ქსნის ციხე

ჯავრშეუჭმელი ქართველები: რამდენიმე მაგალითი ისტორიიდან

407
(განახლებულია 11:19 08.10.2019)

ვანო სულორი

საქართველოს ტერიტორიული სიმცირე მრავალ იმპერიას უღვიძებდა მისი  აოხრებისა და დაჩაგვრის სურვილს, მაგრამ ჩვენი გმირი წინაპრების სასახელოდ უნდა ითქვას, რომ, მართალია ბევრი მოგვრევია და დავუმარცხებივართ, მაგრამ „ჯავრშეუჭმელი“ მაინც არ გაგვიშვია. 

ხალილ ბეგის გაცრუებული იმედი

1490 წლი თებერვალში  აყ-ყოინლუს (თეთრბატკანიანთა ურდოს) ყაენმა იაყუბ-ხანმა ხალილ ბეგი ახალი ჯარებით გამოგზავნა ქართლის ასაოხრებლად და მისი მეფის, კონსტანტინე მეორის დასამორჩილებლად. ეს ის ხალილ ბეგია, რომელმაც არაერთხელ ააოხრა სამცხე და ქართლი და დიდი ზიანი მოგვაყენა. ქვეყანას ისევ დიდი განსაცდელი ელოდა.  

ქართლის მეფემ საერთო მტრის წინააღმდეგ საბრძოლველად დახმარება კახეთი მეფე ალექსანდრე მეორესა და სამცხის მთავარ ყვარყვარე მეორეს სთხოვა. მაგრამ ისინი, არათუ არ დაეხმარნენ კონსტანტინეს, პასუხიც არ აღირსეს ქართლელებს. 

მიუხედავად უმძიმესი ვითარებისა, ქართლის მეფემ გამოწვევა მიიღო და თეთრბატკნიანებთან საბრძოლველად ჯარი უმოკლეს დროში შეკრიბა. კონსტანტინემ სარდლებს უბრძანა, მომხდურთან გაშლილ ველზე კი არ გაემართათ ბრძოლა, ციხესიმაგრეებსა და მიუვალ ტყე-ღრეებში გამაგრებულიყვნენ.

თეთრბატკნიანები ქვემო ქართლში შემოიჭრნენ და პირველად ორბეთს მიადგნენ. მაგრამ მოულოდნელად გვერდი აუქციეს და კოჯრისკენ წავიდნენ. როგორც ჩანს, მათი მიზანი მანამდე დაკარგული თბილისის დაბრუნება გახლდათ.

კოჯრის ციხეში მცირერიცხოვანი რაზმი იდგა ქავთარ სოლოღაშვილის მეთაურობით. ციხიონმა უაზროდ მიიჩნია დიდძალი მტრისთვის წინააღმდეგობის გაწევა და ციხე დაცალა. ხალილ ბეგმა კოჯორი გადაწვა და თბილისისკენ გაიჭრა.

მეფე კონსტანტინემ ტაბახმელასთან გადაუჭრა გზა მტერს და მარცხი აგემა. უკანდახეულმა 1500 თურქმანმა მხედარმა და ათი ათასამდე ქვეითმა მეომარმა ორბეთის მიდამოები ააოხრეს, მთის სოფლები დაარბიეს და ვისაც წააწყდნენ, დაატყვევეს. მაგრამ ენაგენთან ქართლელები სულხან ბარათაშვილის, ქაიხოსრო თურმანიძის, სულხან და ქაიხოსრო ციციშვილების მეთაურობით დაეცნენ მოთარეეშეებს და გაანადგურეს. გადამთიელთა სისხლი მდინარეებად დიოდა თურმე.   გადარჩენილებს ხიხათის ხევისთვის შეუფარებიათ თავი, მაგრამ ქართველებს იქაც მოუჭრიათ გზა და ერთიანად გაუჟლეტიათ —  „მოსრვიდნენ და სწყვედდნენ, ვითარცა ქათამთა“. 

თურქმანთა სამასამდე მხედარსღა გაუსწრია სასაკლაოსთვის, მაგრამ ქავთარ სოლოღაშვილისა და ჯავახ ჯავახიშვილის ოცკაციანი რაზმი ჩადგომია კვალში და იმათთვისაც წირვა გამოუყვანიათ.

როცა ეს თავზარდამცემი ამბავი ხალილ ბეგის მეომრებს შეუტყვიათ, აყრილან და უკანმოუხედავად გაუქუსლავთ...

გულმოსული კახელები

XVI საუკუნის დასაწყიში შაქ-შარვანის (დღევანდელი აზერბაიჯანი) ხანი ჰასან-ბეგი კახეთს არბევდა. გააფრთხილეს ქართველებმა, ჩვენს მიწებზე თარეშზე ხელი აიღეო, მაგრამ ირანის შაჰი ისმაილი იდგა ჰასან-ბეგის უკან და ამით იყო გათამამებული. თავისი სარდლებიც აფრთხილებდნენ ბეგს, ქართველებს დაეხსენი, თორემ სულს მოითქვამენ და მწარედ გვაგებინებენ პასუხსო, მაგრამ შაქ-შარვანის მმართველი არავის უწევდა ანგარიშს.

1521 წელს კახელებს ყელში ამოუვიდათ შაქის ხანის თავგასულობა და მის დასასჯელად ლაშქრობა მოაწყვეს — ახლა გასწავლით, როგორია სხვათა მიწა-წყლის დარბევა როგორიაო, დაუქადნიათ.

ჰასან-ბეგი ჯარით შეგებებია კახელებს, მაგრამ გაგულისებულ ქართველებს მთლიანად შეუმუსრავთ მისი ლაშქარი, თავად ჰასან-ბეგი დაუნდობლად აუკუწავთ, მისი ქვეყანა კი ცეცხლისთვის მიუციათ.

მოულოდნელი პასუხი

იმერთა მეფე სოლომონ პირველმა არაერთხელ დაამარაცხა „ბრწყინვალე პორტა“, მაგრამ ოსმალები არა და არ ეხსნებოდნენ დასავლეთ საქართველოს. ხონთქარი ვერ ელეოდა იმერეთს და ჯარს ჯარზე აგზავნიდა მის დასამორჩილებლად. 

1763 წლის იანვარშიც შემოიჭრნენ ოსმალები არზრუმის ფაშა იბრაჰიმ ჯაყელის სარდლობით. მათი ოდენობა 13 ათას მეომარს აღემატებოდა, იმერლებმა კი მხოლოდ 5 ათას კაცს მოუყარეს თავი. ამიტომ სოლომონმა მტერს ზურგი აქცია და უბრძოლველად უკუიქცა.

გაიხარეს ოსმალებმა, ქართველები შეშინდნენო და იანიჩრები, ქურთები, ლევანდები გასაძარცვად მოედნენ იმერეთს.  სოლომონმა „აცალა“ მტერს რბევა და როდესაც ძარცვით გართულ ოსმალთა ბანაკში დისციპლინა მოიშალა, სწორედ მაშინ მიაყენა გამანადგურებელი დარტყმა.

სოლომონმა გაუვალ ადგილას შეიტყუა ოსმალები და შეტევაზე გადავიდა. მეფის გამოჩენა მოულოდნელი აღმოჩნდა მტრისთვის და სანამ საბრძოლველად გაემზადებოდნენ, ქართველებმა პირწმინდად შემუსრეს. ოტომანებმა ახალციხისაკენ გაქცევა იკადრეს. თოვლმა და მოდიდებულმა ხანისწყალმა ცხენით სვლის საშუალება მოუსპო დამპყრობლებს იძულებულები გახადა, „ტვირთი“ თავიდან მოეშორებინათ და ფეხით გაქცეულიყვნენ. ბოლომდე მისდიეს სოლომონის მეომრებმა ოსმალებს, ერთიანად გაჟლიტეს და მათი ნაძარცვ-ნაალაფარით დატვირთულები გაბრუნდნენ უკან.

1905 წელს რუსეთის იმპერიაში დაწყებულმა რევოლუციამ საქართველოს ტერიტორიაც მოიცვა. განსაკუთრებით დიდი გამოსვლები იყო გურიაში, სადაც რევოლუციის მოთავე რუსულ სოციალ-დემოკრატიულ მოძრაობას უამრავი მხარდამჭერი ჰყავდა.

აფეთქებული გენერალი

1906 წლის დასაწყისში გურია და მთელი დასავლეთი საქართველო დამსჯელმა ექსპედიციამ ააწიოკა. ეგზეკუციის მეთაური გენერალი მაქსუდ ალიხანოვ-ავარსკი იყო, რომელსაც მანამდე დაექადნა, საქართველოს რევოლუციუარი მოძრაობა ტონს აძლევს რუსეთის იმპერიას და ამიტომ, რადაც უნდა დამიჯდეს, ეს მოძრაობა საქართველოში უნდა ჩავახშოო. როგორც ამბობენ, თითო კაცზე ორ-ორი კაზაკი და სამ-სამი ტყვია ჰქონდა ნაანგარიშები გენერალს. 

ალიხანოვ-ავარსკიმ ცეცხლის ალში გახვია მთელი დასავლეთი, ხოცვა-ჟლეტა და ქალების გაუპატიურება ჩვეულებრივი ამბავი იყო სადამსჯელო რაზმებისთვის. და ქართველებმა გენერალს სასიკვდილო განაჩენი გამოუტანეს.

ჯერ იყო და 1906 წელს ქუთაისში დაესხნენ თავს აფრასიონ მერკვილაძის რაზმელები, მაგრამ მაშინ მხოლოდ დაიჭრა ალიხანოვ ავარსკი. მერე კი, 1907 წლის 3 ივლისს მოკლეს კიდეც სომხეთში, ქალაქ ალექსანდროპოლში (წინათ ლენინაკანი, ახლა გიუმრი).  

მოგვიანებით ტერორისტი ვანო ალიხანაშვილი იხსენებდა, რომ ალიხანოვ-ავარსკის მკვლელობა ავლაბარში, ვინმე ამხანაგ ბათოს ბინაზე დაუგეგმავთ სხვადასხვა ტერორისტული ჯგუფის წევრებს — სულ შვიდ კაცს.  ინფორმაციას ალიხანოვის გეგმებისა და გადაადგილების შესახებ ისინი გენერლის დაცვის წევრის, ფარული ბოლშევიკი კაზაკის, გრიშა დამიჩენკოსგან იღებდნენ. ჯგუფის წევრები – ლუი, ბათო, შამშე, მცხეთელი მიტა და სხვები, რომელთა სახელები ალიხანაშვილს არ ახსოვდა, საგარეჯოელი გლეხის, გვარად ჭიჭინაძის ვენახში იმალებოდნენ და ხელსაყრელ დროს ელოდებოდნენ.

ეს დროც დადგა. ბორჩალოელი თათარი მწყემსის დახმარებით, ჯგუფი ალექსანდროპოლში ფეხით ჩავიდა. დამიჩენკომ შეთქმულებს აცნობა, როდის და სად გაივლიდა ალიხანოვი, მაგრამ გაირკვა, რომ გენერალი მარტო არ იქნებოდა.

ტერორისტებს ყოყმანი შეეპარათ. მაგრამ მერე იფიქრეს, ასეთი შანსი შეიძლება მეტჯერ აღარ მოგვეცესო და გადაწყვიტეს, საქმე ბოლომდე მიეყვანათ.

1907 წლის 7 ივლისს, ღამის ორ საათზე, ოფიცერთა კრებიდან ეტლით მომავალ ალიხანოვს, რომელსაც თან ახლდნენ თავისი ვაჟი, გენერალ გლებოვის ცოლი და ქალიშვილი, შურისმაძიებლებმა ორი ბომბი ესროლეს.

ალიხანოვ-ავარსკი, გენერალ გლებოვის ცოლი და მეეტლე დაიღუპნენ, ხოლო ალიხანოვის ვაჟი და გლებოვის ქალიშვილი დაიჭრნენ. თავდამსხმელებმა კი სროლით გაიკაფეს გზა და სამშვიდობოს გავიდნენ.

შურისმაძიებლების მსხვერპლი გახდა მაქსუდ ალიხანოვ-ავარსკის მარჯვენა ხელი დასავლეთ საქართველოს რგზეკუციისას პოლკოვნიკი სერგეი კრილოვი. გურულებმა ის ბაქოში ააფეთქეს. მკვლელობის ორგანიზატორი იყო სახელგანთქმული ფირალი მელქისედეკ გუნთაიშვილი...

 

 

407
თემები:
იცით თუ არა, რომ... (382)
ყარაბაღის თავდაცვის ძალების არტილერია

ყარაბაღის კონფლიქტი და უპილოტო საფრენი აპარატების გამოყენების „სირიული“ გამოცდილება

6
(განახლებულია 21:59 30.09.2020)
საბრძოლო მოქმედებები მთიან ყარაბაღში კონფლიქტის მხარეთა შეიარაღების შესამჩნევად გაზრდილი ტექნოლოგიური დონის დემონსტრირებას ახდენს.

აზერბაიჯანისა და სომხეთის ჯარები აქტიურად იყენებენ მზვერავ და დამრტყმელ უპილოტო საფრენ აპარატებს „სირიული“ გამოცდილების გათვალისწინებით. ეს კანონზომიერად იწვევს ცოცხალი ძალისა და ტექნიკის დანაკარგის ზრდას.

ახლო წარსულის ანალოგიური მოვლენებისგან განსხვავებით, მთიან ყარაბაღში მძიმე შეიარაღების გამოყენებით მიმდინარე საბრძოლო მოქმედებებს თან ახლავს ვიდეოტრანსლაცია ბრძოლის ველიდან, რომელსაც აზერბაიჯანისა და სომხეთის მზვერავი და დამრტყმელი უპილოტო საფრენი აპარატები გადმოსცემენ.

სომხეთის სამხედრო უწყების მონაცემებით, აზერბაიჯანის ჯარმა 29 სექტემბერს საავიაციო დარტყმა მიაყენა სომხეთის ტერიტორიაზე, ქალაქ ვარდენისის რაიონში განთავსებულ სამხედრო ნაწილს თურქული წარმოების უპილოტო აპარატის გამოყენებით. ცოტა ხნით ადრე აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტრომ განაცხადა, რომ სომხეთის შეიარაღებულმა ძალებმა ყარაბაღში გამყოფ ზოლზე დასახლებული პუნქტები დაცხრილეს.

გრძელდება პოზიციური ბრძოლები, მოწინააღმდეგეები წერტილოვან დარტყმებს ახორციელებენ. შედარებით თავშეკავებულ საბრძოლო მოქმედებებზე ირიბად მეტყველებს კონფლიქტის ზონიდან ლტოლვილთა შესამჩნევი ნაკადის არარსებობა.

ცხელი ცა

ამ მომენტისთვის ექსპერტებს ორიენტირება შეუძლიათ მხოლოდ აზერბაიჯანისა და სომხეთის სამხედრო უწყებების ოფიციალურ ინფორმაციაზე დაყრდნობით. ყარაბაღის ძალებმა თითქოსდა უკვე 49 აზერბაიჯანული უპილოტო საფრენი აპარატი ჩამოაგდეს. სომხურმა მხარემ კი, თავის მხრივ, 18 უპილოტო საფრენი აპარატი დაკარგა. ვფიქრობ, ციფრები ძალიან გაბერილია. შესადარებლად, გასულ ათწლეულში მთიან ყარაბაღში სულ დაახლოებით ოცამდე აზერბაიჯანული და სომხური უპილოტო საფრენი აპარატი განადგურდა. და მაინც უპილოტოების ომი რეგიონში - რეალობაა. სირიის გამოცდილება კი ცხადყოფს, რომ თანამედროვე შეიარაღებულ კონფლიქტებში უპილოტო კომპლექსების მნიშვნელობა მუდმივად იზრდება.

ახლო მომავალში საბრძოლო მოქმედებების სტრატეგიისა და ტაქტიკის განმსაზღვრელი დიდწილად იქნება ხელოვნური ინტელექტით, დასაზვერი და დამრტყმელი მოწყობილობით აღჭურვილი ავტონომიური საფრენი აპარატების გამოყენების ტექნიკა. ისინი მიზანს ასობით და ათასობით კილომეტრის მანძილზე „მიწვდებიან“. დღესაც უპილოტო საფრენი აპარატები ოცდაოთხი საათის განმავლობაში აკონტროლებენ საბრძოლო მოქმედებების მთელ ზონას.

ყარაბაღის დაპირისპირებაში ბაქო იყენებს მხოლოდ ისრაელში წარმოებულ უპილოტო აპარატებს - Aerostar, Hermes, Heron და Harop - რომელთა ტვირთამწეობა 50 კგ-ს აღწევს, მოქმედების სიშორე კი - 250 კმ-ს. ასეთი აპარატების გამოყენება შეიძლება დასაზვერად, ცეცხლის კორექტირებისთვის და მოწინააღმდეგის ცოცხალ ძალასთან და მსუბუქჯავშნიან ტექნიკასთან ბრძოლისათვის მართული საბრძოლო იარაღის სახით. უპილოტო აპარატი საკმაოდ ძვირია და ამავე დროს კარგად შესამჩნევი ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის საშუალებებისთვის. მაგალითად, Hermes 20 მილიონ დოლარამდე ღირს, თუმცა მისი ჩამოგდება შეიძლება ფრენის პროცესში, როდესაც გეზი სამიზნისკენ აქვს აღებული. ხარჯის ოპტიმიზაციისთვის აზერბაიჯანმა მოიპოვა საბრძოლო იარაღის - „ზარბის“ წარმოების ლიცენზია.

ერევანი, არასაკმარისი სახსრების გამო, ეყრდნობა საკუთარი თავდაცვითი მრეწველობის შესაძლებლობებს. სომხეთი აწარმოებს და იყენებს „კრუნკის“ ტიპის (ტვირთამწეობა - 20კგ, სიშორე - 150 კმ) მსუბუქ უპილოტო მზვერავ და დამრტყმელ, მცირე ზომის უპილოტო საფრენ აპარატებს - „ბაზეს“, რომლებიც არც ისე ძვირია და ეფექტურია მთიან ადგილებში. სომხეთის ჯარის უპილოტო აპარატების 95% სამამულო წარმოებისაა.

სამხრეთ კავკასია ცხელ ადგილად რჩება მტკიცე მშვიდობისთვის და ძალიან პატარაა მაღალტექნოლოგიური იარაღისთვის. მაგრამ ბრძოლის ველზე რომელიმე მხარის ტოტალური დომინირება ჯერ არ იკვეთება.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

6
თემები:
მთიან ყარაბაღში ვითარება გამწვავდა – შეიარაღებული შეტაკება 2020
Су-25-ის  ნამსხვრევები მთიან ყარაბაღში

ესკალაცია ყარაბაღში: ფეიკების საინფორმაციო ომი და მათი უარყოფა

73
(განახლებულია 21:51 30.09.2020)
კონტრპროპაგანდა ომში ტრადიციულად გამოიყენება მოწინააღმდეგის დემორალიზაციისთვის — მტრის დანაკარგების გადაჭარბებითა და საკუთარი წარმატებების ჰიპერტროფირებული წარმოსახვის მეთოდით.

და მაინც, მიმდინარე შეიარაღებული კონფლიქტი აზერბაიჯანსა და სომხეთს შორის მთიანი ყარაბაღისთვის, უპრეცედენტო რაოდენობის შეტყობინებით გამოირჩევა — ერთი მხარის თითოეულ ცნობას მაშინვე მოსდევს მეორე მხარის უარყოფა. ეს საერთაშორისო დამკვირვებლებს ვითარებისანალიზს ურთულებს და ბაქოსა და ერევნის ნებისმიერი ოფიციალური განცხადების მიმართ უნდობლობას იწვევს.

საეჭვო ციფრები, ფაქტები, ბუნდოვანი ეპიზოდები საბრძოლო მოქმედებების დღეებში უზარმაზარი რაოდენობით დაგროვდა. მაგალითად, სომხეთის თავდაცვის სამინისტროს ინფორმაციით, მათ 49 აზერბაიჯანული დრონი ჩამოაგდეს, მაგრამ გამოაქვეყნეს ფოტო, რომელზეც მხოლოდ ერთი უპილოტო აპარატის ნამსხვრევებია აღბეჭდილი.

თავის მხრივ, აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტრომ გამოაცხადა, რომ 18 სომხური დრონი, 80 ტანკი და პირადი შემადგენლობის მტელი პოლკი (დაახლოებით ორი ათასი კაცი) გაანადგურა.

სამხედრო–პოლიტიკური ტურბულენტობის გასული ათწლეულის განმავლობაში არაღიარებული მთიანი ყარაბაღის რესპუ ბლიკის ზონაში სომხეთმა და აზერბაიჯანმა საბრძოლო ვითარებაში სულ დაახლოებით 20 უპილოტო საფრენი აპარატი დაკარგეს. სომხური პოლკის სწრაფად განადგურებას კი, რომლის პოზიციაც ფრონტზე არერთ კილომეტრს იკავებს, მასობრივი განადგურების იარაღი სჭირდება. სომხეთის თავდაცვის სამინისტროც იუწყებოდა 790 აზერბაიჯანელი სამხედრო მოსამსახურის განადგურების თაობაზე.  ეს რომ რეალური დანაკარგები იყოს, ასეთი ტემპებით ორი არმია არ იქნებოდა ზამთრამდე საკმარისი. შეგახსენებთ, რომ სხვადასხვა შეფასებებით, აზერბაიჯანელებს მობილიზაციამდე 65–დან 126 ათასამდე „ხიშტი“ ჰყავდათ, ხოლო სომხეთისა და მთიანი ყარაბაღის ჯარებში — 65 ათასამდე მოქმედი სამხედრო იყო.

გამანადგურებელი F-16 მოიერიშე Су-25–ის წინააღმდეგ

სომხეთის თავდაცვის სამინისტრომ განაცხადა, რომ 29 სექტემბერს თურქეთის სამხედრო ძალების გამანადგურებელი F-16 ჰაერში აზრბაიჯანის აეროდრომ გიანჯიდან აფრინდა და სომხური მოიერიშე Су-25 ჩამოაგდო ვარდენისის რაიონში. დაიღუპა მფრინავი, მაიორი ვალერი დანელინი. გამოქვეყნდა თვითმფრინავის ნამსხვრევების ფოტო, რომლის მიხედვითაც ძნელია კატასტროფის მიზეზების დადგენა. სომხეთის სამხედრო უწყება პირობას დებს, რომ ბრძოლებში თურქული ძალების ჩართულობის უფრო სრულ მტკიცებულებებს წარმოადგენს. აზერბაიჯანმა და თურქეთმა კი უკვე უარყვეს ინფორმაცია ავიაშეტევის შესახებ. ბაქოში აღნიშნეს, რომ საერთოდ არ იყენებენ საბრძოლო ავიაციას.

აზერბაიჯანის პრეზიდენტის თანაშემწის მონაცემებით, ორი სომხური Су-25 მთას შეეჯახა და იმიტომ აფეთქდა. ასეთი რამ ადრეს მომხდარა ცუსი ხედვადობის პირობებში — როგორც სომხეთში, ისე სხვა ქვეყნებშიც. თვითმფრინავი შეიძლებოდა ტექნიკური ცვეთის გამოც ჩამოვარდნილიყო და სომხური ჰაერსაწინააღმდეგო სისტემების შემთხვევითი ცეცხლის გამოც. ხოლო თუ სომხური Су-25 მოწინააღმდეგემ ჩამოაგდო, მაშინ როგორ განსაზღვრეს სომხეთის თავდაცვის სამინისტროს სპეციალისტებმა თურქული F-16–ის კურსი და რატომ არ მიიტანეს საპასუხო დარტყმა, თუნდაც გიანჯის აეროდრომზე? ეს ყველაფერი ძალიან არამწყობრად გამოიყურება ჯერჯერობით.

30 სექტემბერს ჟურნალისტებთან შეხვედრაზე სომხეთის პრემიერ–მინისტრმა ნიკოლ ფაშინიანმა თავი აარიდა პირდაპირ პასუხს აზერბაიჯანის წინააღმდეგ Су-30СМ–სა და „ისკანდერის“ გამოყენების შესაძლებლობის თაობაზე.

რუსეთი და მსოფლიოს ქვეყნების უმეტესობა მოუწოდებენ ბაქოსა და ერევანს, დაუყოვნებლივ შეწყვიტომ ცეცხლი. რუსეთის პრეზიდენტმა ვლადიმირ პუტინმა 29 სექტემბერს ფაშინიანთან საუბრისას სერიოზული შეშფოთება გამოთქვა კონფლიქტის ზონაში საბრძოლო მოქმედებების გამო და ყურადღება გაამახვილა დეესკალაციის აუცილებლობაზე. აზერბაიჯანელ კოლეგასთან საუბარს კი პუტინი აუცილებლობის შემთხვევაში გამართავს.

73
თემები:
მთიან ყარაბაღში ვითარება გამწვავდა – შეიარაღებული შეტაკება 2020
ლაბორატორია

კორონავირუსი საქართველოში: რამდენია გამოჯანმრთელებულთა საერთო რაოდენობა

0
(განახლებულია 11:43 01.10.2020)
ამ დროისათვის საქართველოში ახალი კორონავირუსი 6192 ადამიანს დაუდგინდა. გამოჯანმრთელდა 3120, ეპიდემიის დაწყებიდან დღემდე გარდაიცვალა 39 ადამიანი.

თბილისი, 1 ოქტომბერი – Sputnik. საქართველოში ბოლო დღე-ღამეში COVID-19-ისგან 299 პაციენტი გამოჯანმრთელდა, ნათქვამია სამთავრობო ვებ-გვერდზე stopcov.ge.

დღეს ინიფიცირებულთა რაოდენობა 448–ით გაიზარდა. ამ დროისათვის საქართველოში ახალი კორონავირუსი 6640 ადამიანს დაუდგინდა. გამოჯანმრთელდა 3419, ეპიდემიის დაწყებიდან დღემდე გარდაიცვალა 39 ადამიანი.

კარანტინის რეჟიმში იმყოფება 5392, ხოლო სტაციონარებში დაკვირვების ქვეშ 836 პაციენტია, კოვიდ–სასტუმროებში 1 100 ადამიანი იმყოფება.

ასევე კორონავირუსის დიაგნოზით უცხოეთიდან სამშობლოში გადმოყვანილია საქართველოს 41 მოქალაქე, მათ შორის 38 – სამხედრო მოსამსახურე.

საქართველოში კორონავირუსის პირველი შემთხვევა 26 თებერვალს დაფიქსირდა. 

0
თემები:
COVID-19 საქართველოში