ძველი წიგნები და ღამის ნათურა საწერ მაგიდაზე

ამბავი ქართველი უფლისწულის სასწაულებრივი განკურნებისა: სხვაობა ქართულ და სომხურ ვერსიებში

367
(განახლებულია 18:39 01.07.2020)
1235 წლიდან საქართველოში მონღოლები გაბატონდნენ, რომელთა თარეშმაც ჩვენს ქვეყანას კიდევ ერთი უბედურება მოუტანა: მათ სხვადასხვა ინფექციური დააავადები — შავი ჭირი, დიზენტერია, ტიფი, ყვავილი და მრავალი სხვა გაავრცელეს.

XIII საუკუნის 60-იან წლებში ამიერკავკასიაში ეპიდემიური დაავადებების მთავარი კერა გახლდათ სიბა, საიდანაც ხდებოდა ინფექციის მთელ რეგიონზე გავრცელება.

საქართველო სასაზღვრო ზოლში აღმოჩნდა და ორ მონღოლურ სახელმწიფოს — „ოქროს ურდოსა“ და ილხანთა სახელმწიფოს შორის წარმოებული ბრძოლების ასპარეზად იქცა. ილხანებმა ქართველებს სიბაზე დგომა დაავალეს. სიბა თავდაცვით ზღუდეს ნიშნავს, სადაც ქართველთა და მონღოლთა ჯარი მუდმივად იყო დაბანაკებული და „ოქროს ურდოს“ დიდი იმპერიის შემოსევებს აკავებდა.

სიბაზე ათასი ჯურის ხალხი ირეოდა — ქართველები, სომხები, მონღოლები, ყივჩაღები, შირვანელები, განძელები და ა.შ. უზარმაზარი ლაშქრის საველე პირობებში ხანგრძლივად ყოფნა ჰიგიენის დაცვის საშუალებას არ იძლეოდა. მით უმეტეს, მონღოლები მომთაბარე ცხოვრებას ეწეოდნენ და დიდად არც ზრუნავდნენ ამაზე. ასეთი ვითარება ნოყიერ ნიადაგს ქმნიდა გადამდებ დაავადებათა და ეპიდემიათა გასავრცელებლად.  

ულმობელი სენი ერთიანად მუსრავდა დიდსა თუ პატარას, დიდგვაროვანსა თუ „უგვაროს“. საფრთხე საქართველოს სამეფო კარსაც დაემუქრა. ვინაიდან ქართველთა მეფე დავით ულუ მონღოლთა ქვეშევრდომი იყო, ვალდებული გახლდათ ყოველ წელიწადს, შემოდგომიდან გაზაფხულამდე სიბაზე მდგარიყო თავის ერთგულ მოლაშქრეებთან ერთად. სწორედ იქ დასნეულდნენ მეფე დავით ულუ და ძე მისი. ამაზე სომხური და ქართული წყაროები გვაწვდიან ინფორმაციას.

XVII საუკუნეში მოღვაწე სომეხი მემატიანე ზაქარია ქანაქერცი „ქრონიკაში“ წერს:

„...სწორედ იმ ხანად ქართველი მეფის ძეს შეეყარა ავი სნეულება კანისა და ვერ განკურნეს იგი. მაშინ უამბეს მეფეს: „არის შენს სამეფოში, კარბის ოლქში, ერთი მონასტერი, რომელსაც ოვანავანქი ჰქვია და იქ განისვენებს ნეშტი წმინდა გიორგისა და თავს იყრიან კეთროვანნი და ხეიბარნი და იკურნებიან წმინდა გიორგის წყალობით. მაშ გაგზავნე იქ შვილი შენი და განიკურნება ისიც“. ეს რომ მოისმინა, განიხარა მეფემ და შეუდგა სამზადისს, რათა გაეგზავნა თავისი შვილი ოვანავანქში, მაგრამ მეუღლე მეფისა გაჯიუტდა და არ ინება ეს საქმე. ამბობდა: ერთადერთი შვილი მყავს, ვაითუ დამეღუპოს და მერე მწარე სინანული მომიწევსო“.

მემატიანის თქმით, დაიბნა მეფე, აღარ იცოდა როგორ მოქცეულიყო და გადაწყვიტა, ხელქვეითები გაეგზავნა წმიდა გიორგის ნეშტის ჩამოსატანად. ამოარჩიეს „გონიერი კაცნი“, უხვად გაატანეს ძღვენი და წერილი, აღსავსე ვედრებითა და მუქარითაც.

წარგზავნილები ოვანავანქის ეპისკოპოსთან და კარბის წარჩინებულებთან ჩავიდნენ და მეფის ბრძანება წარუდგინეს. მაგრამ კარბის წარჩინებულებმა არაფრად ჩააგდეს მეფის შემონათვალი.

ელჩებმა აღარ იცოდნენ, რა ექნათ და მალემსრბოლი აფრინეს მეფესთან — ამბავი ამცნეს. მაშინ მეფემ შეკრიბა მრავალი აზნაურის შვილი და გაგზავნა ისინი მძევლებად. ამ ყმაწვილთა შესახებ ზოგი ამბობდა, ოცდაათნი იყვნენო, ზოგიც ამტკიცებდა — ორმოცნიო. ზოგი ამას ამბობდა და ზოგი იმას, მაგრამ სინამდვილეში სულ თორმეტნი იყვნენ.  

ოვანავანქის ბერებმა ამ ყმაწვილების სანაცვლოდ წმიდა გიორგის ნეშტი გაამზადეს გასატანებლად, მისგან მხოლოდ კბილთა ნაწილი და სისხლი დაიტოვეს. ნეშტს თან აახლეს ორი მონაზონი, ოთხი ხუცესი და რვა საერო პირი, აგრეთვე მეგობრული არზა. მაგრამ როდესაც მოაღწიეს ტფილისს, შეიტყვეს, რომ უფლისწული უკვე გარდაცვლილიყო. მათ წმიდანის ნეშტის უკან წაღება მოისურვეს, მაგრამ ქართველებმა ამაზე უარი უთხრეს, სანამ კაწარეთში მყოფ მეფეს არ ამცნობდნენ.

ზაქარია ქანაქერცი წერს, რომ სომეხმა წარმოგზავნილებმა მაშინ „თვითონვე ააშენეს ეკლესია და დაასვენეს იქ წმიდანის ძვლები. დაბრუნდა მეფე თბილისში და ნეშტის ჩამომტანთ არათუ განტევების ნება მისცა, არამედ ბრალიც კი დასდო, თქვენ მოკალით ჩემი შვილი, სწორედ თქვენ გამო მოკვდაო. საბოლოოდ უპატიოდ გამოუშვა ისინი, ხოლო ნეშტი წარგზავნა კაწარეთს, რომელსაც ამჟამად ჰქვია ჩხარი და დღესაც იქ განისვენებს ნეშტი...“

ამ შემთხვევას ქართული წყაროები სულ სხვაგვარად აღწერს. ქართველი ჟამთააღმწერელი მოგვითხრობს, რომ ერთხელაც ულუ-დავითის პირმშოს გიორგი ბატონიშვილს შეჰყრია „სალმობა მუცლისა“. სნეულება დიდხანს გაგრძელებულა, ბატონიშვილი სიკვდილის პირად ყოფილა უკვე, როცა დავით-ულუსთვის მოუხსენებიათ, დმანისის ღვთისმშობლის ხატს იშვიათი ძალა აქვს სნეულთა განსაკურნადო. და მეფე თავად წასულა დმანისიდან სასწაულმოქმედი ხატის ჩამოსაბრძანებლად.

ჟამთააღმწერლის თქმით:

„ანაზდად მეფის პირმშო ძეს გიორგის მუცლის სნეულება დაეცა და ისე მძაფრად მოსწყდა, რომ მკვდარივით იწვა სარეცელზე და ძლივსღა სუნთქავდა და როცა ამ მწუხარებასა და უიმედობაში იყო მეფეცა და ყველა მკვიდრიც საქართველოისა, მეფეს დმანისის ღვთისმშობელი გაახსენდა და უმალ წავიდა იქ. მაშინ ყველანი ფეხშიშველნი მოჰყვებოდნენ მეფეს და მხურვალე ცრემლებით ევედრებოდნენ ყოვლაწმინდა ღვთისმშობელს მეოხი ყოფილიყო თავისი ძის წინაშე და განეკურნა მეფისწული. ღვთის დედამაც შეისმინა მათი ვედრება და როგორც კი სნეული წმინდა ხატს მიამთხვიეს. უმალ გაახილა თვალი და სრულიად უვნებელი წამოჯდა, თითქოს არც ყოფილა მძიმედ სნეულიო. ამის ხილვაზე დიდად განკვირდნენ მეფეცა და ყველა მისი თანმხლებიც და ერთხმად განადიდეს ყოვლაწმინდა ღვთისმშობელი და ღმერთი“.

ამ ორი წყაროს შედარებისას ისტორიკოსები თანხმდებიან, რომ XIV საუკუნის პირველ ნახევარში მოღვაწე ქართველი ჟამთააღმწერლის ცნობები უფრო სანდოა, ვიდრე ოთხი საუკუნის დაგვიანებით მოღვაწე სომეხი მემატიანისა, რომელიც ამბავს, სავარაუდოდ, საკუთარი ინტერპრეტაციით გადმოგვცემს.

საინტერესოა, როგორ უნდა აღმოჩენილიყო წმიდა გიორგის ნეშტი სომხეთში? ვარაპეტ არაქელის მიხედვით, მოწამეობრივი სიკვდილით აღსრულებული წმიდა გიორგის ნეშტი ერთხანს კაპადოკიაში ინახებოდა. შემდეგ კი, IV საუკუნეში მოღვაწე სომეხთა კათალიკოს ნერსეს დიდის ბრძანებით, ის ოვანავანქში გადაასვენეს. ანისის სამეფოს გაუქმების შემდეგ შირაქი და კარბის ოლქი ჯერ ბიზანტიის კუთვნილება გახდა, XII საუკუნის ბოლოს კი საქართველოს შემადგენლობაში შევიდა და, შესაბამისად, წმიდა გიორგის ნეშტიც ქართველთა მეფის ხელში აღმოჩნდა.

წმინდა გიორგის ნაწილების საქართველოში არსებობას ადასტურებს XVII საუკუნის ცნობილი ფრანგი მოგზაური შარდენიც. ის თავის ნაშრომში „მოგზაურობა სპარსეთსა და აღმოსავლეთის სხვა ქვეყნებში“ ჩამოთვლის თბილისის სომხურ ეკლესიებს, რომელთა შორის არის დასახელებული მოგნაის ეკლესია.

ავტორი განმარტავს, რომ „მოგნაი“ ერევანთან ახლოს მდებარე ერთ სოფელს (მოღნა) ერქვა, სადაც დიდი ხნის წინ წმიდა გიორგის თავის ქალა ინახებოდა. შემდგომში მისი ერთი ნაწილი ხსენებულ ტფილისურ ეკლესიაში გადმოუსვენებიათ და ამიტომაც უწოდებიათ მისთვის იმ სოფლის სახელი.

რაც შეეხება ქართველთა მეფე დავით-ულუს, ისიც დასნეულებულა „სალმობითა მუცლისათა“. მეფე მარტყოფის ხატს ხლებია და საკაცეზე უღონოდ მწოლი შევედრებია მას განკურნებას. მარტყოფის ხატსაც სასწაული მოუხდენია და განკურნებული მეფე მშვიდობით დაბრუნებულა ტფილისს.

დაახლოებით 1268 წელს 18 წლის ბატონიშვილი გიორგი ისევ დასნეულებულა და „მისვე სისხლისა მდინარეებისაგან აღსრულდა“. ამ დროს მეფე სიბაზე ყოფილა წასული.

ცხედარი უდროოდ გარდაცვლილი ბატონიშვილისა დაუსვენებიათ სიონის ტაძარში და მეფის დაბრუნებას დალოდებიან. ჟამთააღმწერელს ძალზე ემოციურად აქვს აღწერილი მეფის ჩამოსვლა და სასახლეში მისვლა, სადაც თურმე „შავით მოსილნი“ ვეზირნი ემალებოდნენ. როგორც კი ბატონიშვილის სიკვდილი მოუხსენებიათ, გული შეღონებია მრავალ ჭირგადახდილსა და ომებში გამობრძმედილ მეფეს:

„სალმობიერითა გოდებდა და სიკვდილსა აღირჩევდა თავისა თვისისა, რაჟამს იხილა აღყვავებული და შუენიერი გუამი ძისა მისისა გიორგისი მკუდრად, უფერულად მდებარე, რომელსა იგლოვდა ერი“.

საყვარელი ვაჟის სიკვდილის შემდეგ მეფე დაუძლურდა და ავადმყოფობამ დარია ხელი. მიუხედავად ამისა, 1270 წელს თავის ჯარით მაინც გაჰყოლია აბაღა-ყაენს სიბაზე. ზაფხულის დადგომისთანავე სამშობლოსკენ წასულს ისევ მორევია „სალმობა მუცლისა“. მკურნალებს ვერაფერი გაუწყვიათ. მეფეს კვლავ გახსენებია მარტყოფის სასწაულმოქმედი ხატი, მაგრამ ამჯერად ვეღარც მას განუკურნავს სასიკვდილოდ განწირული...

367
თემები:
იცით თუ არა, რომ... (367)
რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრო

მოსაზრება: ეს არის ნაბიჯი სამყაროს აღსასრულისკენ

114
(განახლებულია 18:58 14.07.2020)
თეთრ სახლში, როგორც ყველაფრიდან ჩანს, საბოლოოდ გადაწყვიტეს აღარ განაგრძონ შეთანხმება მცირე და საშუალო სიშორის სტრატეგიული შეიარაღების შემცირების შესახებ (СНВ-3), განაცხადა რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა სერგეი ლავროვმა.

ანდრეი კოცი

ეს ბოლო დოკუმენტია, რომელიც ორი ბირთვული ზესახელმწიფოს სამხედრო ძლიერებას ზღუდავს. რით ემუქრება საერთაშორისო უშიშროების სისტემის რღვევა მსოფლიოს?

ჩინეთის ჩართვა

სერგეი ლავროვმა ჟურნალისტებთან საუბრისას ხაზი გაუსვა, რომ პანიკის აყოლა СНВ-3-ის შეწყვეტასთან დაკავშირებით საჭირო არ არის — რუსეთს აქვს უნარი, გარანტირებულად უზრუნველყოს საკუთარი უსაფრთხოება ამ შეთანხმების გარეშეც. და მაინც, ეს შეთანხმება ძალიან მნიშვნელოვანი იყო. СНВ-3-ს ხელი რუსეთის პრეზიდენტმა ვლადიმირ პუტინმა და აშშ-ის პრეზიდენტმა ბარაკ ობამამ ხელი 2010 წლის 8 აპრილს მოაწერეს. დოკუმენტის მოქმედების ვადა, რომელიც ძალაში 2011 წლის თებერვალში შევიდა, 2021 წელს იწურება.  

შეთანხმება ითვალისწინებდა რუსეთისა და აშშ-ის არსენალებში ბირთვული მუხტების შემცირებას 1550 ერთეულამდე და საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტების, წყალქვეშა ნავებისა და მძიმე ბომბდამშენების ბალისტიკური რაკეტების შემცირებას 700 ერთეულამდე. СНВ-3 შეთანხმების გაგრძელებაში ეჭვი თითქმის არავის ეპარებოდა მანამ, სანამ თეთრ სახლში დონალდ ტრამპი არ მოვიდა — ამის შემდეგ სიტუაცია მკვეთრად შეიცვალა.

ამერიკის ლიდერმა СНВ-3-ის შემდგომი არსებობის ერთ-ერთ ძირითად პირობად მასში ჩინეთის მონაწილეობა დაასახელა. ჩინეთის შეიარაღების კონტროლის დეპარტამენტის დირექტორმა ფუ ცუნმა განმარტა, რომ ეს მხოლოდ ორ შემთხვევაშია შესაძლებელი: თუ ჩინეთი აშშ-ის დონემდე გაზრდის ბირთვულ არსენალს, ან თუ ვაშინგტონი შეამცირებს თავის არსენალს. პეკინისთვის სხვა ვარიანტები მიუღებელია, ვინაიდან არ ითვალისწინებენ კოლოსალურ სხვაობას სტრატეგიულ პოტენციალებში.  

კიდევ ერთი პირობა, რომელიც ვაშინგტონმა წამოაყენა, არ აწყობს მოსკოვს. ივლისის დასაწყისში აშშ-ის პრეზიდენტის სპეცწარმომადგენელმა შეიარაღებაზე კონტროლის საკითხებში, მარშალმა ბილინგსლიმ „საშინელი“ უწოდა რაკეტა „ბურევესტნიკებისა“ და დრონ „პოსეიდონების“ პროექტს, და მათი შეჩერება მოითხოვა, ვინაიდან СНВ-3-ის შეზღუდვები ამ იარაღზე არ ვრცელდებოდა. ამერიკელები მანამდეც მოითხოვდნენ უახლესი რუსული შეიარაღების შეზღუდვას, მათ შორის, არაბირთვული ჰიპერბგერითი ხომალდსაწინააღმდეგო რაკეტა „ცირკონებისა“.

„ეს იმაზე მეტყველებს, რომ აშშ-ს აღარ რჩება ბერკეტები მსოფლიო ლიდერობის შესანარჩუნებლად, გარდა ბირთვული შანტაჟისა. ეკონომიკურად ისინი უკვე ჩამორჩებიან ჩინეთს გარკვეული მიმართულებებით, ხოლო სამხედრო ტექნოლოგიების მხრივ — რუსეთს. ამიტომაც ცდილობენ უარი გვათქმევინონ მოწინავე პროექტებზე. ჩვენ არ უნდა წამოვეგოთ ამ ანკესს“, — განაცხადა სამხედრო მეცნიერებათა დოქტორმა კონსტანტინ სივკოვმა.

უკომპრომისო პოზიცია

სერგეი ლავროვმა ხაზი გაუსვა, რომ რუსეთი არ დაუწყებს ხვეწნას აშშ-ს, რომ СНВ-3 განაგრძოს, მიუხედავად იმისა, რომ მოსკოვი ყოველთვის მზად იყო გარკვეულ დათმობებზე წასასვლელად. მინისტრმა აღნიშნა, რომ ამერიკელებთან ერთად იმსჯელეს ორი უახლესი რუსული სტრატეგიული სისტემის რაოდენობის შემცირებაზე СНВ-3-ის ფარგლებში, როდესაც ისინი სრულად იქნება განთავსებული. საუბარია ჰიპერბგერით საბრძოლო ბლოკებზე „ავანგარდი“ და მძიმე საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკურ რაკეტა „სარმატებზე“.

„რაც შეეხება სამ სხვა სისტემას, ისინი ახლებია და არ შედის იმ კატეგორიაში, რომლებზეც СНВ-3 ვრცელდება. მაგრამ ჩვენ მზად ვართ დავიწყოთ საუბარი იმაზე, რომ ის შეიარაღებაც გახდეს დისკუსიის საგანი, რომლებიც არ არის კლასიკური მოქმედი შეთანხმების თვალსაზრისით“, — აღნიშნა ლავროვმა.

მაგრამ ნაკლებად მოსალოდნელია, რომ შტატები საპასუხო დათმობაზე წავიდეს. ვაშინგტონმა არაერთხელ განაცხადა უკომპრომისოდ – ან უსიტყვოდ დაეთანხმეთ ჩვენს პირობებს, ან შეთანხმებიდან გავალთო. აშკარაა, არც რუსეთი და არც ჩინეთი არ აპირებენ დაეთანხმონ ამერიკელების პრეტენზიებს საკუთარი ეროვნული ინტერესების გაუთვალისწინებლად. სპეციალისტების აზრით, СНВ-3-ს გაგრძელების მცირე შანსები აქვს. ეს კი იმას ნიშნავს, რომ უშიშროების საერთაშორისო სისტემა სრულად შეიცვლება.

ხარისხი რაოდენობის ნაცვლად

„თუ კონკრეტულად საერთაშორისო უშიშროების სისტემაზე ვისაუბრებთ სამხედრო სფეროში, მაშინ უნდა ვაღიაროთ, რომ ის ფაქტობრივად აღარ არსებობს. ეს სისტემა ჯერ აშშ-სა და სსრკ-ს შორის, ხოლო შემდეგ აშშ-სა და რუსეთს შორის შეთანხმებას ეყრდნობოდა... მთელი სისტემა, რომელიც საგულდაგულოდ იგებოდა ცივი ომის მწვავე კონფლიქტურ სიტუაციებში, ვაშინგტონის ინიციატივითაა დარღვეული“, — ამბობს ექსპერტი ვიქტორ მურახოვსკი.

ექსპერტმა ხაზი გაუსვა, რომ ჯერ ისევ მოქმედი СНВ-3-ის გარდა დარჩა მხოლოდ სარაკეტო ტექნოლოგიებზე კონტროლის რეჟიმის შეთანხმება, მაგრამ ამერიკელები ამ დოკუმენტის საკუთარ თავზე მორგებასაც ცდილობენ. სააგენტო „როიტერმა“ ივნისში გაავრცელა ინფორმაცია, რომ თეთრი სახლი შეთანხმების ნორმების გადახედვას აპირებს, რათა მეტი დრონი მიჰყიდოს სხვადასხვა ქვეყნებს. დიდი ალბათობით, ეს შეთანხმების სხვა მონაწილეებს ხელს არ მისცემს.

ექსპერტის აზრით, ახალი „რაოდენობრივი“ გამალებული შეიარაღება შუძლებელია, თუმცა ტექნოლოგიური უპირატესობისთვის ბრძოლა სტრატეგიული შეიარაღების სფეროში, სავარაუდოდ, მწვავე იქნება.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

114
აშშ-ის კონკრესი

მოსაზრება: ვაშინგტონმა ევროპის მართლა დასჯა გადაწყვიტა

133
(განახლებულია 21:09 13.07.2020)
საფრანგეთის დასასჯელად ტრამპის ადმინისტრაციის გეგმას მხარი დაუჭირეს როგორც აშშ-ის რესპუბლიკური პარტიის, ისე დემოკრატიული პარტიის წარმომადგენლებმაც.

ივან დანილოვი

დონალდ ტრამპის ადმინისტრაციასა და ამერიკელ IT-გიგანტებს შორის (როგორებიც არიან Facebook, Google და Amazon) დაძაბული ურთიერთობის მიუხედავად, აშშ-ის პრეზიდენტი მზად აღმოჩნდა, გაეწირა შტატებსა და ევროკავშირს შორის დღემდე შემორჩენილი ტრანსატლანტიკური სოლიდარობისა და კეთილი ნების ნარჩენები, რათა დაეცვა ამერიკული კორპორაციების შემოსავლები ევროპელი საგადასახადო ორგანოებისგან. 

ძველმა კონფლიქტმა, რომელიც მრავალი წელი მწიფდებოდა, მიაღწია დონეს, როდესაც ევროკავშირი და აშშ უკვე შეუფარავად აყენებენ ერთმანეთს მილიარდობით დოლარის მტკივნეულ ფინანსურ დარტყმებს. ევროკავშირი ცდილობს „კუთხეში მიიმწყვდიოს“ ამერიკული კორპორაციები, რომლებიც ათწლეულები მუშაობდნენ ევროკავშირში დაუბეგრავად, აშშ კი გეგმავს ევროკავშირის დასჯას მინიმალური ფისკალური სუვერენიტეტის მოპოვების მცდელობისთვის. ტრამპის ადმინისტრაციამ ნამდვილად მიზანში გაარტყა – შურისძიება ზუსტი გამოუვიდა იმ გაგებით, რომ სწორად გამოიცნო თავისუფლებისკენ ევროპული ნახტომის კონკრეტული ავტორი და „თავხედი“, რომელმაც გაბედა და თქვა, რომ „აშშ-ის ევროპულ კოლონიებში“ მომუშავე ამერიკული IT-ბიზნესი უნდა იხდიდეს გადასახადებს. ამ იდენტიფიკაციას კი აშშ-ის საპასუხო ზომები მოჰყვა.

„Google-ის, Facebook-ისა და Amazon-ის დაბეგვრის“ ავტორი და სულისჩამდგმელი აღმოჩნდა საფრანგეთის პრეზიდენტი ემანუელ მაკრონი, რომელიც ხშირად საუბრობს ევროპის, როგორც მსოფლიო ძალის პოლუსის აღდგენაზე და, შესაბამისად, თეთრი სახლის სამიზნე კომპანიების სია იმგვარად ჩამოყალიბდა, რომ ელისეს სასახლეს მაქსიმალური დისკომფორტი ეგრძნო.

ამერიკული ფინანსური ტელეარხი CNBC იუწყება:

„ფრანგული ლუქს კომპანიების (სეგმენტში მომუშავე - ავტ.) აქციები მას შემდეგ დაეცა, რაც შეერთებულმა შტატებმა განაცხადა, რომ შეუძლია მაღალი ტარიფების დაწესება ამ კატეგორიის ზოგიერთ საქონელზე.

ახალი ტარიფების შესაბამისად, რომლებიც იანვრის ბოლოდან ამოქმედდება, აშშ-ის სავაჭრო წარმომადგენლობა შეძლებს მოსაკრებლის 100%-ის ამოღებას საფრანგეთიდან ასეთი საქონლის იმპორტზე. სავარაუდო თანხა შეადგენს 2,4 მილიარდ დოლარს. ფრანგული აქციების ვარდნა შეეხო კომპანიებს, რომლებიც ფლობენ Louis Vuitton-ს, Hennessy-ს, Hermes-ს, Christian Dior-ს, Gucci-ს, Yves Saint Laurent-სა და Balenciaga-ს".

„ასი პროცენტი – საკმაოდ ბევრია“, – განუცხადა ამერიკულ The Wall Street Journal-ს ბრუნო პავლოვსკიმ, Chanel-ის სახლის პრეზიდენტმა. „ეს ტარიფი არაა. ასი – ჯარიმაა“, – დასძინა მან.

უნდა აღინიშნოს, რომ ამერიკელი ჩინოვნიკები ამ გადაწყვეტილების საკუთარ ვერსიაზე საუბრობენ და ამტკიცებენ, რომ სინამდვილეში ყველაფერში დამნაშავე მაკრონია, რომელსაც თითქოს ძალიან უნდა ევროკავშირის ტერიტორიაზე ამერიკული კომპანიების დისკრიმინაცია. ეს ბრალდება გარკვეულ სკეპტიციზმს იწვევს ტრადიციულად პატრიოტულად განწყობილ ამერიკულ მასმედიაშიც კი.

„შეერთებული შტატები მიიჩნევს, რომ ფრანგული გადასახადის სტრუქტურა უსამართლოდაა მიმართული მსხვილი ამერიკული ინტერნეტ-კომპანიებისკენ – Facebook-ის, Google-ისა და Amazon-ისკენ. ამის მიუხედავად, სხვა ქვეყნები სულ უფრო მეტად ცდილობენ გამონახონ შემოსავლების მიღების მეთოდები ისეთი ფირმებისგან, რომლებიც თავიანთ ბაზრებზე მილიარდობით დოლარს გამოიმუშავებენ“, – იუწყება გამოცემა Politico.

ტრამპის მხრიდან შურისძიების ინსტრუმენტის არჩევა ალბათ იმას უკავშირდება, რომ „ფრანგული ლუქსი“ ითვლებოდა იმედის კუნძულად და მშვიდ ნავსაყუდელად ინვესტორებისთვის, რომლებიც ფიქრობდნენ, რომ მხოლოდ ყველაზე შეძლებულ მომხმარებლებთან მომუშავე ფრანგული კომპანიები იდეალურად იყვნენ დაცული როგორც კორონავირუსული ეპიდემიის ზემოქმედებისგან, ისე სავაჭრო ომების რისკებისგან.

ღრმა ეკონომიკური კრიზისის შავ ფონზე ასეთი კომპანიები აღვივებდნენ იმედის ნაპერწკალს და წარმოადგენდნენ იმის სიმბოლოს, რომ ქვეყანას, რომელიც კონკურენციას ვერ უწევს გერმანიას ან ჩინეთს ტრადიციულ მრეწველობაში, მაინც აქვს რაღაც კონკურენტული უპირატესობები საერთაშორისო ასპარეზზე. ამ სიმბოლოს გათელვა – კომპანიებისთვის ფაქტობრივად ამერიკული ბაზრის ჩაკეტვის გზით – კარგი იდეაა, თუ ამოცანას საფრანგეთის პრეზიდენტის ადმინისტრაციის დაშინება და ევროპულ საგადასახადო პოლიტიკაზე ზეგავლენა წარმოადგენს.

ფრანგებს სამაგიეროდ შეუძლიათ გადასახადების დაწესება ამერიკული კომპანიებისთვის (თუნდაც ნაციონალურ დონეზე), მაგრამ მოინდომებენ თუ არა, მაგალითად, გერმანელი ჩინოვნიკები (თუნდაც გერმანული ავტომობილების ექსპორტზე 100%-იანი ტარიფის მიღების რისკის ქვეშ დაყენების გზით) საერთო ევროპული გადასახადის შემოღებას – ეს სათუოა.

მეორე მხრივ, საუბარი არ არის მხოლოდ ეკონომიკურ კონფლიქტზე. ესაა დავა თავად ევროპელი პოლიტიკოსების სტატუსზე. გადამწყვეტი ფაქტორი, რომელიც უთითებს ამა თუ იმ ტერიტორიის ფაქტობრივ კუთვნილებაზე, არის საკითხი – ვის უხდიან ადგილობრივი ბიზნესმენები გადასახადებს. ვისაც აქვს ამ გადასახადების დაწესებისა და ამოღების უფლება, სწორედ მის ხელშია ძალაუფლება კონკრეტულ ტერიტორიაზე. ისტორია იცნობს შემთხვევებს, როდესაც უცხოელი ვაჭრები და მეწარმეები კონკრეტულ ქვეყანაში დაუბეგრავად ვაჭრობდნენ, მაგრამ ეს ხდებოდა მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ქვეყანა მანამდე აგებდა ომს ან უბრალოდ ხელს აწერდა კაპიტულაციის კაბალურ პირობებს სამხედრო ძალის გამოყენების თავიდან არიდების მიზნით.

შესაბამისად, როდესაც ამერიკული კომპანიები, პირობითად, საფრანგეთის ონლაინ-რეკლამისა და ინტერნეტ-ვაჭრობის ბაზარზე დომინანტ მოთამაშეებად ყალიბდებიან, იღებენ მილიარდებს ფრანგული კომპანიებისგან, თანაც საფრანგეთის ბიუჯეტმა ამ ვითარებაში შესაძლოა ერთი გროშიც ვერ მიიღოს. ეს ნიშნავს, რომ საფრანგეთი – აშშ-ის კოლონიაა ან, სულ მცირე, არ ფლობს სრულ ეკონომიკურ სუვერენიტეტს. და მოკრძალებული, სამპროცენტიანი საურავის დაწესების გადწყვეტილება – არა იმდენად ბიუჯეტის შევსების, არამედ დამოუკიდებლობის აღდგენის მცდელობაა.

საფრანგეთის დასასჯელად ტრამპის ადმინისტრაციის გეგმას მხარი დაუჭირეს როგორც აშშ-ის რესპუბლიკური პარტიის, ისე დემოკრატიული პარტიის წარმომადგენლებმაც – და ეს ძალიან კარგი ახალი ამბავია რუსეთისთვის, განსაკუთრებით, თუ ფრანგი პოლიტიკოსები უცებ საკუთარი ღირსების დაცვას გადაწყვეტენ.

სხვა თუ არაფერი, ამასწინანდელი მუქარის საპასუხოდ საფრანგეთისა და გერმანიის მთავრობათა წარმომადგენლებმა გამოხატეს მზადყოფნა, გაეგრძელებინათ დასახული გზით სიარული და დაეცვათ დამოუკიდებელი ეკონომიკური პოლიტიკის გატარების უფლება.

თუ სიტუაცია მომავალშიც ამ სცენარით განვითარდება, იმისგან დამოუკიდებლად, ვინ გაიმარჯვებს აშშ-ის საშემოდგომო არჩევნებზე, ურთიერთობები ვაშინგტონსა და პარიზს, ვაშინგტონსა და ბერლინს შორის კვლავაც გაუარესდება. სასაცილო იქნება, თუ ახლო მომავალში Chanel-ის სუნამოს და Hermes-ის ჩანთის შეძენას ამერიკელი მომხმარებელი მხოლოდ კონტრაბანდის დახმარებით შეძლებს, ევროპელებს კი ამერიკული სოციალური ქსელების ალტერნატივის მოძებნა მოუწევთ. ეკონომიკური დეგლობალიზაციის ჩანასახი საერთაშორისო კავშირების მყარ ბარიერს არღვევს.

იმ ქვეყნებისთვის, რომლებსაც გლობალიზებული ეკონომიკის დღევანდელი სისტემა არ აძლევს ხელს, ეს ბოლო და სერიოზული შანსია, გამოასწორონ წარსულის შეცდომები და უფრო მოსახერხებელი პოზიცია გამონახონ დეგლობალიზებულ მომავალში.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

133
თბილისის ინფექციური საავადმყოფო

კორონავირუსის ახალი შემთხვევები და ინფიცირების წყაროები

0
(განახლებულია 14:50 15.07.2020)
ბოლო დღე–ღამეში გამოვლენილი კორონავირუსის ოთხი ახალი შემთხვევიდან სამი სატვირთო ავტომობილის მძღოლია

თბილისი, 15 ივლისი – Sputnik. გასულ დღე–ღამეში საქართველოში კორონავირუსის ოთხი ახალი შემთხვევა გამოცლინდა, აქედან სამი შემოტანილი შემთხვევაა, ხოლო ერთი პაციენტის ინფიცირების წყარო უცნობია, განუცხადა ჟურნალისტებს თბილისის ინფექციური საავადმყოფოს სამედიცინო დირექტორმა მარინა ეზუგბაიამ.

კორონავირუსი საქართველოში: რამდენი შემთხვევა გამოვლინდა ბოლო დღე-ღამეში>>

ინფექციონისტის თქმით, ერთი პაციენტის ინფიცირების წყაროს დასადგენად უფრო ღრმა ეპიდემიური კვლევა მიმდინარეობს. ეს შემთხვევა თბილისში გამოვლინდა. ახალი ინფიცირებულებიდან ორი სატვირთო ავტომობილის მძღოლია.

„ერთი სომხეთიდან და ორი ყირგიზეთიდან შემოტანილი შემთხვევაა. სამივესთან დადასტურებულია დიაგნოზი საკარანტინო სივრცეში კონტროლის პერიოდში. მათი მდგომარეობა არის საშუალო სიმძიმის, მხოლოდ ერთთან აღინიშნება პნევმონია და ისიც არა მძიმე“, – განაცხადა ეზუგბაიამ.

ამ ჟამად COVID–ცენტრებში 115 პაციენტი მკურნალობს.

საქართველოს მთავრობის სპეციალურ ვებ-გვერდზე stopcov.ge განთავსებული უახლესი ინფორმაციით, ქვეყანაში ახალი კორონავირუსით დაავადებულთა რაოდენობა ოთხით გაიზარდა და 1003-ს მიაღწია.

ამავე დროს, კლინიკებიდან ვირუსისგან განკურნებული სამი პაციენტი გაეწერა. სულ გამოჯანმრთელებულთა რაოდენობაა 873, გარდაიცვალა 15 ადამიანი.

ასევე კორონავირუსის დიაგნოზით უცხოეთიდან სამშობლოში გადმოყვანილია საქართველოს 31 მოქალაქე, მათ შორის 28 – სამხედრო მოსამსახურე.

კარანტინის რეჟიმში იმყოფება 5640, ხოლო სტაციონარებში ექიმების დაკვირვების ქვეშ 244 პაციენტია.

საქართველოში კორონავირუსის პირველი შემთხვევა 26 თებერვალს დაფიქსირდა.

0
თემები:
COVID-19 საქართველოში