ტაქსის მძღოლი ელიკო მენთეშაშვილი

კოლორიტი ტაქსისტი ვაკიდან

1182
(განახლებულია 11:11 06.04.2019)
ქალი საჭესთან დღეს უკვე აღარავის უკვირს, თუმცა,  წლების წინ ელიკო მენთეშაშვილი პირველი იყო,  ვინც სტერეოტიპი დაამსხვრია და  ტაქსის მძღოლი გახდა. დღეს ის გარკვეულწილად თბილისის, განსაკუთრებით კი ვაკის კოლორიტია. აბაშიძის  ქუჩის „ბირჟაზე“ მდგომი ტაქსისტი ქალი ყველას იცნობს და  უსალმოდ არავის ტოვებს.

ნინი რაზმაძე

– მოგვიყევით თქვენს შესახებ...

– რვა მარტს 65 წლის გავხდი.  სკოლა სოფელ ქვემო მაჩხაანში დავამთავრე და თბილისში სასწავლებლად ჩამოვედი. აქ ტექნიკური სასწავლებელი დავამთავრე, პროფესიით სასურსათო საქონლის საქონელმცოდნე ვარ. 

ტაქსის მძღოლი ელიკო მენთეშაშვილი
photo: courtesy of Natia Daushvili
ტაქსის მძღოლი ელიკო მენთეშაშვილი

– რატომ გადაწყვიტეთ  ტაქსის მძღოლი  გამხდარიყავით?

– 30 წელი მაღაზიაში ვმუშაობდი, რომლის დახურვის შემდეგ წელიწადნახევარი უმუშევარი ვიყავი. სხვა გზა არ მქონდა და ტაქსის მძღოლად დავიწყე მუშაობა. დაახლოებით 50 წლის ვიყავი, „სატაქსაოდ“  პირველად რომ გამოვედი.

– რთული არ იყო იმ პერიოდში ქალისთვის ტაქსის მძღოლობა?

– იმ პერიოდში მარტო მე ვიყავი ტაქსისტი ქალი,   „ჟიგულის“ მარკის ავტომანქანით ვმოძრაობდი. ჩემი ეს ამპლუა მაშინ ყველას ძალიან უკვირდა. შემდეგ გავიგე, რომ ვორონცოვზეც იყო ერთი ტაქსისტი ქალი, თუმცა, მას პირადად არ ვიცნობდი. დროთა განმავლობაში საზოგადოების დამოკიდებულება შეიცვალა ქალი–მძღოლების მიმართ. ახლა, როგორც ვიცი, რამდენიმე ტაქსისტი გოგონაა თბილისში. 

 

– ვინ გასწავლათ მანქანის მართვა?

– თავად  ვისწავლე. პატარაობიდანვე მქონდა სურვილი და თბილისში  როდესაც ჩამოვედი, მანქანის მართვა ვისწავლე. ჩემს ახალგაზრდობაში ქალაქში არც ამდენი ავტომობილი დადიოდა და არც ასეთი არჩევანი იყო. ბავშვობაში ვოცნებობდი, რომ ჩემი ფულით „ჟიგული“ მეყიდა.  ეს ოცნება 40 წლისამ ავისრულე, როდესაც მართვის მოწმობა ავიღე.

– გახსოვთ ის დღე პირველად  სამუშაოდ რომ გახვედით?

– კონკრეტული დღე არ მახსოვს, თუმცა, კარგად მახსოვს ხალხის რეაქციები. ყველა გაკვირვებული მიყურებდა. ახალგაზრდებს მოსწონდათ ჩემი ტაქსით მგზავრობა, უხაროდათ, თან უკვიდათ და ალბათ,  აინტერესებდათ კიდეც ქალი–ტაქსისტის ნახვა. „სატაქსაოდ“ პირველად რომ გამოვედი, გზებიც არ ვიცოდი, ცოტათი  ვღელავდი კიდეც, მაგრამ ახლა უკვე ეს ჩემი ყოველდღიურობაა. 

ტაქსის მძღოლი ელიკო მენთეშაშვილი
photo: courtesy of Natia Daushvili
ტაქსის მძღოლი ელიკო მენთეშაშვილი

– ჩვენს ქალაქში ავტომობილით გადაადგილება არცთუ ადვილია...

– ერთდერთი სირთულე მძღოლისთვის საცობებია. რაც შეეხება „ტაქსაობას“, რა თქმა უნდა, არ არის მარტივი. სხვადასხვა კატეგორიის, ხასიათის ადამიანებთან გიწევს ურთიერთობა –  ზოგი მთვრალია, ზოგმა შეიძლება ნერვებიც კი მოგიშალოს... ღამითაც მიწევს მუშაობა,  თუმცა,  ვცდილობ ნასვამ მდგომარეობაში მყოფი ადამიანები მანქანაში არ ჩავისვა. შორს მანძილზე მოძრაობასაც ვერიდები.

– თქვენი გადასახედიდან, როგორია ძველი და ახალი თბილისი?

– ადრე უფრო ნორმალური ვითარება იყო. გზები თავისუფალი იყო, ეხლა კი სულ საცობებია. დღეს ხალხს მატერიალურად გაუჭირდა და თითქმის ყოველი მეორე „ტაქსაობით“ ცდილობს შემოსავალი იპოვოს. ამიტომ კონკურენცია დიდია. მე მარტო ვარ და ჩემი შემოსავლის ერთადერთი წყაროც ესაა.

– ლოკაციის ადგილად ვაკე რატომ აირჩიეთ?

– აქ ვცხოვრობ, აქ ვმუშაობდი წლების განმავლობაში და სწორედ ამიტომ ავირჩიე ეს ადგილი. რა თქმა უნდა, თბილისის თითქმის ყველა უბანში ვმოძრაობ, მაგრამ ჩემი „ბირჟა“ აქ არის.  „ბირჟაზე“ ერთადერთი ქალი ვარ და მამაკაცებიც შესაბამისად მექცევიან. ვაკეში ერთი ტაქსისტი ქალი მე ვარ და ყველა მიცნობს და ყველას ვიცნობ. ხან ვინ ამიწევს ხელს, ხან ვინ მომიკითხავს და  ამას განა რამე ჯობია? 

– მანქანის მართვის 25–წლიანი გამოცდილება გაქვთ, შესაბამისად  საინტერესო ისტორებიც გექნებათ...

– 15 წლის განმავლობაში სულ ორი შემთხვევა მახსენდება, როდესაც კლიენტმა მგზავრობის საფასური არ გადამიხადა. ერთხელ ორი ნასვამი მამაკაცი ჩამიჯდა მანქანაში, მაღაზიასთან შემაჩერებინეს, ერთ–ერთი მათგანი  მაღაზიაში შევიდა და დიდხანს რომ აღარ დაბრუნდა, მეგობარი მის მოსაკითხად გადავიდა. რაღაც დროის ლოდინის შემდეგ, მივხვდი, რომ ტყუილუბრალოდ ველოდებოდი... სულ ვცდილობ მოვერიდო მსგავს სიტუაციებს. გუშინ ერთი  მამაკაცი ჩამიჯდა, რომ დამინახა ქალი–ტაქსისტი, ცოტა გაუკვირდა.  წარმოშობით ჩემი რაიონიდან აღმოჩნდა, კარგად ვისაუბრეთ, ბოლოს კი იმაზე მეტი გადამიხადა, ვიდრე ეკუთვნოდა.

– სხვა სამსახურის ძებნა არასდროს გიცდიათ?

– თავიდან ვეძებდი სამსახურს, მაგრამ ვერ ვიპოვე.  ეხლა უკვე სხვაგან ვეღარ ვიმუშავებ.  ტაქსის მძღოლობას ძალიან შევეჩვიე. ტაქსი არის ჩემი ყოველდღიურობა, შემოსავლის წყარო, ახალი ნაცნობობა, ადამიანებთან ურთიერთობები.  სამუშაოდ დილით გამოვდივარ, პიკის საათებში კი როცა დიდი საცობია, ვისვენებ. შემდეგ კი ისევ ვუბრუნდები ჩემს საქმეს და გვიან ღამემდე ვმუშაობ.

– როგორც თქვით  ოცნება  აისრულეთ   და „ჟიგული“ იყიდეთ, ეხლა   რაზე ოცნებობთ?

– მინდა ჯანმრთელად ვიყო, რომ მუშაობა და საკუთარი თავის რჩენა შევძლო. გარდა ამისა, მინდა გარშემომყოფები ბედნიერად მყავდნენ. სხვა საოცნებო აღარაფერი მაქვს.

 

1182
ნიკოლოზ მებაღიშვილი

„ვერ გაექცევა ვალდებულებებს, ვისაც ასხია მხრებზე მანტია“, ანუ ლირიკული იურისპრუდენცია

444
(განახლებულია 21:06 07.07.2020)
იურისტი ნიკოლოზ მებაღიშვილი წარმოშობით მუხრანიდანაა, სადაც ბავშვობის წლები გაატარა. იურისპრუდენციაზე ადრე პოეზიით დაინტერესდა.

ლექსებსაც ბავშვობიდან წერს. დღეს ადვოკატთა ასოციაციის წევრია და მის ანგარიშზე არაერთი მოგებული პროცესია.

დაძაბული სამუშაო დღის შემდეგ თითქმის ყოველდღე ახერხებს, რომ საოცრად ლირიკული და ემოციური ლექსები წეროს, ზოგ შემთხვევაში საკმაოდ უჩვეულო – იურიდიული ტერმინების გამოყენებითაც...

ნიკოლოზ მებაღიშვილი
ნიკოლოზ მებაღიშვილი

   

- ბატონო ნიკოლოზ, პროფესიული არჩევანი რა ნიშნით გააკეთეთ, იქნებ ეს ოჯახური ტრადიციაა?

- ეს პროფესია ყოველთვის, ადრეული ასაკიდან იწვევდა ჩემში ინტერესს, ამიტომ პროფესიული არჩევანის გაკეთება არ გამჭირვებია. მამა ეკონომისტი გახლდათ, დედა – მასწავლებელი, ასე რომ, ოჯახური ტრადიცია ამ მხრივ არ ყოფილა განმსაზღვრელი.

ნიკოლოზ მებაღიშვილი
ნიკოლოზ მებაღიშვილი

- მართალია, საკმაოდ პრაგმატული პროფესია აირჩიეთ, მაინც პოეზიის ერთგული დარჩით...

- ლექსების წერა ახლა არ დამიწყია, ბავშვობიდან ვწერ. პოეზია ჩემი გულივით იყო და მეც ყოველთვის სავსე ვიყავი მისით. ყველა ჩემი ლექსი უზომოდ დიდი გრძნობების მოზღვავებითაა ნაკარნახევი. ვწერ იმას, რაც მტკივა, რაც მაწუხებს, რაც მაშფოთებს და მაღელვებს. რაზეც ცრემლები მომდის, რაც მტკივა ძალიან...

ნიკოლოზ მებაღიშვილი
ნიკოლოზ მებაღიშვილი

- შეიძლება ითქვას, რომ ახალი ჟანრი შექმენით პოეზიაში. ჩვენი მკითხველისთვის უფრო გასაგები რომ იყოს რას გეკითხებით, მცირე ამონარიდს შევთავაზებ თქვენი ერთი ლექსიდან:

„ასე დასრულდა ეს გარინდება,

ვკითხულობ სარჩელს დასაბუთებულს,

და ხვალინდელ დღეს, დამეფიცება -

არ ველოდები განსაკუთრებულს.

რა სამყაროა ან რა მიწაა?

ვეფხვის ზოლებით წვება ბუნება,

და როგორც ჭადრაკს თითქმის წაგებულს,

საქმესაც უნდა შემობრუნება…

ზოგჯერ ბრალმდებლის, ზოგჯერ დამცველის,

ხან მოსამართლის გხვდება მისია,

და რაც გამარცხებს თითქმის ყოველთვის -

სწორედ ის მცირე კომპრომისია…

აი, დაიწყო მისი პროცესი,

ახლა დრო უფრო მეტად ზანტია,

ვერ გაექცევა ვალდებულებებს,

ვისაც ასხია მხრებზე მანტია“…

- რაც შეეხება ახალ ჟანრს, არ ვიცი რა გიპასუხოთ. იურიდიულ ამბებსა და საქმეებზე ამ ფორმით წერა, ვფიქრობ, განსხვავებულია და საინტერესო მათთვის, ვისაც პოეზია უყვარს. პირველი თუ ვარ, ვერ გეტყვით, მსგავს თემებზე და ამ ფორმით შეიძლება სხვა პოეტებიც წერენ.

ნიკოლოზ მებაღიშვილი
ნიკოლოზ მებაღიშვილი

- თქვენი დაცვის ქვეშ მყოფმა პირებმა თუ იციან მათი ადვოკატის ამ ნიჭის შესახებ?

- დიახ, ჩემი დაცვის ქვეშ მყოფებმა იციან, რომ პოეტი ვარ. ყოფილა შემთხვევა, რომ მათთვის ლექსებიც წამიკითხავს. რაც ჩემი მხრივ იმის მცდელობა ყოფილა, რომ მათთვის რამდენადმე შემემსუბუქებინა მეტისმეტად მძიმე ფსიქოლოგიური მდგომარეობა. ჩემი აზრით, გამომსვლია კიდეც, რადგან ჩვენ საქმეში შინაგან მზადყოფნას, რომ საკუთარ უდანაშაულობაში დაარწმუნო სხვები, დიდი მნიშვნელობა აქვს.

- ყველაზე წარმატებული რომელი საქმე გახსენდებათ?

- წარმატებული საქმეები ბევრი მქონია, თუმცა, გასაგებ მიზეზთა გამო მათი გახსენებისგან თავს შევიკავებ.

ნიკოლოზ მებაღიშვილი
ნიკოლოზ მებაღიშვილი

- საკმაოდ დაძაბული საქმიანობა გაქვთ და ლექსების წერას რა სიხშირით ახერხებთ?

- ლექსებს ყოველდღე ვწერ. ჩემთვის ლექსის გარეშე ჩავლილი დღე მკვდარია. პოეზია ჩემი გულია, სუნთქვაა, სუნთქვის გარეშე ხომ ვერ ძლებს დიდხანს ადამიანი? პოეზიაც ასეა ჩემი სულისთვის. წერისთვის იმპულსი და ინსპირაცია კი ღმერთს ყოველდღე მოაქვს ჩემთვის...

ნიკოლოზ მებაღიშვილი
ნიკოლოზ მებაღიშვილი

- ბოლოს რა ლექსი დაიწერა ამგვარი იმპულსის წყალობით?

- სულ რამდენიმე დღის წინ დაწერილ ლექსს გაგაცნობთ:

„მე მინდა ლოცვა, ო, წმინდა ლოცვა,

ლოცვა - სიჩუმით, ლოცვა - დუმილით,

რომ იქნებ ყველა ვნება დაშანთო

შენი ღვთიური ნება-სურვილით...

არ მინდა ბგერა, სიჩუმით გეტყვი:

ამოუხსნელი თრთოლვის მარწუხებს,

რომელი სიტყვით გამოითქმება

რაც ასე ძლიერ მწვავს და მაწუხებს?!

ამაო სოფლად რა დამრჩენია?!

ყოფიერება გულს არ მსახურებს,

სიტყვა გრძნობასთან ისე მცირეა,

როგორც კლდეებთან თეთრი საყურე...

და სინანულით გაფენილ დღეებს,

ოჰ, რა გაუძლებს, ველი ნათებას,

რომის დიდების ვინ ახსნის მზეებს?!

ყველა გზა შენსკენ მოემართება...

არ დაიღლება გული ოცნებით,

სიჩუმეც ზოგჯერ ხომ ასე კივის!

და, აბა, სიტყვას სად შეუძლია

რაც შეუძლია ცრემლებს და ტირილს...

მე მინდა ლოცვა, ო, წმინდა ლოცვა,

ლოცვა - სიჩუმით, ლოცვა - დუმილით,

რომ იქნებ ყველა ვნება დაშანთო

შენი ღვთიური ნება-სურვილით“...

- თქვენს ლექსებში ლირიზმის გარდა იუმორიც არის...

- იუმორი ნიჭიერ, ხალას ადამიანს ყოველთვის და ყველა სფეროში ეხმარება, გამონაკლისი არც იურისპრუდენციაა. სასამართლო პროცესებზე როდესაც დაძაბული პაუზა დგება ხოლმე, ვცდილობ, რომ ის ზომიერი იუმორით განვმუხტო.

ნიკოლოზ მებაღიშვილი
ნიკოლოზ მებაღიშვილი

- საქართველოში რა არის საჭირო იმისთვის, რომ წარმატებული ადვოკატი იყო?

- ვფიქრობ, ადვოკატი რომ წარმატებული იყოს, საქართველოში კი არა, ყველა ქვეყანაში საჭიროა, პირველ რიგში, პატიოსანი, წესიერი და მაღალი მორალის მქონე ადამიანი იყოს. დიდი გამარჯვებები მხოლოდ წესიერებითა და დაუღალავი შრომით მიიღწევა – ამაში ღრმად ვარ დარწმუნებული.

 

444
ლაშა ბოსტაშვილი

ის, რაც უნდა იცოდეს ბიზნესმა სააგენტოს „აწარმოე საქართველოში“ პროგრამების შესახებ

164
(განახლებულია 17:26 03.07.2020)
ახალი კორონავირუსის პანდემიამ გამოწვევების წინაშე არა მხოლოდ ქართული ბიზნესი, არამედ ის სახელმწიფო უწყებაც დააყენა, რომლის ერთ-ერთი მიზანიც ქვეყანაში სამეწარმეო გარემოს გაუმჯობესებაა.

იმაზე, რა ცვლილებები შევიდა სააგენტოს „აწარმოე საქართველოში“ ბიზნესის მხარდასაჭერად შემუშავებულ პროგრამებში და რამდენად პასუხობენ ისინი არსებულ გამოწვევებს, „Sputnik-საქართველოსთან“ უწყების მეწარმეობის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი ლაშა ბოსტაშვილი საუბრობს.

- რა მნიშვნელოვანი კომპონენტები დაემატა სააგენტოს „აწარმოე საქართველოში“ პროგრამებს?

- ზოგადად, ყველა ჩვენი პროგრამა მიმართულია იქითკენ, რომ მეწარმეებისთვის გაზარდოს ფინანსებზე ხელმისაწვდომობა, შესაბამისად, კორონავირუსის პანდემიით გამოწვეული კრიზისიდან გამომდინარე, სააგენტომ ძალიან ბევრი პროგრამა განაახლა და დანერგა მნიშვნელოვანი კომპონენტები, რომლებმაც ფინანსებზე ხელმისაწვდომობა უნდა გაზარდონ. მაგალითად, ცვლილებები შევიდა იმ საკრედიტო-საგარანტიო მექანიზმში, რომელიც ჯერ კიდევ გასულ წელს შეიქმნა და რომლის ბიუჯეტიც მაშინ 20 მილიონი ლარი იყო. ამ თანხით სახელმწიფოს მეწარმის მიერ აღებული ახალი სესხის 70%-ის უზრუნველყოფა უნდა მოეხდინა. თუმცა, 2019 წელს როგორც ბიზნესის მხრიდან, ასევე ბანკებიდან ინტერესი ფაქტობრივად ნულოვანი იყო. ახლა კი, როდესაც ქვეყანა კორონავირუსის პანდემიის შედეგად ახალი გამოწვევების წინაშე დგას, ამ პროდუქტით სარგებლობას საჭიროებენ ბიზნესიც და საფინანსო ინსტიტუტებიც. წელს ამ კომპონენტის ბიუჯეტი უკვე 300 მლნ ლარია, ხოლო ბანკებმა, თავის მხრივ, დაახლოებით 2,1 მლრდ ლარის მოცულობის საკრედიტო პორტფელი უნდა შეკრან. 13 კომერციულ ბანკთან უკვე გვაქვს ხელშეკრულება და პროგრამის იმპლემენტაციის პროცესიც უკვე დაწყებულია. აღსანიშნავია ისიც, რომ ამჯერად სახელმწიფო ახალი სესხის შემთხვევაში 90%-ის უზრუნველყოფას მოახდენს. გარდა ამისა, პროგრამას წელს კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი კომპონენტი დაემატა, რომელიც ძველი სესხის რესტრუქტურიზაციის შემთხვევაში სახელმწიფოს მხრიდან 30%-იან გარანტიაში შესვლას გულისხმობს. უფრო გასაგები რომ იყოს, ნებისმიერი ბიზნესის წარმომადგენელს, რომელსაც აქვს სესხი, შეუძლია მიმართოს ბანკს მისი რესტრუქტურიზაციის მოთხოვნით, რის შემდეგაც „აწარმოე საქართველოში“ 50 ათასი ლარიდან 5 მლნ ლარამდე სესხის 30%-იან უზრუნველყოფას მოახდენს.

კიდევ ერთი უმნიშვნელოვანესი სიახლე ის არის, რომ საგენტოს პროგრამებით სარგებლობა უკვე ვაჭრობის დარგის წარმომადგენლებსაც შეუძლიათ, კერძოდ, მათ შეუძლიათ 50 ათასი ლარიდან 5 მლნ ლარამდე მოცულობის სესხის აღება და მისი გამოყენება საოპერაციო ხარჯებისთვის. მაგალითად, კომუნალურების, ხელფასების, იჯარის გადასახდელად.  

- რამდენად დააინტერესებს ბიზნესს სააგენტოს განახლებული პროგრამები?

- 2014 წლიდან მოყოლებული 359 საწარმო არის დაფინანსებული და 153 სასტუმრო არის სუბსიდირებული სახელმწიფოს მიერ. 2019 წლის დეკემბერში სააგენტომ რიგი პროგრამების ოპტიმიზაცია მოახდინა, მაგალითად, თუ ადრე 24 თვით სესხის 10%-ის სუბსიდირება ხდებოდა, 2019 წლის დეკემბრიდან სახელმწიფოს კონტრიბუციამ 7 პროცენტამდე დაიწია. გარდა ამისა, შევწყვიტეთ ისეთი დარგების მხარდაჭერა, როგორიცაა სამშენებლო მასალების, ავეჯის და მინერალური წყლების წარმოება, რადგან ეს სექტორები უკვე ინერციით ვითარდებოდნენ და აღარ საჭიროებდნენ სახელმწიფოს მხრიდან იმხელა მხარდაჭერას, რომელსაც ახორციელებდა სააგენტო.

თუმცა, ახლა სხვა გამოწვევევების წინაშე დგას საქართველოს ეკონომიკა და ორმაგად არის გაზრდილი ბიზნესის მხრიდან ინტერესიც. შექმნილი ვითარებიდან გამომდინარე, ჩვენ დავაბრუნეთ ყველა დარგი, გარდა სოფლის მეურნეობის პირველადი წარმოებისა, რათა არ მომხდარიყო კვეთა სოფლის მეურნეობის სამინისტროსთან, რადგან მათაც აქვთ საკმაოდ მნიშვნელოვანი პროგრამები. გარდა ამისა, გავზარდეთ სესხის ლიმიტი 50 ათასიდან 10 მლნ ლარამდე. თანადაფინანსებების ვადა კი 24 თვიდან 36 თვემდე. ასევე გაიზარდა ჩვენი კონტრიბუციაც, რომელიც ადრე 7% იყო, ამჟამად კი 11.25%-ს შეადგენს (რეფინანსირების განაკვეთს პლუს 3 პროცენტი). კონკრეტული ქეისები მუშავდება ბანკებშიც და, როგორც კი შესაბამისი ინსტიტუტი მოახდენს ჩვენი პროგრამებით გათვალისწინებული სესხების დამტკიცებას, სააგენტოს არაფერი უშლის ხელს – ყოველთვიური კონტრიბუციის გადარიცხვა დაიწყოს. 

ნატა პატარაია

 

164
გიორგი შაქარაშვილი

„ვეღარ ვუძლებ...“ - გიორგი შაქარაშვილის დედის კომენტარი, რომელმაც სოციალური ქსელი შეძრა

0
(განახლებულია 11:30 14.07.2020)
გიორგი შაქარაშვილის დედა სოციალურ ქსელში ფეხბურთელის ვიდეოს ეხმაურება. გარდაცვლილის დედის კომენტარმა სოციალური ქსელი შეძრა+

თბილისი, 14 ივლისი - Sputnik. 19 წლის გიორგი შაქარაშვილის დედა თამუნა შალვაშვილი სოციალურ ქსელში ფეხბურთელის ვიდეოს ეხმაურება და წერს, რომ მონატრებას ვეღარ უძლებს.

ეს გარდაცვლილის დედის პირველი კომენტარია, რომელიც მან სოციალურ ქსელში გააკეთა. 

მანამდე, შაქარაშვილის მშობლები სახალხო დამცველს შეხვდნენ. როგორც შაქარაშვილის ბიძამ, მირიან ნიკოლაძემ აჭარის საზოგადოებრივ მაუწყებელს განუცხადა, გარდაცვლილი ფეხბურთელის ოჯახს დამცველთან აქვთ თხოვნა, დაიცვას ისინი „მთავარი არხის“ მიერ განხორციელებული ბულინგისგან და სისტემური აგრესიისგან​.

18 ივნისს, გვიან საღამოს მცხეთის ნარეკვავის დასახლებაში არსებულ ერთ-ერთ აგარაკზე, სადაც დაბადების დღის წვეულება იყო, ახალგაზრდებს შორის დაპირისპირება დაიწყო, რომელსაც გიორგი და მასთან ერთად კიდევ ხუთი ახალგაზრდა გაერიდა. მათ თბილისში წასვლა გადაწყვიტეს. აგარაკზე ფიზიკურ დაპირისპირებაში ჩართულმა რამდენიმე ახალგაზრდამ დასახმარებლად თბილისიდან, კერძოდ, ნაძალადევის რაიონიდან მოიხმო რამდენიმეკაციანი ჯგუფი, რომლებიც თბილისიდან მცხეთის მიმართულებით ორი მანქანით, რკინის ხელკეტებით შეიარაღებული გაეშურნენ.

პროკურატურის მიერ გავრცელებული განცხადების თანახმად, სწორედ ეს პირები წამოეწივნენ თბილისი-ლესელიძე-სენაკის ტრასაზე თბილისისკენ ფეხით მიმავალ გიორგი შაქარაშვილსა და მის თანმხლებ პირებს. გიორგისთან ერთად მყოფი ახალგაზრდების ნაწილს ისინი ფიზიკურად გაუსწორდნენ, ნაწილმა გაქცევა მოახერხა. გიორგის კვალი სწორედ ამ დაპირისპირებისას დაიკარგა.

გიორგი შაქარაშვილის გარდაცვალების საქმეზე გამოძიება თავდაპირველად სამი მუხლით მიმდინარეობდა: თავისუფლების უკანონოდ აღკვეთის, ძალადობის და ჯგუფური ძალადობის ორგანიზების მუხლებით. საქმეზე 17 პირს აღკვეთის ღონისძიების სახით პატიმრობა აქვს შეფარდებული. გიორგი შაქარაშვილის გაუჩინარების შესახებ ოჯახმა პოლიციას 19 ივნისს, დილით მიმართა. ოთხდღიანი ძებნის შემდეგ, 22 ივნისს ის მდინარე არაგვში გარდაცვლილი იპოვეს.

19 წლის ფეხბურთელის გიორგი შაქარაშვილის სიკვდილის მიზეზია ასფიქსია წყალში დახრჩობით, ნათქვამია სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნაში, თუმცა იქვე მითითებულია, რომ გარდაცვლილს ბლაგვი-მკვრივი საგნით სიცოცხლეშივე მიყენებული აქვს მრავლობითი დაზიანებები.

ექსპერტიზის დასკვნაზე დაყრდნობით საქართველოს პროკურატურამ მიიღო გადაწყვეტილება გიორგი შაქარაშვილის გარდაცვალების საქმეზე კვალიფიკაციის დაზუსტების შესახებ. კერძოდ, სისხლის სამართლის საქმის უკვე არსებულ კვალიფიკაციას დაემატა 109-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტი – დამამძიმებელ გარემოებებში ჯგუფურად განხორციელებული განზრახ მკვლელობა, და გამოძიება გიორგი შაქარაშვილის გარდაცვალების ნაწილში წარიმართება აღნიშნული კვალიფიკაციით.

0