საბჭოშიც გაუჩნდათ, რომელიც ახლა იმითაა შეწუხებული, როგორ დაუძვრეს ვითარებას მცირე დანაკარგებით. მისი ერთ-ერთი წევრი პაველ ლატუშკო აცხადებს, რომ ულტიმატუმის ვადის გასვლის კვალდაკვალ (რომელიც ხელის ერთი აქნევით გარდაიქმნება „სახალხოდ“) ისინი აქტიურობას გააძლიერებენ. ძალიან მოხერხებული ფორმულირებაა — ინტერპრეტაციისთვის ფართო შესაძლებლობებით და ამასთან არანაირი ვალდებულების მიმცემი.

მაგრამ ბელარუსში პროტესტების ყველაზე აშკარა ჩავარდნის მხოლოდ შიდა ფაქტორებთან მიბმა მაინც არ იქნებოდა სწორი, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი, რა თქმა უნდა, უმთავრეს როლს ასრულებს.

ბელარუსის ოპოზიციას არ გაუმართლა ხელისუფლების დამხობაში ფერადი რევოლუციის ფენომენის მასშტაბური დისკრედიტაციის მომენტში.

თითქმის 15 წლის განმავლობაში ეს ფენომენი რეალური საფრთხე იყო ბევრი ქვეყნის ხელისუფლებისთვის და იმავდროულად ოპოზიციისთვის სულისჩამდგმელიც. ფერადი რევოლუციები სრულყოფილ და ყოვლისშემძლე იარაღად მიიჩნეოდა არასასურველი მთავრობების შესაცვლელად და რეჟიმების დასამხობად. ეს ცნება ადემორალიზებდა ერთს და სწრაფი გამარჯვების იმედს აძლევდა მეორეს.

მაგრამ ალბათ ყველაზე მთავარი ისაა, რომ ამ სახით ცხოვრების უკეთესობისკენ შეცვლის რეალურ შესაძლებლობაში უამრავი ისეთი ადამიანი იყო დარწმუნებული, რომლებსაც პოლიტიკასთან უშუალო შეხება არ ჰქონდათ.

ფერადი რევოლუცია ხომ უბრალოდ სახელმწიფო გადატრიალება არ არის. ის შეუძლებელია ჩვეულ სიტუაციაში აპოლიტიკური ხალხით სავსე ქუჩების გარეშე, რომლებმაც მკვეთრად დაიჯერეს ხელისუფლების დაუყოვნებლად შეცვლის აუცილებლობა ნათელი მომავლისთვის. სწორედ ამან უბიძგა ასობით ათას ადამიანს კაიროში ტაჰრირის მოედანზე გასვლისკენ 2011-ში და კიევის ევრომაიდანზე 2013-ში.

სხვათა შორის, ბელარუსულ პროტესტებსაც ასევე შეიძლებოდა თავიდან დაეტრაბახათ ფართო მასშტაბებით, მაგრამ ახლა აქციების რაოდენობა განუხრელად ეცემა კვირიდან კვირამდე.

საქმე მარტო ის კი არაა, რომ ადამიანები ამ ღონისძიებებში თავიანთი მონაწილეობის უშედეგობით დაიღალნენ და რომ ლოზუნგს „ლუკაშენკო, წადი“ სულაც არ აღმოაჩნდა მაგიური ძალა „არასწორი“ ეროვნული ლიდერის ძალით განსადევნად. ბელარუსული მოვლენების პარალელურად მსოფლიოს სხვა კუთხეებში მეტად ღირსშესანიშნავი პროცესები ხდება, რომლებიც რესპუბლიკის მოქალაქეებს აიძულებს, უფრო ფხიზლად შეაფასონ საკუთარ სახლში მომხდარი.

არსებობს ყირგიზეთი, რომელიც პირდაპირ ახლა ბოლო 15 წლის განმავლობაში მესამე კრიზისშია ჩაფლული, რომელსაც „ფერად რევოლუციად“ მოიხსენიებენ. ცოტას თუ გაუკეთებია ამ მოვლენის დისკრედიტაციისთვის იმდენი, რამდენიც ამ შუააზიურმა ქვეყანამ გააკეთა, ვინაიდან არც ერთ სახელმწიფო გადატრიალებას, რომელსაც თან ახლდა არეულობა და ანარქია, ყირგიზეთის მოსახლეობისთვის დადებითი შედეგი არ მოჰყოლია.

არსებობს სომხეთი. ნებისმიერი მაიდნისა და მათი სულ უფრო გახშირებული წარუმეტებლობისა, სწორედ 2018 წლის ერევნის მოვლენები გახდა ხავერდის რევოლუციების სანიმუშო მაგალითი. აჯანყებულმა ხალხმა დემოკრატიის, ევროპული მომავლისა და კორუფციასთან ბრძოლის სახელით წარმატებით განდევნა მობეზრებული ხელისუფლება და სახელმწიფოს სათავეში დააყენა ის, ვისიც დაიჯერა. და ახალ ლიდერს უკვე შეუძლია დაიტრაბახოს პირველ წლებში გაკეთებულით. ყოველ შემთხვევაში, უკრაინისა თუ ყირგიზეთის მსგავსი კატასტროფული შედეგების არარსებობა უკვე შეიძლება ჩაითვალოს მნიშვნელოვან მიღწევად ამ დროში.

ტერმინი „ფერადი რევოლუცია“ ქვეცნობიერად გვიჩენს აზრს, რომ მსოფლიო საოცარი, მზიანი, მეგობრული ადგილია, სადაც ადამიანები ძმები არიან და საკმარისია ცალკეული მავნე ძალები მოაშორო სახელმწიფოს სათავიდან, რომ ქვეყანაც ასეთივე აყვავებულ ბაღნარად იქცეს.

ყირგიზეთი და სომხეთი ბელარუსული საზოგადოებისთვის ხილული შეხსენებაა იმისა, რომ მსგავსი წარმოდგენა — ეს ილუზიაა, რომელსაც არაფერი აქვს საერთო რეალობასთან არც საშინაო და არც საგარეო პოლიტიკის კუთხით.

არაფერია გასაკვირი იმაში, რომ ბელარუსში პროტესტები თანმიმდევრულად მოძრაობს გარდაუვალი ჩავარდნისკენ. და ამით რესპუბლიკა თავის ლურსმნებს დააჭედებს ფერადი რევოლუციების შესახებ მსოფლიო მითის კუბოს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

17
ტრამპისა და ბაიდენის ტელედებატები

მოსაზრება: ბაიდენის არჩევნებში დამარცხებას რუსეთს ვერ დააბრალებენ

22
(განახლებულია 19:50 22.10.2020)
წინასაარჩევნო კამპანია ამერიკაში ფინიშს უახლოვდება — დღეს დონალდ ტრამპი და ჯო ბაიდენი ბოლოჯერ შეხვდებიან ტელედებატებში.

პიოტრ აკოპოვი

ამასთან, ეს შეხვედრა, პრინციპში, შეიძლება უკანასკნელიც იყოს მათ ცხოვრებაში. აშშ-ში ახლა ვნებათაღელვა იმდენად მძაფრია, რომ ამ ორი ადამიანის კიდევ ოდესმე ერთად წარმოდგენა ძალიან ძნელია. საოცრებაც რომ მოხდეს და ბაიდენმა არჩევნები მოიგოს, ტრამპმა შეიძლება არც კი აღიაროს შედეგები, ან უბრალოდ, სულ ცოტა, ინაუგურაციაზე არ მივიდეს — ყველა ტრადიციის დარღვევით. აი, ბაიდენი კი არაფრის ფასად არ დაესწრება ტრამპის ინაუგურაციას. ასე რომ, ხუთშაბათს მათ ბოლო შესაძლებლობა ექნებათ, უთხრან ერთმანეთს ის, რაც სურთ. და ისინი ამ შესაძლებლობას სრულად გამოიყენებენ.

ტრამპი ბაიდენს მთავარი დანაშაულებრივი ჯგუფის ხელმძღვანელს უწოდებს და ჯოს ჩასმას მოითხოვს ციხეში (ვაჟთან, ჰანტერთან ერთად). ჯო ციხეში არ ჩაჯდება, მაგრამ როცა არჩევნებს წააგებს, მედიასაშუალებები იტყვიან, რომ ის „ოქტომბრის სიურპრიზმა“ მოცელა — ჰანტერის კომპიუტერში ნაპოვნმა და ამ დღეებში გამოქვეყნებულმა კომპრომატმა, რომელიც ყოფილ ვიცე-პრეზიდენტს სიცრუესა და კორუფციაში ამხელს. მაგრამ ბაიდენი ამ მასალების გარეშეც წააგებდა არჩევნებს, უბრალოდ იმიტომ, რომ ტრამპი გამარჯვებისთვისაა განწირული. მაგრამ ეს როგორ, როცა ყველა გამოკითხვა ბაიდენის უპირატესობაზე მეტყველებს? ხომ არ შეიძლება, რომ შედეგები გამოგონილი იყოს?

შეიძლება. იმიტომ რომ ფსონები ისე მაღალია, როგორც არასდროს. და არ არსებობს ისეთი ტყუილი, რომელზეც ტრამპის წინააღმდეგ მოთამაშეები არ წავლენ.

„მე კენჭს ვიყრი არა მარტო მემარცხენე მედიასაშუალებების, არამედ დიდი ტექნოლოგიური კომპანია–გიგანტებისა („ფეისბუქი“, „ტვიტერი“, „გუგლი“) და „ვაშინგტონური ჭაობის“ წინააღმდეგ“, — განაცხადა ტრამპმა ცოტა ხნის წინ. და ამის საუკეთესო დასტურად იქცა ამ სამთავიანი მონსტრის რეაქცია ბაიდენის ოჯახის შესახებ გამოჩენილ კომპრომატზე. „ნიუ-იორკ პოსტის“ პუბლიკაცია უბრალოდ დაბლოკეს — ის არ ჩანდა „გუგლის“ საძიებელში, ხოლო „ფეისბუქმა“ და „ტვიტერმა“ მისი გაზიარების საშუალება მოსპეს. რაღა თქმა უნდა, მედიასაშუალებებიც ცდილობდნენ, უბრალოდ არ შეემჩნიათ სკანდალური პუბლიკაცია, ხოლო პოლიტიკოსების უმეტესობა ისეთ სახეს იღებდა, თითქოს არაფერი სერიოზული არ მომხდარა. ანუ სამივე ძალა სინქრონულად მოქმედებდა, რითიც ტრამპის სიმართლეს ამტკიცებდა. ამასთან მაშინვე გაჟღერდა ბრალდებებიც რუსეთის წინააღდეგ — ხომ გასაგებია, რომ მოსკოვი ისევ ჩაერია ამერიკულ არჩევნებში და ბაიდენზე კომპრომატი შემოაგდოო.

ამაზე საუბრობდნენ არა მარტო კომენტატორები და კონგრესმენები, არამედ სპეცსამსახურების თანამშრომლებიც. ყოფილი თანამშრომლები — ვინაიდან აშშ-ის ეროვნული დაზვერვის დირექტორმა ჯონ რეტკლიფმა განაცხადა, რომ ბაიდენის ნოუთბუქში ნაპოვნი ინფორმაცია „რუსეთის რაიმე დეზინფორმაციული კამპანიის ნაწილი არ არის“. მაგრამ 50-მდე ყოფილმა მზვერავმა (რეტკლიფის წინამორბედ ჯიმ კლეპერის ჩათვლით, რომელიც სიცრუეში ამხილეს) ღია წერილი დაწერეს, გამოცდილება „გვაიძულებს, სერიოზულად დავეჭვდეთ, რომ ამ საქმეში მნიშვნელოვანი როლი რუსეთის მთავრობამ ითამაშაო“:

„აშშ-ში პოლიტიკურ არენაზე გამოჩენილი ელექტრონული წერილები, რომლებიც სავარაუდოდ ვიცე-პრეზიდენტ ბაიდენის ვაჟს ეკუთვნის და რომელთა დიდი ნაწილი იმ პერიოდს განეკუთვნება, როდესაც ის უკრაინულ გაზის კომპანია Burisma-ს ხელმძღვანელობაში მუშაობდა, რუსეთის საინფორმაციო კამპანიის ყველა ნიშანს ატარებს“.

ანუ რუსეთს იმაში კი არ ადანაშუალებენ, რომ მან ბაიდენზე კომპრომატები გააყალბა, არამედ იმაში, რომ მან ისინი გაავრცელა. მაგრამ როგორ, როცა რუდი ჯულიანის (ტრამპის ყოფილი ადვოკატი) თქმით, ჰანტერ ბაიდენის კომპიუტერის მყარი დისკის შემადგენლობა უკვე შვიდი თვის წინ გადაეცა გამოძიების ფედერალურ ბიუროს? ანუ მოსკოვს ეს მასალები „ოქტომბრის სიურპრიზის“ სამზადისში დამალული ჰქონდა? თუ თავად ტრამპის შტაბმა და მისმა მრჩევლებმა გააკეთეს, იმავე ჯულიანის ჩათვლით? უი, არა, ჯულიანი ხომ პუტინზე მუშაობს... და ეს ხუმრობა არ არის: როგორც სენატორმა კრის მერფიმ განაცხადა, „ამჯერად რუსებმა ამერიკელების თავის აგენტებად დამუშავება გადაწყვიტეს. ისინი ცდილობენ განავრცონ თავიანთი პროპაგანდა მეინსტრიმულ მედიაში... და მათ წარმატებას მიაღწიეს. იცოდეთ, რუდი ჯულიანი ახლა არსებითად რუსეთის აგენტია“.

დიახ, რა თქმა უნდა. თუ თავად ტრამპი მუშაობს კრემლზე, მის თანამშრომლებსა და დაახლოებულ პირებზე რაღა ითქმის. სიცილი სიცილად, მაგრამ ვითარების სწორედ ასეთი არაადეკვატური შეფასება და ამერიკელებისთვის „რუსეთის ჩარევის“ მიყიდვის მცდელობა, ბაიდენების ოჯახზე კომპრომატების ისტორიაშიც კი, საუკეთესო დასტურია იმისა, რომ ტრამპმა უკვე გაიმარჯვა. იმიტომ რომ მისი მოწინააღმდეგეები სრულად გამოგონილ სამყაროში ცხოვრობენ, რომელშიც რუსები გავლენას ახდენენ აშშ-ის არჩევნების შედეგებზე, ხოლო ბაიდენისა და ტრამპის რეიტინგებს შორის სხვაობა ორნიშნა რიცხვებით განისაზღვრება. თანაც ეს ყველაფერი ერთდროულად ხდება და ერთმანეთს არანაირად არ ეწინააღმდეგება.

მაგრამ რეალურ სამყაროში ჩვენ სულ სხვა რამეს ვხედავთ: ტრამპის მომხრეთა უზარმაზარ რაოდენობას მის დაუსრულებელ მიტინგებზე მთელი ქვეყნის მასშტაბით, და ენთუზიაზმის არარსებობას ბაიდენის იშვიათ შეხვედრებზე მცირე რაოდენობის მომხრეებით; ტრამპის მხარდაჭერის ზრდას უმცირესობის (მაგალითად, ფერადკანიანებისა და მუსლიმების) წარმომადგენლებს შორის, რომლებიც საერთოდაც არ შეადგენენ ელექტორატს, ტრამპის რუსეთთან კავშირის დაუსაბუთებლობასა და ბაიდენის ოჯახის სიცრუისა და კორუფციონერობის სულ ახალ მტკიცებულებებს. და რაც ყველაზე მთავარია: რეალურ სამყაროში ამერიკელები დიდი ხნის წინ განიხიბლნენ პოლიტიკური ელიტისა და ზეპარტიული „ვაშინგტონური ჭაობისგან“ და სწორედ ამიტომ ტრამპის ერთადერთ სერიოზულ ალტერნატივად არასისტემური სენატორი სანდერსი შეიძლებოდა ყოფილიყო. მაგრამ სწორედ თავისი არასისტემურობის გამო არ დაუშვა ის არჩევნებზე „კოლექტიურმა ბაიდენმა“.

რიგითი ამერიკელები რეალურ სამყაროში ცხოვრობენ და არა პროპაგანდისა, ამიტომ 3 ნოემბრის არჩევნების შედეგი ბედისწერითაა განსაზღვრული. იმ შემთხვევაშიც კი, თუ საჭირო „მერყევ შტატებში“ ხმებს წაიმატებენ პასიური დემოკრატიული ელექტორატის ფოსტით ხმის მიცემაზე მობილიზაციის გზით, ეს იმიტომ, რომ იმ შტატებშიც შეინიშნება იმათი რაოდენობის ზრდა, ვინც რესპუბლიკელებს წინასწარ მისცა ხმა.

გამოგონილი სამყარო 3 ნოემბერს დამარცხდება, თუნდაც ქაოსი მოაწყოს და არ აღიაროს რეალობა. სამთავიან ჰიდრას რევანშის იმედი ექნება და ამაზე იმუშავებს როგორც ამერიკის, ისე გლობალური მასშტაბით. და, აი, იქ უკვე ექნება მას სრული უფლება, დაადანაშაულოს რუსები თავის წარუმატებლობაში.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

22
თემები:
რუსეთი დღეს
ნახევარმთვარე

მთვარის კალენდარი: 24 ოქტომბერი რისი გაკეთება შეიძლება და რისი არა

0
(განახლებულია 10:51 22.10.2020)
გაეცანით ჩვენს ყოველდღიურ კალენდარს და შეიტყვეთ, რა საქმიანობა იქნება წარმატების მომტანი ამა თუ იმ დღეს ღამის მანათობლის განწყობის მიხედვით.

მთვარეს უზარმაზარი ძალა გააჩნია და დიდი ზეგავლენის მოხდენა შეუძლია ადამიანებზე, რადგან ყველა კოსმოსურ ობიექტს შორის დედამიწასთან ყველაზე ახლოს იმყოფება.

24 ოქტომბერი, შაბათი. ამ დღეს სატურნი მართავს. მზარდი მთვარე მერწყულის ნიშანშია.

მთვარე მერწყულის ნიშანში – ამ დღეს ჩნდება ინტერესი ყოველი ახლისადმი, მოულოდნელად მოდის საინტერესო იდეები, ადამიანებში იზრდება დამოუკიდებლობის წყურვილი, ექსტრავაგანტულობა, კომუნიკაბელურობა, ექსპერიმენტებისკენ სწრაფვა, შემოქმედებითი დამოკიდებულება ყველაფრისადმი.

კარგი დღეა მეგობრობისა და ფლირტისთვის. თუ გინდათ, რომ პარტნიორისთვის საყვარელი ადამიანი იყოთ, გახდით მისი მეგობარიც და არ შეუშინდეთ ორიგინალობას. მთვარეს მერწყულში უცნაური და უჩვეულო ნაცნობობა შეუძლია მოიტანოს. არ გაგიკვირდეთ ვითარების სწრაფი ცვლა, ეცადეთ, პარტნიორი იდეალურად არ აღიქვათ.

ასეთ დროს სასიყვარულო ურთიერთობებზე დიდ გავლენას ახდენს მეგობრების მოსაზრებები. თუ გაჩნდება მეგობრობა, ურთიერთგაგება, მაშინ რომანი, დიდი ალბათობით, დიდხანს გაგრძელდება. ეს უფრო ორიგინალური კავშირი იქნება, ვიდრე მგზნებარე და ვნებიანი.

რეკომენდებულია ძველი პროექტების განხორციელებისას კრეატიული იდეების გამოყენება, მცირე ფინანსური საქმეების გადაწყვეტა, ახალი პარტნიორების ძებნა, ინდივიდუალურად მუშაობა და გუნდური მუშაობის შეზღუდვა.

არარეკომენდებულია საკუთარ შესაძლებლობების ზედმეტად შეფასება, დატვირთვა სამუშაოზე.

არცთუ ხელსაყრელი დღეა მგზავრობისთვის, მოგზაურობის დაწყებისთვის.

თმის შეჭრა, შეღებვა: ამ დღეს სჯობს, თმის შეჭრისგან თავი შეიკავოთ. შეღებვისთვის კარგი დროა. მანიკურისთვის ძალზე ხელსაყრელი დღეა.

მებაღეობა:  ვინაიდან მერწყულის ნიშანი მებაღეობის მხრივ არცთუ ნაყოფიერი პერიოდია, შეიძლება მხოლოდ ბრძოლა მავნებლებთან, მცენარეების შეწამვლა, ნიადაგის გაფხვიერება, არ ღირს პიკირება, მცენარეების დარგვა და გადარგვა.

0