მედეა დემეტრაშვილი ვენეციაში

ლაპლანდიაში თეთრ ირმებთან გატარებული საოცარი დღეები და მონასტრული ცხოვრება უკრაინაში

222
(განახლებულია 13:09 05.09.2017)

მედეა დემეტრაშვილი პროფესიით იურისტია. წლების წინ გაეროში მუშაობდა და ხშირად უწევდა სამსახურებრივი მოვალეობის შესასრულებლად უცხო ქვეყანაში გამგზავრება, რის შედეგადაც უამრავი სასიამოვნო მოგონება დაუგროვდა.

ქალბატონი მედეა საკმაოდ ბევრ ქვეყანაშია ნამყოფი, თუმცა ბოლო პერიოდში რელიგიური ტურებით დაინტერესდა და წმინდა ადგილების მოსალოცად ხშირად მიემგზავრება უცხო ქვეყნებში. მისი ვოიაჟი განსხვავებული და ყველა მართლმადიდებელი ქრისტიანისთვის საოცნებოა.

— მოგზაურობა ჩემი ცხოვრების ყველაზე ნათელი და ერთადერთი სუსტი წერტილია. მაქვს სამსახური, დატვირთული გრაფიკი, ვემსახურები ოჯახს და წელიწადში ორჯერ მაინც საკუთარ თავს ვაძლევ უფლებას წავიდე სამოგზაუროდ. ეს არის ძალიან დიდი რელაქსი, საუკეთესო ფსიქოლოგიური წამალი.

- როცა სამოგზაუროდ წასვლას გადაწყვეტთ, რა კრიტერიუმებით არჩევთ ქვეყანას, ქალაქს? როგორი ტიპის ქვეყნებს ანიჭებთ უპირატესობს?

კატალონიის მოედანი - მტრედების დაპურების სავალდებულო რიტუალი
მედეა დემეტრაშვილი
კატალონიის მოედანი - მტრედების დაპურების სავალდებულო რიტუალი

— თავის დროზე ვმუშაობდი გაეროში. იქ მუშაობის პერიოდში ხშირად მაგზავნიდნენ საზღვარგარეთ. რა თქმა უნდა იქ მე არ ვარჩევდი ტურებს, სამსახური სადაც მაგზავნიდა იქ მივდიოდი. ეს იყო სავალდებულო. რაც შეეხება ჩემი ინიციატივით მოგზაურობას, ერთი პერიოდი სულ დავდიოდი დასასვენებელი, გასართობი ტურებით. სიმართლე გითხრათ, მსგავსი ტურები მომბეზრდა და უფრო ეგზოტიკური ტურიზმის მოტრფიალე გავხდი. მაგალითად, შარშან მე და ჩემი მეგობარი შობის ღამეს ჩავფრინდით ჰელსინკში. იქ 14 იანვრამდე დავრჩით. გადავკვეთეთ ჩრდილოეთ-პოლარული წრე. ვიყავი ფინეთის პრეზიდენტის რეზიდენციაში. შუა ზამთარი იყო, ამ დროს იყო ყინვა — 23 გრადუსი. ასევე ვიყავით ლაპლანდიაში. თეთრი ირმებით ვისეირნეთ და თოვლის ბაბუასაც ჩავეხუტეთ. მართლაც საოცარი მოგზაურობა იყო.

მედეა დემეტრაშვილი: კიევის მთავარი მოედანი - კრეშჩატიკი
მედეა დემეტრაშვილის პირადი არქივი
მედეა დემეტრაშვილი: კიევის მთავარი მოედანი - კრეშჩატიკი

ბოლო რამდენიმე წელია დავინტერესდი მართლმადიდებლური, რელიგიური ტურებით. მყავს არაჩვეულებრივი, კარგი მეგობრები, რომლებთან ერთადაც ვმოგზაურობ. მაგალითად, მამა მამუკა თავხელიძე და მისი მეუღლე თინიკო გამცემლიძე. ბოლოს მათთან ერთად ვიყავი უკრაინაში და კაბადოკიაში. კაბადოკია ყველამ იცის. მას განსხვავებული დატვირთვა და ენერგეტიკა აქვს. რაც შეეხება უკრაინას, ამ ქვეყანამ ჯერ ემოციურად და მერე ფიზიკურადაც ძალიან გადამღალა, რადგან ცხრა დღის განმავლობაში დავქროდით ყველა მიმართულებით. ვცხოვრობდით მონასტერში, კიევ-პეჩერის ლავრაში. ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი მონასტერი მთელ ევროპაში. ევროპას სხვა ასეთი დონის და დატვირთვის მონასტერი არ აქვს. იქ იყო ორი დიდი გამოქვაბული და ამ გამოქვაბულებში იყო 85 უხრწნელი წმინდა ნაწილი, პატარა გამოქვაბულში კი 55 უხრწნელი ნაწილი. გესმით, რამხელა მადლი წამოვიღეთ იქიდან? მთელი მოგზაურობის პერიოდში ვაბარებდით აღსარებას და ვეზიარებოდით. ოდესაში მამათა მონასტერი მოვინახულეთ. მონასტრის არქიმანდრიტი გაოგნდა ჩვენი ოთხ ხმაში გალობით. თუ რაიმე სიწმინდე იყო მონასტერში, ალექსანდრე ნეველის წმინდა ნაწილებიდან დაწყებული, გამოჰქონდა და ვეახლებოდით. ისეთი მიღება მოგვიწყო, რომ გული გაგვითბო. ჩვენც დავპატიჟეთ და ოქტომბერში ეწვევა საქართველოს, მერე ჩვენ გავუმასპინძლდებით მას.

მედეა დემეტრაშვილი: ეს ადგილი, მგონი, ჩვეულებრივ ტურებში არ შედის
მედეა დემეტრაშვილი
მედეა დემეტრაშვილი: ეს ადგილი, მგონი, ჩვეულებრივ ტურებში არ შედის

ასევე ვიყავით პოჩაევოში, სადაც არის ღვთისმშობლის ნატერფალი. უკრაინაში ძალიან მდიდრული და ძლიერი სამონასტრო კომპლექსები ვნახეთ. სულ მაინტერესებდა სახელმწიფო დოტაციაზე არიან, თუ შემოწირულობებით არსებობენ.

საოცარი იყო გლინსკის უდაბნო, სადაც დაყუდებული ბერები ცხოვრობენ. იქ ცხოვრობდა და წირავდა ეპისკოპოსი სრულიად უკრაინისა. გარიჟრაჟზე, დილის ხუთ საათზე ავდექით და მის ლოცვას ვუსმინეთ. ამის შემდეგ მან ზეთიც გვაცხო და გვაზიარა კიდეც. აქ არის უღრანი ტყე, რომელი კუთხიდან დათვი გამოხტებოდა და რომელი კუთხიდან მგელი, კაცმა არ იცოდა. სწორედ ამ ტყეში იყო ეს მონასტერი. არანაირი პირობები იქ არ იყო. საქართველოდან 23 ადამიანი ვიყავით და გრძელ, ვაგონის მსგავს ადგილას მოგვათავსეს ყველა ერთად. ჩვენს გარშემო უზარმაზარი კოღოები დაფრინავდნენ, მაგრამ არავის არ კბენდნენ.

მედეა დემეტრაშვილი: ტყე-პარკი ლიტვაში, სადაც პირველად ვნახე ცხენირემი, ანუ ლოსი
მედეა დემეტრაშვილის პირადი არქივი
მედეა დემეტრაშვილი: ტყე-პარკი ლიტვაში, სადაც პირველად ვნახე ცხენირემი, ანუ ლოსი

- ამ მოგზაურობის პერიოდში ქართველი ბერი თუ შეგხვდათ სადმე?

— ამ ლავრაში იყო ქართული სათვისტომოსთვის გათვალისწინებული პატარა წერტილი, სადაც მოღვაწეობს ქართველი მოძღვარი მამა კახაბერი. ამ უზარმაზარ კომპლექსში ქართველებმა იციან ეს ჩვენი პატარა კუნძული და მთელი ქართველობა, თუ ვინმეა კიევში, იქ მიდიან მოსალოცად.

მინდა გითხრათ, რომ ეს არ იყო დასვენება, ეს იყო დიდი ღვაწლი, დიდი ტვირთი, რადგან ფაქტიურად მონასტრული ტიპიკონით ვცხოვრობდით და ეს ძალიან მძიმე იყო ჩვეულებრივი ადამიანისთვის.

საქართველოში ცხოვრობს არაჩვეულებრივი ადამიანი ნათია სვანიძე, რომელმაც დაგეგმა ეს ტური. ეს მისთვის არ იყო ბიზნესი, ან შემოსავლის წყარო. ის უდიდეს პატივისცემას იმსახურებდა იქაური ბერების მხრიდან, რადგან არის საოცრად კეთილი, სათნო და გულმხურვალე მორწმუნე.

საჰაერო ბურთების „აღლუმი“
მედეა დემეტრაშვილი
საჰაერო ბურთების „აღლუმი“

სწორედ კიევ-პეჩერის ლავრაში ერთ-ერთმა მღვდელმა ქადაგების დროს თქვა, რომ უფლის კვართი, რომლითაც ასე ვამაყობთ ქართველები, მონღოლობის დროს დანაწევრდა და ერთი ნაწილი მოხვდა მოსკოვში. ერთი სიტყვით საოცარი ზღაპრები მოყვა. ჩვენ, ქართველები დაველოდეთ ამ მამაოს და შევეცადეთ აგვეხსნა მისთვის, რომ ის ცდებოდა და მან სიცრუე იქადაგა. იქ იყო ერთი უკრაინელი, ახალგაზრდა არქიმანდრიტი, რომლის ცოდნამაც ძალიან გაგვაკვირვა. წაკითხული ქონდა ჯავახიშვილის ნარკვევები, ზედმიწევნით კარგად იცოდა ცხოვრება ქართლისა, კვართის ისტორია და ის თვითონ შევიდა პოლემიკაში ამ მღვდელთან, ჩვენც ძალიან დელიკატურად ვუთხარით ჩვენი სათქმელი და მიხვდა ეს მღვდელი, რომ კარგად არ იყო მისი საქმე… ბოლოს აღიარა, რომ ცდებოდა და დიდი ბოდიში მოიხადა. ნათია სვანიძემ ის საქართველოში დაპატიჟა და შეპირდა, რომ პატრიარქსაც გააცნობდა და სვეტიცხოველსაც დაათვალიერებინებდა.

ვენეცია
მედეა დემეტრაშვილი
ვენეცია

- თქვენი მოგზაურობის განმავლობაში, რომელიმე ადგილზე გითქვამთ, რომ იქ მოხვედრაზე ვერც იოცნებებდით?

— ეს იყო ფინეთი, რომელზეც უკვე გესაუბრეთ. პირველი განათლებით ბავშვთა ფსიქოლოგი ვარ და ალბათ ეს მომყვება, მიუხედავად იმისა, რომ მრავალი წელია იურიდიულ საქმიანობას ვეწევი. ბავშვური შეგრძნებები გეუფლება. ჩადიხარ მიწისქვეშა სამყაროში და იქ გხვდება თოვლის ბაბუის სამყარო, ჩემი ბავშვობის, ყველა ბავშვის სამყარო. ამ დროს მართლა ზღაპარში ვიყავი. მოსჩანს უზარმაზარი თეთრი ხეები, არის —40 გრადუსი ყინვა და ჩვენ, ქართველები, სითბოს მიჩვეული ხალხი, ვართ უხელთათმანოდ, გვეყინებოდა ხელები, ვსეირნობთ ირმებით და ვეხუტებით თოვლის ბაბუას. ვერც კი წარმოვიდგენდი, თუ ამ სამყაროში მოვხვდებოდი.

- რომელ ადგილზე ოცნებობთ, რომ მოხვდეთ? არ ვგულისხმობ ქვეყანას, ან ქალაქს…

— იერუსალიმში მაცხოვრის საფლავზე ნამყოფი ვარ. ამაზე მეტად წმინდა და საოცნებო რა უნდა იყოს მართლმადიდებელი ადამიანისთვის? მაშინ ვიყავი იერუსალიმში, როდესაც დაემთხვა მართლამდიდებლური, კათოლიკური და ებრაული დღესასწაული. იმ დროს სამი მილიონი მომლოცველი ჰყავდა იერუსალიმს. იმ თვითმფრინავიდან, რომლითაც ჩავფრინდით ქართველები, ჩემს გარდა ვერცერთი მომლოცველი ვერ მოხვდა მაცხოვრის საფლავზე. ამ წმინდა ადგილზე უფლის ნებით და სრულიად პალესტინის პატრიარქის ხელით შევედი. მიწისქვეშა გვირაბებით ვიარეთ, თავი შუა საუკუნეებში მეგონა. საბერძნეთის ელჩის ცოლმა, რომელსაც ელენა ერქვა, მომკიდა ხელი, არ მომიცილა გვერდიდან და შემიყვანა წმინდა ადგილზე. ამაზე საოცნებო ადგილი მსოფლიოში არ მეგულება.

- ფაქტობრივად ხვდებით რადიკალურად განსხვავებულ სამყაროში, რა შეგრძნებები გეუფლებათ ამ დროს?

— ამ დროს აღარ გახსოვს შენი სახელი, გვარი, წარმომავლობა. სხვა სამყაროს წარმომადგენელი ხარ, სხვა განზომილებაში გადადიხარ. ეს ძალიან საპასუხისმგებლოა. გრძნობ, რომ ჯობია უფრო კარგად, ქრისტიანულად იცხოვრო და სთხოვ უფალს, მოგცეს ამისი ძალა.

- მომავალში რა სახის ტურებს გეგმავთ?

— მომავალში მინდა ტური აღმოსავლეთისკენ დავგეგმოთ. ევროპის ნებისმიერი ქალაქი — პრაღა, ბუდაპეშტი, ვენა და სხვა ყველა თვითმყოფადია. საოცარია პრაღა, არაჩვეულებრივია ბუდაპეშტი, აღარაფერს ვამბობ ვენაზე, მაგრამ ევროპა თავისი კულტურით ერთი და იგივეა. ამიტომ ახლა მინდა მოვინახულო აღმოსავლეთი. ძალიან მინდა ვნახო სინგაპური, ტაილანდი, ტაივანი, ინდოეთი. ასევე ძალიან მინდა სამხრეთ ამერიკაში არგენტინის, ბრაზილიის ნახვა და იმედი მაქვს, მომეცემა ამის საშუალება.

222
იუნესკოს შტაბბინა

რუსეთის მუდმივი წარმომადგენელი იუნესკოში: ეს ძირეულად ეწინააღმდეგება იუნესკოს პრინციპებს

19
(განახლებულია 21:37 19.05.2020)
კიევის სანქციები რუსული კულტურული და საგანმანათლებლო ორგანიზაციების წინააღმდეგ უკრაინას მსოფლიო საზოგადოებას უპირისპირებს, რომელიც, განსაკუთრებით პანდემიის პირობებში, მთელი ძალებით ცდილობს, შეუნარჩუნოს ადამიანებს წვდომა  კულტურის ძეგლებსა თუ მუზეუმებზე.

აღნიშნულ თემაზე РИА Новости-სთან ინტერვიუში ისაუბრა რუსეთის მუდმივმა წარმომადგენელმა იუნესკოში ალექსანდრ კუზნეცოვმა.

 

— გასული კვირის ბოლოს უკრაინამ სამწლიანი სანქციები დაუწესა რუსული კულტურისა და მეცნიერების დაწესებულებებს. სანქციების სიაში მოხვდნენ რუსული გეოგრაფიული საზოგადოება, ერმიტაჟი, პუშკინის მუზეუმი, ლომონოსოვის უნივერსიტეტი, არქეოლოგიის ინსტიტუტი და სხვ. როგორ შეაფასებდით კიევის ამ გადაწყვეტილებას?

— ეს, რა თქმა უნდა, რუსოფობიული, გამოქვაბულისდროინდელი აქციაა კიევის ხელისუფლების მხრიდან, რაც დაუშვებელია არა მარტო საერთაშორისო ურთიერთობებში, არამედ წესიერ საზოგადოებაში. ამაზე უკვე მრავალი კომენტარი გაკეთდა რუსეთის წარმომადგენლების მხრიდან და მათი სიტყვები რომ არ გავიმეორო, ვიტყვი, როგორ აღიქმება ეს იუნესკოს პრიზმიდან. 

ახლა, როგორც ცნობილია, ორგანიზაცია აქტიურად მუშაობს იმაზე, რომ კორონავირუსის პანდემიის შედეგებმა საფრთხე არ შეუქმნას მსოფლიო კულტურის ფასეულობებს. კერძოდ, არ უნდა დავუშვათ, რომ მილიონობით ადამიანმა დაკარგოს წვდომა ისტორიულ ძეგლებზე, მუზეუმებზე, თეატრებსა თუ საკონცერტო დარბაზებზე.

ამ ფონზე კი გამოდის, რომ უკრაინა თავისი ნაბიჯებით მსოფლიო კულტურულ საზოგადოებას უპირისპირდება. ეს იმას ჰგავს, ჯოხით შეიარაღებული ველური სიმფონიური მუსიკის კონცერტზე რომ მივიდეს და იქ სკანდალი მოაწყოს. და ეს საწყენია: წარსულში უკრაინას შესამჩნევი წვლილი შეჰქონდა იუნესკოს მოღვაწეობაში, დღეს კი ის მხოლოდ და მხოლოდ რუსეთთან კონფრონტაციის თემასთან ასოცირდება.  

სხვა სფეროებში ის უბრალოდ არ ჩანს. იქმნება შთაბეჭდილება, რომ რუსოფობიული წამოწყებების არსენალი თანდათან იწურება. და დგება კითხვა: რა იქნება შემდეგ? თუ ახლა თავდასხმის ობიექტები არა მარტო რუსეთის, არამედ მსოფლიო კულტურის უმსხვილესი ცენტრებია, როგორიცაა ერმიტაჟი, რა იქნება მერე? ბოლოს რა, მაიდანზე ნაცისტების მსგავსად დაწვავენ რუსი კლასიკოსების წიგნებს?

— რა შედეგები შეიძლება მოუტანოს ამ გადაწყვეტილებამ საერთაშორისო თანამშრომლობას?

— განსაკუთრებულ შედეგებს საერთაშორისო თანამშრომლობისთვის მე ვერ ვხედავ. ცოტა ხნის წინ ორგანიზაციის გენერალურ დირექტორს ოდრი აზულეს ვესაუბრე და მივედით დასკვნამდე, რომ ყველას ერთის საფიქრალი აქვს: როგორ შევინარჩუნოთ კულტურის ობიექტებზე წვდომა მაშინ, როცა ყველაფერი დაკეტილია, შევინარჩუნოთ ცოდნა მსოფლიო კულტურის შესახებ, მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის შესახებ. სწორედ ამაზე იქნება, ჩემი აზრით, უახლოეს პერიოდში მთელი ჩვენი ძალისხმევა კონცენტრირებული. მათ შორის, რუსეთის აქტიური ჩართულობით.

— იუნესკომ უარი თქვა, გაეკეთებინა კომენტარი უკრაინის ხელისუფლების ნაბიჯებზე და ამის მიზეზად დაასახელა მოთხოვნა, რომელიც წევრი ქვეყნების საკითხებისადმი მიუკერძოებელ მიდგომას მოითხოვს. როგორ ფიქრობთ, უნდა ჩაერიოს თუ არა ორგანიზაცია საქმეში, მით უმეტეს, თუ ის პირდაპირაა დაკავებული კულტურის საკითხებთან?

— ამაში მე იუნესკოს სამდივნოს პოზიციას არ ვიზიარებ, რის თაობაზეც არაერთხელ მითქვამს მათთვის. მიმაჩნია, რომ ეს ორმაგი სტანდარტების გამოვლენაა. რატომაა, რომ როცა ისეთი რამ ხდება, რაც, დავუშვათ, დასავლეთს არ მოსწონს, ამას მოჰყვება ხოლმე იუნესკოს სამდივნოს რეაქცია, ხოლო როცა ჩვენ მათ თავად იუნესკოს ძირითადი ფასეულობებისა და პრინციპების დარღვევის საშინელ მაგალითებზე მივმართავთ, სამდივნო დუმს და არ რეაგირებს? 

საუბარია არა მარტო ისეთ აქციებზე, რომელზეც ახლა ვმსჯელობთ. არანაკლებ სერიოზული რაღაცეები ხდება განათლების სფეროშიც — როცა კიევის ხელისუფლება ცდილობს გააძევოს რუსული ენა ქვეყნის განათლების სფეროდან. ეს ძირეულად ეწინააღმდეგება არა მარტო იუნესკოს პრინციპებს, არამედ იმ კონკრეტულ იურიდიულ დოკუმენტებსაც, რომლებიც ამ ორგანიზაციამ მიიღო, მაგალითად, განათლების სფეროში დისკრიმინაციასთან ბრძოლის კონვენციას. ჩვენ არაერთხელ გავამახვილეთ ყურადღება კიევის მხრიდან ამ კონვენციის წარმოუდგენელ დარღვევებზე, მაგრამ, სამწუხაროდ, რექცია ამას აქამდე არ მოჰყოლია.  

— უკრაინული სანქციები შეეხო სამეცნიერო არქეოლოგიურ ორგანიზაციებსაც, ყირიმის ინსტიტუტებსაც და ყირიმის ფედერალურ უნივეტსიტეტსაც. იმის გამო, რომ ნახევარკუნძული რუსეთს შეუერთდა, იუნესკომ უარი თქვა ყირიმთან მუშაობაზე. ხომ არ აღდგენილა თანამშრომლობა?

— ისეთი შთაბეჭდილება მექმნება, რომ კიევში უბრალოდ არ იციან, რას სჩადიან. ამ ეგრეთ წოდებულ სანქციებში ყირიმის კულტურისა და განათლების ობიექტების ჩართვა მხოლოდ ხაზს უსვამს იმას, თუ რაოდენ დიდია ზიზღი და გულგრილობა იმ ობიექტების მიმართ, რომლებიც თითქოს მათ ტერიტორიაზე მდებარეობს. მაგრამ ვფიქრობ, რომ ამ სანქციებს არანაირი პრაქტიკული მნიშვნელობა არ აქვს. იმიტომ რომ უკვე დიდი ხანია, კიევის ზეწოლითა და მისი დასავლელი მფარველების ყოველგვარი თანამშრომლობა იუნესკოს პარტნიორებთან ყირიმში სრულიად შეწყვეტილია. ეს ეხება მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ისეთ ძეგლსაც, როგორიცაა „ხერსონეს თავრიდული“. აქედან შეიძლება გაკეთდეს დასკვნა, რომ არც დასავლეთის ქვეყნებს, არც უკრაინას მისი ბედი საერთოდ არ აინტერესებთ. მათთვის მთავარია, რომ იუნესკოში გამუდმებით ზედაპირზე ტივტივებდეს ყირიმის ტერიტორიული კუთვნილების საკითხი, უარყოფილი იყოს ისტორიული არჩევანი, რომელიც 2014 წელს გაკეთდა, როდესაც ყირიმის მოსახლეობის უმრავლესობამ ნახევარკუნძულის რუსეთთან მიერთებას დაუჭირა მხარი.

ამ საკითხზე დიდი ხანია ვმუშაობთ და ყოველთვის ერთსა და იმავეს ვხედავთ — ეს წმიდა წყლის პოლიტიკანობაა.

მაგრამ პრობლემა ის კი არაა, რომ ამა თუ იმ ტერიტორიის კუთვნილების საკითხს არანაირი კავშირი არ აქვს იუნესკოს მანდატთან. ეს მხოლოდ წამლავს ორგანიზაციის ატმოსფეროს, ახვევს რა თავს პოლიტიზაციას, რაც მისთვის არა მარტო არადამახასიათებელია, არამედ საერთოდაც დამღუპველია, ვინაიდან ჟანგი მას შიგნიდან ჭამს.

 

19
კოლექტიური უსაფრთხოების შეთანხმების ორგანიზაციის ლიდერები

სტანისლავ ზასი: ნატოსა და CSTO-ს შორის სამხედრო კონფლიქტის საფრთხე არ არსებობს

53
(განახლებულია 20:35 15.05.2020)
კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაცია უკვე 18 წელია მოქმედებს. უმსხვილეს სამხედრო-პოლიტიკურ ბლოკში შედის ექვსი ქვეყანა - რუსეთი, ბელარუსი, სომხეთი, ყირგიზეთი, ყაზახეთი და ტაჯიკეთი.

კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის გენერალური მდივანი სტანისლავ ზასი, რომელიც ამ თანამდებობაზე საქმიანობას წლის დასაწყისიდან შეუდგა, მასმედიისთვის მიცემულ ინტერვიუში „რია ნოვოსტის“ კორესპონდენტს ესაუბრა იმის თაობაზე, არსებობს თუ არა კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციასა და ნატოს შორის სამხედრო კონფლიქტის საფრთხე, როგორია ორგანიზაციის მიღწევები და გაფართოების პერსპექტივები, ასევე როგორ ებრძვის ორგანიზაცია კორონავირუსის პანდემიას და შეიცვლება თუ არა მსოფლიოში სამხედრო-პოლიტიკური ვითარება ეპიდემიის დასრულების შემდეგ.

- კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციას შეიძლება „სრულწლოვანება“ მივულოცოთ - 15 მაისს მას 18 წელი უსრულდება. მაგრამ, როგორც ვიცით, თავად შეთანხმებას ხელი ჯერ კიდევ 1992 წელს მოეწერა, 10 წლის შემდეგ კი ორგანიზაცია შეიქმნა. როგორ აფასებთ დღეს ორგანიზაციის როლს მსოფლიოში საერთაშორისო უსაფრთხოების დაცვის თვალსაზრისით მისი პასუხისმგებლობის ზონაში?

- დღეს კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაცია - ბოლომდე შემდგარი საერთაშორისო ორგანიზაციაა. შექმნილია აუცილებელი ნორმატიულ-სამართლებრივი ბაზა, მძლავრი სამხედრო შემადგენელი - ორმხრივი რეგიონული დაჯგუფებები, ცენტრალური აზიის რეგიონის სწრაფი რეაგირების კოლექტიური ძალები, ოპერატიული რეაგირების კოლექტიური ძალები, სამშვიდობო ძალები, კოლექტიური საავიაციო ძალები. ყოველწლიურად ჩვენ ექვს-რვა სხვადასხვა სამხედრო და სპეციალურ წვრთნას ვატარებთ. კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის ფორმატში გამოწვევებსა და საფრთხეებთან ბრძოლის სფეროში მიმდინარეობს საერთაშორისო ოპერაციები: ანტინარკოტიკული - „არხი“ (Канал), უკანონო მიგრაციასთან ბრძოლა - „არალეგალი“ (Нелегал), ტერორიზმთან ბრძოლა - „დაქირავებული“ (Наемник) და სხვ. საერთო ჯამში, კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის ძალოვანი კომპონენტი საკმარისია დასახული ამოცანების შესასრულებლად. თუმცა პრიორიტეტს, რასაკვირველია, პოლიტიკურ მეთოდებს ვანიჭებთ. ჩვენი ორგანიზაციის წესდებაში ასეთი ნორმაა შეტანილი და მინდა ამაზე ყურადღება გავამახვილო. 

კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციამ თავისი ადგილი დაიკავა საერთაშორისო ორგანიზაციების, სტრუქტურების, კავშირების სისტემაში, რომლებიც უსაფრთხოების უზრუნველყოფის საკითხებით არიან დაკავებული. ჩვენ მჭიდრო თანამშრომლობა გვაკავშირებს გაეროს სტრუქტურებთან, უპირველეს ყოვლისა, ტერორიზმთან, ნარკოტიკებთან ბრძოლის სფეროში, ასევე სამშვიდობო მიზნების მიმართულებით. ვთანამშრომლობთ ასევე ეუთოსთან. პარტნიორული ურთიერთობა გვაქვს დსთ-სთან, შანხაის თანამშრომლობის ორგანიზაციასთან, საერთაშორისო წითელ ჯვართან. კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაცია მოერგო უსაფრთხოების დაცვის საერთაშორისო სისტემას და თავისი ნიშა დაიკავა.

დღესაც და მომავალშიც ორგანიზაცია შეძლებს გარანტირებული პასუხი გასცეს მისი პასუხისმგებლობის ზონაში დესტაბილიზაციის, მშვიდობისა და უსაფრთხოების დარღვევის ნებისმიერ მცდელობას. დღეს ორგანიზაციის პასუხისმგებლობის ზონაში გაცილებით სტაბილური ვითარებაა, ვიდრე მსოფლიოს მრავალ სხვა რეგიონში. ეს თითოეული წევრი სახელმწიფოსა და ზოგადად ორგანიზაციის დამსახურებაა.

- შესაძლებელია, ამ სტაბილურობამ და სიმტკიცემ ორგანიზაციაში ახალი წევრები მოიზიდოს?

რა თქმა უნდა, ეს ორგანიზაციის ერთ-ერთი მიმზიდველი ორიენტირია. ამჟამად ჩვენ ორგანიზაციის პარტნიორებისა და დამკვირვებლების მექანიზმის ამუშავების ეტაპზე ვართ. იმედი გვაქვს, რომ გამოჩნდებიან ორგანიზაციებიც და ქვეყნებიც, რომლებიც უკვე იურიდიულადაც გახდებიან ჩვენი პარტნიორები და დამკვირვებლები. ამისთვის ნიადაგი მომზადებულია. მიმდინარეობს შესაბამისი საკანონმდებლო ცვლილებების პარლამენტში რატიფიკაციის პროცესი. ტაჯიკეთის გარდა, ყველა სახელმწიფომ დაასრულა რატიფიკაცია.

- პირველ რიგში, ვის განიხილავთ პარტნიორი ან დამკვირვებელი ქვეყნების სტატუსში და აქვს თუ არა ვინმეს შემოტანილი განაცხადი? 

 - განაცხადების დრო ჯერ არ დამდგარა, რადგან საკითხი ჯერ არ არის რატიფიცირებული. გეგმები, რა თქმა უნდა, არსებობს. ორგანიზაციის წესდებით გათვალისწინებულია, რომ „ორგანიზაციის წევრი შეიძლება გახდეს ნებისმიერი სახელმწიფო, რომელიც მის მიზნებსა და პრინციპებს იზიარებს და მზადაა იტვირთოს ვალდებულებები, რომელთაც მოქმედი წესდება და ორგანიზაციის ფარგლებში გაფორმებული სხვა საერთაშორისო შეთანხმება და გადაწყვეტილება შეიცავს“. მაგრამ სამხედრო-პოლიტიკური ბლოკის გაფართოებას უფრო ფრთხილად, აკურატულად უნდა მივუდგეთ. ვფიქრობ, ესეც პერსპექტივაა.

- როგორ მიმდინარეობს კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის ქვეყნების თანამშრომლობა კორონავირუსის პანდემიასთან ბრძოლაში? როგორ გადააქვს თავად ორგანიზაციას პანდემია და არიან თუ არა თანამშრომლებს შორის COVID-19-ით ინფიცირებულები?

- პანდემია - ჩვენი ქვეყნებისთვის სერიოზული საფრთხეა. ეს საკითხი ბოლომდე კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის კომპეტენციას არ განეკუთვნება. ჩვენ, როგორც არ უნდა იყოს, სამხედრო-პოლიტიკური ორგანიზაცია გვაქვს. მაგრამ ამის მიუხედავად, ამ საფრთხის მიღმა არ ვრჩებით.

ტელეფონით ვესაუბრე კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის წევრი სახელმწიფოების უსაფრთხოების საბჭოს მდივნებს კორონავირუსის გავრცელებასთან დაკავშირებულ ვითარებაზე. გავცვალეთ მოსაზრებები თითოეულ წევრ სახელმწიფოში პანდემიასთან ბრძოლის ღონისძიებებზე. შევთანხმდით კონსულტაციების გაგრძელებაზე კოლექტიური რეაგირების ზომების შესამუშავებლად ორგანიზაციის პასუხისმგებლობის ზონაში ვითარების მკვეთრად გაუარესების შემთხვევაში.

რა თქმა უნდა, პანდემია - ახალი საფრთხეა. მაგრამ კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის სამართლებრივი ველი ამ ტიპის საფრთხეებზე რეაგირების შესაძლებლობას იძლევა.

- პანდემიამ, როგორც უკვე აღნიშნეთ, კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის საქმიანობაში ცვლილებები შეიტანა. შეეხო თუ არა ეს ცვლილებები ორგანიზაციის წევრების წვრთნების გრაფიკს? 

- პირველ რიგში, კარგად უნდა გვესმოდეს წვრთნების მნიშვნელობა. ესაა შეიარაღებული ძალებისა და ძალოვანი სტრუქტურების ერთობლივი მოქმედებისთვის მომზადების უმაღლესი ფორმა. იმედი გვაქვს, მოვახერხებთ თუ ყველა სწავლების არა, მათი ნაწილის ჩატარებას მაინც. იგეგმებოდა რვა ერთობლივი სწავლების ჩატარება. ყველა სექტემბერ-ოქტომბრისთვის იყო დაგეგმილი. ტრადიციულად, წვრთნები ყოველთვის ამ პერიოდში იმართება. ჯერჯერობით არაფერი გადაგვიდია და გრაფიკს მივყვებით. მომავალში ვითარებიდან გამომდინარე ვიმოქმედებთ. თუ სწავლების მონაწილეთა ჯანმრთელობას ან სიცოცხლეს რეალური საფრთხე შეექმნება, წვრთნების გადადება მოგვიწევს.

- როგორ აფასებთ კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის ფარგლებში შეიარაღებული ძალებისა და ძალოვანი სტრუქტურების თანამშრომლობის დღევანდელ დონეს?

- ვაფასებ, როგორც ძალიან მაღალს. ორგანიზაციის დაარსების დღიდან მოყოლებული, 18 წლის განმავლობაში, უზარმაზარი სამუშაო შესრულდა წევრ სახელმწიფოთა ყველა ძალოვანი სტრუქტურის თანამშრომლობის გასაძლიერებლად. გავიარეთ გზა ცალკეული ამოცანების ერთობლივად, როგორც წესი, ორმხრივ საფუძველზე, გადაჭრის ღონისძიებებიდან უფრო მაღალ დონემდე - შეიარაღებული ძალებისა და სხვა ძალოვანი სტრუქტურების მრავალმხრივ კომპლექსურ თანამშრომლობამდე.

- ახლა ბევრს საუბრობენ იმაზე, რომ სამყარო პანდემიის შემდეგ აღარ იქნება ისეთი, როგორიც ადრე. თქვენ როგორ აფასებთ პერსპექტივას და რა უნდა შეიცვალოს, თქვენი აზრით, ორგანიზაციის მუშაობაში?

- დიახ, დღეს ისმის ასეთი მოსაზრებები. ამაზე ისაუბრეს, მაგალითად, გერმანიის კანცლერმა ანგელა მერკელმა, აშშ-ის ყოფილმა სახელმწიფო მდივანმა ჰენრი კისინჯერმა და არაერთმა სხვა პოლიტიკოსმა. ყველა ამ ავტორიტეტული სახელმწიფო მოღვაწის მიმართ ჩემი ღრმა პატივისცემის მიუხედავად, ასეთი გლობალური დასკვნების საფუძველს ვერ ვხედავ.

ჩვენი ორგანიზაცია - სამხედრო-პოლიტიკური ბლოკია. ჩვენ, უპირველეს ყოვლისა, ორიენტირებული ვართ საერთაშორისო და რეგიონულ სამხედრო-პოლიტიკურ ვითარებაზე. მე ვერ ვხედავ წონიან არგუმენტებს, რომ ის როგორღაც არსებითად და, მით უმეტეს, უფრო კარდინალურად შეიცვლება პანდემიის შემდეგ.

- იხილება თუ არა კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციაში ნატოსთან სამხედრო კონფლიქტის ალბათობა და თუ ემზადებიან ორგანიზაციის წევრი სახელმწიფოები ასეთი რისკისთვის?

- ნატოსთან სამხედრო კონფლიქტის უშუალო რისკი არ არსებობს. უთანხმოების, მსხვილი საერთაშორისო პრობლემებისა და გამოწვევების გადაწყვეტისადმი განსხვავებული მიდგომების შემთხვევაშიც კი - საფუძველი ასეთი კონფლიქტისთვის არ ჩანს. მეტსაც გეტყვით, ჩვენ იმედი გვაქვს, რომ ნატოს სახელმწიფოთა პოლიტიკურ ელიტასა და საზოგადოებას, ჩვენ მსგავსად, შესანიშნავად ესმის, რამდენად კატასტროფული იქნება ასეთი გლობალური კონფლიქტის შედეგი.

ამასთან, კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციაში კარგად აქვთ გააზრებული ევროპის კონტინენტსა და მთელ მსოფლიოში მიმდინარე სამხედრო-პოლიტიკური მოვლენების მთელი სირთულე. ცვლილებებთან დაკავშირებული ნებისმიერი ვითარება სერიოზული დაკვირვებისა და  ანალიზის ქვეშაა. კოლექტიური უსაფრთხოების შესახებ შეთანხმების ორგანიზაციის საზღვრების მახლობლად ნატოს სამხედრო ძალისა და სამხედრო ინფრასტრუქტურის გაძლიერება და ერთობლივი მანევრების მასშტაბებისა და ინტენსივობის (ყოველწლიურად 40-მდე მსხვილი სამხედრო სწავლება იმართება) ზრდა არ შეიძლება შეშფოთებას არ იწვევდეს.

ეს ყველაფერი ობიექტურად მოითხოვს ორგანიზაციის ადეკვატურ რეაქციას და მუდმივ მზადყოფნას შესაძლო კრიზისულ სიტუაციებზე. ამასთან დაკავშირებით მუშავდება რეაგირების პოლიტიკურ-დიპლომატიური ღონისძიებები, ძლიერდება ორგანიზაციის სამხედრო შემადგენელი, მიმდინარეობს უწყვეტი მუშაობა ჯარების საბრძოლო შესაძლებლობების ამაღლებისა და მართვის სისტემების სრულყოფისათვის.

ხაზგასმით უნდა აღინიშნოს, რომ ყველა ეს ზომა მიმართულია მხოლოდ ორგანიზაციის წევრ-სახელმწიფოთა კოლექტიური უსაფრთხოების, ტერიტორიული მთლიანობისა და სუვერენიტეტის დასაცავად.

53
მისტიკა

ზოდიაქოს ნიშნები, რომლებსაც მომავლის განჭვრეტის უნარი გააჩნიათ

0
(განახლებულია 15:08 25.05.2020)
ასტროლოგები გამოყოფენ ზოდიაქოს ოთხ ნიშანს, რომელთა წარმომადგენლებს სხვებზე ხშირად შეუძლიათ მომავლის წინასწარმეტყველება და ცხოვრების სხვადასხვა სფეროში მოახლოებული ცვლილებების შეგრძნება

თითოეულ ადამიანს აქვს თავისი უნიკალური თვისება და ნიჭი. ზოდიაქოს ამ ოთხ ნიშანს შესწევს უნარი, შეაფასოს მომავალი და პროგნოზები გააკეთოს.

ქალწული

ქალწულები ერთ–ერთი ყველაზე ბრძენი ხალხია. მათი წინასწარ განჭვრეტის უნარი აუხსნელ წინათგრძნობებს ეფუძნება. ხანდახან ეს ცხოვრებისეული გამოცდილებაა, ხანდახან კი, უბრალოდ, გამართლება და ინტუიცია. ასეა თუ ისე, ქალწულებს ვარსკვლავები ხშირად ეხმარებიან მოვლენების ჰორიზონტს მიღმა მზერაში.

ქალწულები უკვე ბავშვობიდან ამბობენ ხშირად: „ხომ ვამბობდი“, რაც ასე არ უყვართ გარშემომყოფებს. იქმნება შეგრძნება, რომ ამ ადამიანებმა ისეთი რამ იციან, რაც სხვა არავინ იცის. ანტენასავით არიან, რომელიც სამყაროს გასაიდუმლოებულ და დაშიფრულ გზავნილებს იღებენ. ამასთან, ისინი კარგად გრძნობენ ადამიანებს – ყოველთვის იციან, ვის უნდა ენდონ და ვის – არა.

მორიელი

მორიელებს მომავლის განჭვრეტის უნარი ზოდიაქოს ყველა ნიშანზე მეტად აქვთ განვითარებული, რადგან ვარსკვლავები და პლანეტები მათ საოცარი ინტუიციით აჯილდოებენ. ეს ადამიანები პრობლემებსა და უიამოვნებებს მათ გამოჩენამდე დიდი ხნით ადრე გრძნობენ. თუ მორიელი გეუბნებათ, რომ რაღაც ცუდი უნდა მოხდეს, სჯობს, ეს სიტყვები არ უგულებელყოთ.

ამ ნიშნის წარმომადგენლები მხოლოდ ცუდს არ წინასწარმეტყველებენ – კარგი ამბების განჭვრეტაც შეუძლიათ. მათ უმართლებთ სასიყვარულო წინასწარმეტყველებებში. წინასწარ გრძნობენ საბედისწერო შეხვედრას, რომ გაიცნობენ თავიანთ საყვარელ ადამიანს, რომელიც ყველაფერს უკეთესობისკენ შეცვლის. ისინი ხშირად წინასწარ გრძნობენ ასევე უსიამოვნებებს სამსახურში, დიდი პრობლემების დაწყების მოახლოებას მთელი მსოფლიოს მასშტაბით.

თხის რქა

თხის რქების ნიჭი შორსაა მაგიისა და ინტუიციისგან. ის მხოლოდ მათ მდიდარ ცხოვრებისეულ გამოცდილებას, დაკვირვების უნარსა და გარშემომყოფებისგან მიღებულ ცოდნას ეფუძნება. ისინი არ წყვეტენ სწავლას, დეტალურად არჩევენ სხვის შეცდომებს. სწავლობენ არა მხოლოდ საკუთარ შეცდომებზე, არამედ ისრუტავენ ყველაფერს, რასაც ახლობლები, მეგობრები თუ გარშემომყოფები უზიარებენ მათ.

ეს თხის რქებს საშუალებას აძლევს, განჭვრიტონ მომავალი, რადგან ბევრი იციან ცხოვრების ზოგიერთ სფეროსა და ასპექტებზე. მათ შეუძლიათ წინასწარ ამოიცნონ მოვლენები და ადამიანების ქცევები, რაც ამ ნიშნის წარმომადგენლებს ეხმარება წარმატების შენარჩუნებაში, პატივისცემის მოპოვებაში.

მერწყული

მერწყულები თხის რქებს ჰგვანან, რადგან არც ისინი წყვეტენ სწავლას ნებისმიერ ასაკში. მძლავრი სწრაფვა ცოდნის მიღებისკენ მათ ეხმარება ადამიანური ქცევის ზღვრების შესწავლაში. მერწყულებს სჩვევიათ მათთვის საინტერესო სფეროში ყველა წვრილმანის გააზრება. ეს აძლევს შესაძლებლობას, რომ უფრო უკეთესად, ხშირად და მკაფიოდ იწინასწარმეტყველონ მომავალი.

როგორც ასტროლოგები აღნიშნავენ, მერწყულებს ასევე ნიჭიერი ადამიანების ამოცნობის განსაკუთრებული ალღო აქვთ. იოლად საზღვრავენ, ვინ იქნება წარმატებული და ვინ – არა.

0