ორბელიანის მოედანი

პანდემიის მიუხედავად: თბილისში ახალგაზრდული ფესტივალი „თაობა“ გაიმართება

80
საერთაშორისო ღონისძიებაში კორონავირუსის პანდემიის გამო დაწესებული შეზღუდვების გათვალისწინებით წელს მხოლოდ ქართველი ახალგაზრდები მიიღებენ მონაწილეობას.

თბილისი, 24 სექტემბერი — Sputnik. თბილისში 25-30 სექტემბერს საერთაშორისო ახალგაზრდული კინოფესტივალი „თაობა“ გაიმართება, ამ ინფორმაციას ფესტივალის ერთ-ერთი ორგანიზატორი - საქართველოს მოსწავლე ახალგაზრდობის ეროვნული სასახლე ავრცელებს.

საერთაშორისო ფესტივალი საქართველოში წელს მესამედ ჩატარდება, თუმცა ამჯერად კორონავირუსის პანდემიის გამო დაწესებული შეზღუდვების გათვალისწინებით ღონისძიებაში მხოლოდ ქართველი ახალგაზრდები მიიღებენ მონაწილეობას.

ფესტივალის ფარგლებში 13-18 წლის ახალგაზრდებისთვის გაიმართება 4 სრულმეტრაჟიანი და 21 მოკლემეტრაჟიანი საკონკურსო ფილმების ჩვენება ეროვნული სასახლის, ეროვნული მუზეუმისა და მზიურის განახლებული პარკის ტერიტორიაზე. ფესტივალის პროგრამა მოიცავს ასევე მასტერკლასებს, ლექციებსა და დისკუსიებს.

ღონისძიება კინოხელოვნებით დაინტერესებულ სტუდენტებს აძლევს შესაძლებლობას დაესწრონ პროფესიულ დრამატურგიისა და რეჟისურის მასტერკლასებს პროექტის „თაობის აკადემია“ ფარგლებში ბოლნისის მუზეუმი.

ნანა ჯორჯაძის ფილმმა „ბოცვრის თათი“ რუსეთში ჯილდო მოიპოვა >>

ფესტივალი ეპიდემიოლოგიური ვითარების შესაბამისად დაწესებული რეგულაციების დაცვით ტარდება, რის გამოც შემცირებულია როგორც მონაწილეთა, ასევე აქტივობების რაოდენობა.

„ჩვენებებზე დასწრება თავისუფალია. საფესტივალო სივრცეები ყველა შესაბამისი რეკომენდაციის დაცვით, ღია ცის ქვეშ იმართება. სავალდებულოა იქონიოთ პირბადე და დაიცვათ სოციალური დისტანცია“, - მოუწოდებს სტუმრებს ფესტივალის ერთ-ერთი ორგანიზატორი „კინოკლუბი ორბელიანზე“.

პროექტის მხარდამჭერები: ქალაქ თბილისის მერია, საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტრო, საქართველოს კინემატოგრაფიის ეროვნული ცენტრი.

 

80
თემები:
ქართული კინო (105)
ქუჩის არტისტი ლისაბონის ცენტრში

პორტუგალიელები ქართული კინოს შედევრებსა და სიახლეებს გაეცნობიან

47
მეტრები, ოსტატები და ახალბედები - პორტუგალიაში პირველად ქართული კინემატოგრაფის უზარმაზარი რეტროსპექტივა იხსნება

თბილისი, 20 ოქტომბერი - Sputnik. დოკუმენტური კინოს საერთაშორისო ფესტივალი Doclisboa, რომელიც 22 ოქტომბრიდან 1 ნოემბრამდე გაიმართება, საქართველოს კინემატოგრაფს მასშტაბურ რეტროსპექტივას მიუძღვნის, ნათქვამია საქართველოს კინემატოგრაფიის ეროვნული ცენტრის ვებგვერდზე.

პორტუგალიელები იხილავენ როგორც ქართული კინოს შედევრებს, ისე ახალგაზრდა რეჟისორების ნამუშევრებს. პროგრამაში სახელწოდებით „უწყვეტი მოგზაურობა“ იქნება ნაჩვენები მხატვრული, დოკუმენტური და ანიმაციური ფილმები.

პორტუგალიელები ნახავენ შემდეგ ფილმებს: „ელისო“ (1928), რეჟისორი ნიკოლოზ შენგელაია; „ბუბა“ (1930), რეჟისორი ნუცა ღოღობერიძე; „ჯიმ შვანთე“ (მარილი სვანეთს) (1930), რეჟისორი მიხეილ კალატოზოვი; „გოგონა და შადრევანი“ (1967), რეჟისორი კარლო სულაკაური;„გრძელი ნათელი დღეები“ (2013), რეჟისორები: ნანა ექვთიმიშვილი და სიმონ გროსი; გოდერძი ჩოხელის „მეკვლე“; გიორგი ოვაშვილის „სიმინდის კუნძული“, მიხეილ კობახიძის „ქოლგა“ და ა.შ.

ბოლო ფილმებიდან მაყურებელი ნახავს შემდეგ ფილმებს: რუსუდან გლურჯიძის „სხვისი სახლი“, მარიამ ხაჭვანის „დედე“, იანა უგრეხელიძის „ომის იავნანა“ და ლანა ღოღობერიძის „ოქროს ძაფი“.

რეჟისორი დეა კულუმბეგაშვილი 2020 Special Cannes-ის ჟიურის წევრად გამოაცხადეს >>

საქართველო ასევე მონაწილეობას მიიღებს ინდუსტრიულ სექციაში Nebulae - აქ უცხელ კინოპროდიუსერების წინაშე იქნება წარდგენილი რვა ქართული პროექტი. გარდა ამისა, Doclisboa-ზე დაგეგმილია უამრავი თემატური დისკუსია და მრგვალი მაგიდა ქართველი კინემატოგრაფისტების მონაწილეობით.

კორონავირუსის პანდემიის გამო წელს ლისაბონის კინოფესტივალი ონლაინ-ფორმატში გაიმართება.

47
თემები:
ქართული კინო (105)

როგორ აღნიშნავენ საქართველოში რთველის დასასრულს ფოტო

31
(განახლებულია 20:24 20.10.2020)
  • რთველი - ყურძნის მოსავლის აღების უძველესი დღესასწაული საქართველოში. მას, ფაქტობრივად, საკულტო მნიშვნელობა აქვს, ხოლო მისი ტრადიციები პრეისტორიულ ხანას უკავშირდება
  • უწყვეტი ჯაჭვივით - საქართველო და რთველი ერთმანეთის გარეშე წარმოუდგენელია
  • რთველში ყველა მონაწილეობს: ოჯახის წევრები, ნათესავები, მეზობლები, სტუმრები. აქ შემთხვევით არავინ ხვდება - ყველა მონაწილეობს ერთ დიდ საქმეში
  • ამ მრავალდღიანი დღესასწაულის ყოველ საღამოს იშლება სუფრები, სადაც მხიარულობენ, მღერიან და ცეკვავენ. ხოლო როდესაც რთველი სრულდება, ფერმერები ნამდვილ წარმოდგენას მართავენ
  • მრავალხმიანი სიმღერები რთველის განუყოფელი ნაწილია
  • ვაზისადმი ფრთხილი მოპყრობა მთელი კულტურაა, რომელიც განსაკუთრებულ ცოდნასა და უნარებს საჭიროებს
  • ეს კი საწნახელია - ხისგან დამზადებული ყურძნის საწური. ადრე მასში ყურძენს ფეხით ჭყლეტდნენ. ახლა უკვე უფრო სრულყოფილი და თანამედროვე მოდელები გამოიყენება. თავად საწნახელი კი - არტეფაქტია ქვეყნიდან, რომლსაც ღვინის კულტურის მდიდარი ისტორია აქვს
  • რთველის დასრულების აღნიშვნის დროს კახეთში ყველაფერი განსაკუთრებით გემრიელია - დიასახლისი ერთ-ერთ ღვინის საწარმოში ხინკალს ახვევს
  • კარგი მოსავალი აქ ყოველთვის საზეიმო სუფრით აღინიშნება
  • ხინკლის მოხვევა ნამდვილი ხელოვნებაა. აქ მნიშვნელოვანია ყველაფერი - შიგთავსიც და ცომის ნაოჭებიც
  • მწვადი ქართული სუფრის ტრადიციული კერძია
  • არ უნდა დაგვავიწყდეს ჭაჭაც, ქართული სპირტიანი სასმელი, რომელიც ბრენდის კლასს განეკუთვნება
  • ჩურჩხელა - ცნობილი ქართული ნუგბარი ფელამუშითა და თხილით. მის მომზადებას ბავშვებს სკოლებშიც კი ასწავლიან
  • ჩურჩხელას დასამზადებლად ძაფზე აგებენ თხილს ან ნიგოზს ავლებენ ფელამუშში, რომელსაც ყურძნის გარდა, ბროწეულისგანაც ამზადებენ
  • შემოდგომაზე, ყურძნის გარდა, სხვა ხილისა და ბოსტნეულის მოსავალსაც იღებენ
კახეთის რეგიონში ყურძნის კრეფა დასასრულს უახლოვდება, რასაც დიდი დღესასწაულის მსგავსად აღნიშნავენ. დაწვრილებით – „Sputnik-საქართველოს“ ფოტომასალაში.

რთველი პანდემიის პერიოდში საკმაოდ დიდი გამოწვევა იყო, მაგრამ ქართველი ფერმერები სახელმწიფოს და კერძო სექტორის დახმარებით ამოცანას წარმატებით გაუმკლავდნენ.

წელს კორონავირუსის პანდემიის გამო ფერმერი–მეღვინეების დახმარების მიზნით საქართველოს მთავრობამ გადაწყვიტა ყურძნის ორი ჯიშის – „რქაწითელისა“ და „კახური მწვანეს“ სუბსიდირება.

ღვინის ეროვნული სააგენტოს ბოლო მონაცემებით, კახეთში ამ მომენტისათვის უკვე მოიკრიფა და გადამუშავდა 270 ათასი ტონა ყურძენი.

 

31
  • რთველი - ყურძნის მოსავლის აღების უძველესი დღესასწაული საქართველოში. მას, ფაქტობრივად, საკულტო მნიშვნელობა აქვს, ხოლო მისი ტრადიციები პრეისტორიულ ხანას უკავშირდება
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    რთველი - ყურძნის მოსავლის აღების უძველესი დღესასწაული საქართველოში. მას, ფაქტობრივად, საკულტო მნიშვნელობა აქვს, ხოლო მისი ტრადიციები პრეისტორიულ ხანას უკავშირდება

  • უწყვეტი ჯაჭვივით - საქართველო და რთველი ერთმანეთის გარეშე წარმოუდგენელია
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    უწყვეტი ჯაჭვივით - საქართველო და რთველი ერთმანეთის გარეშე წარმოუდგენელია

  • რთველში ყველა მონაწილეობს: ოჯახის წევრები, ნათესავები, მეზობლები, სტუმრები. აქ შემთხვევით არავინ ხვდება - ყველა მონაწილეობს ერთ დიდ საქმეში
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    რთველში ყველა მონაწილეობს: ოჯახის წევრები, ნათესავები, მეზობლები, სტუმრები. აქ შემთხვევით არავინ ხვდება - ყველა მონაწილეობს ერთ დიდ საქმეში

  • ამ მრავალდღიანი დღესასწაულის ყოველ საღამოს იშლება სუფრები, სადაც მხიარულობენ, მღერიან და ცეკვავენ. ხოლო როდესაც რთველი სრულდება, ფერმერები ნამდვილ წარმოდგენას მართავენ
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    ამ მრავალდღიანი დღესასწაულის ყოველ საღამოს იშლება სუფრები, სადაც მხიარულობენ, მღერიან და ცეკვავენ. ხოლო როდესაც რთველი სრულდება, ფერმერები ნამდვილ წარმოდგენას მართავენ

  • მრავალხმიანი სიმღერები რთველის განუყოფელი ნაწილია
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    მრავალხმიანი სიმღერები რთველის განუყოფელი ნაწილია

  • ვაზისადმი ფრთხილი მოპყრობა მთელი კულტურაა, რომელიც განსაკუთრებულ ცოდნასა და უნარებს საჭიროებს
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    ვაზისადმი ფრთხილი მოპყრობა მთელი კულტურაა, რომელიც განსაკუთრებულ ცოდნასა და უნარებს საჭიროებს

  • ეს კი საწნახელია - ხისგან დამზადებული ყურძნის საწური. ადრე მასში ყურძენს ფეხით ჭყლეტდნენ. ახლა უკვე უფრო სრულყოფილი და თანამედროვე მოდელები გამოიყენება. თავად საწნახელი კი - არტეფაქტია ქვეყნიდან, რომლსაც ღვინის კულტურის მდიდარი ისტორია აქვს
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    ეს კი საწნახელია - ხისგან დამზადებული ყურძნის საწური. ადრე მასში ყურძენს ფეხით ჭყლეტდნენ. ახლა უკვე უფრო სრულყოფილი და თანამედროვე მოდელები გამოიყენება. თავად საწნახელი კი - არტეფაქტია ქვეყნიდან, რომლსაც ღვინის კულტურის მდიდარი ისტორია აქვს

  • რთველის დასრულების აღნიშვნის დროს კახეთში ყველაფერი განსაკუთრებით გემრიელია - დიასახლისი ერთ-ერთ ღვინის საწარმოში ხინკალს ახვევს
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    რთველის დასრულების აღნიშვნის დროს კახეთში ყველაფერი განსაკუთრებით გემრიელია - დიასახლისი ერთ-ერთ ღვინის საწარმოში ხინკალს ახვევს

  • კარგი მოსავალი აქ ყოველთვის საზეიმო სუფრით აღინიშნება
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    კარგი მოსავალი აქ ყოველთვის საზეიმო სუფრით აღინიშნება

  • ხინკლის მოხვევა ნამდვილი ხელოვნებაა. აქ მნიშვნელოვანია ყველაფერი - შიგთავსიც და ცომის ნაოჭებიც
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    ხინკლის მოხვევა ნამდვილი ხელოვნებაა. აქ მნიშვნელოვანია ყველაფერი - შიგთავსიც და ცომის ნაოჭებიც

  • მწვადი ქართული სუფრის ტრადიციული კერძია
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    მწვადი ქართული სუფრის ტრადიციული კერძია

  • არ უნდა დაგვავიწყდეს ჭაჭაც, ქართული სპირტიანი სასმელი, რომელიც ბრენდის კლასს განეკუთვნება
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    არ უნდა დაგვავიწყდეს ჭაჭაც, ქართული სპირტიანი სასმელი, რომელიც ბრენდის კლასს განეკუთვნება

  • ჩურჩხელა - ცნობილი ქართული ნუგბარი ფელამუშითა და თხილით. მის მომზადებას ბავშვებს სკოლებშიც კი ასწავლიან
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    ჩურჩხელა - ცნობილი ქართული ნუგბარი ფელამუშითა და თხილით. მის მომზადებას ბავშვებს სკოლებშიც კი ასწავლიან

  • ჩურჩხელას დასამზადებლად ძაფზე აგებენ თხილს ან ნიგოზს ავლებენ ფელამუშში, რომელსაც ყურძნის გარდა, ბროწეულისგანაც ამზადებენ
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    ჩურჩხელას დასამზადებლად ძაფზე აგებენ თხილს ან ნიგოზს ავლებენ ფელამუშში, რომელსაც ყურძნის გარდა, ბროწეულისგანაც ამზადებენ

  • შემოდგომაზე, ყურძნის გარდა, სხვა ხილისა და ბოსტნეულის მოსავალსაც იღებენ
    © Sputnik / Vladimir Umikashvili

    შემოდგომაზე, ყურძნის გარდა, სხვა ხილისა და ბოსტნეულის მოსავალსაც იღებენ

ფრანგ მოსწავლეებთან ერთად

მუსიკის მასწავლებელი, რომელიც ფრანგებს ქართულად ამღერებს და კარნავალის „ოქროს ნიღაბი“

0
(განახლებულია 20:24 21.10.2020)
რუბრიკაში „ქართველები უცხოეთში“ დღეს საფრანგეთში მცხოვრებ შემოქმედსა და საოცრად საინტერესო პიროვნებას გიული ერგემლიძეს გაგაცნობთ.

25 წელია, რაც საფრაგეთში, კერძოდ, ნორმანდიაშია და ძირითადი საქმიანობის გარდა აქტიურ შემოქმედებით ცხოვრებასაც ეწევა.

გარდა იმისა, რომ ქალბატონი გიული ფრანგ ბავშვებს ქართულ სიმღერებს ასწავლის, ადგილობრივ ღონისძიებებსა და სხვადასხვა კონცერტებზეც ხშირად გამოდის, მღერის ფრანგულ გუნდში "ბორბოლეტა", თამაშობს მოყვარულთა თეატრის სპექტაკლებში, ერთ-ერთ ფრანგულ კარნავალზე მის მიერ შეკერილმა ქართულმა სამოსმა გაიმარჯვა და ჯილდო გადაეცა. გარდა ამისა, ის მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში მცხოვრებ ქართველებს სიხარულს ანიჭებს - მათ ლექსებს სიმღერებად აქცევს და დღემდე სიმღერა 66-ზე მეტ ლექსზე დაწერა.

გიული ერგემლიძე გაკვეთილზე
გიული ერგემლიძე გაკვეთილზე

- ქალბატონო გიული, დღეს საფრანგეთში იმ მცირე ქართველ ემიგრანტთა შორის ხართ, ვინც ფრანგი პუბლიკის წინაშე ქართულად მღერის, იფიქრებდით ამაზე საქართველოში?

- ალბათ ვერც ვიოცნებებდი... ისე, რაც თავი მახსოვს, დედა კარგად მღეროდა, მშობლები ადრე დაოჯახდნენ. დედამ ოჯახზე მზრუნველობა არჩია, მაგრამ მუსიკას მაინც ვერ შეელია და სახლში სულ სიმღერ-სიმღერით აკეთებდა ყველაფერს. ბავშვობიდან ყურში ჩამესმოდა მისი ნამღერი ლამაზი მელოდიები. ამბობენ, რომ გაუჩერებლად, როგორც პატარა ბავშვს შეეფერება ჩემებურად „ვყვებოდი“ მას და "ვჭყლოპინობდი”. მერე ბაღიდან მოყოლებული სკოლაშიც გაუჩერებლად ვმღეროდი. დღემდე მადლობელი ვარ ჩემი პედაგოგების, რადგან  მეუბნებოდნენ, რომ ნიჭიერი ხარო. მე ვიცოდი, რომ მარტო ნიჭით ვერაფერს მიაღწევ თუ არ იშრომებ კიდეც. ამიტომ ვაღიარებ, რომ სიზარმაცის გამო ვერ მივაღწიე იმას, რისი გაკეთებაც მინდოდა. სხვათა შორის, იყო დრო, მინდოდა კარგი ქირურგი გამოვსულიყავი და ხალხი გადამერჩინა, მაგრამ საბოლოოდ მუსიკის სიყვარულმა სძლია და მუსიკალური სასწავლებელი დავამთავრე ვიოლინოს განხრით. ასე გავხდი მუსიკის მასწავლებელი. ბედნიერი ვარ, რომ ბევრ მოსწავლეს გავუღვივე მუსიკისდამი სიყვარული, რის გამოც ბავშვებიც და მშობლებიც მემადლიერებოდნენ.

გიული ერგემლიძე მუსიკის გაკვეთილზე
გიული ერგემლიძე მუსიკის გაკვეთილზე

- ამის მერე დაიწყო თქვენი ცხოვრების ფრანგული პერიოდი, მასაც მუსიკა „გასდევს ფონად“?

- დიახ, ასეა და ეს პერიოდი უკვე 25 წელია გრძელდება. აქ ვცხოვრობ ნორმანდიის მიწაზე, ჩვენ ქალაქს ფრანგულად ჰქვია ქონ (Caen). ქართველები მას კაენს ვეძახით. თავიდანვე ძალიან დამეხმარა დედა, რომლის გარეშე ვერაფერს მივაღწევდი. ადრე მოხუცებულთა სახლებში ვატარებდი კონცერტებს მასთან ერთად და  უმწეო ხალხს სიხარულს ვჩუქნიდი. ჩემმა შვილებმა აქ ჩამოსვლისთანავე მირჩიეს, რომ ფრანგული ენა სასწრაფოდ მესწავლა. როცა ენის სასწავლებლად მოვხვდი სკოლაში, პირველივე გაკვეთილზე მომაქცია ყურადღება ფრანგულის მასწავლებელმა, მარტინ ბონფუამ (Martine Bonfoiy) რომელმაც დიდი დახმარება გამიწია. გამიმართლა იმაშიც, რომ საფრანგეთის ამ ლამაზ ქალაქში კეთილი ადამიანების გარემოცვაში აღმოვჩნდი.

უცხოელ მოსწავლეებთან ერთად
უცხოელ მოსწავლეებთან ერთად

- როგორია თქვენი თვალით დანახული ფრანგული ცხოვრების შუქ-ჩრდილები?

-  საფრანგეთი ძალიან ჰუმანური ქვეყანაა თავისი უდიდესი  კულტურითა და ტრადიციებით, ისინი ყველას მოწიწებით და პატივისცემით ექცევიან. თუმცა არის მედლის მეორე მხარეც: აქ დიდი ბიუროკრატიაა და ყოველდღიურ საქმეებზე სირბილი ხშირად გიწევს. ხშირად ვეხმარები ქართველ ქალბატონებს, რომლებმაც ენა არ იციან, დავყვები მათ, ვინც ოპერაციისთვის არის ჩამოსული და ექიმებთან თარჯიმნობას ვუწევ. სხვა მხრივ კი, აწყობილია ყველაფერი, გულსატკენია, რომ აქ ცხოვრების პირობები უკეთესია, ვიდრე ჩემს ქვეყანაში, მაგრამ თვალი და გული მაინც გაგირბის იქით, შენი რომ ჰქვია. აქ მაინც სტუმარი ხარ და ადრე თუ გვიან სახლში უნდა წახვიდე. ასე გადის დრო, მაგრამ თუ სიყვარულით ცხოვრობ, ლამაზად და ხალისით გაგყავს დღეები ეს გეხმარება, რომ მონატრებას გაუძლო.

მეგობრებთან ერთად
მეგობრებთან ერთად

-როგორც ვიცი, თქვენ ამას ახერხებთ იდეც და ბევრი ქართველი ემიგრანტი გაახარეთ მათი ლექსების ამღერებით...

- ფრანგები საოცარი ხალხია, უზომოდ კულტურული, თბილი და უშუალო ხალხია, თუკი რამე მონდომება შეგამჩნიეს გამხნევებენ და გახალისებენ. სწორედ მათი წახალისებით მოხდა ის, რომ შევძელი ჩემი პატარა წვლილი შემეტანა საფრანგეთში მყოფი ნიჭიერი ქართველი ქალბატონების წარმოჩენის საქმეში. დღემდე უკვე 66-ზე მეტ ლექსზე დაიწერა სიმღერა, ეს ზღვაში წვეთიც არ არის, რასაც ეს  ნიჭიერი ქალბატონები აკეთებენ, თან არ დაგავიწყდეთ, საკუთარი თავის და ოჯახის გადასარჩენად რამდენს შრომობენ. ბოლოს იტალიაში მცხოვრები არაჩველებრივი პოეტის ქალის, ფატი ბოკელავაძის ლექსი ავამღერე. ადრე თელაველი პოეტის, ზინა სოლომნიშვილის ლექსზე დავწერე სიმღერა, ასევე მარი იმერის ლექსზეც, ისე, რომ არც ვიცნობდი ვინ იყო. ჩემი დაწერილი სიმღერებით ბავშვობის მეგობარი და ნიჭიერი მომღერალი, თამარ ბოჭორიშვილი ხშირად გამოდის პუბლიკის წინაშე. პოეტი ბელა ალასანია სწორედ მან გამაცნო.

გიული ერგემლიძე გაკვეთილზე
გიული ერგემლიძე გაკვეთილზე

- თავად თუ გიწევთ ფრანგული პუბლიკის წინაშე გამოსვლა?

- ჩემი ფრანგულის ენის მასწავლებელთან ერთად ქალაქის მუსიკალურ პროგრამაში ხშირად ვიყავი ჩასმული. კონცერტებსა და ღონისძიებებზე გამოვდიოდი. ადგილობრივი მოყვარულთა ორკესტრის პირველი ვიოლინოც ვიყავი. ასევე მოყვარულთა თეატრის სპექტაკლებში ვთამაშობდი. ქალაქი Caen რაიონებადაა დაყოფილი და ჩემს რაიონს ქვია Chemin-Verz, სადაც კულტურის ცენტრია. ამ  ცენტრში იყო მოყვარულთა თეატრი, სადაც პატარ- პატარა სპექტაკლებს დგამდნენ. ჩვენი რეჟისორი, მადმუაზელ ვალერი (Balerie) ყოველთვის კმაყოფილებას გამოსთქვამდა ჩემს მიერ შესრულებული როლებით. ეს სპექტაკლები ტარდებოდა ჩვენი რაიონის თეატრში. განსაკუთრებული მონდომებით შობის დღესასწაულისთვის გვამზადებდნენ. დრო და დრო პარიზიდან ჩამოდიოდა მსახიობთა მცირე დასები, რომლებიც სპექტაკლებს ატარებდნენ. ამ დროს რეჟისორი გვიატრებდა გამოცდას, ვინც უკეთ შეასრულებდა თავის ეპიზოდურ როლს, მას მიეცეოდა საშუალება, რომ პროფესიონალ მსახიობებთან ერთად სპექტაკლში მიეღო მონაწილეობა. შემდეგ მათთან ერთად რეპეტიციებს გავდიოდით. ასევე ვმღერი ჩემს ქალაქში არსებულ ფრანგულ გუნდში, სახელად "ბორბოლეტა“. ვუკრავდი სიმებიან ორკესტრშიც.

- ფრანგული ცხოვრებიდან რომელი წარმატების ამბავს გაიხსენებთ?

- ერთ-ერთ კარნავალზე, რომელი 2004 წელს ჩატარდა, მეც გამოვედი. უფრო სწორედ, მაშინ ცხოვრებაში პირველად ქართული ტრადიციული კაბა შევკერე. ძალიან გამიხარდა, როცა გავიგე, რომ გავიმარჯვე, პირველი ადგილი დავიკავე და „ოქროს ნიღაბი“ გადმომეცა. სასიხარულო იყო, რომ კარნავალზე წარმოდგენილი ყველა ქვეყნის ნაციონალური ტანსაცმელიდან სწორედ ჩემს მიერ შეკერილმა ქართულმა ეროვნულმა კაბამ გაიმარჯვა.

-რომელ ქართულ სიმღერებს მღერით ფრანგებისთვის?

-აქ, კაენში არსებობდა მუსიკალური საზოგადოება "Les Iren". იმ პერიოდში მის პრეზიდენტად ქართველი მხატვარი, ირინა ჯიბლაძე დანიშნეს. იქ ყოველწლიური პროგრამა მზადდებოდა, რომელშიც სხვადასხვა კონცერტები იყო შეტანილი. ასეთ ღონისძებებში შვიდი წლის განმავლობაში ჩემს მასწავლებრლთან ერთად ვიღებდი მონაწილეობას. ხშირად გამოვდიოდი ქართული სიმღერით „ციცინათელა“. ასეც მომხდარა, რომ სამი სიმღერის მაგივრად, რასაც პროგრამა ითვალისწინებდა, თორმეტი სიმღერაც კი მიმღერია. დარბაზს ძალიან მოსწონდა ქართული მელოდიები. როცა სიმღერას დავასრულებდი, ფრანგულად იძახდნენ: "ონკოღ!"- ანუ ბისს, ისევ იმღერეო, მთხოვდნენ.

- გავიგე, რომ მხატვრული კითხვის კონკურსებშიც ხშირად იღებდით მონაწილეობას, რომელი ავტორის ნაწარმოებს კითხულობდით?

- როგორც გითხარით, რაც თავი მახსოვს სულ ვმღერი. მოგვიანებით  ვწერდი ლექსებს და მათ მელოდიების ფონზე ვკითხულობდი, მაგრამ  მხოლოდ ჩემთვის ვხალისობდი. ასევე გაგრძელდა საფრანგეთშიც, სადაც რაიმე გამოსვლის წინ ჩემს ლექსებს ვთარგმნიდი ფრანგულად და ჩემივე მელოდიით თანხლებით ვკითხულობდი, ყველას მოსწონდა.

- ფრანგ ბავშვებს ქართულად სიმღერას ასწავლით?

- 18 წელია, რაც ვამეცადინებ ფრანგ და სხვადასხვა ეროვნების ბავშვებს, ვისაც სურვილი აქვს დაუკრას და იმღეროს. ამას დიდი სიყვარულით ვაკეთებ. ამ პატარებმა ქართული არც იციან. ფრანგ ბავშვებს პირველად ვასწავლი ადვილად დასამახსოვრებელ ქართულ სიმღერებს, შემდეგ კი „ჩემო ციცინათელას", ‘სულიკოს“, „სანთელივით დავდნების“, გოგი ცაბაძის „თბილისოს“ და სხვა...  სამყაროში ბევრია ასეთი ადამიანი, ვისაც სიყვარული არ შეუძლია და მათგან განსხვავებით, ვფიქრობ, რომ მე ვსუნთქავ სიყვარულით. ამის გამოხატულებაა ის, რასაც ვაკეთებ და ამ კუთხით გული მშვიდად მქვს.

- თუ გწყდებათ გული რამეზე?

- სამწუხაროდ ვერ შევძელი ისეთი ცნობილი პიროვნება გამხდარიყავი, რომ ჩემით ეამაყათ მეგობრებს, ახლობლებს და საქართველოს, მაგრამ იმას მაინც ვახერხებ, რომ აქ, უცხო ქვეყანას ქართულ სიმღერებს და ნიჭიერ ქართველებს ვაცნობ - ამაზე დიდი ბედნიერება რა უნდა იყოს. ქართველები ყველგან ვართ და ღმერთმა გვამრავლოს. სადაც ვიკრიბებით, ყველაგან პატარა საქართველოა...

0