პარლამენტი

სტომაქის დიქტატურა!... ანუ როცა „მიცემა-არმიცემით“ არაფერი იცვლება...

1071
(განახლებულია 10:39 22.09.2019)
საზოგადოების გზავნილი ხელისუფლებას, სახელმწიფო ინსტიტუციებს, მაღალი პოლიტიკური თანამდებობის პირებს და პოლიტიკურ ისტებლიშმენტს. რა ტენდენცია იკვეთება ეროვნულ-დემოკრატიული ინსტიტუტის შედეგებით, როგორ ისმინება ჩვენი დროების პოლიტიკური მაჯისცემა?...

სამსონ ხონელი

წინამდებარე სტატიის შესავალში ხანგრძლივი დაკვირვების შედეგს გაგიზიარებთ. სხვისი არ ვიცი, მე კი მგონია, რომ პოლიტიკა განსაზღვრავს ეკონომიკას და ეკონომიკა კი პოლიტიკას... შესაძლოა ჩამეძიოთ, რომელი დომინირებს? გეტყვით, რომ ორივე ერთად და ცალ-ცალკე... თუ დაკონკრეტებას კატეგორიულად მოითხოვთ, მარქსისტული მოძღვრების ერთ საყოველთაოდ ცნობილ სენტენციას მოვიშველიებ, ყოფიერება განსაზღვრავს ცნობიერებას. ამ შეფასებას ვიცი, ბევრი არ გაიზიარებს. არ ვიკამათებ, მხოლოდ მივანიშნებ, ცხოვრება ჯიუტად ადასტურებს სტომაქის დიქტატს... მაგალითების მოყვანა მრავლად შეიძლება, მაგრამ შორს წაგვიყვანს და ავცდებით ძირითად საკითხს. უბრალოდ შევთანხმდეთ, ნათქვამს აქვს სულ მცირე არსებობის უფლება, დავსვათ შუალედური წერტილი და ამ პირობით განვაგრძობ თხრობას.

მაშ ასე, ეროვნულ-დემოკრატიული ინსტიტუტის (NDI) მიერ 13-29 ივლისს, მთელი ქვეყნის მასშტაბით ჩატარებული საზოგადოებრივი აზრის კვლევის შედეგები სრულად გამოქვეყნდა. სოციალურ-ეკონომიკურ და ფინანსურ საკითხებზე ჩვენებურების ხედვას მოკრძალებული სტატიით ორიოდე დღის წინათ გამოვეხმაურე კიდეც. კვლევის ავტორებმა დაანონსეს, რომ მალე შევიტყობდით ჩვენი დროების საზოგადოებრივ-პოლიტიკური ცხოვრების მაჯისცემას. ასეც არის, სიტყვა საქმედ იქცა და ახლა დროა, კიდევ ერთხელ, ერთად მოვუსმინოთ ხალხის ხმას; რას ფიქრობს საზოგადოება სახელმწიფო ინსტიტუციებისა და პოლიტიკური სპექტრის საქმიანობაზე, ქვეყანაში მიმდინარე პროცესებზე და ვცადოთ, რომ გავარკვიოთ, დღევანდელი გადასახედიდან ვის რა პერსპექტივა აქვს მომავალი წლის საპარლამენტო არჩევნებში...

კვლევის ე.წ. ეკონომიკურ ნაწილში, ყოფით საკითხებზე საუბრისას რესპონდენტთა თითქმის ნახევარი ამბობს, რომ ქვეყანა არასწორი მიმართულებით ვითარდება. დიდი უმრავლესობა კი ეკონომიკურ მდგომარეობას უარყოფითად აფასებს და ეროვნული მნიშვნელობის უმწვავეს პრობლემებად სიღარიბეს, ფასების ზრდას, ეროვნული ვალუტის გაუფასურებას, ინფლაციასა და უმუშევრობას ასახელებს. შექმნილ მძიმე ვითარებაზე პასუხისმგებლობას გამოკითხულთა  უმრავლესობა მთავრობას აკისრებს. ამ რეალობის გათვალისწინებით, კვლევის პოლიტიკური შედეგები, ჩემთვის, მოულოდნელი არ ყოფილა. რა გასაკვირია, რომ ყოფითი პრობლემებით დამძიმებული მოსახლეობა ხელისუფლების, სახელმწიფო სტრუქტურებისა და პოლიტიკური ისტებლიშმენტის საქმიანობით უკმაყოფილო იყოს?! თანმიმდევრულად მივყვეთ...

შეზღუდული საკონსტიტუციო უფლებამოსილების პირობებშიც კი, როცა პრეზიდენტს ბევრი არაფრის გაფუჭება შეუძლია, სალომე ზურაბიშვილმა მოახერხა და ანტირეკორდი დაამყარა. თავად განსაჯეთ, თუკი 2015-2018 წლებში პრეზიდენტის საქმიანობას უარყოფითად აფასებდა საშუალოდ 14-17 პროცენტი, მიმდინარე წლის ივლისში ეს მაჩვენებელი უკვე 40 პროცენტი იყო. ასეთი რა „იყოჩაღა“ მმართველი პარტიის მიერ მხარდაჭერილმა პრეზიდენტმა, ეს ძნელი სათქმელია, თანაც ისიც გასათვალისწინებელია, რომ ე.წ. შეწყალების სკანდალი სახელმწიფოს მეთაურს წინ ელოდა. ასე რომ, პრეზიდენტის საქმიანობით უკმაყოფილოთა რიცხვი, დღეს, სავარაუდოდ, გაცილებით უფრო მეტია...

გაიზარდა იმ ადამიანების რიცხვი, ვინც მთავრობის საქმიანობას უარყოფითად აფასებს. თუკი მიმდინარე წლის მაისში ასეთი რესპონდენტების რაოდენობა 56 პროცენტი იყო, ზაფხულში უკვე 60 პროცენტი დაფიქსირდა. აღსანიშნავია, რომ ეროვნულ-დემოკრატიული ინსტიტუტის (NDI) კვლევის შედეგებით, მთავრობის საქმიანობის უარყოფითად შემფასებელთა რაოდენობა გასული წლიდან იზრდება და შესაბამისად, მცირდება მათი რიცხვი, ვინც მთავრობის გარჯით კმაყოფილია.

არ გაგიკვირდეთ, საზოგადოების კეთილგანწყობით ვერც ქვეყნის უმაღლესი საკანონმდებლო ორგანო დაიკვეხნის. გამოკითხულთა 42 პროცენტი დეპუტატების საქმიანობას უარყოფითად აფასებს. რესპონდენტთა მხოლოდ 8 პროცენტია ამბობს, რომ პარლამენტი კარგად მუშაობს. ხალხის რჩეულებმა კვლევის მონაწილეთა 39 პროცენტის საშუალო შეფასება დაიმსახურეს. სავარაუდოდ, მკითხველი დაინტერესდება, ინსტიტუციებს შორის სხვას რა ბედი ეწია? − ამ შესაძლო კითხვაზეც არის პასუხი. გამოკითხულთა უმეტესობა, 74 პროცენტი ყველაზე კარგად ეკლესიის საქმიანობას აფასებს, 57 პროცენტით მეორე პოზიცია იუსტიციის სახლებს უკავია, პირველ ოთხეულშია შეიარაღებული ძალები 53 პროცენტით და პოლიცია 42 პროცენტით. აი, ეს კი პოზიტიური გზავნილია... შესაძლო რეპლიკაზე, რატომ? მარტივად ვიტყვი, უბრალოდ რომ ვთქვა, უპასუხოდ დავტოვებ, იმედია, განმარტება საჭირო არ არის, უბრალოდ, რბილად ძალიან  კარგია, როცა საზოგადოების დიდი ნაწილი ძალოვანი სტრუქტურების საქმიანობით კმაყოფილია და ენდობა მას. როგორც ეს მოსალოდნელი იყო, შემცირებულია იმ ადამიანების რიცხვი, რომლებიც სასამართლოს საქმიანობას დადებითად აფასებენ. ასეთი ახლა მხოლოდ 10 პროცენტია. რესპონდენტებიდან არავის უთქვამს, რომ სასამართლო კარგად მუშაობს. რაც შეეხება დედაქალაქის მერს, გამოკითხული თბილისელების 11 პროცენტი მისი საქმიანობით ძალიან კმაყოფილია. კახა კალაძის შრომას უარყოფითად მხოლოდ 3 პროცენტი აფასებს. ისე არც ეს მიკვირს. მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქის თავის რეიტინგი საკმაოდ მაღალია, აშკარად იგრძნობა სარეაბილიტაციოდ გადათხრილი ქუჩებით გამოწვეული დისკომფორტის გავლენა. ჩვენში ხშირად ასეც ხდება, საქმის კეთება გაღიზიანებას იწვევს...

მკითხველს არ გაუკვირდება, რომ კვლევაში ვრცელი ადგილი 20 ივნისის ღამის მოვლენების შეფასებას ეთმობა. გამოკითხულთა 43 პროცენტი მომხდარ ძალადობაზე პასუხისმგებლობას ხელისუფლებას აკისრებს. „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობისა“ და ზოგადად ოპოზიციის პასუხისმგებლობაზე ჯამურად რესპონდენტთა მხოლოდ 15 პროცენტი საუბრობს. არც ეს არის მოულოდნელი, ჩვენებურების უმრავლესობის აზრით, ოპოზიცია პასუხისმგებლობისგან ხომ მუდამ თავისუფალია... ერთსაც დავსძენ, შესაძლო პასუხისმგებელ პირთა ჩამონათვალში იყო ნიკანორ მელია. 20 ივნისის ღამეს ძალადობის ორგანიზებისთვის მას ბრალი აქვს წაყენებული. მიუხედავად ამისა რესპონდენტთაგან პასუხისმგებლობა მისთვის არავის დაუკისრებია. ახლა მკითხველმა თავად გადაწყვიტოს, როგორია ჩვენში თავისუფლების თუ პასუხისმგებლობის გაგება... და ბოლოს, გამოკითხულთა 9 პროცენტი იმჟამინდელი შინაგან საქმეთა მინისტრის გიორგი გახარიას პასუხისმგებლობაზე მიანიშნებს. რესპონდენტთა 46 პროცენტი ეთანხმება გიორგი გახარიას გადადგომის მოთხოვნას.

მომავლისკენ გავიხედოთო, − ბრძანებთ თქვენ და რეპლიკას გავიზიარებ. საფუძველიც მაქვს. როგორც კვლევის შედეგებიდან ირკვევა, ხვალ რომ საპარლამენტო არჩევნები ტარდებოდეს, არჩევნებზე გამოკითხულთა 51 პროცენტი მიიღებდა მონაწილეობას... მათგან მეოთხედმა ჯერ არ იცის, ვის მისცემს ხმას. სწორია, „მიცემას“ აჩქარება არ უყვარს, ცივი გონებით უნდა გააკეთო არჩევანი... 16 პროცენტი კი ჩამოყალიბებულია, ამბობს, რომ არცერთ პარტიას დაუჭერს მხარს. ესეც მისაღებია, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ფიქრობ, რომ „მიცემა-არმიცემით“ პირადად შენთვის არაფერი შეიცვლება. რესპონდენტთა ერთ ნაწილს საფიქრალი აღარ აქვს, მას რჩეული უკვე ჰყავს. მათგან 24 პროცენტით „ქართულ ოცნება“ ლიდერობს. მეორე პოზიციაზე „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობაა“ 10 პროცენტით, მესამე-მეოთხე ადგილებს 6-6 პროცენტით იყოფენ „ეცროპული საქართველო“ და „თავისუფალი დემოკრატები“, გამოკითხულთა 5 პროცენტის მხარდაჭერა წილად ხვდა „პატრიოტთა ალიანსს“, ხოლო ხუთეულს მიღმაა „ლეიბორისტული პარტია“, მისი რეიტინგი 3 პროცენტია... ამ ვითარებაში ძნელი არ არის წარმოვიდგინოთ, რა კონფიგურაციის იქნება მომავალი პარლამენტი, თუმცა არ დაგვავიწყდეს, პოლიტიკურ ველზე ახალი მოთამაშე გამოჩნდა, რომელიც ლელოს დადებით იქადნება და სავარაუდოდ, შეძლებს კიდეც ელექტორატის ნაწილის გადაბირებას... თუმცა, ამას დრო გვიჩვენებს.  

   

1071
თბილისი

აი რაია?... ანუ რა და როგორ ითვლება IRI−ის დაკვეთით?..

524
(განახლებულია 10:33 15.08.2020)
რას ფიქრობს ხალხი?.. COVID-19-ის პანდემია, მომავალი საპარლამენტო არჩევნები და ეკონომიკური გამოწვევები... საზოგადოების განწყობა ციფრებში და დამთვლელის მთავარი გზავნილი... ვის რა ინტერესები ამოძრავებს...

სამსონ ხონელი

დიდი დრო არ გასულა!.. თიბათვის მიწურულს სტატია შემოგთავაზეთ − „ხვალ რომ არჩევნების დღე იყოს?!.. ანუ ვის მისცემდი ნეტავ?!..“ მაშინ ტელეკომპანია „ფორმულას" დაკვეთით კომპანია „ედისონ რისერჩის“ მიერ ჩატარებული საზოგადოებრივი აზრის კვლევის შედეგები გაგაცანით. კარგად მახსოვს, ვწერდი, დღეს, რომ საპარლამენტო არჩევნები იყოს, მოსახლეობის 39 პროცენტი „ქართულ ოცნებას" მისცემდა ხმას, 16 პროცენტი კი „ნაციონალურ მოძრაობას" დაუჭერდა მხარს, 5 პროცენტით მესამე პოზიცია კი „ევროპული საქართველოს“ და „თავისუფალი დემოკრატების“ ბლოკს ეკავა... გამოკითხულთა 20 პროცენტი ჯერ კიდევ არ იყო ჩამოყალიბებული...

სამიოდე კვირა გავიდა და საერთაშორისო რესპუბლიკურმა ინსტიტუტმა (IRI) საზოგადოებას შეახსენა, რომ ისიც ითვლის და იკვლევს. წინამდებარე სტატიაც ამ შეხსენების შედეგია. კვლევის ავტორებმა შემთხვევითი შერჩევის მეთოდის გამოყენებით, პირდაპირი ინტერვიუს გზით, 1500 რესპონდენტი გამოიკითხეს და კიდევ ერთხელ დადასტურდა, საერთაშორისო რესპუბლიკური ინსტიტუტი განსხვავებულად, მისებურად, ითვლის. კერძოდ, მომდევნო კვირას რომ არჩევნები იყოს, „ქართულ ოცნებას“ 33 პროცენტი დაუჭერდა მხარს... სახელისუფლებო პარტია რეიტინგის სათავეშია, მაგრამ „ედისონ რისერჩის“ მიერ ჩატარებული კვლევის შედეგისგან განსხვავებით, მმართველი გუნდის მაჩვენებელი 6 პროცენტით გაუარესდა!.. მომდევნო ორი პოზიცია „ერთიან ნაციონალური მოძრაობას“ და „ევროპული საქართველოსა“ და „თავისუფალი დემოკრატების“ ბლოკს უკავიათ. საგულისხმოა, მათი პროცენტული მაჩვენებელიც „ედისონ რისეჩის“ კვლევის შედეგეს ემთხვევა, შესაბამისად − 16 და 5 პროცენტი. ასე რომ, კვლევის შედეგებს შორის სხვაობა სახელისუფლებო გუნდის სასარგებლოდ არ მეტყველებს.

მმართველი პარტიის მონაცემებში უმნიშვნელო სხვაობაა, − შესაძლოა ბრძანოს მკითხველმა და რა გაეწყობა, მოკრძალებულად მივანიშნებ, რომ ასე არ არის. მოგეხსენებათ, საკონსტიტუციო ცვლილებების შემდეგ, ახლადარჩეულ პარლამენტში მთავრობის დამოუკიდებლად ფორმირებას ის პოლიტიკური პარტია შეძლებს, რომელიც პროპორციულ არჩევნებში ელექტორატის მინიმუმ ორმოცპროცენტიან მხარდაჭერას მოიპოვებს... სწორედ აქ არის „ძაღლის თავი დამარხული“ და კვლევების შედეგებს შორის სხვაობაც ამიტომაც არის ყურადსაღები.

ორივე კვლევის თანახმად, „ქართული ოცნება“ საპარლამენტო არჩევნებს დამაჯერებლად იგებს, თუმცა „ედისონ რისერჩის“ კვლევის შედეგით (39 პროცენტი) ბიძინა ივანიშვილის ოცნების გუნდი ძალიან ახლოს არის, რომ დამოუკიდებლად ჩამოაყალიბოს მთავრობა. IRI-ის კვლევის ციფრებს შორის მკაფიოდ იკითხება, რომ „ქართული ოცნება“ ერთპარტიული მთავრობის ფორმირებას ვერ შეძლებს!.. სხვისი არ ვიცი, მე კი მგონია, კვლევის დამკვეთთა მთავარი გზავნილი სწორედ ეს არის. ნათქვამის დასტურად კვლევის ერთ ფრაგმენტს მოვიშველიებ...

მოსახლეობის 73 პროცენტი კოალიციურ მთავრობას ემხრობა!.. კერძოდ, გამოკითხულთა 34 პროცენტი სრულად და 39 პროცენტი კი ნაწილობრივ ეთანხმება დებულებას, რომ „საქართველოს დემოკრატიისთვის ჯანსაღია რამდენიმე პარტიისგან შემდგარი მთავრობის ყოლა“.

კვლევაში არაფერია ნათქვამი, გამოკითხული რესპონდენტებიდან რამდენი ერკვევა კოალიციური მთავრობის ფორმირების პროცედურაში ან რამდენმა იცის, რომ კოალიციური მთავრობის ფორმირება საპარლამენტო არჩევნების შედეგად, ბარიერგადალახული პარტიების პოლიტიკურ შეთანხმებას ეფუძნება, რაც როგორც წესი ხანგრლივი კონსულტაციების შედეგია. სხვა საკითხია, რა მოიაზრება ამ ე.წ. კონსულტაციების მიღმა. კვლევის დამკვეთები არც იმით დაინტერესებულან, აქვს თუ არა მოსახლეობას მზაობა, რომ მთავრობის ჩამოყალიბების საკითხზე შეთანხმება ვერ შედგეს, აღმასრულებელი ხელისუფლების ფორმირება ხანგრძლივი დროის განმავლობაშიც ვერ მოხერხდეს და საბოლოოდ ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნები დაინიშნოს... არადა, ამგვარი კრიზისი სავსებით რეალურია და შესაძლებელიც. 

მომავალ საპარლამენტო არჩევნებში „ქართული ოცნების“ გამარჯვება სავსებით რეალისტურია. მიუხედავად იმისა, რომ ოპოზიციური ფლანგი ხმამაღალი განცხადებებით ბიძინა ივანიშვილის მმართველობის დასასრულს აანონსებს, ვეჭვობ, ოპოზიციური პარტიების დიდი უმრავლესობა მარცხს უკვე შეეგუა... ასე რომ, ახლა უკვე მომავალი არჩევნების მთავარი ინტრიგაა − „ქართული ოცნება“ მთავრობის ფორმირებას დამოუკიდებლად მოახერხებს თუ რამდენიმე ოპოზიციური მანდატი პირდაპირი მნიშვნელობით დაიდებს ფასს...

შთაბეჭდილება მრჩება, მავანნი ქვეყნის შიგნით და მის ფარგლებს მიღმა ცდილობენ, მისი უდიდებულესობა ამომრჩეველი დაარწმუნონ, რომ კოალიციური მთავრობა ქვეყნის შემდგომი დემოკრატიული განვითარების მნიშვნელოვანი პირობაა. IRI-ის კვლევის განხილული ეპიზოდიც სწორედ ამ მიზანს ემსახურება. სოციოლოგები დიდი ხანია აცხადებენ, რომ საზოგადოებრივი აზრის კვლევის ავტორები თავიანთ შედეგებში არცთუ იშვიათად წარმოაჩენენ იმას, რაც კვლევის დამკვეთებს სურთ რომ იყოს... რაც შეეხება დემოკრატიას, რაც ასე აწუხებთ კვლევის დამკვეთთ, გამოკითხულთა უმეტესობა, 55 პროცენტი საქართველოში დემოკრატიის დონით კმაყოფილია.

საერთაშორისო რესპუბლიკური ინსტიტუტი მხოლოდ საპარლამენტო არჩევნების თემატიკით არ შემოიფარგლა. თქვენს ყურადღებას რამდენიმე ფრაგმენტზე გავამახვილებ. ინსტიტუტებისა და ორგანიზაციების რეიტინგს. 89 პროცენტით შეიარაღებული ძალები ლიდერობს. მომდევნო პოზიციაზე 83 პროცენტით საპატრიარქოა. პირველ სამეულში 71 პროცენტით მედია მოხვდა. რაც შეეხება პერსონალურ რეიტინგს, რესპონდენტთა 89 პროცენტის კეთილგანწყობით საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II სარგებლობს. მომდევნო პოზიცია ამირან გამყრელიძეს უკავია გამოკითხულთა 74 პროცენტის კეთილგანწყობით. პრემიერ-მინისტრი მესამეა, გიორგი გახარია რესპონდენტთა 63 პროცენტს მოსწონს. პირველ ხუთეულშია კახა კალაძე და დავით ბაქრაძე...  ბიძინა ივანიშვილი სიმბოლური 41 პროცენტით მხოლოდ მეშვიდეა...

მკითხველს არ გაუკვირდება, კვლევის ნაწილი პანდემიას ეთმობა. გამოკითხულთა 79 პროცენტი COVID-19-ის პანდემიაზე მთავრობის რეაგირებას დადებითად აფასებს. მეტიც, რესპონდენტების 25 პროცენტი პასუხობს, რომ მოქმედი მთავრობის მთავარი მიღწევა სწორედ კორონავირუსთან ბრძოლაა. ცალკეული ინსტიტუტების საქმიანობის შეფასებას კი, რესპონდენტთა უმრავლესობა, 94 პროცენტი ამბობს, რომ ყველაზე ეფექტიანად დაავადებათა კონტროლის ეროვნული ცენტრი მუშაობს. ჯანდაცვის სამინისტროს და პრემიერ-მინისტრის ადმინისტრაციას, შესაბამისად 91 და 81 პროცენტით მეორე და მესამე პოზიციები უკავიათ. სახელმწიფოს მხრიდან COVID-19-ის      წარმატებულად მართვის მიუხედავად, გამოკითხულთა 82 პროცენტი აცხადებს, რომ პანდემიის შედეგად ეკონომიკური მდგომარეობა მნიშვნელოვნად გაუარესდა. 65 პროცენტი მიიჩნევს, რომ ეკონომიკური მდგომარეობა მათ ოჯახში მძიმეა... სიტყვა ეკონომიკაზე ჩამოვარდა და ისიც უნდა ითქვას, რომ რესპონდენტთა 46 პროცენტის შეფასებით, ქვეყანაში დღეს ყველაზე მნიშვნელოვანი

სწორედ ეკონომიკური პრობლემებია, კერძოდ, უმუშევრობა, ფასების ზრდა, სიღარიბე... რა თქმა უნდა, არის სხვა პრობლემური საკითხებიც... გამოკითხულების 4 პროცენტს ქვეყნისთვის მთავარ გამოწვევად COVID-19-თან ბრძოლა მიაჩნია, 3 პროცენტს კი ოკუპირებული ტერიტორიები, შიდა კონფლიქტები − 2 პროცენტს. რესპონდენტთა ასევე 2 პროცენტი მთავარ გამოწვევად განათლებას ასახელებს... პრობლემებზე საუბრისას გამოკითხულთა 1 პროცენტს არც კორუფცია ავიწყდება...

დღეისათვის სულ ეს არის... თქვენი ყურადღება მხოლოდ რამდენიმე მონაცემზე გავამახვილე. რა თქმა უნდა, დაინტერესებულ მკითხველს შეუძლია, IRI-ის კვლევის შედეგებს სრულად გაეცნოს საერთაშორისო რესპუბლიკური ინსტიტუტის ვებგვერდზე...

სავარაუდოდ, ვიღაც ახლაც ითვლის, მერე რა რომ  მრავალი წელია, დანათვალის არავის სჯერა, მათ შორის არც მას ვინც ითვლის!..

 

524
ალექსანდრე სუდაძე

მომავლის პროფესიები რაზე იქნება მოთხოვნა საქართველოს შრომის ბაზარზე 5 წლის შემდეგ

239
(განახლებულია 17:25 14.08.2020)
როგორ უნდა ავირჩიოთ პროფესია და რა მოთხოვნები ექნებათ დამსაქმებლებს სულ რაღაც 5 წლის შემდეგ, ამაზე „Sputnik–საქართველოსთან“ ციფრული ტექნოლოგიების სპეციალისტი და კრიპტოვალუტის ექსპერტი ალექს სუდაძე საუბრობს, რომელმაც თავად შეისწავლა რამდენიმე პროფესია.

როგორ უნდა ავირჩიოთ პროფესია?

პირველ რიგში ჩამოვწეროთ სახელმძღვანელო სია: რისი კეთება გვიყვარს ყველაზე მეტად, რა გვეხერხება და, შესაბამისად, სად შეგვიძლია ვიყოთ „ჩემპიონები“ (თუ საკუთარ თავთან გულახდილი ვიქნებით, 2-3 საქმიანობაზე მეტს ვერ დავწერთ).

ამ 2-3 პროფესიიდან უნდა ავირჩიოთ ისეთი, სადაც დღევანდელ გარემოში მოთხოვნა უფრო მეტია, ვიდრე მიწოდება და სასურველია, მოთხოვნის მაჩვენებელი იყოს ზრდადი უახლოესი წლების მანძილზე (მაგალითად, ინფლუენსერები, პროგრამისტები, დიზაინერები და ა.შ.).

ასევე გასათვალისწინებელია საკმაოდ მნიშვნელოვანი ფაქტორიც: ამ სფეროში შედეგის მიღწევა უნდა იყოს არც ისე ადვილი, ანუ ე.წ. „შესვლის მაღალი ქვედა ზღვარი“ (დაბალი ქვედა ზღვრის შემთხვევაში კონკურენცია ძალიან მაღალია და ამონაგები ძალიან მცირე, მაგალითად, მძღოლი ან სანტექნიკოსი).

აუცილებლად უნდა არსებობდნენ თქვენ გარშემო ამავე თემით დაინტერესებული პროფესიონალები, ვისგანაც შეძლებთ პრაქტიკული ცოდნის მიღებას მოცემულ დარგში (ინტერნეტში მოძიებულიც ხშირად საკმაოდ სასარგებლო ინფორმაციაა).

და, რაც მთავარია, 10 000 საათი სრული მონდომებით და მაღალი მოტივაციით მიჰყვეთ ამ პროფესიის შესწავლას.

შედეგიც არ დააყოვნებს, 2-3 წლის შემდეგ თქვენ უკვე ყურადღებას მიიქცევთ როგორც ამ დარგის ახალბედა სპეციალისტი და თქვენს რჩევებსაც ყურადღებით მოუსმენენ (არ აქვს მნიშვნელობა, მეღვინე გახდებით თუ ელექტროშემდუღებელი).

შემდეგ დაიწყება უკვე სხვა სპეციალისტებთან შეჯიბრება, თვითდამკვიდრება, აღიარება, და უეცრად აღმოაჩენთ, რომ თქვენი ანაზღაურება იმაზე მეტია, ვიდრე ეს 4-5 წლის წინ წარმოგედგინათ.

რომელ პროფესიებზეა დღეს ყველაზე მაღალი მოთხოვნა და რამდენად შეესაბამება ისინი თანამედროვე შრომის ბაზარზე არსებულ მოთხოვნებს?

თუ ვისაუბრებთ ამ საუკუნის განვლილი პირველი 20 წლის გადმოსახედიდან, აშკარად იკვეთება პროფესიები, რომლებიც დაკავშირებულია ინტერნეტის აქტიურ მოხმარებასთან და მაღალ ტექნოლოგიებთან, როგორიცაა IT სპეციალისტები, სხვადასხვა რანგის პროგრამისტები, web-დეველოპერები, ციფრული მარკეტინგის სპეციალისტები, IT-უსაფრთხოების და დანერგვის თანამშრომლები – როგორც დამწყები, ასევე ექსპერტებიც.

აქტიურად იკვეთება ყველა მიმართულებით ექსპერტიზის გაზიარების – დარგობრივი ექსპერტების და საკონსულტაციო ბიზნესის ზრდა, იქნება ეს მედიცინა, იურისპრუდენცია თუ ტექნოლოგიური დარგები. ეს ძირითადად განპირობებულია იმით, რომ მეცნიერება საკმაოდ სიღრმისეულად შეისწავლის სხვადასხვა მიმართულებებს და პერიოდულად საჭიროა ვიწრო სპეციალობის ექსპერტები. მაგალითად, თუ ადრე ექიმ-პედიატრი შეიძლება ყოფილიყო ზოგადად პედიატრი, ბოლო 20-25 წლის მანძილზე ის რამდენიმე ვიწრო სპეციალობად დაიყო და უკვე ცალკეულ მიმართულებებზეა ორიენტირებული.

დღეს ბაზარზე ყველაზე მოთხოვნად სპეციალობებად მაინც IT სფეროს დარგები ჩაითვლება, როგორიცაა რობოტოტექნიკის პროგრამისტები და ინჟინრები, IT–უსაფრთხოების და დაგეგმარების ადმინისტრატორები და ა.შ.  თუმცა სხვა მიმართულებებიც არ ჩამორჩება და იქაც მოხდება პროფესიების ტრანსფორმაცია. ქვემოთ მოცემულ სიაში ვეცადე ჩამომეწერა სია მოთხოვნის კლებადობის მიხედვით:

მობილური აპლიკაციების და საიტების დიზაინერი

რობოტების პროგრამისტი

ინფლუენსერები და ციფრული მარკეტოლოგები

სოციალური ქსელების მენეჯერები, დიდ მონაცემთა დამუშავების სპეციალისტები

ბიზნეს-ანალიტიკოსები, პირადი ფინანსური მრჩევლები

ესთეტიკური მედიცინის მაღალი პროფესიის სპეციალისტები და სტომატოლოგები

მაღალი რანგის მენეჯერები ტრანსნაციონალურ კორპორაციებში

დისპეტჩერიზაციის და ლოგისტიკის სპეციალისტები

სახელმწიფო სამსახურების ადმინისტრაციული თანამშრომლები

მძღოლები და ავტომობილის ხელოსნები

გამომდინარე იქიდან, რომ ტექნოლოგიები და, განსაკუთრებით, რობოტები აქტიურად ანაცვლებენ ადამიანის შრომას (განსაკუთრებით, მძიმე და დაბინძურებულ გარემოში), მათი ხვედრითი წილი შრომის ბაზარზე სულ უფრო და უფრო იზრდება. ერთი უმთავრესი მიზეზის გამო დამქირავებელს, ანუ ბიზნესის მეპატრონეს რობოტების მიერ შექმნილი მატერიალური დოვლათი თუ მომსახურება გაცილებით იაფიც უჯდება და უფრო საიმედოცაა წლების მანძილზე (რობოტებს არც შვებულება ესაჭიროებათ და არც ბიულეტენი).

მაგალითად, ბანკების უმეტესობამ უარი თქვა ოპერატორების აყვანაზე თავიანთ ფილიალებში და მომხმარებლებს დისტანციურად ემსახურებიან აპლიკაციების მეშვეობით. რეალურად დღეს მობილური საბანკო აპლიკაციით თითქმის ყველა საბანკო ოპერაციის შესრულებაა შესაძლებელი, რაც 5 ან 10 წლის წინ წარმოუდგენელიც იყო და ამისთვის ფიზიკურად ბანკში მისვლა და ოპერატორებთან უშუალო შეხვედრა იყო საჭირო. იმავე პრინციპით მუშაობენ სხვადასხვა სახელმწიფო სერვისები და მსხვილი კომპანიები. აქტიურად ინერგება დისტანციურად ბოტების მომსახურება, როდესაც ადამიანის ნაცვლად რობოტი გპასუხობს როგორც მესიჯინგის საშუალებით, ასევე ხმით (ტელეფონით).

ადრე ყავა ან ჩაი რომ დაგველია, ან რაიმე წვრილმანი გვეყიდა (ბოთლით წყალი ან შეფუთული საკვები), აუცილებლად უნდა მივსულიყავით მაღაზიაში, დახლთან, გამყიდველს დავლაპარაკებოდით და ის გაატარებდა სალაროში. დღეს ამისთვის ქუჩის ავტომატები არსებობს (მარტივი რობოტები), რომლებიც თითქმის ნებისმიერ პროდუქტს მოგაწვდიან გადახდის პროცედურის დასრულებისთანავე. ბევრ სავაჭრო ცენტრშიც ზუსტად მსგავსი სერვისები ინერგება, განსაკუთრებით, პანდემიის შემდგომ.

დაბალკვალიფიციური ადამიანური შრომა აქტიურად ჩანაცვლდება რობოტებით და ავტომატური სერვისებით.

რომელია ისეთი პროფესია, რომლის წარმომადგენლებსაც საქართველოში უმუშევრობა არ ემუქრებათ?

დღეს უკვე კომუნიკაციის დონემ ისე აიწია, ხშირ შემთხვევაში აღარაა საჭირო ფიზიკურად გადაადგილება, სამსახურის მოძებნაში ან დამსაქმებელთან უშუალოდ ხშირი შეხვედრა. პანდემიის მერე თანამშრომლების დისტანციურად აყვანის და დასაქმების უფრო მეტი საშუალებაც მიეცათ კომპანიებს და ახალი თანამშრომლების სახლიდან მუშაობაც საკმაოდ ეფექტური აღმოჩნდა (არ იხარჯება დრო ტრანსპორტზე, ოფისის ხარჯები შემცირებულია მინიმუმამდე, თანამშრომელი სახლში უფრო კომფორტულად და ადვილად მუშაობს).

შესაბამისად, ხშირად აღარაა აუცილებელი საქართველოს გარეთ ფიზიკურად წასვლა ან სხვა რაიონში მოგზაურობა, რაც freelancer-ის ტიპის თანამშრომლებს უფრო მოქნილს ხდის.

იგივე პროგრამისტები და ვებ-დიზაინერები მუდამ დასაქმებული იქნებიან თავისი კვალიფიკაციის შესაბამისად, თუ სწორად მოახდენენ საკუთარი თავის პოზიციონირებას. ასევე აქტიური მოთხოვნაა დისტანციური მხარდაჭერის სერვისებშიც, როგორიცაა კონსულტანტები, ლექტორები ან სხვადასხვა online შეხვედრების ორგანიზატორები.

რომელ პროფესიებზე იქნება მოთხოვნა შრომის ბაზარზე, მაგალითად, 5 წლის შემდეგ და რა შეიცვლება?

უმეტესწილად იმ ახალ პროფესიებზე, რომლებიც ზემოთ ჩამოვთვალე, უფრო მაღალი მოთხოვნა იქნება და მეტ სფეროებს მოიცავს. როგორც Google-ის ტექნიკურმა დირექტორმა რეი კურცვეილმა (Ray Kurzweil) განაცხადა, უახლოესი 5-10 წლის მანძილზე ბევრი ახალი სპეციალობა გაჩნდება და არსებული სპეციალობებიც ტრანსფორმირდება სხვა ნაირსახეობებში:

ვირტუალური გარემოს დიზაინერი

რობოეთიკის იურისტი

ციფრული ტექნოლოგიების დამნერგავი

ბიოჰაკერი (დაეხმარება ადამიანებს საკუთარი ორგანოების განახლებაში)

IoT manager – ინტერნეტ-ნივთების დამპროგრამებელი და დიზაინერი

კოსმოსური ექსკურსიების მენეჯერი

ბუნებრივი გარემოს და რესურსების აღდგენის მენეჯერი (ენერგიის ალტერნატიული წყაროების სპეციალისტი)

ადამიანის სხეულის დიზაინერი (იმპლანტების და ხელოვნური ორგანოების დიზაინერი).

ნატა პატარაია

239
კესარია აბრამიძე

„მესამედაც ვცდი...“ - კესარია აბრამიძე თხოვდება?

0
(განახლებულია 15:02 31.07.2020)
ცოტა ხნის წინ სკანდალურმა ტრანსგენდერმა მოდელმა შეყვარებულის ფოტო გაასაჯაროვა. აღმოჩნდა, რომ კესარია გათხოვებაზე ფიქრობს.

პირველი ქართველი ტრანსგენდერი მოდელისა და მსახიობის კესარია აბრამიძის ცხოვრება სკანდალებით არის სავსე. კესარიას პირადი ცხოვრება სულ აინტერესებთ. ნახეთ, რას აქვეყნებს მოდელი.
მას ხშირად პოპულარულ და სექსუალურ მსახიობს შორენა ბეგაშვილს ადარებენ, თუმცა კესარია ყოველთვის ამბობს, რომ დედას ჰგავს. სკანდალური, ეპატაჟური, ინტრიგებით აღსავსე – საზოგადოება კესარია აბრამიძეს ამ სიტყვებით მოიხსენიებს. მიუხედავად ამისა, ყველასთვის ცნობილი ქართველი ფოტომოდელი გაღიზიანებას ნაკლებად იწვევს.

View this post on Instagram

#makeup #lips #nails #beauty #color #fashion #jeffreestar #mac #morphe #ledy #diva

A post shared by Kesaria Abramidze (@kesariaabramidze_official) on

საქართველოში ნებისმიერმა იცის კესარია აბრამიძის სახელი, საქმიანობა, ჰობი... ადამიანებს გამუდმებით აინტერესებთ კესარიასთან დაკავშირებული ამბები. სოციალურ ქსელში უამრავი მიმდევარი ჰყავს, ვისაც მუდმივად ანებივრებს თავისი ფოტოებით და სკანდალური განცხადებებით. კესარია აბრამიძე (დაბადებით ბესო აბრამიძე) 1987 წლის 18 აგვისტოს დაიბადა. სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. მას იღებენ სერიალებსა და სარეკლამო რგოლებში. 2014 წელს განაცხადა, რომ ოპერაცია გაიკეთა და სქესი შეიცვალა.

View this post on Instagram

@geofari.ge #corona #model #beauty #sexygay #diva #missyou

A post shared by Kesaria Abramidze (@kesariaabramidze_official) on

კესარია აბრამიძე ბარსელონაში გამართულ საერთაშორისო კონკურსში „მის ტრანს ვარსკვლავი 2018” მონაწილეობდა. როგორც ფოტომოდელი აღნიშნავს, ეროვნული სამოსის ტურზე ქართული ტრადიციული კაბა უნდა წარედგინა, მაგრამ საქართველოში, სხვადასხვა მოდის სახლებში მისულს, კესარიას უარი განუცხადეს და ეროვნული სამოსი „მის ტრანს ვარსკვლავის“ კონკურსზე არ გაატანეს.

View this post on Instagram

#milano

A post shared by Kesaria Abramidze (@kesariaabramidze_official) on

სოციალურ ქსელში აქტიური კესო თაყვანისმცემლებს ხშირად ანებივრებს. ფოტო-ვიდეოგადაღებების გარდა კესარია მათ კითხვებს ინტენსიურად პასუხობს. კესარია აბრამიძე შეყვარებულს, რომელმაც სახლი აჩუქა და რომელთანაც სამი წელი იცხოვრა, დაშორდა. მისი თქმით, დაშორების მიზეზი ის გახდა, რომ ერთმანეთი ამოწურეს. დღეს კესარია ყოფილი შეყვარებულის ნაჩუქარ სახლში ცხოვრობს და ამბობს, რომ თავისუფალი და ბედნიერია.

გავრცელებული ინფორმაციით, მისი მარტოობა დიდხანს არ გაგრძელებულა და ის რამდენიმე თვის წინ მილანში მილიარდერ თაყვანისმცემელთან ერთად გაემგზავრა. ცოტა ხნის წინ კი „ინსტაგრამის“ „სთორიზე“ ფოტოები დადო, სადაც, სავარაუდოდ, ისევ ის მამაკაცია აღბეჭდილი ავტომანქანის ფონზე და დიდი თაიგულით ხელში. კესარიას „სთორიში“ ისიც ჰკითხეს, როდის თხოვდება, რაზეც უპასუხა, რომ „მესამედაც ცდის“.

0
თემები:
სელებრითების ცხოვრება