ბესლანის ტრაგედიის მსხვერპლი

ფილმ ,,ბესლანის“ რეჟისორი: უახლეს ისტორიაში ამაზე საშინელი არაფერი მომხდარა

77
(განახლებულია 16:17 03.09.2020)
3 სექტემბერს ტელეარხ ,,როსია 1“-ზე დოკუმენტური ფილმი-გამოძიების „ბესლანის“ პრემიერა გაიმართება, რომელიც ბესლანის №1 სკოლაში მძევლების ტრაგიკულ დატყვევებას ეძღვნება.

ფილმის რეჟისორმა ალექსანდრ როგატკინმა მცდარი მითებისა და ვარაუდების გასაფანტად თვითმხილველთა მოგონებები და მასალები შეისწავლა.

— ალექსანდრ, მაყურებელს წინასწარ უთხარით, ახალს რას შეიტყობენ თქვენი დოკუმენტური ფილმიდან?  

— ისტორია დიდი ხნის წინანდელია. ის უკვე 16 წელია, რაც საზოგადოებას აშფოთებს და ანაწევრებს. ჩვენს უახლეს ისტორიაში ამაზე უფრო საშინელი და თავზარდამცემი არაფერი მომხდარა, ამიტომ, რა თქმა უნდა, ეს ყველა ჟურნალისტის ყურადღებას იპყრობს. მაგრამ ფაქტია, რომ ბოლო პერიოდში უამრავი ადამიანი პარაზიტობს ამ ტრაგედიაზე. ბევრი ალტერნატიული თეორია და ამბავია წამოყენებული, მრავალი მითი და ლეგენდა, რომელიც დაფუძნებული იყო, სხვათა შორის, იური საველიევის მოხსენებაზე, რომელიც იმ წლებში იყო ფრაქცია „როდინას“ დეპუტატი და საპარლამენტო კომისიის წევრი (ტერაქტის გარემოებების გამოსაძიებლად - რედ.). მან არ მოინდომა ოფიციალურ მოხსენებაზე ხელის მოწერა და გამოაქვეყნა საკუთარი, ალტერნატიული შვიდი ტომი, სადაც ის გვარწმუნებდა, რომ ტერორისტებს არ ჰქონდათ თვითნაკეთი ასაფეთქებელი მოწყობილობა, რომ სპეცრაზმელები დარბაზში ცეცხლსასროლ იარაღს ისროდნენ, რაც ამდენი მძევლის სიკვდილის მიზეზი გახდა. მათ არ სურდათ ტერორისტების გაშვება და გადაწყვიტეს ყველას მოკვლა. და ამ იდეას მუსირებს ჩვენი ლიბერალური ოპოზიციური მასმედია, მთელი ეს წლები მუსირებს დასავლეთიც.

video : RIA Novosti
ბესლანის ტრაგედია-საარქივო კადრები

— ეს ხომ მრავალჯერ უარყვეს...

— პროკურატურამ შეამოწმა ეს ვერსია. არასამთავრობო ორგანიზაცია „ბაზალტსაც“ კი დაევალა მისი შემოწმება, რომელიც ყუმბარმტყორცნებს აწარმოებს. მოსკოვის მახლობლად მდებარე პოლიგონზე ბესლანის სკოლის სპორტდარბაზის კედლის მსგავსი მოდელი ააგეს იგივე აგურისა და თაბაშირისგან, ბატარეები ჩამოკიდეს, როგორც სკოლაში, კედლის სისქეც სწორედ ორი აგური იყო. ისინი ცდილობდნენ მისთვის ყუმბარმტყორცნებიდან და ავტომატებიდან ესროლათ. „ბაზალტის“ ექსპერტებმა დაასკვნეს, რომ იმ დროს, 2004 წელს არ არსებობდა არც ისეთი ყუმბარმტყორცნი და ცეცხლსასროლი იარაღი, არც საიერიშო ყუმბარმტყორცნი, რომელიც ორი აგურის სისქის კედლის გარღვევასა და ასეთი ნგრევის გამოწვევას შეძლებდა. იგივე შედეგი აჩვენა სხვა ექსპერიმენტმაც, რა დროსაც ამ კედლის წინ თვითნაკეთი ასაფეთქებელი მოწყობილობით სავსე სავარძელი მოათავსეს. მიუხედავად ამისა, საველიევის ამ მოხსენებაზეა დაფუძნებული მრავალი ჟურნალისტური თუ საგაზეთო („ნოვაია გაზეტა“, „ეხო მოსკვი“ და „რადიო თავისუფლება“) გამოძიება. წლიდან წლამდე ისინი იმეორებენ, აი, ამ მითს, რომელიც არაფერზეა დამყარებული.

ჩვენ შევეცადეთ ბევრ მითზე მოგვეთხრო. მათ შორის იმაზეც, რომ ყველა ელოდა იჩქერიის პრეზიდენტ ასლან მასხადოვის გამოჩენას და იმისათვის, რომ ის იქ არ შეეშვათ, რათა მერე გმირად არ ეღიარებინათ, სპეცდანიშნულების რაზმმა ეს ოპერაცია დაიწყო.

საველიევი იმასაც ამტკიცებს, რომ როდესაც ბავშვები გარბოდნენ, ტერორისტები მძევლებს არ ესროდნენ. გვაჩვენებენ რაღაც ფოტოსურათებს, აქაოდა, ნახეთ, ეზო ცარიელია, იქ არავინ არისო. მაგრამ ეს უცნაურია, რადგან არსებობს უამრავი სხვა ფოტო, რომლებიც მძევლების არსებობას ადასტურებს. იგივე ფოტოგრაფი, რომელსაც ის ეყრდნობა, ამბობს, რომ „ის, ვინც ამბობს, რომ ტერორისტებმა მძევლებს არ ესროლეს, ტყუის“.

გარდა ამისა, რა თქმა უნდა, ამ ფილმში არის ბევრი ადამიანური ისტორია, მათი ტრაგედია, თუ როგორ ცხოვრობენ ადამიანები ამ ტკივილთან ერთად, როგორ ქმნიან ახალ ოჯახებს და აჩენენ შვილებს.

— გვიამბეთ გადაღების პროცესზე: რა იყო მთავარი სირთულეები?

— პრინციპში, სირთულეები არ ყოფილა. არსებობს ბევრი მოწმე და ბევრი ყოფილი მძევალიც. ვიღაც უარს ამბობს, ვიღაცას არ სურს გახსენება, ვიღაც, პირიქით, სიამოვნებით გვიზიარებს დეტალებს. გადაღებები ივლისიდან დავიწყეთ და 3 სექტემბრისთვის მოვასწარით ფილმის დასრულება. ფორმატი დიდი გამოვიდა. ყველას მეგობრული დამოკიდებულება აქვს. „ბესლანის დედების“ კომიტეტმაც მოგვცა კომენტარი, თუმცა ისინი პროფესორ საველიევის ალტერნატიულ მოსაზრებას უჭერენ მხარს. ყოველ შემთხვევაში, კითხვების უმეტეს ნაწილზე მაინც მივიღეთ პასუხი.

— გეგმავთ გაგრძელებას? წიგნი დაიწერება?

— არ ვიცი, ამაზე ჯერ არ მიფიქრია.

77
ალექსანდრ ბასტრიკინი

ბასტრიკინი: ნეონაციზმი და რევანშიზმი ევროპას ჯერჯერობით არ აშინებს

79
(განახლებულია 20:23 17.09.2020)
სექტემბერში რუსეთის საგამოძიებო კომიტეტში ნაციზმის რეაბილიტაციასთან და ისტორიის ფალსიფიკაციასთან დაკავშირებული დანაშაულების გამოძიების განყოფილება შეიქმნა.

რატომ და რისთვის გახდა საჭირო ცალკე ქვედანაყოფი, რაშია მსგავსი საქმეების გამოძიების სირთულე, რა ცოდნას უნდა ფლობდნენ გამომძიებლები და რატომაა რუსეთი ვალდებული, რეაგირება მოახდინოს უცხოეთში არსებული საბრძოლო დიდების სიმბოლოების შებილწვაზე, სააგენტო РИА Новости-ს საგამოძიებო კომიტეტის თავმჯდომარე ალექსანდრ ბასტრიკინი ესაუბრა.

— ცოტა ხნის წინ საგამოძიებო კომიტეტში ახალი ქვედანაყოფი ჩამოყალიბდა ნაციზმის რეაბილიტაციასთან და ისტორიის ფალსიფიკაციასთან დაკავშირებული დანაშაულების გამოსაძიებლად. ამ ინფორმაციას დიდი განხილვები მოჰყვა მედიასაშუალებებსა და სოციალურ ქსელებში. გვითხარით, რით იყო ნაკარნახევი ამგვარი ქვედანაყოფის შექმნის აუცილებლობა?

— როგორც ცნობილია, ნიურნბერგის სამხედრო ტრიბუნალის განაჩენი უმნიშვნელოვანესი ეტაპი გახდა მეორე მსოფლიო ომის მიზეზების შეფასებისას. ყველას უნდა ესმოდეს, რომ მთავარი ნაცისტი დამნაშვეების ქმედებები, რომლებიც პასუხისმგებელი იყვნენ მეორე მსოფლიო ომის გაჩაღება–წარმოებაში, დანაშაულებრივად იქნა ცნობილი. მიუხედავად ამისა, დღეს, განგრძობადი საინფორმაციო ომის პირობებში, იზრდება ნაციზმის რეაბილიტაციის მცდელობები როგორც რუსეთში, ისე საზღვარგარეთ. ამასთან, ჩვენ ასევე ვხედავთ რუსეთის როლის ცრუ შეფასებებს ფაშიზმზე გამარჯვების საქმეში. სამართლიანობის აღდგენის მიზნით აუცილებელია ამგვარი მოვლენების წინააღმდეგ საქმიანობა გააქტიურდეს. ამასთან საზოგადოების სწრაფვამ, პატივი მიეგოს სამშობლოს დამცველებს და დაიცვან ისტორიული სიმართლე, კანონმდებლობაში ჰპოვა ასახვა და ახლა ეს რუსეთის კონსტიტუციითაა გამყარებული.

— როგორ ისჯება ახლა მსგავსი ქმედებები?

— რუსეთის სისხლის სამართლის კოდექსის მუხლი ნაციზმის რეაბილიტაციის შესახებ უკვე გამოიყენება მათ მიმართ, ვინც ნაცისტური სიმბოლიკისა და ფაშიზმის იდეოლოგიის გავრცელებას ცდილობს.

ამის ბოლო მაგალითებია ჩვენი რეაქცია „უკვდავი პოლკის“ ონლაინ–აქციის დროს მომხდარზე: რუსეთის რამდენიმე სუბიექტის მცხოვრებლებმა ინტერნეტ–საიტზე ნაცისტებისა და სამშობლოს მოღალატეების ფოტოები ატვირთეს. სისხლის სამართლის საქმეების ნაწილი დასკვნით სტადიაშია, ზოგი ფიგურანტი უკვე წარდგა სასამართლოს წინაშე. ერთ-ერთი მათგანი, პერმში მცხოვრები დანიილ სიმანოვი უკვე გასამართლებულია და 200 საათი სავალდებულო სამუშაოები აქვს მისჯილი. ვფიქრობთ, ეს განაჩენი შეესაბამება დანაშაულის საზოგადოებისთვის საფრთხეს და ამიტომ ცალკეული გამონათქვამები, თითქოს კოდექსის ეს ნორმა სადამსჯელო ინსტრუმენტად გამოიყენება, და ასევე გაუგებარი პარალელები საკონცენტრაციო ბანაკებთან, მხოლოდ გაკვირვებას იწვევს.

— რაშია ამგვარი დანაშაულების გამოძიების სირთულე?

— ისე ჩანს, რომ ამგვარ დანაშაულში ყველაფერი ნათელია და მარტივი. მაგრამ ეს ასე არ არის. ამ სიმარტივის უკან თავისი სპეციფიკა იმალება. დანაშაულის გარემოების დადგენისას მარტო ფაქტის კონსტატაცია კი არ ხდება, რომ ესა თუ ის გამონათქვამი ისტორიულ მოვენებს არ შეესაბამება. მთელი აზრი იმაშია, რომ დადგინდეს პირის მოტივი და ასევე მიზანი უკანონო ქმედებების ჩადენისას, რომელიც ამ შემთხვევაში შეიძლება სსრკ-ის მოღვაწეობის შესახებ განზრახ ცრუ ინფორმაციების გავრცელებაში გამოიხატებოდეს.

ამასთან დაკავშირებით ნაციზმის რეაბილიტაციის მუხლით წინასწარი გამოძიების ზოგმა თავისებურებამ, მისმა სპეციფიკამ, ასევე საგამოძიებო გამოცდილებამ წარმოშვა კიდეც დამოუკიდებელი ქვედანაყოფის შექმნის აუცილებლობა საგამოძიებო კომიტეტის სტრუქტურაში.

— მაგრამ ხომ შეიძლება შეგხვდეთ ბევრად რთული დანაშაულებიც, რომლებსაც ისტორიის ღრმა ანალიზი სჭირდება? შეძლებენ კი თქვენი თანამშრომლები მათ გამოძიებას?

— ახალი ქვედანაყოფის შემადგენლობაში შევლენ ის გამომძიებლები, რომლებსაც უკვე აქვთ მსგავსი დანაშაულების გამოძიების გამოცდილება. ესენი არიან თანამშრომლები, რომლებსაც აქვთ ფართო ცოდნა არა მარტო იურისპრუდენციასა და საერთაშორისო სამართალში, არამედ ისტორიაშიც. მათ დიდი რაოდენობით საარქივო დოკუმეტი აქვთ შესწავლილი ომისა და მისი შემდგომი პერიოდიდან, როდესაც ნაცისტების დანაშაულების სხვა საქმეებს იძიებდნენ და საჭიროების შემთხვევაში მეცნიერებსაც მიმართავდნენ.

გარდა ამისა, ასეთი საქმეებისას ჩვენ უზრუნველვყოფთ აუცილებელი სასამართლო ექსპერტიზების ჩატარებას, მათ შორის, ისტორიულისაც.

გამომძიებელი ასევე ხელმძღვანელობს საერთაშორისო სამართლის არსებული ნორმებითაც, რომლებიც ნიურნბერგის სამხედრო ტრიბუნალის გადაწყვეტილებას ეფუძნება. და, რა თქმა უნდა, მუშაობა ამ მიმართულებით ვერანაირ გავლენას ვერ მოახდენს მოქალაქეთა მიერ გაწეულ სამეცნიერო–ისტორიულ საქმიანობაზე. ერთი საქმეა ნაცისტების ჰეროიზაცია, მათი კაცობრიობის წინაშე ჩადენილი დანაშაულის გამართლება, ხალხის ხსოვნის შეურაცხყოფა, რაც სისხლის სამართლის პასუხისმგებლობით ისჯება, და სულ სხვაა სამეცნიერო მოღვაწეობა.

გარდა დანაშაულის უშუალო გამოძიებისა, ახალი ქვედანაყოფი ასევე შეასრულებს საკოორდინაციო ცენტრის როლს, გაუწევს რა მეთოდურ–ანალიტიკურ დახმარებას რეგიონულ საგამოძიებო ორგანოებს სისხლის სამართლის საქმეების გამოძიებაში.

— სხვა ქვეყნებში თუ ისჯება სისხლის სამართლის კოდექსით მსგავსი, ან ნაცისტური იდეოლოგიის გავრცელებასთან დაკავშირებული დანაშაულები?  

— გერმანიის სისხლის სამართლის კოდექსში გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა ანტიკონსტიტუციური ორგანიზაციების პროპაგანდისტული მასალების გავრცელებაზე. ამასთან, მაკვალიფიცირებელი ნიშანი ადგენს გაზრდილ პასუხისმგებლობას იმ მასალების გავრცელებაზე, „რომელთა შინაარსიც ნაციონალ–სოციალიზმის იდეოლოგიასთან არის კავშირში“.

ისრაელში არსებობს სისხლის სამართლის პასუხისმგებლობა ჰოლოკოსტის უარყოფაზე. ბელარუსში ასევე არსებობს სისხლის სამართლის პასუხისმგებლობა ნაციზმის რეაბილიტაციაზე.

იმავდროულად კი ვხედავთ, როგორ ეკიდებიან ბალტიისპირეთის ქვეყნებში SS-ის ყოფილ სამხედრო მოსამსახურეთა ორგანიზაციებს, რომელთა საქმიანობაც ნიურნბერგის ტრიბუნალმა დანაშაულებრივად ცნო. უკრაინაში სკოლის მოსწავლეები ნაცისტების საფლავების ყვავილებით შესამკობად დაჰყავთ, გმირებად გამოჰყავთ ისინი, ვინც ჰიტლერულ არმიასთან თანამშრომლობდა.

ევროპაშიც წამოყვეს თავები რევანშისტებმა და ნეონაცისტებმა. კერძოდ, ისინი გააქტიურდნენ ავსტრიაში, იტალიაში, ესპანეთში. როგორც ჩანს, ჯერჯერობით ასეთი მოვლენები არ აშინებს ამ ქვეყნების ხელმძღვანელობას, მაგრამ მომავალში ეს, შესაძლოა, დამღუპველად აისახოს მათ საზოგადოებრივ ცნობიერებაზე.

— საზღვარგარეთ მიმდინარე მოვლენები რა კუთხით ეხება რუსეთს?

— არსებული სისხლის სამართლის კანონმდებლობა გვავალდებულებს, რეაგირება მოვახდინოთ საზღვარგარეთ დაფიქსირებულ ისეთ შემთხვევებზე, როგორებიცაა ნაციზმის რეაბილიტაციის მცდელობები და საბრძოლო დიდების სიმბოლოების შეურაცხყოფა. საგამოძიებო კომიტეტი იძიებს უკრაინის ნაციონალური ხსოვნის ინსტიტუტის თავმჯდომარის ვლადიმირ ვიატროვიჩის საქმეს. მას ბრალად ედება იმ ფაქტების სისტემატური უარყოფა, რომლებიც საერთაშორისო სამხედრო ტრიბუნალმა დაადგინა ევროპის ქვეყნების სასამართლოსთვის და მთავარი სამხედრო დამნაშავეების დასასჯელად.

ასევე მიმდინარეობს წინასწარი გამოძიება ლატვიის რესპუბლიკის მოქალაქის, „SS-ის ლატვიური ლეგიონის“ ვეტერანის ვისვალდის ლაცისის მიმართ. დადგენილია, რომ 2017 წლის ნოემბერში რიგაში მისი ავტორობით გამოიცა წიგნი, რომელშიც ლაცისი ამართლებს „ლეგიონის“ საპოლიციო ბატალიონების მიერ ჩადენილ სამხედრო დანაშაულებს მშვიდობიანი მოსახლეობის წინააღმდეგ. 2020 წლის აპრილში ლაცისი გარდაიცვალა, მაგრამ სისხლის სამართლის საქმის შეწყვეტა ფიგურანტის სიკვდილის გამო მარტო ახლო ნათესავების თანხმობის საფუძველზეა შესაძლებელი. ამიტომ გამოძიება გრძელდება.

მიმდინარე წელს ასევე აღიძრა საქმე ჩეხეთის რესპუბლიკაში მარშალ კონევის ძეგლის აღებასთან დაკავშირებით, რომელიც რუსეთის საბრძოლო დიდების სიმბოლოდ მიიჩნეოდა.

სულ ცოტა ხნის წინ დაფიქსირდა წითელი არმიის ჯარისკაცების ძეგლის შეურაცხყოფის კიდევ ერთი ფაქტი ლიტვის რესპუბლიკის ქალაქ ჟეჟმარიაიში. ამ ფაქტზეც ასევე მიმდინარეობს საპროცესო შემოწმება.

— რისი მიღწევა გსურთ საბოლოოდ?

— ჩვენი ვალია დავიცვათ ცოცხალი თუ დაღუპული მებრძოლ–განმათავისუფლებლების, ნაცისტების მსხვერპლთა და მშვიდობიანი მოსახლეობის ხსოვნა. გვახსოვდეს და ვიცოდეთ ომის გაკვეთილები — ეს ნიშნავს, გვქონდეს ტრაგედიებისა და შეცდომების თავიდან აცილების შანსი. ამის გათვალისწინებით ჩვენ ცოტა ხნის წინ შევქმენით საგამოძიებო კომიტეტის სამძებრო და საარქივო სამუშაოების საკოორდინაციო შტაბი.

ნებისმიერი მცდელობა, ომის გაჩაღებისთვის თანაბარი პასუხისმგებლობა დაეკისროთ ნაცისტ დამნაშავეებსაც და ანტიჰიტლერული კოალიციის ქვეყნებსაც, გამართლდნენ ნაცისტი დამნაშავეები და მათი მომხრეები, უბრალოდ ისტორიის ფალსიფიკაცია არ არის. ეს არალეგიტიმურია და ამორალური თავისი ბუნებით, მკრეხელობაა მსოფლიოს ხილული და იურიდიულად დადგენილი ბოროტებისგან განმათავისუფლებლების ხსოვნის მიმართ. სწორედ ამიტომ უნდა აღვუდგეთ წინ ისტორიული სიმართლის დამახინჯებას, მათ შორის, სისხლის სამართლებრივი ზომებითაც.

79
თემები:
რუსეთი დღეს
შოპინგი ინტერნეტით

შოპინგი ინტერნეტით: რა შემთხვევაში უნდა დაიბეგროს უცხოეთიდან გამოწერილი ნივთები და როგორ

115
(განახლებულია 14:52 07.09.2020)
უკვე 13 ათასზე მეტი ადამიანი ითხოვს, რომ ინტერნეტით უცხოეთიდან გამოწერილი 300-ლარიანი ნივთი განსაბაჟებელი არ იყოს და ონლაინ-შოპინგის შემთხვევაში მომხმარებლებს დღგ-ის გადახდა მხოლოდ 600-ლარიან შენაძენზე უწევდეთ.

მათ უკვე მიმართეს საკანონმდებლო ორგანოს პეტიციით. მოქალაქეებს იმედი აქვთ, რომ დეპუტატები მათ ინიციატივას განიხილავენ და შეიტანენ შესაბამის ცვლილებებს საგადასახადო კანონმდებლობაში.

მოქმედი კანონმდებლობით, ფოსტით მოსული ამანათი დამატებული ღირებულების გადასახადით – 18 პროცენტით იბეგრება, თუ მისი ფასი აღემატება 300 ლარს.

განბაჟების 300-ლარიანი ლიმიტი 2009 წლის 10 აგვისტოს დადგინდა. მანამდე, 2007-2009 წლებში საფოსტო გზავნილების განბაჟების 1500-ლარიანი ლიმიტი მოქმედებდა.

გადამზიდავი კომპანია „ფედექს საქართველოს” გენერალური დირექტორი ნინო მენთეშაშვილი ამბობს, რომ როდესაც ეს ზღვარი დაწესდა, მაშინ 100 დალარის ყიდვა დაახლეობით 150 ლარად შეიძლებოდა. ლარის ბოლოდროინდელმა მკვეთრმა გაუფასურებამ კი საქონლის უცხოური საიტებიდან გამოწერა საგრძნობლად გააძვირა.

თუ ადრე მომხმარებელი უცხოეთიდან, პირობითად, ფეხსაცმელს 100 დოლარად იწერდა, ამ თანხის ეკვივალენტი ლარებში იყო, მაგალითად, 250 ლარი და ის არ ექვემდებარებოდა განბაჟებას. მაგრამ ახლა 100 დოლარად ნაყიდი ფეხსაცმელი ეროვნულ ვალუტაში 300 ლარზე მეტი გამოდის და გამომწერს ეკუთვნის დღგ-ის გადახდა. ეს გაძვირება, შესაბამისად, ფიზიკური პირების მიერ განხორციელებული ოპერაციების შემცირებას იწვევს.

„მომხმარებლების რაოდენობა იმიტომ შემცირდა, რომ უფრო მეტ პროდუქციას სჭირდება განბაჟება საზღვარზე, ვიდრე მაშინ, როდესაც 300 ლარი დაახლოებით 150 დოლარის ეკვივალენტი იყო. ამიტომ ახლა უკვე ლოგიკურია, რომ 600 ლარზე ნაკლები ღირებულების ნივთი აღარ დაიბეგროს, რადგან მაშინდელი 150 დოლარი ახლანდელი კურსით 450 ლარზე მეტია“, – აღნიშნა ნინო მენთეშაშვილმა „Sputnik-საქართველოსთან“ საუბრისას. 

კომპანიის დირექტორი ფიქრობს, რომ საფოსტო გზავნილების 600 ლარიდან დაბეგვრის შემთხვევაში ნამდვილად მოიმატებს იმ ადამიანების რიცხვი, რომლებიც ნივთების გამოწერის სერვისით სარგებლობენ, მით უმეტეს, რომ ინტერნეტით ვაჭრობაზე მოთხოვნა კორონავირუსის პანდემიამაც გაზარდა.

„იქიდან გამომდინარე, რომ ქვეყნებს შორის მობილობა არის შემცირებული და საშოპინგოდ საზღვარგარეთ სიარული შეზღუდულია, მომატებულია ინტერნეტით ნივთების გამოწერის მსურველების რაოდენობა. ამიტომ საფოსტო გზავნილებზე დასაბეგრი ზღვარის 600 ლარამდე გაზრდა ძალიან კარგი ინიციატივაა, რადგან ძალიან დიდი შეღავათი იქნება მოსახლეობისთვის. რა თქმა უნდა, იმ პირობებში, თუ ზოგადად მოსახლეობას ტანსაცმელში დასახარჯი ფული ექნება“, – აღნიშნა ნინო მენთეშაშვილმა.

მისი აზრით, პარლამენტმა ეს ინიციატივა უყურადღებოდ არ უნდა დატოვოს, რადგან ამ საკანონმდებლო ცვლილების შემთხვევაში გადამზიდავებს ექნებათ მეტი საქმე და უკეთესი პირობები იმისთვის, რომ გადაზიდონ მეტი ამანათი, ხოლო მოსახლეობას ნაკლები დაუჯდება სასურველი ნივთების შეძენა.

„სახელმწიფო ბიუჯეტს რაც შეეხება, ამას, რა თქმა უნდა, დაანგარიშება უნდა, მაგრამ არა მგონია, ამ ცვლილებამ დიდი ფისკალური ეფექტი მოიტანოს ბიუჯეტისთვის, რადგან ეს არის მხოლოდ შოპინგი და არა ქვეყნის მასშტაბით ტვირთბრუნვის გათავისუფლება დღგ-სგან“, – თქვა მენთეშაშვილმა.

დაუბეგრავი საფოსტო გზავნილების განბაჟების 300-ლარიანი ლიმიტის გაზრდის საკითხზე პარლამენტმა ორი წლის წინაც იმსჯელა. მაშინ ოპოზიციურმა პარტია „ევროპულმა საქართველომ“ წარადგინა კანონპროექტი, რომელიც ითვალისწინებდა ცვლილებების შეტანას საგადასახადო კოდექსის 199-ე მუხლში. ინიციატივა გულისხმობდა ფიზიკური პირების მიერ საფოსტო გზავნილით მიღებული საქონლის 300-ლარიანი ლიმიტის 500 ლარამდე გაზრდას, რაც კურსთა სხვაობის კომპენსაციას წარმოადგენდა, თუმცა მაშინ დეპუტატებმა ეს კანონპროექტი ჩააგდეს.

 

ნატა პატარაია

 

115
სალომე ზურაბიშვილი

საქართველოს პრეზიდენტის ოთხი პრინციპი: რაზე ისაუბრა ზურაბიშვილმა გაეროში

7
თავის ვიდეომიმართვაში პრეზიდენტი ზურაბიშვილი შეეხო მშვიდობის, ეკოლოგიის, ჯანდაცვისა და განათლების პრობლემებს

თბილისი, 21 სექტემბერი – Sputnik. საქართველოს პრეზიდენტმა სალომე ზურაბიშვილმა გაერო-ს დაარსებიდან 75-ე წლისთავზე სიტყვით გამოსვლისას დაასახელა ოთხი საფუძველი, რომელზეც დგას „მომავალი, რომელიც ჩვენ გვსურს“.

გაერო თავის იუბილეს კორონავირუსის პანდემიით შექმნილი სიტუაციის ფონზე აღნიშნავს. წევრი ქვეყნების ლიდერები რიგრიგობით გამოდიოდნენ სიტყვით ვიდეომიმართვების ფორმატში, რომელთა მთავარი გზავნილი იყო მომავლის ხედვა, განსაკუთრებით ამ რთულ პერიოდში.

პრეზიდენტის თქმით, პირველი საფუძველი არის მშვიდობა.

„მაშინ, როცა მსოფლიოში ახალი პარადიგმები იქმნება, მოვიდა დრო, შევიმუშაოთ ახალი ხედვა და გამოსავლები, რათა შეიცვალოს გაუსაძლისად „გაყინული“ მდგომარეობა. მშვიდობა და განვითარება წინსვლის ერთადერთი გზაა“, - განაცხადა ზურაბიშვილმა.

მეორე საფუძველია - „სიცოცხლისუნარიანი პლანეტა“.

„ჩვენ ყველა მომსწრენი გავხდით, თუ როგორი პოზიტიური გავლენა ჰქონდა ჩაკეტვებს ჩვენს გარემოზე და შეცვალა ჩვენი აღქმა... ჩვენ, როგორც პატარა ქვეყანა, ვფიქრობთ, რომ იმის მიუხედავად ახდენს თუ არა ჩვენი ქმედებები გავლენას გლობალურ სურათზე, მაინც შეგვიძლია, ვითამაშოთ ექსპერიმენტული, თუმცა სამაგალითო როლი საერთო სტრატეგიის ფორმირებაში“, - ხაზგასმით აღნიშნა ზურაბიშვილმა.

მესამე საფუძველია - „ინკლუზიური და ჯანსაღი საზოგადოება“.

„კორონავირუსის გავრცელებამ ყველა გამოაფხიზლა. საქართველომ დროულად უპასუხა პანდემიას და შეძლო მოწყვლად მოსახლეობაზე გავლენის მინიმიზაცია. ეს შესაძლებელი გახდა საზოგადოებას, სამედიცინო ავტორიტეტებსა და სახელმწიფოს შორის შექმნილი „ნდობის სამკუთხედისა“ და საერთაშორისო პარტნიორებთან მჭიდრო თანამშრომლობის მეშვეობით“, - განაცხადა ზურაბიშვილმა.

და მეოთხე საფუძველი, უკიდურესი, მაგრამ, პრეზიდენტის თქმით, არა უკანასკნელი - „განათლებული მოქალაქეები კულტურულად განვითარებულ საზოგადოებაში“.

„მიუხედავად ინფორმაციის სანდოობის მიმართულებითა და უსაფრთხოების კუთხით არსებული საფრთხეებისა, ინტერნეტის განვითარებამ ახალი შესაძლებლობები შექმნა განათლების, კულტურისა და კრეატიული ზრდის მიმართულებით“, - განაცხადა პრეზიდენტმა.

გაერო შეიქმნა მშვიდობისა და უსაფრთხოების შენარჩუნებისა და გაძლიერების, თანამშრომლობის განვითარების მიზნით. ის მოწოდებულია წარმოადგენდეს ერების შეთანხმებული მოქმედებების ცენტრს საერთო მიზნების მიღწევის გზაზე. გაეროს წესდება ძალაში შევიდა 1945 წლის 24 ოქტომბერს, მისი წევრი 193 სახელმწიფოა.

7
თემები:
საქართველოს პრეზიდენტი