საბა ბოდიკია

საბა ბოდოკიას „გრძნობათა ქაოსი" საერთაშორისო ფესტივალზე გამარჯვებული ქართველი თინეიჯერი

1734
(განახლებულია 20:28 17.11.2020)
„საბა ბოდოკია“ - დავიმახსოვროთ ეს სახელი და გვარი, ეს ბიჭი ნამდვილი აღმოჩენაა!” - ასე გამოაცხადა საბავშვო ფილმების ფესტივალი „ოქროს პეპელას“ გამარჯვებული ფესტივალის დამაარსებელმა და ორგანიზატორმა, რეჟისორმა ირაკლი ჯაოშვილმა.

15 ნოემბერს დასრულდა საბავშვო ფილმების მეათე საიუბილეო (ON LINE) საერთაშორისო ფესტივალი „ოქროს პეპელა -2020", რომლის მთავარი პრიზი საქართველოში დარჩა.

საბავშვო ფილმების საერთაშორისო ფესტივალის „ოქროს პეპელა“ დამაარსებელი და ორგანიზატორი, რეჟისორი ირაკლი ჯაოშვილი
საბავშვო ფილმების საერთაშორისო ფესტივალის „ოქროს პეპელა“ დამაარსებელი და ორგანიზატორი, რეჟისორი ირაკლი ჯაოშვილი

გასულ კვირაში - 13, 14 და 15 ნოემბერს თბილისმა უკვე მეათედ უმასპინძლა ფესტივალს, რომელშიც წელს ოცი ქვეყნის მოზარდებმა მიიღეს მონაწილეობა. „ოქროს პეპელას“ ორგანიზატორები არიან კომპანია „ოქროს პეპელა“ და თბილისის ევროპული სკოლა. საერთაშორისო ჟიურიმ ფესტივალზე წარმოდგენილი 87 ფილმიდან საკონკურსოდ 40 ფილმი შეარჩია.

რაც შეეხება გამარჯვებულს, 16 წლის საბა ბოდოკია გეგუთის N1 საჯარო სკოლის მოსწავლეა. ფესტივალისთვის მან წარადგინა ხუთწუთიანი ფილმი „გრძნობათა ქაოსი", რომლის რეჟისორი, სცენარისტი და მხატვარი თავადაა.

საბასთვის ეს პირველი საერთაშორისო კონკურსი და, შესაბამისად, პირველი გამარჯვებაა. ნიჭიერ მოზარდს ბევრი გატაცება აქვს, ფილმი ფაქტობრივად მის საინტერესო შინაგან სამყაროს ასახავს. ეს ერთგვარი მცდელობაა, რომ კინოხერხების საშუალებით პასუხი გაეცეს პიროვნული დამკვიდრების გზაზე მყოფი მოზარდის მარადიულ კითხვებს...

საბა ბოდიკია
საბა ბოდიკია

- საბა, გილოცავ წარმატებას და ტრადიციული პირველი კითხვა გამარჯვებულს: თუ ელოდი ასეთ შედეგს და რას ნიშნავს შენთვის ეს გამარჯვება?

- დიდი მადლობა მოლოცვისთვის, რაც შეეხება ფილმს, გულწრფელი ვიქნები და გეტყვით, რომ ასეთ შედეგს ნამდვილად არ ველოდი. დაჯილდოებისას ოპერატორთა ნომინაციაში მეორე ადგილი ავიღე, ამ ფაქტმა ძალიან გამახარა და იმის მცირე იმედი, რომ ფესტივალის გამარჯვებული გავხვდებოდი, ბოლომდე გადამეწურა. ვეცადე ყურადღება სხვა რამეზე გადამეტანა და ჩემ წინ დადებულ ქაღალდზე ხატვა დავიწყე, სწორედ ამ დროს მომესმა ჩემი ფილმის სახელი, ამან იმდენად ამაღელვა, ამანერვიულა და ამავდროულად გამაკვირვა, რომ სიტყვებს თავი ვერ მოვაბი.

საბა ბოდიკია
საბა ბოდიკია

- „ოქროს პეპელა“ შენთვის პირველი ფესტივალია...

- დიახ, ეს პირველი ფესტივალია, რომელშიც მონაწილეობა მივიღე, შესაბამისად, ჯილდოც პირველია ამ სფეროში. დიდ მადლობას ვუხდი თითოეულ ადამიანს, ჟიურის, ორგანიზატორებს, რომ ასეთი მნიშვნელოვანი პრიზი ჩემი ფილმისთვის გაიმეტეს. ეს ჩემთვის არა უბრალოდ წარმატება, არამედ მომავალი გეგმების განხორციელებისთვის ძალიან დიდი მოტივაციის მომცემია.

საბა ბოდიკია
საბა ბოდიკია

- შენს ფილმში, რომელსაც უწოდე „გრძნობათა ქაოსი" გადმოცემულია ადამიანური გრძნობები და განცდები, რატომ შეარჩიე ასეთი ფსიქოლოგიური თემა?  

- ადამიანი ძალიან საინტერესო არსებაა, ფსიქოლოგიით კი წლებია გატაცებული ვარ. 13 წლის ვიყავი, როცა დავინტერესდი, თუ ვინ ვიყავი რეალურად, რა მიზანი მქონდა, რატომ ვცხოვრობდი და რა იყო ზოგადად ცხოვრება. მერე თვეების განმავლობაში ხშირად ვიკეტებოდი საკუთარ თავში და ვეძებდი ამ კითხვებზე პასუხს. ცოტა ხანში მივხვდი, რომ ერთადერთი ადამიანი, ვისაც ამ კითხვებზე პასუხი ჰქონდა, საკუთარი თავი იყო... საბა ბოდოკია, როგორც პიროვნება, მისი შინაგანი სამყაროთი, სურვილებითა და მიზნებით სწორედ ამ დროს ჩამოყალიბდა. მინდა ფილმების მეშვეობით მაქსიმალურად გავუზიარო ჩემი გრძნობები ადამიანებს, რომ ჩავახედო ამ სამყაროში და იგივე კითხვები მათაც დაუსვან საკუთარ თავს: ვინ არიან და რა უნდათ ცხოვრებაში?..

საბა ბოდიკია
საბა ბოდიკია

- ფილმის პერსონაჟებზე რას იტყვი?

- ზოგადად, ეს სფერო იმდენად არის ჩემში, რომ საკუთარ ცხოვრებასაც აღვიქვამ ფილმად, რომელშიც მთავარი პერსონაჟი, რა თქმა უნდა, ისევ მე ვარ. ყველაზე უცნაური ის არის, რომ ამას ჩემი ტვინი როგორღაც იჯერებს და რეალობიდან მწყვეტს. ამ დროს ვიკეტები ჩემს სამყაროში, საკუთარ ოთახში, საკუთარ თავში. აი, სწორედ ამ დროს „ჩნდება“ ჩემი თავის სხვადასხვა ვერსია, ანუ სხვადასხვა პიროვნება, რომლებიც ერთმანეთთან ძალიან საინტერესო დიალოგებს მართავენ. თუ დაუკვირდებით, ამაზე „გრძნობათა ქაოსშიც" საუბრობს ერთ-ერთი პერსონაჟი. ეს პერსონაჟები ყველა ჩემში არსებული სხვადასხვა პიროვნების ჩვენებაა, ეკრანიზაციაა.

- საკუთარი გრძნობათა ქაოსის გადმოსაცემად ყველაზე პოპულარული და მასობრივი – კინოხელოვნება შეარჩიე...

- პირველად კამერის, ოღონდ, როგორც გასართობი საშუალების მიმართ ინტერესი ცხრა წლის ასაკში გამიჩნდა. 12 წლისა უკვე ვწერდი სცენარებს ჩემს მეგობრებთან ერთად და ვიღებდით მოკლემეტრაჟიან ფილმებს, რომელთა დასრულების შესაძლებლობა, სამწუხაროდ, არ გვეძლეოდა სხვადასხვა მიზეზების გამო. იმ წლების შემდეგ გემოვნება რადიკალურად შემეცვალა, ახლა უკვე, შეიძლება ითქვას, საკუთარი სტილიც მაქვს არჩეული.

- ყველაზე რთული და საინტერესო რა იყო ფილმის გადაღების დროს?

1 / 5
კადრი ფილმიდან "გრძნობათა ქაოსი"

- ფილმის გადაღებისას ყველაზე რთული ალბათ დროის სწორად განაწილება იყო, რადგან გადაღებების ნაწილი მიმდინარეობდა 30 ოქტომბერს, მაშინ, როცა ფესტივალზე გაგზავნის ბოლო ვადა ამავე დღის 00:00 საათამდე იყო. ყველაზე საინტერესო იყო ჩემი დამოკიდებულება იმ გამოწვევისადმი, რომელიც ჩემივე გადაწყვეტილებით დავაკისრე საკუთარ თავს. აქვე აღვნიშნავ, რომ სურვილებისა და მიზნისთვის მაქსიმალური ბრძოლა ყოველთვის იძლევა დადებით შედეგს.

- ფილმი მსახიობებისთვისაც სადებიუტო იყო?

- ფილმში მონაწილეობენ თემურ ბოდოკია, თორნიკე სირაძე, ნინა ხაინდრავა. მათი შესრულების მანერა სასიამოვნოდ მაკვირვებს და მახარებს, შემიძლია ვთქვა, რომ ეს მათი წარმატებული დებიუტიცაა. ჩემს ფილმში ასევე მეორეხარისხოვან (მცირე) როლებში არიან გულნარა მარგველაშვილი და ეკატერინა ტყეშელაშვილი. მინდა ყველას დიდი მადლობა გადავუხადო ნდობისა და თანხმობისთვის, რომ ჩემს მცირე ნამუშევარში მიეღოთ მონაწილეობა.

- მომავალი ფილმის თემა თუ გაქვს მოფიქრებული?

- მეორე ფილმის გადაღებები ზაფხულში დავიწყე და ზამთარში დავასრულებ. მისი ხანგრძლივობა დაახლოებით 12 წუთს მოიცავს. ფილმი განსხვავებულ ადამიანზეა, რომელიც ერთფეროვან დედამიწაზე უსახო ადამიანთა გარემოცვაში ცხოვრობს, შინაგანად კი საკუთარ სიზმრებსა და სამყაროშია დასახლებული. ასევე ვიწყებ მუშაობას სრულმეტრაჟიანი ფილმის სცენარზე, რომლის გადაღების საშუალება, იმედი მაქვს, რამდენიმე წელში მომეცემა.

- შენი ფილმის მთავარი არსი ერთი წინადადებით როგორ შეიძლება გამოხატო?

- არსს გამოვხატავდი იმ წინადადებით, რომლითაც თავად ფილმი სრულდება: „მე ქაოსში დაკარგული პერსონაჟი ვარ, რომელიც ცდილობს ცხოვრება ერთ დიდ წიგნად ან ფილმად აქციოს"...

 

1734
ხორბალი

ხორბლის რა მარაგი აქვს ქვეყანას და რა შემთხვევაში გაძვირდება პური

48
(განახლებულია 17:06 20.11.2020)
საქართველო წელიწადში 700-800 ათას ტონა ხორბალს მოიხმარს. აქედან მხოლოდ 10-12%-ია ადგილზე მოყვანილი, დანარჩენი ქვეყანას შემოაქვს, ძირითადად – რუსეთიდან.

ბოლო დროს დოლარის მიმართ ლარის კურსის მკვეთრი გაუფასურების გამო ეკონომისტები იმპორტზე დამოკიდებულ ქვეყანაში ფქვილზე და პურზე ფასების მატებას ელოდებიან. რა მდგომარეობაა ქვეყანაში ხორბლის მარაგების თვალსაზრისით და მოსალოდნელია თუ არა პურ-პროდუქტებზე ფასების ზრდა, „Sputnik–საქართველოსთან“ ხორბლისა და ფქვილის მწარმოებელთა ასოციაციის ხელმძღვანელი ლევან სილაგავა საუბრობს:

ლევან სილაგავა
ლევან სილაგავა

ფქვილის ფასზე ლარის კურსიც აისახება და მსოფლიო ბაზრებზე ხორბლის გაძვირებაც, თუმცა ახლა გარდამავალი მარაგებით ვმუშაობთ. ზაფხულში ხორბალი რუსეთში საკმაოდ დაბალ ფასად შევიძინეთ, სექტემბერში, ოქტომბერსა და ნოემბერში კი უკვე უფრო ძვირად, მაგრამ საშუალო შეწონილი ფასით ნელ-ნელა აქამდე მოვედით, ყოველ შემთხვევაში პირველი ხარისხის ფქვილი, რომლისგანაც პური ცხვება, მხოლოდ 4 ლარით გაძვირდა. ახლა ერთი ტომარა ფქვილის ფასი 55 ლარია. მართალია, ეს არ არის იმხელა ცვლილება, რომ პურის ფასში აისახოს, თუმცა გამოწვევად, რა თქმა უნდა, რჩება ისევ მსოფლიო ბაზრებზე ხორბლის ფასების მერყეობა. თანაც რუსეთმა გამოაცხადა, რომ 2021 წლის თებერვლიდან წლის ბოლომდე მარცვლეულის ექსპორტის მოცულობას შეზღუდავს და ეს იმ 124-მა ქვეყანამ უნდა გაითვალისწინოს, რომლებსაც რუსეთი აწვდის ხორბალს. ჩვენთანაც ხორბლის დიდი წილი რუსეთიდან შემოდის და, შესაბამისად, ვმუშაობთ იმაზე, რომ სხვა ქვეყნიდან წამოვიღოთ, თუ იქ უფრო იაფი იქნა ხორბალი. თუმცა, ჯერჯერობით მაინც შემოგვაქვს, მართალია, გაძვირებული, მაგრამ მაინც სხვებთან შედარებით იაფი რუსული  ხორბალი.   

რაც შეეხება მარაგებს, ახლა ქვეყანაში ხორბლის დეფიციტი არ გვაქვს. გვაქვს კონტრაქტი 30 000 ტონა ხორბალზე, რომელიც დეკემბრის თვეში აშშ-დან უნდა შემოვიდეს. ამასთან, ადგილობრივი ხორბლის რაღაც ნაწილიც არის დარჩენილი კახეთში და ეს ბალანსის საშუალებას გვაძლევს. თუ ვინიცობაა, მსოფლიო ბაზრებზე არსებული სიტუაციიდან გამომდინარე, პურის ფქვილზე ფასის აწევა აუცილებელი გახდება, ამ შემთხვევაში ჩვენ გვაქვს მუდმივი კომუნიკაცია მთავრობასთან და არის სამი ვარიანტი სუბსიდირების: პირველი მექანიზმი არის ხორბლის იმპორტის სუბსიდირება, როგორც მოხდა მარტსა და აპრილში კორონავირუსის პირველი ტალღის დროს, მეორე არის ფქვილის ფასის სუბსიდირება, და მესამე – თვითონ პურის ფასის სუბსიდირება. ამ სამი ვარიანტიდან მთვარობა აირჩევს იმას, რომელიც უფრო ეფექტური და ნაკლებხარჯიანი იქნება ბიუჯეტისთვის.

რამდენ ხორბალს მოიხმარს საქართველო წელიწადში?

საქართველო დაახლოებით მოიხმარს 700-800 ათას ტონამდე ხორბალს წელიწადში. ჩვენ ხორბალი წლების განმავლობაში შემოგვქონდა რუსეთიდან, უკრაინიდან, ყაზახეთიდან, უნგრეთიდან, აშშ-დანაც კი, მაგრამ ბოლო სამი წელია დომინანტი ჩვენს ბაზარე რუსეთი გახდა, იმიტომ რომ დღეს ეს ქვეყანა მსოფლიოში პირველი ექსპორტიორია. გარდა ამისა, ჩვენთვის იქიდან იმპორტი ხელსაყრელია ლოგისტიკის თვალსაზრისითაც, რადგან გვაქვს საერთო საზღვარი ლარსზე. გარდა ამისა, რუსული ხორბალი შემოდის ფოთისა და ბათუმის პორტებით და რკინიგზით აზერბაიჯანიდან. ამას ემატება მომხიბვლელი ფასიც.

რა ღირს 1 ტონა რუსული ხორბალი?

ახლა 1 ტონა ხორბლის ღირებულება სადღაც 250-260 დოლარია. ეს უფრო ნაკლებია მსოფლიოს სხვა ქვეყნებთან შედარებით, თუმცა უფრო ძვირია ზაფხულთან შედარებით. მაგალითად, იმავე სექტემბრის თვეში რუსული ხორბალი 200 დოლარი ღირდა. 25% საკმაოდ დიდი გაძვირებაა და ამიტომ დღეს დაძაბული ბალანსით ვმუშაობთ.

რა ალტერნატიული ვარიანტები აქვს საქართველოს რუსული ხორბლის გარდა?

დღეს რუსულ ხორბალს ყიდულობს 124 ქვეყანა, შესაბამისად, მათთვის და, მათ შორის, ჩვენთვისაც არის სხვა წყაროებიც მსოფლიოში, საიდანაც შეიძლება ხორბლის იმპორტი. რუსული ხორბლის ფასი თუ იქნება უფრო მაღალი, ვიდრე იმავე ყაზახურის, უკრაინულის, უნგრულის, რუმინულის ან ამერიკულის, ყველა ეს ბაზარი ჩვენთვის ღიაა და არც ფიზიკურად ხორბლის წამოღების პრობლემა იქნება.

ხორბლის მარაგები როგორ კეთდება?

ჩვენ ვმუშაობთ შემდეგი სქემით: ადგილზე ხორბალი, გზაში ხორბალი და ხორბლის შესყიდვის ახალი კონტრაქტი. საშუალოდ ორი თვის სამყოფი ხორბლის მარაგი ადგილზე ყოველთვის არის. ის იხარჯება, თავისთავად ცხადია, მაგრამ იმავე რაოდენობით ივსება. როდესაც ხორბალი ძვირდება, შესაბამისად ხარჯვის პარალელურად ახლის შემოტანა მაღალ ფასში ხდება, რაც იწვევს პროდუქტის გაძვირებას. თუმცა როდესაც ჩვენ გარდამავალი მარაგები გვაქვს, იაფად შეძენილი ხორბალი აბალანსებს ახალ ძვირად შეძენილ ხორბალს და საშუალება გვაქვს საშუალო შეწონილ ფასად მოვახდინოთ მისი რეალიზება.

ქართული ხორბალი რა მოცულობით არის და როგორია პერსპექტივა, რომ ქვეყნის მოხმარების დიდი ნაწილი ადგილობრივმა მარცვლეულმა დააკმაყოფილოს?

სასურსათო უსაფრთხოებაში მონაწილე პროდუქტის ადგილზე წარმოება რომ ძალიან მნიშვნელოვანია, ეს კორონავირუსის პანდემიამაც დაგვანახა. მაგრამ რეალისტები უნდა ვიყოთ – არ ვართ ქვეყანა, რომელიც მარტო ხორბლის მოყვანაზე უნდა იყოს ორიენტირებული. არის ბევრი სხვა კულტურა, რომელიც საქართველოში მოდის, თანაც ჩვენ მცირემიწიანი ქვეყანა ვართ, შესაბამისად, ჩვენი ამოცანაა – 5 წელიწადში ხორბლის მთლიანი მოხმარების დაახლოებით 30-40 პროცენტამდე ადგილობრივი მარცვლეულით დავაკმაყოფილოთ. 

რა კეთდება ამისათვის სახელმწიფოს მხრიდან?

პირველი, ეს არის დარაიონება, რომელიც იმისთვის კეთდება, რომ ვიცოდეთ რომელი ხორბლის თესლი რომელ რეგიონში იძლევა ყველაზე მეტ მოსავალს – კახეთში, შიდა ქართლში, ქვემო ქართლში თუ სხვაგან. ამაზე მუშაობს სოფლის მეურნეობის სამინისტრო და ბოლო დროს აქვთ კიდეც წარმატებები. თითო ჰექტარზე მოწეული ხორბლის რაოდენობა საქართველოში 2–2.5 ტონაა, მაშინ, როდესაც რუსეთსა და ევროპის ქვეყნებში ეს მაჩვენებელი 5-8 ტონას შეადგენს. შესაბამისად, ჩვენ იმავე მეცნიერული მიდგომით, ახალი ტექნოლოგიებით და აგრო-განათლებით უნდა შევძლოთ, რომ ერთ ჰექტარ ფართობზე ხორბლის მოსავლიანობა მინიმუმ 5 ტონამდე გავზარდოთ. თუ დღეს ადგილობრივი ხორბალი მთლიანი მოხმარების 10-12%-ს შეადგენს, შეგვიძლია ის სადღაც 25%-მდე გავზარდოთ. ეს არის ჩვენი მიზანი უახლოეს ორ წელიწადში, და შემდგომში თუ ჩვენ ფართობების რაოდენობას გავზარდით, ჩამოვაყალიბებთ კოოპერატივებს, რადგან ფერმერები ძალიან მცირე მიწას ამუშავებენ, მაშინ შეიძლება სადღაც 30-40 პროცენტზეც ავიდეთ. თუ ამას მივაღწიეთ, ჩვენ ვიქნებით სტაბილურად და სასურსათო უსაფრთხოების პრობლემა ხორბლის ფქვილის და პურის მხრივ გადაწყვეტილი გვექნება. გაეროს რეკომენდაციით, ორი თვის მოხმარების მარაგი უნდა იყოს ქვეყანაში და თუ მომავალში საჭირო რაოდენობის 40%-ს ადგილზე მოვიყვანთ, თავისთავად ცხადია, სამჯერ გადავაჭარბებთ ამ დადგენილ ნორმას.

ნატა პატარაია

48
ვასილი ნებენზია

ვასილი ნებენზია: COVID-ის ვაქცინა შოკოლადი არ არის, მას შესწავლა სჭირდება

44
(განახლებულია 19:13 13.11.2020)
რუსეთის მუდმივმა წარმომადგენელმა გაეროში ვასილი ნებენზიამ ინტერვიუ მისცა РИА Новости-ს და უამბო, როგორ აისახა კორონავირუსის პანდემია მსოფლიო ორგანიზაციის მუშაობაზე, ელოდებიან თუ არა იქ რუსულ ვაქცინას COVID-19-ის წინააღმდეგ და ვის სურს მისით აცრა.

ნებენზიამ ასევე ისაუბრა, მოსალოდნელია თუ არა სტრატეგიული შემტევი იარაღის შეთანხმების გახანგრძლივება აშშ-ის ახალი ადმინისტრაციის პირობებში, აშინებს თუ არა რუსეთს გაეროში ნავალნისთან დაკავშირებული სიტუაციის განხილვა, და განმარტა, რატომ კარგავს ავტორიტეტს სწრაფად ქიმიური იარაღის აკრძალვის ორგანიზაცია.

— რამდენად ახდენს გავლენას უშიშროების საბჭოს მუშაობაზე აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგებთან დაკავშირებული გაურკვევლობა, მათ შორის, თქვენს კონტაქტებზე ამერიკულ დელეგაციასთან? არსებობს პრობლემები თუ ყველაფერი ჩვეულებრივადაა? 

— უშიშროების საბჭოს მუშაობაზე ეს არანაირად არ ისახება. თუმცა არა მარტო აშშ-ის მოქალაქეები, არამედ ყველა, ვინც აქ ცხოვრობს, არჩევნების შედეგებს ელოდება. თქვენ ხედავთ, როგორი გამწარებული ბრძოლა მიმდინარეობს. ვიღაც მეორე მხარეზე დებს ფსონს, ვთქვათ, ევროპელები, იმიტომ რომ ტრამპი მათთვის აღმოჩნდა კაცი, რომელიც, მათი აზრით, არღვევს მყარ ტრანსატლანტიკურ რგოლს. ამიტომ, რაღა თქმა უნდა, ცვლილებებს ელოდებიან.

როგორი იქნება ეს ცვლილებები და როგორ აისახება ისინი მათ ურთიერთობაზე ამერიკასთან, სანამ შედეგები არ არის, მანამდე ძნელი სათქმელია. მწარე გამოცდილებიდან გამომდინარე, ვამჯობინებთ, ამაზე არ ვილაპარაკოთ.

თუმცა უშიშროების საბჭოს მუშაობაზე ეს არანაირ გავლენას არ ახდენს. როგორც მანამდე ვმუშაობდით, ისე ვმუშაობთ ახლაც. სხვა საქმეა, თუ ადმინისტრაცია შეიცვლება. ამ შემთხვევაში შეიცვლება გაეროში მუდმივი წარმომადგენელიც, რომელსაც ახალი ადმინისტრაცია დაასახელებს.

ამერიკის ამჟამინდელ ელჩთან გაეროში, კელი კრაფტთან ყველას კარგი, თანამშრომლური და მეგობრული დამოკიდებულება გვაქვს. ის ერთი წლის წინ მოვიდა და უცბად შეერწყა კოლექტივს. ის ძალიან თბილი ადამიანია ბუნებით და კოლეგები თბილად და პატივისცემით ეპყრობიან.

— რა აქტუალური ამოცანები დგას ახლა რუსეთის მუდმივი წარმომადგენლობის წინაშე? რუსეთის რომელი რეზოლუციები მიგაჩნიათ უფრო მნიშვნელოვნად?

— ჩვენი ინიციატივით მიიღო გაერომ მეორე მსოფლიო ომის დასრულებიდან 75-ე წლისთავისადმი მიძღვნილი რეზოლუცია.

მასვე უკავშირდება ნაწილობრივ რუსეთის ტრადიციული რეზოლუცია ნაციზმის ჰეროიზაციასთან ბრძოლის შესახებ, რომელსაც ყოველწლიურად იღებს გენასამბლეა.

არის რეზოლუციების მთელი კლასტერი განიარაღების პრობლემატიკაზე, საერთაშორისო საინფორმაციო უსაფრთხოებაზე. ეს ჩვენი პრიორიტეტების ტრადიციული ნაკრებია, თუმცა ჩვენ ყურადღებით ვადევნებთ თვალს, რა ხდება გენასამბლეაზე. ბუნებრივია, ახლა ყველაფერს კოვიდის ელფერი ადევს, მათ შორის ჩვენ მუშაობასაც. თუმცა, მადლობა ღმერთს, რომ უშიშროების საბჭომაც და გენასამბლეამაც დღის სინათლე იხილეს ხანგრძლივი შესვენების შემდეგ.

გენასამბლეის ახალი თავმჯდომარე ვოლკან ბოზკირი პირისპირ ურთიერთობის მტკიცე მომხრეა. პრინციპში, ყველა ჩვენი კოლეგა ამის მომხრეა, ვინაიდან დიპლომატია ადამიანის ხუთივე გრძნობის მუშაობას მოიაზრებს. ვიდეოკავშირის დროს კი ყველა მათგანის გამოყენება შეუძლებელია.

— რადგან COVID-ის თემას შეეხეთ, რა სტადიაზეა რუსეთის პრეზიდენტ ვლადიმირ პუტინის ინიციატივა იმის შესახებ, რომ ვაქცინა გაეროს სამდივნოს თანამშრომლებს გადაეცეთ? ამ ინიციატივას ხომ თავდაპირველად ცივად შეხვდნენ...

— მე ასე არ ვიტყოდი. რეაქცია დადებითი იყო. მე ველაპარაკე ამ საკითხზე გენერალურ მდივანს. გაერო მადლიერებით გამოეხმაურა ამ იდეას, თუმცა სანამ ვაქცინა აქ ჩამოვა და ვაქცინაცია დაიწყება, არაერთი ეტაპის გავლა მოგვიხდება. ეს ვინმეს სურვილისა და შესაძლებლობების საკითხი არ არის.

ვაქცინის მასობრივი გამოყენება თავად რუსეთშიც არ დაწყებულა. რამდენადაც მესმის, ჯერ კიდევ კლინიკური გამოცდა მიმდინარეობს. მერე განისაზღვრება ის პროფესიული ჯგუფები, რომლებიც პირველ რიგში აიცრებიან — მასწავლებლები, ექიმები. და მხოლოდ ამის მერეღა დაიწყება მასობრივი ნებაყოფლობითი ვაქცინაცია. აქაც ნებაყოფლობითი იქნება. არავის გამოვეკიდებით შპრიცით ხელში და ძალით არ გავუკეთებთ ნემსს. თანაც მანამ, სანამ აქ, ვთქვათ, სამდივნოს თანამშრომლებზე ვაქცინის გამოყენებაზე ვილაპარაკებთ, მან ჯანმოში უნდა გაიაროს კვალიფიკაცია.

შეთავაზება უკვე იყო. ჩვენ სხვა ქვეყნებს ვაქცინის დანერგვაშიც კი ვუსწრებთ. რუსეთი პირველია. მიმდინარეობს სხვა ქვეყნებისთვის ვაქცინის მიწოდების, წარმოების, შესყიდვების შესახებ ხელშეკრულებების გაფორმება. მაგრამ ეს შოკოლადი ან კვების სხვა პროდუქტი არ არის — ეს განსაკუთრებული საქონელია, განსაკუთრებული კატეგორიაა, რომელსაც ღრმა და დეტალური დამუშავება სჭირდება. ამიტომაც ვერ გეტყვით, როდის მოხდება ეს — ნოემბერში, დეკემბერში თუ მომავალ წელს. 

— ჯანმო ახსენეთ. ორგანიზაციას დიდი პრობლემები შეექმნა ამერიკის ადმინისტრაციის, ტრამპის მხრიდან კრიტიკის შემდეგ. ახლა თუ არის მოლოდინი, რომ ამერიკა დაუბრუნდება ჯანმოს?

— ამ დროისათვის აშშ-ს ოფიციალური განცხადება აქვს შეტანილი ჯანმოდან გასვლის თაობაზე. უკან დაბრუნებაზე მხოლოდ იმ შემთხვევაში შევძლებთ საუბარს, თუ ადმინისტრაცია შეიცვლება.

— ახალი ადმინისტრაციის პირობებში СНВ-ს კუთხითაც არის მოსალოდნელი ცვლილებები?

— ამის შესახებ ბაიდენს, მგონი, არაფერი უთქვამს პირდაპირ. რამდენადაც ჩვენთვისაა ცნობილი, ის შეთანხმების გახანგრძლივების მომხრეა.

ეს იმას არ ნიშნავს, რომ დემოკრატების მოსვლის შემთხვევაში ჩვენ ყველაფერი კარგად გვექნება ამერიკელებთან შეიარაღებისა და განიარაღების საკითხებში. თუმცა ამ ადამინისტრაციასთან თითქმის უკვე მივაღწიეთ СНВ-ს გახანგრძლივებას, ოღონდ არა ხუთი, არამედ ერთი წლით.

— თუ მოილაპარაკა რუსეთმა ქიმიური იარაღის აკრძალვის ორგანიზაციასთან (OPCW) ნავალნის „მოწამვლის“ საქმის გამოძიებაში თანამშრომლობაზე?

— მოსკოვმა OPCW-ს მისია ქვეყანაში მიიწვია. ახლა მიმდინარეობს მემორანდუმის შეთანხმება, თუ რა პირობებით ჩამოვლენ რუსეთში ისინი და რას გააკეთებენ. ასეთი მემორანდუმი იდება ნებისმიერ ქვეყანასთან, რომელშიც OPCW-ს მისია ჩადის კონკრეტული ქვეყნის მოთხოვნით.

— OPCW ძველებურად უარზეა, წარმოგვიდგინოს ამ ნივთიერების ფორმულა?

— ისინი ამას იმით ხსნიან, რომ გერმანია არ აძლევს ამის უფლებას. რაც უცნაურია. ეს ნივთიერება „ნოვიჩოკების“ იმ სიაში არც კი შედის, რომელიც ცოტა ხნის წინ დამტკიცდა. ეს არის ნივთიერება, რომლის შესახებაც რეალურად არავინ არაფერი იცის. გერმანელები ამბობენ, ფორმულის მოცემა არ გვინდა, იმიტომ რომ ამით საშინელ საიდუმლოს გავამჟღავნებთო. მაგრამ რა საიდუმლო, თუ ეს ნივთიერება აკრძალულების სიაში არ შედის? 

— ასეთი ნაბიჯები მათი პოლიტიკური გადაწყვეტილებაა? 

— მინდა გითხრათ, რომ ისინი რთულ მდგომარეობაში არიან. ჩვენ სამართლიან კითხვებს ვსვამთ, რომლებზეც მათ პასუხების გაცემა არ სურთ. ჩვენ მზად ვართ გამოძიების ჩასატარებლად, მაგრამ ნივთმტკიცებები გვჭირდება, რომლებსაც არ გვაძლევენ. ჯერჯერობით გაუგებარია, როგორ გამოვლენ ამ სიტუაციიდან.

OPCW-ს დასკვნა, პირდაპირ გეტყვით, უცნაურად გამოიყურება. თანაც არა მარტო ამ საკითხთან დაკავშირებით. მე უშიშროების საბჭოს სხდომაზე ვთქვი, რომ რუსეთს არც სკრიპალები დავიწყებია, რომელთა საქმეც ასევე ჰაერშია გამოკიდებული. ჩვენი ყველა — 50 თუ 250 კითხვა უპასუხოდაა დარჩენილი. ჩვენ მაინც მოვძებნით სკრიპალების თემაზე სხდომის ჩატარების გზას.

— ფიქრობთ, რომ ნავალნის შემთხვევაშიც იგივე მოხდება?

— მე არ ვიცი, რა მოხდება ნავალნისთან დაკავშირებით, რა მოხდება OPCW-სთან დაკავშირებით და როგორ გაიშლება ეს თემა. მაგრამ მთელი ეს ისტორია ძალიან უცნაურია ჩემთვის.

ქიმიკოსი არ ვარ და დასკვნების გაკეთებას თავზე ვერ ავიღებ. მაგრამ ამ თემაზე ბევრს ვკითხულობ და ყველაფერი ძალიან ბუნდოვნად და საეჭვოდ გამოიყურება. სწორედ ისე, როგორ სკრიპალების შემთხვევაში. არა იმიტომ, რომ ქვეყნის ინტერესების დასაცავად ვარ დაყენებული აქ, არამედ იმიტომ, რომ მართლაც ძალიან უცნაური ისტორიაა. იქ ძალიან ბევრი ფანტასტიკაა, ბევრი შეუსაბამობაა. მაგრამ ამაზე სერიოზულად ლაპარაკი არავის უნდა. ალბათ ყველაზე აღმაშფოთებელი მაგალითი იმისა, რომ ჩვენთან საუბარი არ უნდათ და რომ [დასავლეთში] ყველაფერი სხვა პარადიგმასაა მორგებული — ეს, რა თქმა უნდა, სირიის „ქიმიაა“, რაც იყო კიდეც ჩვენი გუშინდელი სხდომის თემა.

სირიის „ქიმია“ — ეს უბრალოდ საჯილდაო ქვაა. დასავლეთის გაგებით „ყველაფერი ნათელია“: სირიელები ქიმიურ იარაღს საკუთარი მოსახლეობის წინააღმდეგ იყენებენ, ეს დადასტურებულია, ეს დამტკიცებულია ამისთვის შექმნილი ავტორიტეტული სტრუქტურების მიერ, როგორიცაა გამოძიებისა და იდენტიფიკაციის ჯგუფი, მანამდე კი — გამოძიების ერთობლივი მექანიზმი. ეს ისინი „შტამპავენ“ მოხსენებებს.

როცა სერიოზული ადამიანები — ბალისტიკოსები, ქიმიკოსები, სამხედროები, ბიოლოგები მოხსენების შინაარსზე მსჯელობას იწყებენ, ქვას ქვაზე არ ტოვებენ. აღარაფერს ვამბობ მოტივზე. ამ ჯგუფის ბოლო მოხსენებაში, რომლითაც მათ სირიის არმია 2018 წელს ქიმიური იარაღის გამოყენებაში დაადანაშაულეს ჰამის რაიონში, ავტორებმა დაწერეს, რომ იმ მომენტში სირიის არმია შეტევაზე იყო გადასული, ჰქონდა ტაქტიკური და სტრატეგიული უპირატესობა, იპყრობდა ტერიტორიებს. აქედან შეიძლება დავასკვნათ, რომ მათ ქიმიური იარაღის გამოყენების ჰიპოთეტური რეზონიც კი არ ჰქონდათ.

აღარაფერს ვამბობ დუმაზე, რომლის შემთხვევაშიც ყველაფერი თავიდან ბოლომდე წმიდა წყლის ფალსიფიკაციაა.

— ნავალნის თემის გატანას არ ცდილობენ უშიშროების საბჭოს დონეზე?

— ამას უფრთხიან, ესმით, რომ ყველაფერმა შეიძლება სხვა მიმართულება მიიღოს. გატანა რომ სდომოდათ, დიდი ხნის წინ გაიტანდნენ. ჩვენ მზად ვართ, ჩვენ არაფრის გვეშინია, არაფერს ვმალავთ. უნდათ გატანა? გაიტანონ. იქნებ ჩვენ თავადაც კი გავიტანოთ, რაც მათთვის ძალიან უსიამოვნო იქნება.

— ჰიპოთეტურად ამბობთ თუ არის ასეთი გეგმები?

— ჯერჯერობით ჰიპოთეტურად. ჩვენ ხანდახან გვაბრალებენ, რომ საუბარს თავს ვარიდებთ. ეს სიმართლე არ არის. ჩვენ ნებისმიერი საუბრისთვის მზად ვართ. უბრალოდ ახლა ამ თემაზე OPCW-სთან გვაქვს ურთიერთქმედება. რით დამთავრდება ეს, არ ვიცი. ახლა რაღაც სხდომების ჩატარება ალბათ ნაადრევი იქნებოდა.

— ამ ეპიზოდების მაგალითზე ხომ არ გამოდის, რომ OPCW არაეფექტურია მსგავსი სიტუაციების გამოძიებაში?

— ჩვენ უკვე დიდი ხანია ვამბობთ, რომ OPCW სწრაფად კარგავს ავტორიტეტს. ჩვენი პარტნიორები პირაქაფებულები ცდილობენ უარყონ ეს. კეთილშობილი მიზნებისთვის შექმნილი ორგანიზაციიდან OPCW პოლიტიკური თამაშების ინსტრუმენტად გადაიქცა. ამან საბოლოოდ შეიძლება ღრმა კრიზისამდე მიგვიყვანოს. ორგანიზაციის ავტორიტეტი დაკარგულია, დაკარგულია მისი ტექნიკური სამდივნოსა და ორგანიზაციის გენერალური დირექტორის ავტორიტეტი, გამოძიებების იმ მექანიზმებისა, რომლებიც მასში შეიქმნა. ჩვენთვის ეს აშკარაა.

ჩვენ ამ გენდირექტორის საბჭოს სხდომაზე შეყვანას უკვე სამი თუ ოთხი თვეა ვცდილობთ. ჩემი კოლეგები უშიშროების საბჭოდან გამუდმებით ცდილობენ მის დაცვას და დახურული სხდომის ჩატარებას გვთავაზობენ, რაზეც ჩვენ უარს ვეუბნებით, ვინაიდან გვსურს დავუსვათ მას კითხვები, რაზეც აქამდე არ გაუცია პასუხები. და, დიდი ალბათობით, ვერც გაგვცემს.

— თუ ჩვენ მიგვაჩნია, რომ OPCW არაეფექტურია და ამას არაერთი მომენტი ადასტურებს, მაშინ რატომ არ შეგვიძლია მივყვეთ დონალდ ტრამპის მაგალითს, რომელიც ჯანმოდან გავიდა?

— ორგანიზაცია ტექნიკური სამდივნოსგან უნდა გავმიჯნოთ, რომელიც არის კიდეც ამ ორგანიზაციის აღმასრულებელი ორგანო. ჩვენ ხომ არ ვამბობთ, რომ თავად OPCW არ არის საჭირო ან უმნიშვნელოა? ეს უმნიშვნელოვანესი ინსტრუმენტია, რომელიც ქიმიური იარაღის წარმოებისა და გამოყენების აღკვეთითაა დაკავებული. და მან ბევრი გააკეთა ამ სფეროში, ნობელის პრემიის ლაურეატიც კი გახდა.

ჩვენ ვამბობთ იმას, რომ ორგანიზაციის ზოგი ცნობილი წევრი ქვეყანა და სამდივნო, რომელიც მათ ჯიბეში ჰყავთ (ვიყოთ გულახდილები), იყენებენ ამ ორგანიზაციას, მის ავტორიტეტს, მის სახელს იმისთვის, რომ მათთვის უხერხული ქვეყნები სამარცხვინო ბოძზე გააკრან.

და მთავარი სამიზნე ამ ეტაპზე სირიაა, ისაა მათთვის „მთავარი ეჭვმიტანილი“. ახლა ამ პლეადაში ჩვენც შევდივართ. OPCW ჩვენ წინააღმდეგაც გამოიყენეს...

მეკითხებით, რატომ არ გამოვდივართ ამ ორგანიზაციიდანო. ჩვენ რომ OPCW-დან გავიდეთ, მაშინვე იტყვიან, აი, ამას ვამტკიცებდითო. მაგრამ თუ ის მთელ ავტორიტეტს დაკარგავს და იქცევა ადგილად, სადაც უბრალოდ „შტამპავენ“უხერხული ქვეყნების საწინააღმდეგო გადაწყვეტილებებს, მაშინ ალბათ დავფიქრდებით ამაზე.

— ცოტა ხნის წინ სხდომაში ბელარუსის პრეზიდენტობის ექს-კანდიდატი სვეტლანა ტიხანოვსკაიაც იღებდა მონაწილეობას. რამდენად პრობლემური საკითხი იყო ეს ჩვენთვის?

— ჩვენთვის პრობლემური საკითხები არ არსებობს. ჩვენ მზად ვართ ველაპარაკოთ ყველას.

— სხვა ისტორიაზე მინდა გკითხოთ: ახლა კოსოვოს თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის ყოფილ პრეზიდენტ ჰაშიმ ტაჩის ახალ ბრალდებებს უყენებენ. რუსეთის თვალსაზრისით, რამდენად შეიძლება გამოიყენონ ახლა ის მექანიზმები, რომლებიც ყოფილი იუგოსლავიის საქმეზე საერთაშორისო ტრიბუნალისგანაა შემორჩენილი და როგორ პოზიციას დაიკავებს რუსეთი ტაჩის საკითხში?

— და როგორი პოზიციის დაკავება შეუძლია რუსეთს? ეს ხომ სპეცსასამართლოა. ის ფორმალურად ყველასგან დამოუკიდებელია. რუსეთს სამართლიანი განხილვების იმედი აქვს. ჩვენ ყოფილი იუგოსლავიის საკითხზე საერთაშორისო ტრიბუნალის დიდი ფანატები არ ვართ, იმიტომ რომ ამ განხილვების მიმდინარეობასთან დაკავშირებით უამრავი პრობლემა არსებობდა.

როგორ მოექცნენ სერბებს — ვიცით, რა ხდება ახლა მლადიჩთან დაკავშირებით — ვიცით. კაცს საავადმყოფოში სჭირდება დაწოლა და ამბობენ, ხარივით ჯანმრთელიაო. ამ ტრიბუნალის მიმართ ჩვენ დიდი სისტემური პრობლემები გვაქვს. თუმცა ვიმედოვნებთ, რომ სპეცსასამართლო კოსოვოს განმათავისუფლებელი არმიის დანაშაულებზე სამართლიან განხილვებს ჩაატარებს და ყველას თავისას მიუზღავს.

44
დიეგო მარადონა

მარადონას უცნაური ანდერძი: ცნობილია ფეხბურთის ლეგენდის უკანასკნელი ნება

0
ირკვევა, რომ ფეხბურთის ლეგენდამ თავისი უკანასკნელი ნება გარდაცვალებამდე თვენახევრით ადრე გააფორმა ნოტარიულად

თბილისი, 27 ნოემბერი — Sputnik. მსოფლიო ფეხბურთის ლეგენდა დიეგო მარადონას უკანასკნელი სურვილი იყო, გარდაცვალების შემდეგ მისი ცხედრისთვის ბალზამირება გაეკეთებინათ და ისე ეჩვენებინათ პუბლიკისთვის, წერს გამოცემა Infobae.

„მე, დიეგო მარადონას, ვიმყოფები რა საღ გონებაზე, მსურს გამოვხატო ჩემი ნება, რომელიც მდგომარეობს შემდეგში: მინდა, რომ სიკვდილის დღეს ჩემი ცხედარი დააბალზამონ და საჯაროდ გამოფინონ“, — ნათქვამია ნოტარიულად გაფორმებულ დოკუმენტში, რომელზეც გარდაცვალებამდე თვენახევრით ადრე, 13 ოქტომბერს მოუწერია ხელი სპორტსმენს.

ირკვევა, რომ არგენტინელი ვარსკვლავი ბალზამირების იდეას მეგობრებთანაც განიხილავდა.

„არ მინდა სტატუა, მე ისინი არ მომწონს, ზოგჯერ ისინი არაფრით ჰგავს ადამიანებს. სიკვდილის დღეს მე თავად მინდა ვიყო იქ, რომ ხალხი მე მომესალმოს“, — უთქვამ მას ახლობლების წრეში, რასაც მარადონას ადვოკატი მატიას მორლაც ესწრებოდა.

ხუთშაბათს ფეხბურთის ლეგენდასთან გამოსამშვიდობებლად, რომელიც პრეზიდენტის სასახლეში იყო დასვენებული, ათობით ათასი ადამიანი მივიდა. ბევრი მათგანი ცერემონიაზე ვერ მოხვდა, რასაც პროტესტები და პოლიციასთან შეტაკებები მოჰყვა.

დიეგო მარადონა ბუენოს–აირესის მახლობლად დაკრძალეს — მშობლების საფლავთან ახლოს.

 

0
თემები:
მსოფლიო დღეს