ძველი თბილისი

რას მოუტანს საქართველოს „Doing Business 2020“ რეიტინგში ქულების ისტორიული მაქსიმუმი

102
(განახლებულია 19:07 28.10.2019)
მსოფლიო ბანკის „Doing Business 2020“ რეიტინგში საქართველო 190 ქვეყანას შორის მეშვიდე ადგილზეა. წინა ანგარიშში კი ქვეყანა მეექვსე პოზიციას იკავებდა.

ნატა პატარია

ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრის ნათია თურნავას შეფასებით ამჯერად, საქართველომ ქულებით ისტორიულ მაქსიმუმს მიაღწია.

რას მოუტანს  მოსახლეობას  „Doing Business 2020“   რეიტინგებში დაკავებული მოწინავე  ადგილი  და რატომ არის ეს  ქვეყნისთვის  ასე მნიშვნელოვანი, Sputnik საქართველოსთან  ეკონომიკის დოქტორი  რატი აბულაძე საუბრობს.

რატი აბულაძე
რატი აბულაძე

რატი აბულაძე

-შთამბეჭდავია, რომ მსოფლიო ბანკის „Doing Business 2020“ რეიტინგით საქართველო იმყოფება მოწინავე პოზიციაზე, თუმცა წინა წელთან შედარებით ერთი საფეხურით  გადმოინაცვლა (მე-7 ადგილზე). მართალია საერთაშორისო რეიტინგებს იურიდიული ძალა არ გააჩნია, თუმცა საერთაშორისო ეკონომიკურ გავლენებს ასახავს. ამასთან, საერთაშორისო რეიტინგები, ადგილობრივი თუ უცხოელი ინვესტორებისთვის მნიშვნელოვანი სარეკომენდაციო ხასიათის კრიტერიუმია.

გარდა ამისა, მიღებული შედეგები შესაძლებლობას აძლევს პოლიტიკოსებსა და სახელმწიფო პოლიტიკურ თანამდებობის პირებს, უკეთ გაზომონ, გაანალიზონ, შეაფასონ და ხელი შეუწყონ ქვეყნის ბიზნეს გარემოს.

საქართველოს ბიზნეს გარემოსა და საზოგადოების ეკონომიკური აქტივიზაციის სრული სურათის ასახვისათვის მხედველობაში უნდა იქნას მიღებული მოქმედი ბიზნეს სუბიექტთა რაოდენობა, ბიზნეს სექტორში დასაქმებულთა რიცხვი, ბიზნეს სექტორის ბრუნვის მოცულობა, გლობალური ბიზნეს ორგანიზაციების რაოდენობა.

-საერთაშორისო ორგანიზაციების მიერ შედგენილ რეიტინგებში ბოლო წლებში მიღწეული არა ერთი წარმატების მიუხედავად, საქართველოში სულ უფრო ნაკლები პირდაპირი უცხოური ინვესტიცია შემოდის. რითი ახსნით ამას?

-სამწუხაროდ, გლობალური თუ ნაციონალური გამოწვევების ფონზე დასუსტებულია ქვეყნის ეკონომიკური აქტივობა. პოლიტიკაში დაუსრულებელმა კონფრონტაციამ შექმნა გაურკვევლობა, რაც შესაბამისად აისახა ინვესტორების აქტივობის შემცირებაზე, ფინანსური ბაზრის მოწყვლადობაზე, ინვესტიციების დინამიკაზე, ეკონომიკურ აქტივობებზე,  ქვეყნის საქმიან და სამომხმარებლო ნდობის გაუარესებაზე.

იმისათვის, რომ საქართველო გახდეს წამყვანი მოთამაშე საერთაშორისო ეკონომიკურ ურთიერთობებში, საჭიროა საზოგადოების ეკონომიკური აქტივიზაციის ამაღლება,  მისაღწევია ბიზნესისა და ნაციონალური კონკურენტუნარიანობის ზრდა, ასათვისებელია აკადემიური და საექსპერტო პოტენციალი.

-„Doing Business 2020“-ში საქართველოს მოწინავე პოზიციები რამდენად შეუწყობს ხელს ქვეყანაში ახალი პირდაპირი უცხოური ინვესტიციების შემოსვლას?

-„Doing Business 2020“ რეიტინგი ასახავს ქვეყნების ეკონომიკაში განხორციელებულ  რეფორმებსა და სამართლებრივი ინსტიტუტების განმტკიცების პროცესს. შესაბამისად, საქართველოს  მიმზიდველი რეიტინგის ფონზე, ერთის მხრივ მისასალმებელია მოწინავე პოზიციები, მეორეს მხრივ მხედველობაშია მისაღები ქვეყნის ეკონომიკის პრაქტიკული გამოწვევები. კერძოდ: გამომშრალი ეკონომიკური გარემო, ქართული საკრედიტო რესურსით ბიზნესის კეთების შიში, საექსპორტო პროდუქტების სიმცირე, საზოგადოების მწირი შემოსავლები და ეკონომიკური აქტივობის ხელშემწყობი პროგრამების სიმცირე . თუმცა, ქვეყანაში უცხოელი ინვესტორებისთვის გაცილებით მიმზიდველი პირობებია ბიზნესის კეთებისთვის, ვიდრე ადგილობრივი მწარმოებლებისთვის

ისიც უნდა აღინიშნოს, რომ საქართველოსთვის საერთაშორისო რეიტინგები უნდა განვიხილოთ, როგორც ინსტრუმენტი, რომელიც გლობალურ ფონზე ზომავს საქართველოს ეკონომიკურ  პროფილს.  ქართული საზოგადოება კი „საკუთარი მდგომარეობის“ მაჩვენებლებით ზომავს რეიტინგებს.

მხედველობაშია მისაღები ის გარემოებაც, რომ ქვეყნის პოლიტიკურმა და ადმინისტრაციულმა სისტემებმა საერთაშორისო შეფასებებთან ერთად ასევე ყურადღება უნდა გაამახვილონ ადგილობრივი ექსპერტებისა და ანალიტიკოსების შეფასებებზეც.

ინვესტიციების მატებისათვის ქვეყანას სჭირდება პოლიტიკური, მართველობითი და დიპლომატიური მუშაობა. დღეს გვყავს კადრები. რომელიც ან მხოლოდ სამეურნეო კუთხით არის ძლიერი ან მხოლოდ აკადემიური უნარები აქვს ან მხოლოდ პოპულისტური შესაძლებლობები. საგარეო და საშინაო ეკონომიკური პოლიტიკა საჭიროებს პირებს, რომელთაც სამივე რესურსი და პოტენციალი ექნებათ.

-როგორ აისახება საერთაშორისო რეიტინგებში საქართველოს მიერ  მიღწეული წარმატება თითოეულ მოქალაქის ცხოვრების დონეზე?

-ჩვენი ქვეყნის წარმატება, თითოეული მოქალაქის წარმატებაა და პირიქით. ქვეყნის პოზიტიური ეკონომიკური იმიჯი და ჯანმრთელი ბიზნეს სივრცე სტიმულირებს მეტ ბიზნეს აქტივობას, რაც პირდაპირ კავშირშია მეტ დასაქმებასთან, მეტ შემოსავლებთან, მეტ კეთილდღეობასთან, მეტ საბიუჯეტო შემოსავლებთან და მეტ ეკონომიკასთან. ამასთან, გასთვალისწინებელია რეიტინგის, როგორც ინსტრუმენტის გლობალური როლი და გავლენა. გასათვალისწინებელია ისიც, რომ ქართული საზოგადოების რეალური მდგომარეობის სიმძიმიდან გამომდინარე, რეიტინგებისადმი ჩნდება ობიექტური სკეპტიციზმი. ამასთან, ისიც უნდა ვთქვათ, რომ ასეთი რეიტინგები აგებულია ინსტიტუციური კომპონენტების შეფასებაზე, მოიცავს ცალკეულ კომპონენტებს და სფეროებს. შესაბამისად. სრულად არ ასახავს ბიზნეს სამყაროს გამოწვევბსა და საზოგადოების ცხოვრების დონეს.

 

102
იუნესკოს შტაბბინა

რუსეთის მუდმივი წარმომადგენელი იუნესკოში: ეს ძირეულად ეწინააღმდეგება იუნესკოს პრინციპებს

19
(განახლებულია 21:37 19.05.2020)
კიევის სანქციები რუსული კულტურული და საგანმანათლებლო ორგანიზაციების წინააღმდეგ უკრაინას მსოფლიო საზოგადოებას უპირისპირებს, რომელიც, განსაკუთრებით პანდემიის პირობებში, მთელი ძალებით ცდილობს, შეუნარჩუნოს ადამიანებს წვდომა  კულტურის ძეგლებსა თუ მუზეუმებზე.

აღნიშნულ თემაზე РИА Новости-სთან ინტერვიუში ისაუბრა რუსეთის მუდმივმა წარმომადგენელმა იუნესკოში ალექსანდრ კუზნეცოვმა.

 

— გასული კვირის ბოლოს უკრაინამ სამწლიანი სანქციები დაუწესა რუსული კულტურისა და მეცნიერების დაწესებულებებს. სანქციების სიაში მოხვდნენ რუსული გეოგრაფიული საზოგადოება, ერმიტაჟი, პუშკინის მუზეუმი, ლომონოსოვის უნივერსიტეტი, არქეოლოგიის ინსტიტუტი და სხვ. როგორ შეაფასებდით კიევის ამ გადაწყვეტილებას?

— ეს, რა თქმა უნდა, რუსოფობიული, გამოქვაბულისდროინდელი აქციაა კიევის ხელისუფლების მხრიდან, რაც დაუშვებელია არა მარტო საერთაშორისო ურთიერთობებში, არამედ წესიერ საზოგადოებაში. ამაზე უკვე მრავალი კომენტარი გაკეთდა რუსეთის წარმომადგენლების მხრიდან და მათი სიტყვები რომ არ გავიმეორო, ვიტყვი, როგორ აღიქმება ეს იუნესკოს პრიზმიდან. 

ახლა, როგორც ცნობილია, ორგანიზაცია აქტიურად მუშაობს იმაზე, რომ კორონავირუსის პანდემიის შედეგებმა საფრთხე არ შეუქმნას მსოფლიო კულტურის ფასეულობებს. კერძოდ, არ უნდა დავუშვათ, რომ მილიონობით ადამიანმა დაკარგოს წვდომა ისტორიულ ძეგლებზე, მუზეუმებზე, თეატრებსა თუ საკონცერტო დარბაზებზე.

ამ ფონზე კი გამოდის, რომ უკრაინა თავისი ნაბიჯებით მსოფლიო კულტურულ საზოგადოებას უპირისპირდება. ეს იმას ჰგავს, ჯოხით შეიარაღებული ველური სიმფონიური მუსიკის კონცერტზე რომ მივიდეს და იქ სკანდალი მოაწყოს. და ეს საწყენია: წარსულში უკრაინას შესამჩნევი წვლილი შეჰქონდა იუნესკოს მოღვაწეობაში, დღეს კი ის მხოლოდ და მხოლოდ რუსეთთან კონფრონტაციის თემასთან ასოცირდება.  

სხვა სფეროებში ის უბრალოდ არ ჩანს. იქმნება შთაბეჭდილება, რომ რუსოფობიული წამოწყებების არსენალი თანდათან იწურება. და დგება კითხვა: რა იქნება შემდეგ? თუ ახლა თავდასხმის ობიექტები არა მარტო რუსეთის, არამედ მსოფლიო კულტურის უმსხვილესი ცენტრებია, როგორიცაა ერმიტაჟი, რა იქნება მერე? ბოლოს რა, მაიდანზე ნაცისტების მსგავსად დაწვავენ რუსი კლასიკოსების წიგნებს?

— რა შედეგები შეიძლება მოუტანოს ამ გადაწყვეტილებამ საერთაშორისო თანამშრომლობას?

— განსაკუთრებულ შედეგებს საერთაშორისო თანამშრომლობისთვის მე ვერ ვხედავ. ცოტა ხნის წინ ორგანიზაციის გენერალურ დირექტორს ოდრი აზულეს ვესაუბრე და მივედით დასკვნამდე, რომ ყველას ერთის საფიქრალი აქვს: როგორ შევინარჩუნოთ კულტურის ობიექტებზე წვდომა მაშინ, როცა ყველაფერი დაკეტილია, შევინარჩუნოთ ცოდნა მსოფლიო კულტურის შესახებ, მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის შესახებ. სწორედ ამაზე იქნება, ჩემი აზრით, უახლოეს პერიოდში მთელი ჩვენი ძალისხმევა კონცენტრირებული. მათ შორის, რუსეთის აქტიური ჩართულობით.

— იუნესკომ უარი თქვა, გაეკეთებინა კომენტარი უკრაინის ხელისუფლების ნაბიჯებზე და ამის მიზეზად დაასახელა მოთხოვნა, რომელიც წევრი ქვეყნების საკითხებისადმი მიუკერძოებელ მიდგომას მოითხოვს. როგორ ფიქრობთ, უნდა ჩაერიოს თუ არა ორგანიზაცია საქმეში, მით უმეტეს, თუ ის პირდაპირაა დაკავებული კულტურის საკითხებთან?

— ამაში მე იუნესკოს სამდივნოს პოზიციას არ ვიზიარებ, რის თაობაზეც არაერთხელ მითქვამს მათთვის. მიმაჩნია, რომ ეს ორმაგი სტანდარტების გამოვლენაა. რატომაა, რომ როცა ისეთი რამ ხდება, რაც, დავუშვათ, დასავლეთს არ მოსწონს, ამას მოჰყვება ხოლმე იუნესკოს სამდივნოს რეაქცია, ხოლო როცა ჩვენ მათ თავად იუნესკოს ძირითადი ფასეულობებისა და პრინციპების დარღვევის საშინელ მაგალითებზე მივმართავთ, სამდივნო დუმს და არ რეაგირებს? 

საუბარია არა მარტო ისეთ აქციებზე, რომელზეც ახლა ვმსჯელობთ. არანაკლებ სერიოზული რაღაცეები ხდება განათლების სფეროშიც — როცა კიევის ხელისუფლება ცდილობს გააძევოს რუსული ენა ქვეყნის განათლების სფეროდან. ეს ძირეულად ეწინააღმდეგება არა მარტო იუნესკოს პრინციპებს, არამედ იმ კონკრეტულ იურიდიულ დოკუმენტებსაც, რომლებიც ამ ორგანიზაციამ მიიღო, მაგალითად, განათლების სფეროში დისკრიმინაციასთან ბრძოლის კონვენციას. ჩვენ არაერთხელ გავამახვილეთ ყურადღება კიევის მხრიდან ამ კონვენციის წარმოუდგენელ დარღვევებზე, მაგრამ, სამწუხაროდ, რექცია ამას აქამდე არ მოჰყოლია.  

— უკრაინული სანქციები შეეხო სამეცნიერო არქეოლოგიურ ორგანიზაციებსაც, ყირიმის ინსტიტუტებსაც და ყირიმის ფედერალურ უნივეტსიტეტსაც. იმის გამო, რომ ნახევარკუნძული რუსეთს შეუერთდა, იუნესკომ უარი თქვა ყირიმთან მუშაობაზე. ხომ არ აღდგენილა თანამშრომლობა?

— ისეთი შთაბეჭდილება მექმნება, რომ კიევში უბრალოდ არ იციან, რას სჩადიან. ამ ეგრეთ წოდებულ სანქციებში ყირიმის კულტურისა და განათლების ობიექტების ჩართვა მხოლოდ ხაზს უსვამს იმას, თუ რაოდენ დიდია ზიზღი და გულგრილობა იმ ობიექტების მიმართ, რომლებიც თითქოს მათ ტერიტორიაზე მდებარეობს. მაგრამ ვფიქრობ, რომ ამ სანქციებს არანაირი პრაქტიკული მნიშვნელობა არ აქვს. იმიტომ რომ უკვე დიდი ხანია, კიევის ზეწოლითა და მისი დასავლელი მფარველების ყოველგვარი თანამშრომლობა იუნესკოს პარტნიორებთან ყირიმში სრულიად შეწყვეტილია. ეს ეხება მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ისეთ ძეგლსაც, როგორიცაა „ხერსონეს თავრიდული“. აქედან შეიძლება გაკეთდეს დასკვნა, რომ არც დასავლეთის ქვეყნებს, არც უკრაინას მისი ბედი საერთოდ არ აინტერესებთ. მათთვის მთავარია, რომ იუნესკოში გამუდმებით ზედაპირზე ტივტივებდეს ყირიმის ტერიტორიული კუთვნილების საკითხი, უარყოფილი იყოს ისტორიული არჩევანი, რომელიც 2014 წელს გაკეთდა, როდესაც ყირიმის მოსახლეობის უმრავლესობამ ნახევარკუნძულის რუსეთთან მიერთებას დაუჭირა მხარი.

ამ საკითხზე დიდი ხანია ვმუშაობთ და ყოველთვის ერთსა და იმავეს ვხედავთ — ეს წმიდა წყლის პოლიტიკანობაა.

მაგრამ პრობლემა ის კი არაა, რომ ამა თუ იმ ტერიტორიის კუთვნილების საკითხს არანაირი კავშირი არ აქვს იუნესკოს მანდატთან. ეს მხოლოდ წამლავს ორგანიზაციის ატმოსფეროს, ახვევს რა თავს პოლიტიზაციას, რაც მისთვის არა მარტო არადამახასიათებელია, არამედ საერთოდაც დამღუპველია, ვინაიდან ჟანგი მას შიგნიდან ჭამს.

 

19
კოლექტიური უსაფრთხოების შეთანხმების ორგანიზაციის ლიდერები

სტანისლავ ზასი: ნატოსა და CSTO-ს შორის სამხედრო კონფლიქტის საფრთხე არ არსებობს

53
(განახლებულია 20:35 15.05.2020)
კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაცია უკვე 18 წელია მოქმედებს. უმსხვილეს სამხედრო-პოლიტიკურ ბლოკში შედის ექვსი ქვეყანა - რუსეთი, ბელარუსი, სომხეთი, ყირგიზეთი, ყაზახეთი და ტაჯიკეთი.

კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის გენერალური მდივანი სტანისლავ ზასი, რომელიც ამ თანამდებობაზე საქმიანობას წლის დასაწყისიდან შეუდგა, მასმედიისთვის მიცემულ ინტერვიუში „რია ნოვოსტის“ კორესპონდენტს ესაუბრა იმის თაობაზე, არსებობს თუ არა კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციასა და ნატოს შორის სამხედრო კონფლიქტის საფრთხე, როგორია ორგანიზაციის მიღწევები და გაფართოების პერსპექტივები, ასევე როგორ ებრძვის ორგანიზაცია კორონავირუსის პანდემიას და შეიცვლება თუ არა მსოფლიოში სამხედრო-პოლიტიკური ვითარება ეპიდემიის დასრულების შემდეგ.

- კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციას შეიძლება „სრულწლოვანება“ მივულოცოთ - 15 მაისს მას 18 წელი უსრულდება. მაგრამ, როგორც ვიცით, თავად შეთანხმებას ხელი ჯერ კიდევ 1992 წელს მოეწერა, 10 წლის შემდეგ კი ორგანიზაცია შეიქმნა. როგორ აფასებთ დღეს ორგანიზაციის როლს მსოფლიოში საერთაშორისო უსაფრთხოების დაცვის თვალსაზრისით მისი პასუხისმგებლობის ზონაში?

- დღეს კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაცია - ბოლომდე შემდგარი საერთაშორისო ორგანიზაციაა. შექმნილია აუცილებელი ნორმატიულ-სამართლებრივი ბაზა, მძლავრი სამხედრო შემადგენელი - ორმხრივი რეგიონული დაჯგუფებები, ცენტრალური აზიის რეგიონის სწრაფი რეაგირების კოლექტიური ძალები, ოპერატიული რეაგირების კოლექტიური ძალები, სამშვიდობო ძალები, კოლექტიური საავიაციო ძალები. ყოველწლიურად ჩვენ ექვს-რვა სხვადასხვა სამხედრო და სპეციალურ წვრთნას ვატარებთ. კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის ფორმატში გამოწვევებსა და საფრთხეებთან ბრძოლის სფეროში მიმდინარეობს საერთაშორისო ოპერაციები: ანტინარკოტიკული - „არხი“ (Канал), უკანონო მიგრაციასთან ბრძოლა - „არალეგალი“ (Нелегал), ტერორიზმთან ბრძოლა - „დაქირავებული“ (Наемник) და სხვ. საერთო ჯამში, კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის ძალოვანი კომპონენტი საკმარისია დასახული ამოცანების შესასრულებლად. თუმცა პრიორიტეტს, რასაკვირველია, პოლიტიკურ მეთოდებს ვანიჭებთ. ჩვენი ორგანიზაციის წესდებაში ასეთი ნორმაა შეტანილი და მინდა ამაზე ყურადღება გავამახვილო. 

კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციამ თავისი ადგილი დაიკავა საერთაშორისო ორგანიზაციების, სტრუქტურების, კავშირების სისტემაში, რომლებიც უსაფრთხოების უზრუნველყოფის საკითხებით არიან დაკავებული. ჩვენ მჭიდრო თანამშრომლობა გვაკავშირებს გაეროს სტრუქტურებთან, უპირველეს ყოვლისა, ტერორიზმთან, ნარკოტიკებთან ბრძოლის სფეროში, ასევე სამშვიდობო მიზნების მიმართულებით. ვთანამშრომლობთ ასევე ეუთოსთან. პარტნიორული ურთიერთობა გვაქვს დსთ-სთან, შანხაის თანამშრომლობის ორგანიზაციასთან, საერთაშორისო წითელ ჯვართან. კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაცია მოერგო უსაფრთხოების დაცვის საერთაშორისო სისტემას და თავისი ნიშა დაიკავა.

დღესაც და მომავალშიც ორგანიზაცია შეძლებს გარანტირებული პასუხი გასცეს მისი პასუხისმგებლობის ზონაში დესტაბილიზაციის, მშვიდობისა და უსაფრთხოების დარღვევის ნებისმიერ მცდელობას. დღეს ორგანიზაციის პასუხისმგებლობის ზონაში გაცილებით სტაბილური ვითარებაა, ვიდრე მსოფლიოს მრავალ სხვა რეგიონში. ეს თითოეული წევრი სახელმწიფოსა და ზოგადად ორგანიზაციის დამსახურებაა.

- შესაძლებელია, ამ სტაბილურობამ და სიმტკიცემ ორგანიზაციაში ახალი წევრები მოიზიდოს?

რა თქმა უნდა, ეს ორგანიზაციის ერთ-ერთი მიმზიდველი ორიენტირია. ამჟამად ჩვენ ორგანიზაციის პარტნიორებისა და დამკვირვებლების მექანიზმის ამუშავების ეტაპზე ვართ. იმედი გვაქვს, რომ გამოჩნდებიან ორგანიზაციებიც და ქვეყნებიც, რომლებიც უკვე იურიდიულადაც გახდებიან ჩვენი პარტნიორები და დამკვირვებლები. ამისთვის ნიადაგი მომზადებულია. მიმდინარეობს შესაბამისი საკანონმდებლო ცვლილებების პარლამენტში რატიფიკაციის პროცესი. ტაჯიკეთის გარდა, ყველა სახელმწიფომ დაასრულა რატიფიკაცია.

- პირველ რიგში, ვის განიხილავთ პარტნიორი ან დამკვირვებელი ქვეყნების სტატუსში და აქვს თუ არა ვინმეს შემოტანილი განაცხადი? 

 - განაცხადების დრო ჯერ არ დამდგარა, რადგან საკითხი ჯერ არ არის რატიფიცირებული. გეგმები, რა თქმა უნდა, არსებობს. ორგანიზაციის წესდებით გათვალისწინებულია, რომ „ორგანიზაციის წევრი შეიძლება გახდეს ნებისმიერი სახელმწიფო, რომელიც მის მიზნებსა და პრინციპებს იზიარებს და მზადაა იტვირთოს ვალდებულებები, რომელთაც მოქმედი წესდება და ორგანიზაციის ფარგლებში გაფორმებული სხვა საერთაშორისო შეთანხმება და გადაწყვეტილება შეიცავს“. მაგრამ სამხედრო-პოლიტიკური ბლოკის გაფართოებას უფრო ფრთხილად, აკურატულად უნდა მივუდგეთ. ვფიქრობ, ესეც პერსპექტივაა.

- როგორ მიმდინარეობს კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის ქვეყნების თანამშრომლობა კორონავირუსის პანდემიასთან ბრძოლაში? როგორ გადააქვს თავად ორგანიზაციას პანდემია და არიან თუ არა თანამშრომლებს შორის COVID-19-ით ინფიცირებულები?

- პანდემია - ჩვენი ქვეყნებისთვის სერიოზული საფრთხეა. ეს საკითხი ბოლომდე კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის კომპეტენციას არ განეკუთვნება. ჩვენ, როგორც არ უნდა იყოს, სამხედრო-პოლიტიკური ორგანიზაცია გვაქვს. მაგრამ ამის მიუხედავად, ამ საფრთხის მიღმა არ ვრჩებით.

ტელეფონით ვესაუბრე კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის წევრი სახელმწიფოების უსაფრთხოების საბჭოს მდივნებს კორონავირუსის გავრცელებასთან დაკავშირებულ ვითარებაზე. გავცვალეთ მოსაზრებები თითოეულ წევრ სახელმწიფოში პანდემიასთან ბრძოლის ღონისძიებებზე. შევთანხმდით კონსულტაციების გაგრძელებაზე კოლექტიური რეაგირების ზომების შესამუშავებლად ორგანიზაციის პასუხისმგებლობის ზონაში ვითარების მკვეთრად გაუარესების შემთხვევაში.

რა თქმა უნდა, პანდემია - ახალი საფრთხეა. მაგრამ კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის სამართლებრივი ველი ამ ტიპის საფრთხეებზე რეაგირების შესაძლებლობას იძლევა.

- პანდემიამ, როგორც უკვე აღნიშნეთ, კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის საქმიანობაში ცვლილებები შეიტანა. შეეხო თუ არა ეს ცვლილებები ორგანიზაციის წევრების წვრთნების გრაფიკს? 

- პირველ რიგში, კარგად უნდა გვესმოდეს წვრთნების მნიშვნელობა. ესაა შეიარაღებული ძალებისა და ძალოვანი სტრუქტურების ერთობლივი მოქმედებისთვის მომზადების უმაღლესი ფორმა. იმედი გვაქვს, მოვახერხებთ თუ ყველა სწავლების არა, მათი ნაწილის ჩატარებას მაინც. იგეგმებოდა რვა ერთობლივი სწავლების ჩატარება. ყველა სექტემბერ-ოქტომბრისთვის იყო დაგეგმილი. ტრადიციულად, წვრთნები ყოველთვის ამ პერიოდში იმართება. ჯერჯერობით არაფერი გადაგვიდია და გრაფიკს მივყვებით. მომავალში ვითარებიდან გამომდინარე ვიმოქმედებთ. თუ სწავლების მონაწილეთა ჯანმრთელობას ან სიცოცხლეს რეალური საფრთხე შეექმნება, წვრთნების გადადება მოგვიწევს.

- როგორ აფასებთ კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის ფარგლებში შეიარაღებული ძალებისა და ძალოვანი სტრუქტურების თანამშრომლობის დღევანდელ დონეს?

- ვაფასებ, როგორც ძალიან მაღალს. ორგანიზაციის დაარსების დღიდან მოყოლებული, 18 წლის განმავლობაში, უზარმაზარი სამუშაო შესრულდა წევრ სახელმწიფოთა ყველა ძალოვანი სტრუქტურის თანამშრომლობის გასაძლიერებლად. გავიარეთ გზა ცალკეული ამოცანების ერთობლივად, როგორც წესი, ორმხრივ საფუძველზე, გადაჭრის ღონისძიებებიდან უფრო მაღალ დონემდე - შეიარაღებული ძალებისა და სხვა ძალოვანი სტრუქტურების მრავალმხრივ კომპლექსურ თანამშრომლობამდე.

- ახლა ბევრს საუბრობენ იმაზე, რომ სამყარო პანდემიის შემდეგ აღარ იქნება ისეთი, როგორიც ადრე. თქვენ როგორ აფასებთ პერსპექტივას და რა უნდა შეიცვალოს, თქვენი აზრით, ორგანიზაციის მუშაობაში?

- დიახ, დღეს ისმის ასეთი მოსაზრებები. ამაზე ისაუბრეს, მაგალითად, გერმანიის კანცლერმა ანგელა მერკელმა, აშშ-ის ყოფილმა სახელმწიფო მდივანმა ჰენრი კისინჯერმა და არაერთმა სხვა პოლიტიკოსმა. ყველა ამ ავტორიტეტული სახელმწიფო მოღვაწის მიმართ ჩემი ღრმა პატივისცემის მიუხედავად, ასეთი გლობალური დასკვნების საფუძველს ვერ ვხედავ.

ჩვენი ორგანიზაცია - სამხედრო-პოლიტიკური ბლოკია. ჩვენ, უპირველეს ყოვლისა, ორიენტირებული ვართ საერთაშორისო და რეგიონულ სამხედრო-პოლიტიკურ ვითარებაზე. მე ვერ ვხედავ წონიან არგუმენტებს, რომ ის როგორღაც არსებითად და, მით უმეტეს, უფრო კარდინალურად შეიცვლება პანდემიის შემდეგ.

- იხილება თუ არა კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციაში ნატოსთან სამხედრო კონფლიქტის ალბათობა და თუ ემზადებიან ორგანიზაციის წევრი სახელმწიფოები ასეთი რისკისთვის?

- ნატოსთან სამხედრო კონფლიქტის უშუალო რისკი არ არსებობს. უთანხმოების, მსხვილი საერთაშორისო პრობლემებისა და გამოწვევების გადაწყვეტისადმი განსხვავებული მიდგომების შემთხვევაშიც კი - საფუძველი ასეთი კონფლიქტისთვის არ ჩანს. მეტსაც გეტყვით, ჩვენ იმედი გვაქვს, რომ ნატოს სახელმწიფოთა პოლიტიკურ ელიტასა და საზოგადოებას, ჩვენ მსგავსად, შესანიშნავად ესმის, რამდენად კატასტროფული იქნება ასეთი გლობალური კონფლიქტის შედეგი.

ამასთან, კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციაში კარგად აქვთ გააზრებული ევროპის კონტინენტსა და მთელ მსოფლიოში მიმდინარე სამხედრო-პოლიტიკური მოვლენების მთელი სირთულე. ცვლილებებთან დაკავშირებული ნებისმიერი ვითარება სერიოზული დაკვირვებისა და  ანალიზის ქვეშაა. კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის საზღვრების მახლობლად ნატოს სამხედრო ძალისა და სამხედრო ინფრასტრუქტურის გაძლიერება და ერთობლივი მანევრების მასშტაბებისა და ინტენსივობის (ყოველწლიურად 40-მდე მსხვილი სამხედრო სწავლება იმართება) ზრდა არ შეიძლება შეშფოთებას არ იწვევდეს.

ეს ყველაფერი ობიექტურად მოითხოვს ორგანიზაციის ადეკვატურ რეაქციას და მუდმივ მზადყოფნას შესაძლო კრიზისულ სიტუაციებზე. ამასთან დაკავშირებით მუშავდება რეაგირების პოლიტიკურ-დიპლომატიური ღონისძიებები, ძლიერდება ორგანიზაციის სამხედრო შემადგენელი, მიმდინარეობს უწყვეტი მუშაობა ჯარების საბრძოლო შესაძლებლობების ამაღლებისა და მართვის სისტემების სრულყოფისათვის.

ხაზგასმით უნდა აღინიშნოს, რომ ყველა ეს ზომა მიმართულია მხოლოდ ორგანიზაციის წევრ-სახელმწიფოთა კოლექტიური უსაფრთხოების, ტერიტორიული მთლიანობისა და სუვერენიტეტის დასაცავად.

53
კორონავირუსი სომხეთში. სასწრაფო დახმარება

სომხეთში ბავშვთა სახლის ცხრა აღსაზრდელს კორონავირუსი დაუდგინდა

0
(განახლებულია 20:11 25.05.2020)
პირველი ეჭვი ინფექციაზე ერთ-ერთ თანამშრომელს გაუჩნდა: მას სიცხემ 37,6 გრადუსამდე აუწია და ის მაშინვე იზოლაციაში გადავიდა

თბილისი, 25 მაისი - Sputnik. СOVID-19 სომხეთში ბავშვთა სახლის ცხრა აღსაზრდელსა და ექვს თანამშრომელს დაუდგინდა. ამის შესახებ ქვეყნის შრომისა და სოციალურ საკითხთა მინისტრმა ზარუი ბატოიანმა განაცხადა.

„ბავშვთა სახლში ტესტირება ჩაუტარდა 46 ადამიანს, 15-ს კორონავირუსული ინფექცია დაუდასტურდა. ცხრა ინფიცირებული დაწესებულების აღსაზრდელია, ექვსი - თანამშრომელი. საბედნიეროდ, არცერთ მათგანს არა აქვს სიმპტომები, ისინი თავს კარგად გრძნობენ“, - წერს ბატოიანი Facebook გვერდზე.

მინისტრის თქმით, ინფიცირებულები არ გადაუყვანიათ კლინიკაში, არამედ იზოლირებული არიან დაწესებულებაში, სადაც უფრო ადვილია ბავშვების მოვლა.

ზარუი ბატოიანმა აღნიშნა ასევე, რომ პირველი ეჭვი ინფექციაზე გაუჩნდა ერთ-ერთ თანამშრომელს: მას სიცხემ 37,6 გრადუსამდე აუწია და ავადმყოფი მაშინვე იზოლაციაში გადაიყვანეს.

ამ დროისთვის ბავშვთა სახლში მუშაობენ ექიმები, მიწვეულია ასევე ეპიდემიოლოგი, ტერიტორიას დეზინფექცია ჩაუტარდა. ბავშვთა სახლში კარანტინის რეჟიმი 27 თებერვლიდან მოქმედებდა, ხოლო 19 მაისიდან დაწესებულება დახურულ რეჟიმზე გადავიდა, აღნიშნა მინისტრმა.

სომხეთში კორონავირუსის გავრცელების შესაკავებლად საგანგებო მდგომარეობა 16 მარტიდან 13 ივნისამდე გამოცხადდა. ქვეყანაში, ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ბოლო მონაცემებით, ინფიცირების 7 113 შემთხვევაა გამოვლენილი, გამოჯანმრთელდა 3145 პაციენტი, გარდაიცვალა 87 ადამიანი.

0
თემები:
COVID-19-ის პანდემია მსოფლიოში