ტელეკომპანია რუსთავი 2

სად აპირებენ საქმიანობის გაგრძელებას „რუსთავი 2"-ის ყოფილი ჟურნალისტები

976
(განახლებულია 14:43 21.08.2019)
ვინ დგას რეალურად „მთავარი არხის“ უკან? – კითხვა, რომელიც გუშინდელი მოვლენების შემდეგ კიდევ უფრო აქტუალური გახდა.

ერთ თვეში „რუსთავი 2"-ის ყოფილ გენერალურ დირექტორს ნიკა გვარამიას ან გირაოს, 40 000 ლარის გადაუხდელობის გამო დააპატიმრებენ, ან ამავე დროში გვარამია ამ ტელევიზიიდან წამოსულ ჟურნალისტებთან ერთად ახალ ტელევიზიას გააკეთებს და არჩევნებამდე დარჩენილ ერთ წელიწადში კიდევ უფრო მეტად ეცდება, ნერვები მოუშალოს ხელისუფლებას.

მართალია, „რუსთავი 2“ სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილების საფუძველზე ქიბარ ხალვაშს მიაკუთვნეს და მან ერთ თვეში გარკვეული ცვლილებებიც მოასწრო არხზე, მაგრამ გუშინ ნოდარ მელაძის პატარა კომენტარს სოციალურ ქსელში 1500-ზე მეტი მოწონება და 300-ზე მეტი კომენტარი აქვს, ხოლო ქიბარ ხალვაშს – სულ 300 „ლაიქი“ და ორიოდე ცნობილი სახის არაფრისმთქმელი კომენტარი. ანუ, გარდა იმისა, რომ ნაციონალების მომხრეები ერთმანეთის მიმართ სოლიდარულები არიან, საზოგადოება მაინც დაჩაგრულის მხარესაა, მით უმეტეს, როცა საქმე ჟურნალისტებს ეხება და რეპუტაციულად ხელისუფლება ამ გადაწყვეტილებით ბევრად მეტად შეიძლება დაზარალდეს, ვიდრე არხის კრიტიკა აზარალებდა.

და, მაინც, იყო თუ არა რევოლუციამდელი „რუსთავი 2" ანგაჟირებული და ერთი პოლიტიკური ძალის მსახური? რა თქმა უნდა, იყო. აკი გაეპარა კიდეც მიხეილ სააკაშვილს თავის ფბ-ზე ფრაზა, „საქართველოს განათების" გეგმას 9-საათიან „კურიერში“ ნოდარ მელაძეს მივცემო.

და, მიუხედავად ამისა, ხალხს მწარე სიმართლის მთქმელი და ხელისუფლების შეცდომების დამთვლელი მასმედია უფრო მოსწონს, ვიდრე დამტკბარ-დაშაქრული წამყვანები, რადგან ზუსტად იციან, ამ ბრიოლინიანი მხარდაჭერის უკან უბრალოდ კარგი ცხოვრების სურვილი დგას და სხვა არაფერი...

მაინც რას უნდა ველოდოთ უახლოეს მომავალში?

სააკაშვილის გენპროკურორის მოადგილემ და განათლების ყოფილმა მინისტრმა ნიკა გვარამიამ უკვე დაარეგისტრირა „მთავარი არხი", რომლის 51 პროცენტის მფლობელი თავადაა. მათ აქვთ სიხშირეც, კადრები, გამოცდილება, კონტაქტები და ახლა უკვე – თავისუფალი სიტყვისათვის წამებულის იმიჯიც.

ის, რასაც ზედაპირზე ვხედავთ, ჟურნალისტების პროტესტია არხის ახალი მესაკუთრის მიმართ, კულუარებში კი გამალებული მოლაპარაკებები მიმდინარეობს ახალი არხის დაფინანსებაზე. ჯერჯერობით ორი წყაროა გამოკვეთილი:

ამბობენ, რომ ნიკა გვარამია შეხვდა „რუსთავი 2“-ის ყოფილ მესაკუთრე ყარამანიშვილებს და მათ ახალი არხის გაკეთება შესთავაზა. რა თქმა უნდა, თუ ეს გარიგება შედგა, ის კავშირში იქნება მიხეილ სააკაშვილის გავლენებთანაც.

მეორე, უფრო სარწმუნო ვერსია კი იმასთან დაკავშირებით ვრცელდება, რომ გვარამიას კომპანიას ლონდონში თავშეფარებული ქართველი ბიზნესმენი ზაზა ოქუაშვილი დააფინანსებს და ახალი ტელევიზია ტელეკომპანია „იბერიის" მატერიალურ-ტექნიკურ ბაზას დაეყრდნობა.

თუმცა სავარაუდოა, რომ ეს თანამშრომლობა არ იქნება ასეთი აფიშირებული.

გვარამიას ხელს აძლევს მისი დაკავებაც. როგორც ჟურნალისტი და გვარამიას მეგობარი ელისო კილაძე წერს, გვარამიას შედგენილი ჰქონია წიგნების სია და ჩამოწერილი საქმეები, რომელთა მოგვარებასაც ციხეში აპირებს.

ამბობენ იმასაც, რომ გვარამიას დაპატიმრების შემთხვევაში „ნაციონალური მოძრაობა“ საარჩევნო სიის პირველ ათეულში მის ჩაწერას აპირებს და პარლამენტში შესვლის შემდეგ ხელისუფლება იძულებული გახდება, ის გაათავისუფლოს.

თავისუფლებაში დარჩენის შემთხვევაში კი გვარამიას „მთავარ არხს", სავარაუდოდ, პირველივე დღეებიდან მაღალი რეიტინგი ექნება.

უდავოა, რომ ხელისუფლება ანგაჟირებულ „რუსთავი 2"-ზე მხოლოდ იმ შემთხვევაში გაიმარჯვებს, თუ მათ ნამდვილი პროფესიონალებითა და იდეალისტებით ჩაანაცვლებს და არა ტროლებითა და ფულის შოვნის სურვილით შეპყრობილი გაქოცებული ნაცებით...

 

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებას!

 

976
ამერიკელი ჯარისკაცები ბაღდადში

მოსაზრება: რა მოუტანა ერაყის ომმა აშშ-სა და მსოფლიოს?

38
(განახლებულია 18:45 13.08.2020)
აშშ-ის ამჟამინდელი ნაციონალური კატასტროფა გამოწვეულია (ან პროვოცირებულია) უპირველესად ერაყის წარუმატებელი ავანტიურით.

დმიტრი კოსირევი

და წიგნი, რომელიც ეს-ესაა გამოიცა ამერიკაში, კარგია არა მარტო იმით, რომ დაწვრილებით ააანალიზებს, ვინ და როგორ იღებდა გადაწყვეტილებას ერაყის ინტერვენციის თაობაზე 2003 წელს. ის ასევე პროვოცირებს დისკუსიას თემაზე, რომ საქმე მარტო მაშინდელი მმართველის ჯორჯ ბუშისა და მისი გუნდის არაადეკვატურობაშია.  

საუბარია რობერტ დრეიპერის ნაშრომზე „ომის დაწყება. როგორ ჩაითრია ბუშის ადმინისტრაციამ ამერიკა ერაყში“ (To Start a War, by Robert Draper). ავტორს ბუშის ოჯახთან მეგობრული კავშირი ჰქონდა წიგნის წერის დაწყებამდე, მერე კი ექს-პრეზიდენტმა მასთან საუბარზე უარი თქვა. თუმცა არა სხვებმა. დრეიპერმა იმ დროის ასობით ჩინოვნიკის ინტერვიუებს მოუყარა თავი. მოდით, ახლა ჩვენი დროის ადამიანის თვალით შევხედოთ საკითხს: რა მოუტანა ამერიკასა და მსოფლიოს ერაყში ომმა?

ყველაზე აშკარა: 90-იანი წლების ილუზიას, რომ ახლა მსოფლიოში ერთადერთი ზესახელმწიფო არსებობს, რომელიც მართავს მას, ბოლო მოეღო. ეს იმიტომ, რომ ყველამ დაინახა, რომ ზესახელმწიფოს აშკარად სუსტი მოწინააღმდეგის დამარცხება შეუძლია, მაგრამ ასეთი გამარჯვება მოგებულსაც ანადგურებს.

აღმოჩნდა, რომ უახლოეს მოკავშირეებს (გერმანია და საფრანგეთი) და მაშინ ძალიანაც კეთილგანწყობილ პარტნიორებს (რუსეთი) ამგვარ ვითარებაში საკუთარი აზრი შეიძლება ჰქონდეთ და, საჭიროების შემთხვევაში, ამერიკის იგნორირებაც შეუძლიათ.

ისე გამოვიდა, რომ ერაყის ოკუპირების შემდეგ ამერიკამ, თავისი ფინანსური და სხვა სიმძლავრეებით, ეს ქვეყანა ბედნიერი და აყვავებული ვერ გახადა. ე.ი. აშშ-ის პოლიტიკური თუ ღირებულებათა სისტემები საექსპორტოდ არ გამოდგება, რაც სწორ აზრზე აყენებს მსოფლიოს ათობით სახელმწიფოს. ანუ აღმოჩნდა, რომ ამერიკის გარეშე არა თუ შეიძლება ცხოვრება, არამედ საჭიროცაა.

არსებობს ჯერ კიდევ არც ისე კარგად გამოკვლეული საკითხი ამერიკული საზოგადოების განხეთქილებისა და იდეური რღვევისა, მართვის მთელი სისტემისა, რომ აღარაფერი ვთქვათ ფინანსებზე. და განა დაემართებოდა ქვეყანას მსგავსი კატასტროფა, რომ არა ერაყის ავანტიურა? ნებისმიერ შემთხვევაში, ამაში ერაყმა თავისი წვლილი შეიტანა.  

დრეიპერის წიგნი უპირველესად თითქოს სრულიად შემთხვევით სიუჟეტს წარმოგვიჩენს: ამერიკის დაზვერვის დეგრადაციას. ირკვევა, რომ 90-იანების ბოლოს დაზვერვის ცენტრალურ ბიუროს პრობლემები ჰქონია ბილ კლინტონის ადმინისტრაციასთან. მაგრამ ამ დროს 2001 წლის 11 სექტემბერი მოხდა და უწყების მაშინდელ ხელმძღვანელს ჯორჯ ტენეტს გავლენის აღდგენის იმედი გაუჩნდა.

სხვათა შორის, დაზვერვის ცენტრალური ბიუროს ჩავარდნებს 90-იანებში თავისი მიზეზები ჰქონდა, მაგრამ მერე სასაცილო ვითარება შეიქმნა ― სწორედ ახლო აღმოსავლეთში შეიქმნა ჭკვიანი და უნარიანი სპეციალისტების დეფიციტი. და ტენეტს დაუმტკიცებლის დამტკიცება მოუხდა ― რომ ერაყის ლიდერი სადამ ჰუსეინი ფარულ ალიანსში იყო „ალ-ქაიდასთან“ და აშშ-ის წინააღმდეგ მასობრივი განადგურების იარაღს ამზადებდა.  

და როგორ იქცევა ასეთ დროს ცუდი დაზვერვა? ამზადებს სიყალბეებს და ითხოვს ირმუნონ ის. სხვათა შორის, სიტუაცია 2003 წელთან შედარებით ძალიან არ შეცვლილა ― „არჩევნებში რუსეთის ჩარევის“ ისტორიაც ღიად უვარგის მასალაზე იგებოდა. მოკლედ, ჭკვიანი დაზვერვა სახელმწიფოს დიდ ფულს უზოგავს, სულელი კი უზარმაზარ პრობლემებს ქმნის.

მაგრამ ერთი უწყების ჩავარდნა მაინც კერძო ამბავია. არანაირი ერაყული კატასტროფა არ იქნებოდა, პირადად ჯორჯ ბუშსა და იმ ადამიანებს, რომლებიც საკვანძო თანამდებობზე დანიშნა პრეზიდენტმა, დაზვერვის ცენტრალური ბიუროსგან ყალბი ინფორმაცია რომ არ მოეთხოვა. დიახ, ტენეტმა თავისი კანტორა იმგვარ სააგენტოდ გადააქცია, რომელიც პუბლიკაზე ჰყიდდა იდეას, რომ სადამი ამერიკის საფრთხე იყო. მაგრამ იმ ეპოქის ყველა საკვანძო პერსონაჟმა აიძულა ის, ასე მოქცეულიყო ― თავდაცვის მინისტრის მოადგილე პოლ ვულფოვიცმა და მისმა ხელმძღვანელმა ზდონალდ რამსფელდმა, ვიცე-პრეზიდენტმა დიკ ჩეინიმ და, უპირველესად, თავად პრეზიდენტმა ბუშმა.

რატომ აკეთებდნენ ისინი ამას? იმიტომ რომ გლობალიზმის იდეოლოგები იყვნენ. მათ ჯერ კიდევ თავიანთ წინა თანამდებობებზე ყოფნისას მიაღებინეს კონგრესს „ერაყის გათავისუფლების აქტი“, შექმნეს კომისიები, რომლებიც ადანაშაულებდნენ დაზვერვის ცენტრალურ ბიუროს, რომ ისინი ერაყიდან მომდინარე „საფრთხეებს“ ვერ ხედავდნენ (კიდევ ირანიდან და ჩრდილოეთ კორეიდან). ხოლო როცა ტერორისტებმა ნიუ-იორკს შეუტიეს, ქვეყანა უკონტროლო ისტერიკაში ჩავარდა, რითიც ამ ადამიანებმა ისარგებლეს.

რაც შეეხება ბუშს, მისთვის, წიგნის თანახმად, სადამი ისეთი ურჩხული იყო, რომლის ქვეყნის სათავეში დატოვება არ შეიძლებოდა. ასევე სხვა უცხოელი ლიდერებისაც. ბოლოს და ბოლოს, დადგა მომენტი, როდესაც ამერიკას უნდა ეჩვენებინა, რომ სწორედ ის იყო ის ერთადერთი ზესახელმწიფო.

შედეგი: დრეიპერის თქმით, ადმინისტრაციაში არ გამართულა არც ერთი დისკუსია იმაზე, დაეწყოთ თუ არა ომი ერაყში. საუბარი მხოლოდ დაწყების დროზე მიდიოდა.

და რა ვითარებაა ის, როდესაც ხელისუფლებაში არიან მზა იდეების მქონე ადამიანები, ხოლო მათ ხელქვეითებს მხოლოდ იმ ფაქტების შერჩევა ევალებათ, რომლებიც ამ იდეებს შეესაბამება?

როდესაც იდეები წინასწარაა მომზადებული, ხოლო ფაქტები მათ უნდა შეესაბამებოდეს, ამას „დერჟავის“ მმართველი კლასის უმეცრება და დეგრადაცია ჰქვია. და ზოგადად მისი განათლებული კლასის დეგრადაცია მთლიანობაში.

პრეზიდენტების, პრემიერებისა თუ მეფეების შეცვლა შესაძლებელია, მაგრამ მთელი ნაციისა ― რთულია. ეს აზრი გამოსჭვივის დრეიპერის წიგნზე გამოხმაურებებში: „ჩვენი საზოგადოება ანტიინტელექტუალურია“, „სკოლები, რომლებიც ვითომ ისტორიას, სოციოლოგიასა და კულტურას ასწავლიან“, ხშირად აგროვებენ ფულს და განათლების ილუზიას ქმნიან...  

აშშ-სა და მის მოკავშირე ქვეყნებში განათლების დეგრადაციაზე საუბარი 90-იან წლებში დაიწყეს სერიოზულად, საიდანაც, როგორც ვხედავთ, იზრდება კიდეც „ერაყული“ და სხვა პრობლემების ფესვები. და ეს საუბრები მალე არ დასრულდება.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

38
ამერიკელი სამხედროები

მოსაზრება: „იანკი, Go home!“ - რა დაიწყო სირიაში

478
(განახლებულია 20:14 11.08.2020)
სამხედრო ბაზებსა და პატრულებზე თავდასხმა, სარაკეტო დარტყმები და ფუგასების აფეთქებები ― აშშ-ის არმიის ჯარისკაცებს სირიაში მყუდროებას მარტო ტერორისტული დაჯგუფებები არ ურღვევენ.

ნიკოლაი პროტოპოპოვი

კიდევ ვინაა უკმაყოფილო ამერიკელების ყოფნით არაბულ რესპუბლიკაში?

ამ დღეებში სარაკეტო დარტყმების სამიზნე აშშ-ის სამხედრო ბაზა გახდა ჰასეკეს პროვინციაში, სადაც ამერიკელებმა აეროდრომი მოაწყვეს მოიერიშე და სატრანსპორტო ვერტმფრენებისა და თვითმფრინავებისთვის. სირიული მედიის მონაცემებით, ბაზას უცნობი შეიარაღებული ფორმირებები დაესხნენ. ბოლო თვეებში ამერიკელებს სირიაში გამუდმებით ესვრიან და მათ დანაკარგები ჰყავთ. „უცნობების“ შეტევების მიმართ განსაკუთრებით მოწყვლადები მობილური პატრულები არიან.  ასე მაგალითად, მაისის ბოლოს აშშ-ის არმიის სამხედროებითა და „სირიის დემოკრატიული ძალების“ მებრძოლებით სავსე ავტომობილებს პროვინცია დეირ-ეზ-ზორში ავტომატებით, ტყვიამფრქვევებითა და ყუმბარებით შეიარაღებული ჯგუფი დაესხა თავს. დაიჭრა სამი ამერიკელი და ხუთი „დემოკრატიული ძალების“ მებრძოლი.

აპრილში ელ-ჰასაკის პროვინციაში თავდასხმების მთელი სერია მოხდა. კერძოდ, ჯავშანავტონობილი „ჰამერს“, რომელსაც ამერიკელი სამხედროები და „სირიის დემოკრატიული ძალების“ მებრძოლები გადაჰყავდა, „უცნობებმა“ შეუტიეს. დაიწრა რამდენიმე ადამიანი. მსგავსი ინციდენტის შედეგად დეირ-ეზ-ზორში დაიღუპნენ ამერიკელი ოფიცერი და ასევე „დემოკრატიული ძალების“ მებრძოლები. ხოლო კიდევ ერთი შეტევის შედეგად, ორი სამხედრო უგზოუკვლოდ დაიკარგა.

ხშირად პატრულების მარშრუტზე ასაფეთქებელი მოწყობილობები ფეთქდება. მაგალითად, ივლისში დასახლება საბჰაში საავტომობილო კოლონა აფეთქდა. ყველაზე მეტი დანაკარგები ამერიკელებს გასული წლის იანვარში ჰქონდათ, თუმცა პენტაგონში ჯიუტად უარყოფენ სირიაში მომხდარ თავდასხმებს და ასეთ ინფორმაციებს ფეიკურს უწოდებენ.

ბრძოლა რესურსებისთვის

სამხედრო ექსპერტი იური ლიამინი РИА Новости-სთან საუბარში აღნიშნავს, რომ ამერიკულ სამხედრო ობიექტებსა და პატრულებს შესაძლოა ადგილობრივი ტომები ესხმოდნენ თავს, რომლებიც აშშ-სა და მისი მოკავშირეების ოკუპაციაში აღმოჩნდნენ.

„ეს სირიის აღმოსავლეთსა და ჩრდილო-აღმოსავლეთში მცხოვრები არაბები არიან. ახლა ისინი ფაქტობრივად ქურთების ხელში არიან, რომლებსაც ამერიკელები უჭერენ მხარს. ბუნებრივია, ხალხი უკმაყოფილოა, ისინი კატეგორიულად ეწინააღმდეგებიან ამჟამინდელ მდგომარეობას, მიაჩნიათ რა, რომ რეგიონს დამასკი უნდა აკონტროლებდეს“, ― განმარტა ლიამინმა.  

„ქვეყანაში უკვე მრავალი წელია, სამოქალაქო ომი მიმდინარეობს, მოსახლეობას უამრავი იარაღი აქვს, თანაც არა მარტო ცეცხლსასროლი, არამედ ნაღმმტყორცნებიცა და მძიმე ტყვიამფრქვევებიც, ასევე ჩინური თუ არაბული წარმოების ზალპური ცეცხლის 107 მმ-ანი სისტემები აქვთ, რომლებიც ძალიან გავრცელებულია სირიასა და ერაყში“, ― ამბობს ლიამინი.

ექსპერტ ალექსანდრ პერენჯიევს მიაჩნია, რომ ამერიკულ სამხედროებზე თავდასხმები შესაძლოა სირიის რესურსებისთვის კოალიციისშიდა ბრძოლების ნაწილი იყოს.

„ეს, ფაქტობრივად, არის შეჯახება თავად მძარცველებს შორის. ერთი მხრივ, არის პენტაგონი, ხოლო მეორე მხრივ, სხვადასხვა ფინანსურ-სამრეწველო ჯგუფები, რომლებიც კერძო სამხედრო კომპანიების ინტერესებს ლობირებენ“, ― ამბობს პერენჯიევი.

მისი თქმით, სირიის თამაშში არც პენტაგონია დამოუკიდებელი ძალა, ის აშშ-ის გარკვეულ ჯგუფებს წარმოადგენს. ასეთი ფარული დარტყმები იმაზე მოწმობს, რომ სირიის წიაღისეულისთვის ბრძოლა ძლიერდება.  

„სირიის არმიას რომ შეეტია, პენტაგონი მაშინვე აღიარებდა ამას, ― ამატებს პერენჯიევი. ― მაგრამ როდესაც ამბობენ „უცნობი ჯაგუფებიო“, ესე იგი, უბრალოდ არ სურთ გაამჟღავნონ საიდუმლო, შიდა ომი. ამასთან, დარწმუნებული ვარ, ამერიკელებმა კარგად იციან, ვისგანაც ხვდებათ“.

ხალხის მრისხანება

კიდევ ერთი საშიშროება ამერიკელებისთვის ― ეს სახალხო წინააღმდეგობაა, რომლის მთავარი მიზანიც, როგორც პრეზიდენტი ბაშარ ასადი ამბობდა, ეს სირიის ტერიტორიების გათავისუფლებაა უცხოური ოკუპაციისგან.

ივნისში ქალაქ თელ-აბიადის მცხოვრებლებმა პიკეტი მოაწყვეს სასაზღვრო გადასასვლელზე, ცდილობდნენ რა, არ დაეშვათ თავიანთი ხორბლის უკანონო გატანა. ინციდენტის წინ სირიის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ განაცხადა, რომ პროთურქმა ბოევიკებმა და აშშ-ის მოკავშირე ბანდფორმირებებმა არაერთხელ გადაწვეს ხორბლისა და სხვა მარცვლეული კულტურების ყანები სახელმწიფოში ვითარების დესტაბილიზაციის მიზნით. აშშ-ის სამხედრო სარდლობა და მათი მოკავშირეები მიზანმიმართულად ართულებენ ჰუმანიტარულ ვითარებას სირიისჩრდილოეთში, რათა მოსახლეობა ოფიციალური ხელისუფლების წინააღმდეგ განეწყოთ.

ამერიკელების გამო ხშირად იღუპებიან მშვიდობიანი მოქალაქეები. მაისში ამერიკელმა სამხედროებმა მძღოლი დაცხრილეს დეირ-ეზ-ზორის პროვინციაში, რომლის მანქანამაც თითქოს მთავარი ავტომაგისტრალიდან გადაუხვია „კონიკოს“ ნავთობსაბადოს მახლობლად. სამხედროებმა ეს საფრთხედ მიიჩნიეს და ცეცხლი გახსნეს. ხოლო თებერვალში ქალაქ კამიშლიდან ახლოს მდებარე ბლოკპოსტზე სირიელმა სამხედროებმა აშშ-ის არმიის კოლონა გააჩერე, რომელიც შეუთანხმებელი მარშრუტით მოძრაობდა. ამერიკელებმა ადგილობრივებთან კონფლიქტის პროვოკაცია მოახერხეს და უწესრიგო სროლა აუტეხეს მათ. მაშინ 14 წლის ფეისალ ხალიდ მუჰამადი დაიღუპა და კიდევ ერთი ადამიანი დაიჭრა. ინციდენტის დარეგულირება მხოლოდ მას შემდეგ გახდა შესაძლებელი, რაც საქმეში რუსი სამხედროები ჩაერივნენ, რომლებმაც ავტოკოლონა ბაზირების პუნქტისკენ გაიყვანეს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

478
მთვარე

მთვარის კალენდარი: 14 აგვისტო რისი გაკეთება შეიძლება და რისი არა

0
(განახლებულია 12:39 13.08.2020)
გაეცანით ჩვენს ყოველდღიურ კალენდარს და შეიტყვეთ, რა საქმიანობა იქნება წარმატების მომტანი ამა თუ იმ დღეს ღამის მანათობლის განწყობის მიხედვით.

მთვარეს უზარმაზარი ძალა გააჩნია და დიდი ზეგავლენის მოხდენა შეუძლია ადამიანებზე, რადგან ყველა კოსმოსურ ობიექტს შორის დედამიწასთან ყველაზე ახლოს იმყოფება.

14 აგვისტო, პარასკევი. ამ დღეს ვენერა მართავს. კლებადი მთვარე ტყუპის ნიშანშია.

სწრაფი და ენერგიული საქმეების დროა. მომატებულია იმპულსურობა, ამიტომ ეცადეთ, თავი აარიდოთ ისეთ საქმეებს, რომლებიც დიდ ყურადღებას მოითხოვს.

ტყუპის დღეები კარგია კონტაქტებისა და ურთიერთობებისთვის, გაცნობისა და იდეების ურთიერთგაცვლისთვის. ხელსაყრელი დროა ინფორმაციების მოპოვებისა და დამუშავებისთვის, სწრაფად გასაკეთებელი საქმეებისთვის.

მთვარე ტყუპში – ესაა მსუბუქი ურთიერთობების დრო, რომელიც არაფერს ავალდებულებს ადამიანებს. კარგად ეწყობა ახალი ნაცნობობა. ადამიანები უფრო გულგახსნილი, მიმნდობი და კომუნიკაბელური ხდებიან.

რეკომენდებულია ინტუიციის ნდობა დღის მეორე ნახევარში, განსაკუთრებით ფულთან დაკავშირებულ საკითხებში, მარტივი საკითხების გადაჭრა, მიმდინარე საქმეების განხილვა, სავაჭრო ოპერაციების ჩატარება, პასიურობა და საკუთარ თავში ჩაღრმავება, ნეიტრალიტეტის დაცვა კოლეგებთან მიმართებით.

არარეკომენდებული აჩქარება, აქტიურობა, დღის პირველ ნახევარში გუნდთან ერთად საქმიანობა, რთული მოლაპარაკებები, შეთანხმებების დადება, კონტრაქტებზე ხელმოწერა, საპასუხისმგებლო გადაწყვეტილებების მიღება.

კარგი დღეა მგზავრობისთვის, მაგრამ აჩქარების გარეშე.

თმის შეჭრა, შეღებვა: თმის შეჭრისთვის ნეიტრალური დღეა. დაჩქარდება თმის ზრდის პროცესი, მაგრამ თმა დაუმორჩილებელი გახდება. ხელსაყრელია ჰაეროვანი ვარცხნილობის გაკეთებისთვის. შეღებვისთვის ძალიან კარგი დღეა.

მანიკურისთვის არასასურველი დღეა.

მებაღეობა: მთვარის კლების ფაზის დროს, ტყუპის ნიშანში, მცენარეები ისვენებენ, მათი წვენი ფესვებისკენ ისწრაფვის, მცირდება მცენარეების სიცოცხლისუნარიანობა. არახელსაყრელი დღეა ბალახეული კულტურების დარგვა–გადარგვისთვის. ეფექტური იქნება ზედმეტი ყლორტების მოშორება გაკრეჭა, გამარგვლა, კულტივირება, მულჩირება, სამკურნალო მცენარეების მოგროვება, ხილისა და კენკროვანების დაკრეფა.

0