მიხეილ თუმანიშვილი

„რა ბედნიერებაა, რომ სცენა არსებობს!” - საქართველო თუმანიშვილის 100 წლის იუბილეს აღნიშნავს

51
მიხეილ თუმანიშვილის მოწაფეები, მისი ოჯახის წევრები და თეატრალური საზოგადოების წარმომადგენლები მაესტროს დაბადებიდან ასი წლის იუბილეს აღნიშნავენ

თბილისი, 6 თებერვალი – Sputnik. საქართველო თბილისის კინომსახიობთა სახელმწიფო თეატრის დამაარსებლის, გამოჩენილი რეჟისორისა და პედაგოგის, მიხეილ თუმანიშვილის დაბადებიდან ასი წლის იუბილეს აღნიშნავს.

შესანიშნავი მიშა თუმანიშვილი... >>

„70 წლისა კი არა, 100 წლისაც რომ ვიყო, ახალგაზრდებთან ყოველთვის ვიმუშავებ იმიტომ, რომ ამაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს. ამასწინათ ვერ ვიყავი კარგად, არითმია მქონდა თუ რაღაც ჯანდაბა. მივედი თეატრში, სარეპეტიციო დარბაზში შევედი და დამავიწყდა არითმიაც და ყველაფერი ამქვეყნად. სწორედ მაშინ გავიფიქრე, რა ბედნიერებაა, რომ სცენა არსებობს!” - ამბობდა რეჟისორი.

Режиссер Михаил Туманишвили
© photo: Sputnik / Рухкян
მიხეილ თუმანიშვილი

მიხეილ თუმანიშვილის ჟანრითა და სტილით მრავალფეროვანი სპექტაკლები გამოირჩეოდა მხატვრული ენის სისადავით, ფსიქოლოგიური სიზუსტით, დახვეწილი გემოვნებითა და ლაკონურობით. რეჟისორი ავტორია ისეთი დადგმების, როგორიცაა „ესპანელი მღვდელი”, „ანტიგონე”, „ჭინჭრაქა”, „დონჟუანი”, „პატარა ქალაქი“, „სანამ ურები გადაბრუნდება“, „ამბავი სიყვარულისა“, „ადამიანებო, იყავით ფხიზლად!“, „ბაკულას ღორები“, „ხიდი“ და სხვ.

Режиссер Михаил Туманишвили и дирижер, педагог Одиссей Димитриади
© photo: Sputnik / Рухкян
ქართველი რეჟისორი მიხეილ თუმანიშვილი და დირიჟორი ოდისე დიმიტრიადი

მაესტროს აღზრდილები არიან ისეთი ცნობილი რეჟისორები და მსახიობები, როგორებიცაა რობერტ სტურუა, თემურ ჩხეიძე, ზურაბ ყიფშიძე და ქეთი დოლიძე. იყო საქართველოს სსრ (1961) და სსრკ (1981) სახალხო არტისტი, კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატი (1980, მიენიჭა წიგნისათვის „სანამ რეპეტიცია დაიწყება“), სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი, თბილისის საპატიო მოქალაქე (1986).

თუმანიშვილი დაიბადა თბილისში 1921 წლის 6 თებერვალს. სწავლობდა თბილისის რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტზე, გიორგი ტოვსტონოგოვის კლასში. ამავე უნივერსიტეტში 1949-1978 წლებში იყო დაკავებული პედაგოგიური საქმიანობით. საქართველოს ტელევიზიაში 1971-1975 წლებში იყო სადადგმო რედაქციის მთავარი რეჟისორი. 1975 წლიდან კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ თეატრალური სახელოსნოს მთავარი რეჟისორი.

1975 წელს მსახიობ სტუდენტებთან ერთად დააარსა ახალი თეატრალური დასი. კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ინიციატივით, ძველი კინოსტუდიის ბაზაზე დასს სცენა გამოუყვეს. 1978 წლის 14 იანვარს, ქართული თეატრის დაბადების დღეს დაიბადა კიდევ ერთი ექსპერიმენტული ქართული თეატრი - „თეატრალური სახელოსნო“. მოგვიანებით მიენიჭა სახელწოდება „კინომსახიობთა თეატრი“. დღეისათვის თეატრი მაესტროს პატივსაცემად „მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის კინომსახიობთა თეატრის“ სახელს ატარებს. დასის სტუდენტები მუშაობას თუმანიშვილის სამსახიობო მეთოდით აგრძელებენ.

Грузинский режиссер Михаил Туманишвили
http://www.ambebi.ge
მიხეილ თუმანიშვილი

გარდაიცვალა 1996 წლის 11 მაისს 76 წლის ასაკში. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

1997 წლიდან თბილისში მიხეილ თუმანიშვილის სახელობის ხელოვნების ქართული საერთაშორისო ფესტივალი GIFT იმართება. ყოველწლიურად მის სცენაზე საუკეთესო სპექტაკლებს სხვადასხვა ქვეყნის უძლიერესი თეატრალური კოლექტივები დგამენ.

51
ბერლინალე

„სასიამოვნოდ სევდიანი" როგორ შეაფასეს ქართული ფილმი ბერლინალეზე

49
(განახლებულია 19:37 05.03.2021)
ბერლინის საერთაშორისო ფესტივალზე ალექსანდრე კობერიძის ფილმს პოეტური, მახვილგონივრული და შთამბეჭდავი უწოდეს.

თბილისი, 5 მარტი – Sputnik. ქართველი რეჟისორის ალექსანდრე კობერიძის ფილმმა „რას ვხედავთ, როდესაც ცას ვუყურებთ?“ რომელიც ბერლინის კინოფესტივალის მთავარ საკონსკურსო პროგრამაშია შესული, უცხოელი კრიტიკოსების მოწონება დაიმსახურა. 

„ეს ქართული ზღაპარი მართლა საჩუქარია, რომელიც სხვას არ ჰგავს. ქალაქის ქუჩებში, რომელიც გაზაფხულის ყვავილობითაა მოჯადოებული, ულტრარომანტიკული ექსცესი ვითარდება. ფილმის თითოეული კადრი გასაოცარია. შთამბეჭდავი მონტაჟის წყალობით მოკლე სცენები ერთმანეთს მიჰყვება, როგორც საოცარი საქანელა... ეს არის ამბიციური ზღაპარი, რომელიც ასევე საუბრობს სამყაროს სისასტიკესა და ყოველივე ამაზე რეაქციის არარსებობაზე“, – წერს ფრანგული გამოცემა Le Polyester

„ამ თბილ, მოულოდნელობებით სავსე ხალხურ ზღაპარში ძველ ქალაქში მცხოვრები, სიცოცხლით სავსე შეყვარებულები შეხვედრას გრძნეულების გამო ვერ ახერხებენ“, – წერს ამერიკული გამოცემა Variety.

გამოცემა Awards Daily წერს, რომ კანის კინოფესტივალზე ფილმების „დასაწყისი“ და „და ჩვენ ვიცეკვეთ“ წარმატების შემდეგ, კობერიძის ფილმი „ოქროს დათვის“ ჯილდოს რეალური პრეტენდენტია, რაც იმის დასტურია, რომ ქართულ კინემატოგრაფიაში ძალზე საინტერესო ახალი ტალღა იბადება. 

„რას ვხედავთ, როდესაც ცას ვუყურებთ?“ რეჟისორ ალექსანდრე კობერიძის მეორე სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმია, რომელიც საქართველო–გერმანიის კოპროდუქციაა. ფილმი ორი ადამიანის სიყვარულის ამბავს მოგვითხრობს. ფილმის მთავარი გმირები ერთმანეთს ქუჩაში მოულოდნელად ხვდებიან და მათ შორის გრძნობა ჩნდება. ცხოვრება ჩვეული დინებით მიდის და ჩნდება კითხვა – მოახერხებს წყვილი კვლავ შეხვედრას?

ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ მსახიობები გიორგი ბოჭორიშვილი, ანა ქარსელაძე, ოლიკო ბარბაქაძე, გიორგი ამბროლაძე და ვახტანგ ფანჩულიძე.

1993 წლის ბერლინალეს შემდეგ, რომელზეც თემურ ბაბლუანის ფილმი „უძინართა მზე“ კინოფესტივალის მთავარი პრიზით „ვერცხლის დათვით” დაჯილდოვდა, ფესტივალის მთავარ კონკურსში ქართული სრულმეტრაჟიანი ფილმი აღარ შერჩეულა.

49
თემები:
ქართული კინო
გოგონა წიგნის ელექტრონულ ვერსიას კითხულობს

ანასტასია ხატიაშვილის რომანი რუსეთში თებერვლის საუკეთესო წიგნების ხუთეულში შევიდა

64
(განახლებულია 21:11 02.03.2021)
ქართველი ავტორის წიგნი არა მარტო თვის რეიტინგის ტოპშია, არამედ წარმატება ხვდა წილად რომანის მიხედვით დაწერილ სცენარსაც – ის დანილა კოზლოვსკიმ გამოარჩია

თბილისი, 2 მარტი – Sputnik. ქართველი მწერლისა და Sputnik–საქართველოს კოლუმნისტის ანასტასია ხატიაშვილის რომანი „საუკეთესო, რაც არ გამაჩნია“ (Лучшее, чего у меня нет) საგამომცემლო სერვისი Ridero–ს თებერვლის საუკეთესო წიგნების რეიტინგში მოხვდა.

„საუკეთესო, რაც არ გამაჩნია“ – ფსიქოლოგიური ტრილერია, რომელიც რუსულ ენაზეა დაწერილი და 16 თებერვალს გამოიცა პლატფორმაზე Ridero. ესაა ორი ქართველი ახალგაზრდის ისტორია, რომელთა ცხოვრება და სიკვდილი იხლართება სიყვარულისა და გაგებისთვის გიჟურ რბოლაში, როდესაც რეალობის ყველა კანონი ირღვევა.

„მოხარული ვარ, რომ ჩემს პირველ რომანს უკვე აქვს მცირე გამარჯვება. ეს ისტორია უნდა მოეწონოს მკითხველს, რადგან ესაა თანამედროვე თბილისელებზე, რომლებიც ჩვენ შორის ცხოვრობენ, ეძებენ სიყვარულსა და ბედნიერებას და ებრძვიან ბედის უკუღმართობას. იმედი მაქვს, რომ რომანი მალე ქართულადაც გამოვა“, – აღნიშნა ავტორმა.

რომანის „საუკეთესო, რაც არ გამაჩნია“ აქტუალობისა და დროულობის შესახებ ისაუბრა პროექტ Sputnik–საქართველოს ხელმძღვანელმა ოქსანა ვოინცევამ. მისი თქმით, კარგი წიგნი ახლა იშვიათობაა, მით უფრო, როდესაც ის ეძღვნება ისეთ თემებს, როგორიცაა სიყვარული და ცხოვრების აზრი.

„ახლა, როცა პანდემიის გამო მსოფლიო „დისტანციურზეა“ გადართული და ირგვლივ მხოლოდ ნეგატიური სიახლეებია, კარგი წიგნის წაკითხვა ნამდვილად ღირს. ძალიან მიხარია, რომ Sputnik–საქართველოს ავტორმა შეძლო თავის რეალიზება, როგორც რომანის ავტორმა. ანასტასიამ მართლაც საინტერესო ისტორია დაწერა ტრილერისა და მისტიციზმის ელემენტებით. ამ რომანს დიდი მომავალი აქვს“, – აღნიშნა ვოინცევამ.

ამავე დროს, ხატიაშვილმა წიგნის მიხედვით უკვე დაწერა კინოსცენარი, რომელიც ასევე გამოარჩიეს რუსეთში. კერძოდ, ანასტასიას სცენარი რუსი მსახიობისა და რეჟისორის დანილა კოზლოვსკის სტუდიის DK Entertainment კონკურსის მონაწილე გახდა.

ამ კონკურსში მონაწილება შეეძლოთ დამწყებ და პროფესიონალ სცენარისტებს მთელი მსოფლიოდან. განაცხადი სხვადასხვა ქვეყნიდან ორი ათასზე მეტმა ავტორმა შეიტანა.

„ორ ავტორს გამოვყოფდი, რომლებთან თანამშრომლობის იმედიც მაქვს მომავალში, მიუხედავად იმისა, რომ მათი სცენარები სტუდიის წარმოებაში არ მოხვდება. ესაა ანასტასია ხატიაშვილი და ილია პოზდნიაკოვი“, – დაწერა თავის Instagram–აკაუნტში კოზლოვსკიმ.

ანასტასია ხატიაშვილი – ჟურნალისტი, მთარგმნელი, პოეტი, მოთხრობების კრებულისა და დოკუმენტური წიგნის ავტორი ბელა ახმადულინას შესახებ „სიზმრებზე მეტი“ (Больше, чем сны). 2014 წელს მოთხრობების კრებულით „ხვალ ომია“ (Завтра война) შევიდა პრემიის „დებიუტი“ ლონგ–ლისტში ნომინაციაში „მცირე პროზა“. 2020 წელს გახდა ფონდ „რუსკი მირის“ ჟურნალისტური სტატიების საერთაშორისო კონკურსის СО-Творение პრიზიორი.

64
საპატრულო პოლიცია

წავიდა და არ დაბრუნებულა: რამდენი ადამიანი უგზო-უკვლოდ დაიკარგა 2020 წელს

0
(განახლებულია 09:12 07.03.2021)
დაკარგულთა უმრავლესობა საქართველოს მოქალაქეები არიან. მაგრამ 2020 წელს ასევე ეძებდნენ რუსეთის, თურქეთის და ნიდერლანდების თითო მოქალაქეს. აქედან თურქეთის და ნიდერლანდების მოქალაქეები გარდაცვლილები იპოვეს

თბილისი, 7 მარტი - Sputnik. საქართველოში 2021 წლის იანვრის მდგომარეობით, უგზო-უკვლოდ დაკარგულად მიიჩნევა 1000 ადამიანი, აქედან 2020 წელს დაიკარგა 42 ადამიანი, შსს-ს ვებგვერდზე გავრცელებული მასალების თანახმად.

უწყების მონაცემებით, 2020 წელს სულ დაიკარგა 126 ადამიანი, აქედან 69 ცოცხალი იპოვეს, 15 - გარდაცვლილი. პოლიცია დღემდე ვერ ახერხებს 42 ადამიანის მოძებნას, მათ შორის 6 ბავშვია.

დაკარგულთა უმრავლესობა საქართველოს მოქალაქეები არიან. მაგრამ 2020 წელს ასევე ეძებდნენ და იპოვეს რუსეთის ერთი მოქალაქე, თურქეთის ერთი მოქალაქე და ნიდერლანდების ერთი მოქალაქე. ამასთან თურქეთის და ნიდერლანდების მოქალაქეები გარდაცვლილები იპოვეს. დღემდე მიმდინარეობს ყაზახეთის ერთი და პოლონეთის ერთი მოქალაქის ძებნა.

საქართველოს შსს ძებნას 1973 წლიდან ახორციელებს, იმ დროიდან უგზო-უკვლოდ დაკარგულად მიიჩნეოდა 6.097 და უკვე მოძებნილია 5.097 ადამიანი.

0