ადამიანი კომპიუტერთან

პანდემია და ცხოვრება დისტანციურად: როგორი ვირტუალური რეალობაა საქართველოში

218
ახალმა კორონავირუსმა მთლიანად შეცვალა ჩვენი ცხოვრება: პლანეტის მოსახლეობის დიდი ნაწილი სახლებში დასვა, მათივე უსაფრთხოების მიზნით აუკრძალა ქუჩაში გასვლა და კარანტინის წესების მკაცრად დაცვა დაუწესა.

საიდუმლოს არავისთვის წარმოადგენს, რომ დღეს ბევრისთვის ლუკმაპურის შოვნის, საკვების შეკვეთისა თუ უბრალოდ გართობის ერთადერთი საშუალება ინტერნეტია. მაგრამ ისევე როგორც ყველაფერს მსოფლიოში, ვირტუალურ რეალობასაც აქვს თავისი მინუსები და პლუსები, რომლებზეც ჩვენს სტატიაში ვისაუბრებთ.

საქართველოსთვის ტექნიკური პროგრესი კორონავირუსის ეპოქაში ერთ-ერთი ყველაზე აქტუალური საკითხი აღმოჩნდა. როდესაც ქსელი შეფერხებით მუშაობს ან ელექტროენერგია ითიშება, მოსახლეობა პანიკაში ვარდება.

„ძალიან დროულია“ - საქართველოში დასაქმების ონლაინ-ფორუმი ჩატარდა >>

პანდემიამ აჩვენა, რამდენად არის მზად ქვეყანა ვირტუალური ცხოვრებისთვის. დაჩქარებული რეჟიმით გლობალურ ქსელში გადაინაცვლა საქართველოს სოციალური სფეროს დიდმა ნაწილმა: კინომ, თეატრმა, განათლებამ, მაღაზიებმა, ურთიერთობამ და მრავალმა სხვა სასიცოცხლო მნიშვნელობის სფერომ.

სასაცილოდ ჟღერს, მაგრამ ის, რის პირისპირაც აღმოვჩნდით - ამას კი შეიძლება ვუწოდოთ ტექნოლოგიების სტიქიური განვითარება - ეკონომიკურ საკითხთა ექსპერტის, სოსო არჩვაძის აზრით, შეიძლება არა მარტო დაეხმაროს მოსახლეობას კორონავირუსის გადატანაში, არამედ ქვეყნის ეკონომიკის მომავალს სარგებელიც კი მოუტანოს.

„ახლა დაყოვნება სიკვდილის ტოლფასია, ასე ყალიბდება ხელახლა მსოფლიოში სამრეწველო-ეკონომიკური ურთიერთობები. მალე დაინახავთ: მოგებული დარჩებიან ის სახელმწიფოები და მრეწველები, რომლებიც ამას იგრძნობენ, ამ ცვლილებების სათავეში აღმოჩნდებიან და თავს ახალ ამპლუაში წარმოაჩენენ“, - განაცხადა არჩვაძემ „Sputnik-საქართველოსთან“ საუბრისას.

კორონავირუსის ნოუჰაუ

კორონავირუსმა საქართველოში მნიშვნელოვანი ბიძგი მისცა დისტანციურ ვაჭრობას. თუ სხვა ქვეყნებში, მათ შორის, რუსეთში ვირტუალური ვაჭრობის სისტემა უკვე დიდი ხანია კარგადაა განვითარებული და ყველაფრის შეძენა ინტერნეტით სულ რაღაც წუთებშია შესაძლებელი, საქართველოში ჯერ კიდევ იანვარში განსხვავებული ვითარება იყო.

საქართველოში დისტანციურ მომსახურებას მომხმარებელს შედარებით ნაკლები მაღაზია სთავაზობდა, ვიდრე დღეს. მართალია, ასორტიმენტი შედარებით შეზღუდული, მიწოდების დრო და ხარისხი კი საშუალო იყო, მაგრამ უკვე მარტისთვის ვითარება კარდინალურად შეიცვალა. დღეს გაფართოვდა როგორც კურიერების მომსახურების არეალი, ისე სავაჭრო სპექტრი, გაუმჯობესდა მათი მომსახურების ხარისხიც.

ვიდრე იზოლაციაში ვსხედვართ, ირგვლივ ბევრი რამ შეიცვალა. თუნდაც ტაქსი ავიღოთ: დღეს, როდესაც მათი მომსახურებით სულ უფრო ნაკლები ადამიანი სარგებლობს, მათ მალევე შეითავსეს ახალი ფუნქცია და მზად არიან ერთი ადგილიდან მეორემდე მიიტანონ ყველაფერი, რასაც მოისურვებთ: ფოსტა, ამანათი...

ამგვარად, თუ ცოტა ხნის წინათ დისტანციური ვაჭრობის ინდუსტრია ბიზნესის არცთუ ისე აქტიური ნაწილი იყო და ზარმაცების მომსახურებად ითვლებოდა, დღეს მან შექმნა საკუთარი ბიზნეს-ასოციაცია და მთავრობისგან შემდგომი განვითარებისა და მხარდაჭერის გარანტიაც კი მიიღო.

ამჟამად ახალი ბიზნესისთვის მზადდება კანონპროექტი, რომელიც აღნიშნულ სფეროს დაარეგულირებს. მას საგადასახადო შეღავათებსაც ჰპირდებიან.

აღსანიშნავია, რომ საქართველოში ამჟამად მოქმედებს კონკრეტული შეზღუდვები: ინტერნეტში შეიძლება მხოლოდ პროდუქტების, წამლების, მზა კერძებისა და კომპიუტერული ტექნიკის შეძენა. მაგრამ ეს - დროებით. მომავალში ხელისუფლება ამ ლიმიტების მოხსნას აპირებს. ასე რომ, ვინ იცის, იქნებ შევეჩვიოთ კიდეც ახლებურ წესრიგს და ქვეყანაში საერთოდ აღმოიფხვრას აუცილებლობის გარეშე მაღაზიებსა და აფთიაქებში სიარულის ჩვევა.

შეცვლილი რეალობა

ამასობაში საგანგებო მდგომარეობამ და კარანტინმა აჩვენა საქართველოს კიდევ ერთი ნაკლი - განსხვავება ქალაქსა და სოფელს შორის. თუ მსხვილ ქალაქებში ინტერნეტი და მისი სხვა სიკეთეები ხელმისაწვდომია, ქვეყნის დანარჩენ ნაწილში განსხვავებული ვითარებაა.

ასე, მაგალითად, მიწოდების სამსახური მხოლოდ ქალაქებში მოქმედებს. სოფლებსა და დაბებში ამ თვალსაზრისით სავალალო მდგომარეობაა - მიწოდების სამსახური არ არსებობს, მაღაზიაც შეიძლება მხოლოდ ერთი იყოს.

ხოლო თუ კურიერის სამსახური არის კიდეც, ისეთი ძვირი ღირს, რომ მოსახლეობას ურჩევნია პროდუქტის სხვა გზით შეძენა.

სამწუხაროა, მაგრამ სოფლის მოსახლეობა მოკლებულია ისეთ მომსახურებებსაც, როგორებიცაა ინტერნეტით ექიმთან კონსულტაცია თუ სხვადასხვა საბანკო დისტანციური ოპერაცია. თუ არ არის ინტერნეტი, არ არის კრედიტი და არ არის სასურველი ნივთი.

იმის გათვალისწინებით, რომ ზოგიერთ სოფელს ელექტროენერგიაც არ მიეწოდება, ნოუჰაუს საკითხი თავისთავად იხსნება დღის წესრიგიდან.

მცირეოდენი სტატისტიკა

დღეს საქართველოში, რომლის მოსახლეობაც 3,7 მილიონია, რეგისტრირებულია ინტერნეტის 875,7 ათასი აბონენტი. ამასთან, თბილისსა და მის შემოგარენში ინტერნეტი ხელმისაწვდომია 100%-ით, რეგიონებში ეს მაჩვენებელი 40-60%-ს არ აღემატება.

ეს ნიშნავს, რომ ქვეყანაში XXI საუკუნეში არსებობს სოფლები, რომლებშიც ინტერნეტზე არაფერი სმენიათ.

გაცილებით უკეთაა საქმე ქვეყანაში მობილურ ინტერნეტთან დაკავშირებით: საქართველოში ორ მილიონამდე მომხმარებელია, რომელიც ინტერნეტით სმარტფონების მეშვეობით სარგებლობს.

გამოდის, რომ ინტერნეტიზაციის საკითხი პანდემიის დროს არა უბრალოდ გასართობი, არამედ სრულფასოვანი ცხოვრების პირობაა.

ხელისუფლებამ უკვე განაცხადა, რომ ამ მიმართულებით აქტიურად იმუშავებს. ჯერ კი საქართველოში ინტერნეტის ალტერნატივა კვლავ ნაცნობი ტელევიზიაა.

ტელეეკრანებიდან სკოლის მოსწავლეებს უტარდებათ გაკვეთილები, ჩვენ კი ოცდაოთხი საათის განმავლობაში გვიყვებიან, როგორ გვკარნახობს პანდემია ცხოვრების წესებს: როდის გავიდეთ სახლიდან, რა დისტანცია დავიცვათ და როგორი ნიღბები გამოვიყენოთ.

ლიზა შელია

218
თემები:
COVID-19 საქართველოში (2145)
დიდი ბრიტანეთისა და აშშ-ს დროშები მასაუსეტში, საელჩოს წინ

მოსაზრება: აშშ და ბრიტანეთი ყველაზე ღირებულის გადარჩენას ცდილობენ

8
(განახლებულია 20:10 21.10.2020)
აშშ-ისა და დიდი ბრიტანეთის მიერ სამხრეთ კორეისა და იაპონიის ოლიმპიადებზე კიბერშეტევაში რუსეთის დადანაშაულებამ ქვეყანაში რამდენადმე დაბნეული რეაქციები გამოიწვია.

ირინა ალქსნისი

დაბნეულობის მიზეზი მარტივია: მორიგი დაუსაბუთებელი ინსინუაციები მოსკოვის აბსურდული დანაშაულის შესახებ მსოფლიოსა და სპორტის წინააღმდეგ უაზრობად გამოიყურება როგორც ანტირუსული განწყობის გაძლიერების, ისე რუსეთის „დასასჯელად“ ზომების მიღების თვალსაზრისით.   

ერთი მხრივ, რუსოფობიული კამპანიის კუთხით დასავლეთს ყველაფერი კარგად აქვს. ალექსეი ნავალნის ინციდენტი ჯერ კიდევ არ არის ბოლომდე გამოყენებული და თითქოს ახალი სიცრუის ამუშავება აუცილებელი არ იყო, თანაც ასეთ მაღალ, საგარეო უწყებებისა და საკვანძო სპეცსამსახურების ხელმძღვანელთა დონეზე. მეორე მხრივ კი, წინა გამოცდილებამ, რუსი ბლოგერის ისტორიის ჩათვლით, აჩვენა, რომ მოსკოვის მიმართ რაიმე სერიოზული და მტკივნეული ზომების მიღებას შეიძლება არც ველოდოთ.

ამავდროულად ვაშინგტონისა და ლონდონის სინქრონული გამოსვლა საერთო მიზნების არსებობაზე მეტყველებს.

მაგრამ რაზე შეიძლება იყოს კონკრეტულად საუბარი?

ამოცანის პასუხი ალბათ უფრო ტოკიოსა და სეულის რეაქციებში უნდა ვეძებოთ. იაპონიის მთავრობამ უარი თქვა კომენტარზე და ტაიმ-აუტი აიღო „შესაბამისი ინფორმაციის“ შესაგროვებლად. სამხრეთ კორეის მთავრობამ ასევე დუმილი არჩია.

როგორც ყველაფრიდან ჩანს, ორივე ქვეყნის ოფიციალური პირები და სპეცსამსახურები არ იყვნენ წინასწარ ინფორმირებული ამერიკულ–ბრიტანული ოპერაციის თაობაზე და ახლა იძულებული არიან, სასწრაფოდ გაერკვნენ ვითარებაში და საბოლოოდ მაქსიმალურად ფრთხილი პოზიცია დაიკავონ, როგორც ეს იაპონიის ოლიმპიურმა კომიტეტმა გააკეთა, განაცხადა რა, რომ კიბერშეტევა არ უგრძვნია.

ასე რომ, დიდი ალბათობით, ახალი ანტირუსული კამპანიის მთავარი მიზანი, როგორი უცნაურიც არ უნდა იყოს, რუსეთი კი არა, დანარჩენი მსოფლიოა — პირველ რიგში კი თავად დასავლეთი. რუსოფობიული დღის წესრიგი კი აქ უბრალოდ მოხერხებული ჩვეული ინსტრუმენტის სახით გამოიყენება.

ინფორმაციულ–პროპაგანდისტული დომინირება აშშ-ის ჰეგემონიის უმნიშვნელოვანესი ნაწილია. დიდი ბრიტანეთი კი ტრადიციულად მისი მეწყვილეა ამ საკითხში, ვინაიდან, როგორც მიღებულია, სწორედ ატლანტიკის ორივე მხარეს ყველაზე გავლენიანი ინგლისურენოვანი მედიასაშუალებების ერთობლიობას ეწოდება გლობალური მედიამეინსტრიმი. ორი ქვეყნის განსაკუთრებული სიახლოვე კი პოლიტიკურ–სპეცსამსახურულ სფეროში კარგა ხანია ცნობილია.

შეერთებული შტატების ზედერჟავული ძლიერების ეტაპობრივი დეგრადაცია და გაერთიანებული სამეფოს კულისებსმიღმა გავლენის მკაფიო შესუსტება საერთაშორისო არენაზე ბოლო წლებში ყოველდღიურ რეალობად იქცა. მაგრამ ეს პროცესები უმთავრესად ეკონომიკურ, ბიუროკრატიულ და ზოგ პოლიტიკურ მექანიზმს შეეხება.

იმავდროულად არსებობს სფეროები, რომლებშიც ორი „დერჟავის“ ბატონობა აქამდე უდავოა. როგორც ნატოში ამერიკული არმიის პირველობაა ეჭვმიუტანელი, ისე კონტინენტური ევროპის არც ერთ მედიასაშუალებას არ შეუძლია გაეჯიბროს გავლენაში ბრიტანულ Times-სა თუ ამერიკულ CNN-ს. რომ აღარაფერი ვთქვათ იმაზე, რომ სწორედ ოკეანის გაღმა მდებარეობს საზოგადოებრივი აზრის მანიპულირების ინსტრუმენტების ისეთი მძლავრი ცენტრები, როგორებიცაა Twitter-ი და Facebook-ი.

ვაშინგტონის ხისტი პოლიტიკა RT-სა თუ წარმოშობით ჩინური TikTok-ის წინააღმდეგ ადასტურებს, რომ იქ შესანიშნავად აცნობიერებენ ამგვარი სტურქტურების მნიშვნელობას. თუმცა იმას, რომ გეოპოლიტიკურ ოპონენტებს მედიაგავლენის საკუთარი ძალიან სერიოზული რესურსები აქვთ, შტატები მაინც შეეგუა და უბრალოდ ზომებს იღებს მათი მუშაობის შესაკავებლად თავის ტერიტორიაზე.

ამერიკულ–ბრიტანული სპეცსამსახურული და პროპაგანდისტული ტანდემისთვის უფრო მგრძნობიარე თავად დასავლეთის შიგნით კონკურენტის გამოჩენა იქნებოდა. არადა, სწორედ ეს ხდება — და ნავალნის საქმე მათთვის უკიდურესად უსიამოვნო და არასასურველი პროცესების დასტურია.

ბლოგერის გარშემო ატეხილი სკანდალი რუსეთიდან შეიძლება მოყირჭებულ თემად ჩანდეს, მაგრამ რეალურად ის თავისებურად უნიკალურია, ვინაიდან მთლიანად ბერლინის შემოქმედებაა.

გერმანიამ ისარგებლა სტანდარტული რუსოფობიული დღის წესრიგით, რომელიც მან „უფროს პარტნიორებს“ აართვა და დამოუკიდებელ თამაშში გამოიყენა. გერმანელები აკონტროლებენ ნავალნის. ის ამბობს იმას, რაც მათ სჭირდებათ: დაწყებული „ჩრდილოეთის ნაკადი 2“-ის დაცვით და დასრულებული ამერიკელების „ჩხვლეტით“, რომლებმაც განსაკუთრებული მხარდაჭერა არ აღმოუჩინეს. მსოფლიოსთვის ახალი ამბების მთავარი წყარო რამდენიმე დღის განმავლობაში გერმანული გამოცემები იყო, ხოლო ინგლისურენოვანი მედია იძულებული იყო ციტირება მოეხდინა იქიდან.

ამ კონტექსტში რუსეთის სახელმწიფო სადაზვერვო სამსახურის ჰაკერების ისტორია, რომლებიც ოლიმპიადებს უტევდნენ, სრულიად განსაკუთრებულ აზრს იძენს. ამერიკელები და ბრიტანელები ფაქტობრივად ამის დახმარებით ცდილობენ საბოლოოდ გადარეცხონ ახალი ამბებიდან ნავალნის თემა, ვინაიდან ეს არსებითად მათი კონკურენტების პროექტია. გარდა ამისა, ვაშინგტონისა და ლონდონისთვის მნიშვნელოვანია კონტროლის დაბრუნება გლობალურ მედიაპოლიტიკურ სივრცეზე, რომელიც გარკვეული დროით ევროპამ დაიქვემდებარა გერმანიის მეთაურობით. საამისოდ კი იმაზე უკეთესი მეთოდის მოფიქრება, ვიდრე ერთი რუსული თემის მეორით ჩანაცვლებაა, უბრალოდ ვერ მოიფიქრეს.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

8
თემები:
რუსეთი დღეს
ამერიკული რაკეტა Patriot-ი

მიმოხილვა: ამერიკელები ძნელად გასანადგურებელ ბაზას უბრუნდებიან

29
(განახლებულია 18:49 21.10.2020)
ასობით მეტრიანი კლდოვანი გრუნტი, პირდაპირი ბირთვული დარტყმის გაძლების უნარი და რაკეტებით შეიარაღებული ატომური სუბმარინები — ეს ნატოს ერთ-ერთი ყველაზე დაცული ობიექტია.

ნიკოლაი პროტოპოპოვი

აშშ-ის სამხედრო–საზღვაო ძალები მიწისქვეშა სამხედრო ბაზის აღდგენას აპირებენ ნორვეგიის ოლავსვერნში, რომელიც იქ ცივი ომის დროიდან დარჩა.

ქალაქი კლდეში

ოლავსვერნის ბაზაზე აქტიური სამხედრო საქმიანობა 2000-იანების დასაწყისში შეწყდა, 2009 წელს კი ობიექტი საბოლოოდ გაყინეს. მაგრამ ამერიკელებმა ცოტა ხნის წინ გადაწყვიტეს, იქ თავიანთი ატომური წყალქვეშა ნავები განათავსონ არქტიკაში რუსეთის გაძლიერების გამო — ასე აცხადებენ დასავლეთში.

ოლავსვერნში Seawolf-ის კლასის ყველა წყალქვეშა ნავს გადაისვრიან. აგვისტოში ერთ-ერთი მათგანი უკვე გადავიდა ნორვეგიის ტრომსში ბანგორის (ვაშინგტონის შტატი) სამხედრო–საზღვაო ბაზიდან. ამ პორტს ამერიკელები ატომური წყალქვეშა ნავების შუალედურ სადგომად იყენებენ: პროდუქტების მარაგს ივსებენ და რემონტს ატარებენ.

Seawolf-ის კლასის ატომური წყალქვეშა ნავები ერთ-ერთი ყველაზე გასაიდუმლოებული ამერიკული სუბმარინია. ის 1980-იან წლებში შეიქმნა სპეციალურად იმ რაიონებში სამოქმედოდ, რომლებსაც მოწინააღმდეგე სრულად აკონტროლებდა. „ზღვის მგელი“ მეტისმეტად ჩუმი და იდუმალი გამოდგა. ბორტზე მძლავრი ხომალდსაწინააღმდეგო იარაღით. ერთ სუბმარინზე 50 ფრთოსანი რაკეტა „ტომაჰავკი“ ან „ჰარპუნი“, ან ამდენივე ხომალდსაწინააღმდეგო ტორპედოა განთავსებული. ХХ საუკუნის ბოლოს ამერიკელები ასეთი 30 წყალქვეშა ნავის აგებას აპირებდნენ, მაგრამ გადაიფიქრეს — საბჭოთა კავშირის დაშლისა და ვარშავის ხელშეკრულების ორგანიზაციის ლიკვიდაციის შემდეგ. საბოლოოს აშშ-ის სამხედრო–საზღვაო ძალებმა მხოლოდ სამი ასეთი სუბმარინი მიიღეს.

ოლავსვერნის სამხედრო–საზღვაო ბაზა 1960-იან წლებში აშენდა. ის სულ 350 კმ-ით არის დაშორებული რუსეთის საზღვრიდან და უშუალოდ ჩრდილოეთის ფლოტის წყალქვეშა ნავების პატრულირების მარშრუტის სიახლოვეს მდებარეობს. ცივი ომის წლებში ამერიკელებსა და მის მოკავშირეებს ბაზაზე წყალქვეშა ძალები ჰყავდათ განლაგებული, რომლებიც ჩრდილოეთ ყინულოვანი ოკეანის აკვატორიაზე აგებდნენ პასუხს. ნატოს სუბმარინების ეკიპაჟები მზად იყვნენ ნებისმიერ დროს გადაეკეტათ გზა ჩრდილოეთის ფლოტისთვის ნორვეგიის ზღვაში და უფრო შორსაც — ჩრდილოეთ ატლანტიკაშიც.

უზარმაზარი მიწისქვეშა კომპლექსი კლდეშია გამოკვეთილი და 300 მეტრი სისქის ქანებითაა დაცული. 25 ათას კვ.მ-ზე მეტ ფართობზე განთავსებულია საწყობები, საბრძოლო მასალების საცავები, სარემონტო ნავმისადგომები. გვირაბების პროექტირებასა და გაყვანაზე, ასევე ობიექტის თანამედროვედ აღჭურვაზე 500 მილიონ დოლარზე მეტი დაიხარჯა.

უფრო ახლოს არქტიკასთან

რუსეთის ჩრდილოეთის ფლოტის ექს-სარდლის, ადმირალ ვიაჩესლავ პოპოვის აზრით, ოლავსვერნის განახლებული ბაზა ნატოს მხრიდან კიდევ ერთ სერიოზულ საფრთხედ იქცევა რუსეთისთვის.

„Seawolf კარგადაა მორგებული ყინულქვეშ ცურვას. ამერიკელებს მათი ბაზირების ადგილის სამოქმედო ზონასთან დაახლოება აქვთ განზრახული, აპირებენ სულ უფრო ახლო მოვიდნენ რუსეთის საზღვრებთან და არქტიკასთან, სადაც დღეს რუსეთი ლიდერობს ატომური ყინულმჭრელების წყალობით. რა თქმა უნდა, ჩრდილოეთის ფლოტს მოუწევს ოლავსვერნის გაკონტროლება — ამისთვის ყველა აუცილებელი ძალა და საშუალება არსებობს“, — თქვა ადმირალმა.

ექსპერტები ამბობენ, რომ ამერიკელები შესაძლოა სირთულეებს გადააწყდნენ, ვინაიდან იურიდიულად ბაზა ახლა კერძო პირს ეკუთვნის. 2000-იანების ბოლოს დასავლელმა ანალიტიკოსებმა მიიჩნიეს, რომ რუსეთი მეტად აღარ წარმოდგენდა ნატოსთვის საფრთხეს, ხოლო ოლავსვერნის შენახვა ძალიან ძვირი ჯდებოდა. და ნორვეგიის მთავრობამ ბაზა აუქციონზე გაიტანა.

2011 წელს ოლავსვერნი 4,5 მლნ დოლარად შეიძინა ნორვეგიელმა ბიზნესმენმა, რომელიც კომპლექსს იჯარით აქირავებდა, მათ შორის რუსულ კომპანიებზეც. იქ პერიოდულად შედიოდნენ სამეცნიერო–კვლევითი ხომალდები „აკადემიკოსი ნემჩინოვი“ და „აკადემიკოსი შატსკი“. გარიგების შემდეგ ბევრმა ნორვეგიელმა სამხედრო ჩინოსანმა გააკრიტიკა ქვეყნის ხელმძღვანელობა. ვიცე-ადმირალმა ეინარ სკორგენმა ობიქტის გაყიდვა „წმიდა წყლის სიგიჟედ“ შეაფასა.

„ჩვენ საკუთარ თავს წავართვით უმნიშვნელოვანესი პლაცდარმი და ვაიძულეთ სუბმარინები, გაიარონ ასობით ზედმეტი მილი. ჩვენ რუსეთთან საერთო საზღვარი გვაქვს ბარენცის ზღვაში. გასაგებია, რომ ჩვენი სამხედრო–საზღვაო ფლოტი არქტიკაში საზღვაო ბაზაზე უნდა განთავსდეს“, — განაცხადა სკორგენმა.

ორმაგი სტანდარტები

ათი წლის შემდეგ ნატომ თავისი შეცდომა გააცნობიერა. ნორვეგიული ტელეარხი NRK-ს მონაცემებით, ბოლო კვირებში პენტაგონის მაღალჩინოსნები არაერთხელ ეწვივნენ ოლავსვერნს. ხოლო ნორვეგიის თავდაცვის სამინისტრომ მოიწონა შეთანხმება, რომელიც ქვეყნის შეიარაღებულ ძალებს, აშშ-სა და მოკავშირე ქვეყნებს ბაზის დანიშნულებისამებრ გამოყენების საშუალებას აძლევს.

„ნორვეგიის ხელისუფლება არამეგობრულად იქცევა რუსეთის მიმართ, თუმცა სულ ცოტა ხნის წინ ჩვენთან ბარენცის ზღვაში სივრცის გამიჯვნის შესახებ შეთანხმება გააფორმეს, — ამბობს პირველი რანგის კაპიტანი მიხაილ ნენაშევი. — ჩვენ ამაზე კეთილმეზობლობისა და რეგიონში თანამშრომლობის განვითარების პოლიტიკიდან გამომდინარე წავედით, გვქონდა რა იმედი, რომ ნორვეგიაც შესაბამისად მოიქცეოდა. მაგრამ ვაშინგტონის „აღმასკომის“ ჩაწოდებით, ნორვეგია, პირიქით, ზრდის აგრესიის დონეს რუსეთის მიმართ ჩრდილოეთ ატლანტიკაში და ჩრდილოეთ ყინულოვან ოკეანეში“.

ამასთან, ექსპერტის აზრით, სამხედრო თვალსაზრისით, ოლავსვერნი აშშ-ისა და ნატოს პოზიციებს ჩრდილოეთ განედებზე სრულიად უმნიშვნელოდ გააძლიერებს, ვინაიდან ბაზის კოორდინატები და შესაძლებლობები, უკვე დიდი ხანია, არავისთვის არ წარმოადგენს საიდუმლოს. საფრთხის შემთხვევაში სწრაფად შეიძლება მისი დანაღმვა სუბმარინების, თვითმფრინავებისა თუ უპილოტო წყალქვეშა აპარატების მეშვეობით.

მიწისქვეშა ლაბირინთები

ოლავსვერნის მიწისქვეშა ბაზა უნიკალური არ არის. ცივი ომის წლებში ათობით ასეთი ობიექტი აიგო. ყველაზე მსხვილი ბუნკერი – სამხედრო–საზღვაო ბაზა მუსკიო შვედებმა გასული საუკუნის შუა წლებში გამოკვეთეს გრანიტის კლდეში, რომელიც რეალურად ცალკე კუნძულია სტოკჰოლმის არქიპელაგის სამხრეთით.

ბაზას შეუძლია გაუძლოს მასირებულ სარაკეტო შეტევას და, უფრო მეტიც, ბირთვულ დაბომბვასაც. მატერიკიდან კუნძულამდე სამკილომეტრიანი გვირაბია გაყვანილი ზღვის ფსკერქვეშ. 2000-იანებში ბაზა დააკონსერვეს, 2019 წელს კი განაცხადეს, რომ შვედეთის სამხედრო–საზღვაო ძალებმა იქ თავისი შტაბ-ბინა გადაიტანა. ბაზაზე დაახლოებით 100 სამხედრო მოსამსახურისა და „ვიუსბიუს“ ტიპის ხუთი კორვეტის განთავსება იგეგმება.

რაც შეეხება რუსეთს, მისი ყველაზე დიდი განსაიდუმლოებული მიწისქვეშა ბაზა ყირიმშია. ტავროსის მთაზე ორი ობიექტია დამალული: მშრალი დოკი წყალქვეშა ნავების რემონტისთვის და ასევე საწყობი ატომური ქობინებისა („ბოეგოლოვკა“) და რაკეტების შესანახად.

ბირთვული ომის შემთხვევაში მიწის ქვეშ დაახლოებით სამი თვით საკმაოდ კომფორტულად შეიძლება განთავსდეს ათასი ადამიანი.

საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ბაზა უკრაინის მფლობელობაში დარჩა, რომელიც, სხვა ობიექტების მსგავსად, გაიძარცვა.

ექსპერტების შეფასებით, აუცილებლობის შემთხვევაში ბაზის თავიდან აღჭურვა და მწყობრში დაბრუნება შესაძლებელი იქნება, თუმცა თანამედროვე სუბმარინებს ვერ მიიღებს — მათი ზომების გამო.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

29
თემები:
რუსეთი დღეს
ციხის დერეფანი

პენიტენციური სამსახური: კორონავირუსი ქსნის არცერთ საპატიმროში არ გამოვლენილა

0
სამსახურმა უარყო ტელეკომპანია „მთავარი არხის“ მიერ გავრცელებული ინფორმაცია პენიტენციურ დაწესებულებებში „კოვიდ -19“-ის გამოვლენის თაობაზე

თბილისი, 21 ოქტომბერი - Sputnik. საქართველოს სპეციალურმა პენიტენციურმა სამსახურმა უარყო „მთავარი არხის“ მიერ გავრცელებული ინფორმაცია ციხეებსა და საპატიმროებში კორონავირუსის აფეთქების შესახებ.

როგორც სამსახურის ვებგვერდზე განთავსებულ განცხადებაშია აღნიშნული, ეს არის სიცრუე და ქსანში მდებარე არცერთი დაწესებულების (N10 და N15) მაღაზიების თანამშრომლებში კოვიდ-19 არ დაფიქსირებულა.

21 ოქტომბერს ტელეკომპანია „მთავარმა არხმა“ გაავრცელა ინფორმაცია, თითქოს ქსნის ციხეში მაღაზიის თანამშრომლებს კორონავირუსი დაუდასტურდათ.

„ტელეკომპანიის რესპოდენტი იყო ადვოკატი ალექსანდრე კობაიძე, რომელმაც ინტერვიუში განაცხადა, რომ მთელი დღეა გვირეკავენ პატიმრები და გვეუბნებიან, რომ ციხე არის ჩაკეტილი და შესვლა შეუძლებელია. ჩვენი ინფორმაციით, კორონა დაუდასტურდა გამყიდველს, რომელიც იქ ყიდის სხვადასხვა პროდუქციას", - ნათქვამია განცხადებაში.

პენიტენციური სამსახური აცხადებს, რომ ეს სიცრუეა, რომ ქსნის არცერთ პენიტენციურ დაწესებულებაში (N10 და N15) მდებარე მაღაზიების თანამშრომლებს კორონავირუსი არ გამოუვლინდათ, ასევე სიცრუეა ის, რომ „ციხე დაიკეტა“.

„ქსნის პენიტენციურ დაწესებულებებში მხოლოდ ის შეზღუდვები მოქმედებს, რაც ეპიდსიტუაციიდან გამომდინარე, მიმდინარე წლის 5 მარტიდან პენიტენციურ სისტემაში განსაკუთრებული პირობების ამოქმედების შემდეგ ყველა დანარჩენ დაწესებულებაშია შემოღებული. კერძოდ, კორონავირუსის შესაძლო გავრცელების პრევენციის მიზნით, პატიმრებს შეჩერებული აქვთ ხანგრძლივი პაემნის უფლება, ხოლო ხანმოკლე პაემნები მინის ბარიერის გამოყენებით მიმდინარეობს. არანაირი განსაკუთრებული შეზღუდვა ქსნის პენიტენციურ დაწესებულებებში არ მოქმედებს“, - ნათქვამია განცხადებაში.

აქვე აღნიშნულია, რომ „მთავარმა არხმა“ ინფორმაცია პენიტენციურ სამსახურთან გადაამოწმა და მიიღო პასუხი, რომ ეს არის სიცრუე.

„ამასთან ტელეკომპანიამ ინფორმაცია გადაამოწმა კერძო კომპანიაში, რომელიც პენიტენციური დაწესებულებების მაღაზიებში ოპერირებს და კომპანიამაც არ დაუდასტურა ეს ფაქტი, მაგრამ მიუხედავად ამისა, მაინც გაავრცელა ცრუ ინფორმაცია ადვოკატ კობაიძის ინტერვიუზე დაყრდნობით“, - ნათქვამია განცხადებაში.

პენიტენციური სამსახური ყველას მოუწოდებს, თავი შეიკავონ მსგავსი ცრუ ინფორმაციის გავრცელებისგან, რომელმაც პატიმრებისა და მათ ოჯახების შეშფოთება შეიძლება გამოიწვიოს.

მათი ინფორმაციით, ამის გამო ციხის ადმინისტრაცია კამერებიდან მსჯავრდებულთა გამოსვლაზე შეზღუდვებს აწესებს. ეს ინფორმაცია დაადასტურა ადვოკატმა ლექსო კობაიძემ, რომელმაც განაცხადა, რომ მას ქსნის ციხიდან რამდენიმე პატიმარი დაუკავშირდა. კობაიძის თქმით, ადმინისტრაცია ამ ინფორმაციას მალავს.

0
თემები:
COVID-19 საქართველოში (2145)