ჯაჭვის პერანგი და ხმალი

სიკვდილთან ღიმილით შემყრელები: ქართული ისტორიები

736

ვანო სულორი

რომაელი ფილოსოფოსი და იმპერატორი მარკუს ავრელიუსი წერდა: „სიკვდილი ყველას გვიღიმის, მაგრამ მხოლოდ მამაცს შეუძლია გაუღიმოს მას საპასუხოდ“.

ქართველებს მრავლად გვყოლია ასეთი გმირები. სიკვდილთან ღიმილით შეყრა ლამის ძვალ-რბილში ჰქონდათ ჩვენს წინაპრებს გამჯდარი... 

***

ქისტების რისხვა იყო შატილელი ქურსიკა ჭინჭარაული. მომხდურს მარტო საკუთარ კარ-მიდამოს სიახლოვეს კი არა, სოფლის მისადგომებთანაც არ აჭაჭანებდა.

დიდი წყნა ჰქონდათ ქისტებს მის მიმართ, ამიტომ გადაწყვეტეს, მოეკლათ შატილელი ვაჟკაცი.

ერთხელაც სათიბში გასული ჭინჭარაული ქვაზე იჯდა და ცელს კვერავდა. ქისტები ზურგიდან მიეპარნენ და თოფი ესროლეს. ტყვია გრდემლს მოხვდა, ასხლტა და მიწაში ჩაერჭო. ქურსიკამ იფიქრა, გაქცევას აზრი არ აქვს, მაინც მომკლავენ, თანაც რომ გავიქცე, იტყვიან,  ხევსური შევაშინეთო. ამიტომ ადგილიდან არ განძრეულა, მშვიდად განაგრძო კვერვა.

გაოგნდნენ ქისტები. ესოდენი ვაჟკაცობა და უშიშრობა მანამდე, ეტყობა, არც სმენოდათ და არც ენახათ. ჭინჭარაულის უდრეკობამ დიდი პატივისცემა აღძრა მათში, თოფები მხარზე გაიდეს და უხმოდ გაეცალნენ იქაურობას. 

***

ალექსანდრე დიუმამ საქართველოში მოგზაურობის შთაბეჭდილებები წვრილად აღწერა წიგნში „კავკასია“.

ერთ-ერთ ეპიზოდში მწერალი ასეთ რამეს წერს:

„მძიმე ტკივილებით შეწუხებული ყმაწვილი საშინლად კვნესოდა. შეთი შვილს მიუახლოვდა, თოფს დაეყრდნო და შუბლშეკრულმა ჰკითხა:

— ვაჟკაცი გამიჩენია ქვეყანაზე თუ დედაკაცი?!

— ვაჟკაცი, მამაჩემო“ — მიუგო შვილმა.

— თუ ვაჟკაცი ხარ, მაშ, რა გაკვნესებს?!

დაჭრილი დადუმდა და ისე განუტევა სული, რომ ხმა აღარ ამოუღია“... 

***

სიკვდილის მიმართ უშიშრობით მარტო კაცები კი არა, ქართველი ქალებიც გამოირჩეოდნენ.

ძველი ისტორია მოგვითხრობს, რომ აღა მაჰმად-ხანისთვის საჩუქრად მშვენიერი ქართველი ტყვე ქალი მიუგვრიათ, რომელსაც ქმარი გააფთრებულს ბრძოლაში დაღუპვოდა, ძუძუმწოვარა ბავშვი კი მტარვალებს ქვაზე  დაენარცხებინათ და ისე მოეკლათ. დედისთვის არაფერი ევნოთ — ძალიან ლამაზი ყოფილა და მბრძანებელს მიართვეს საჩუქრად.

მრისხანე საჭურისმა კი ქალი ჯაფარ ბეგს მიჰყიდა. ახალმა პატრონმა მას მაჰმადიანობის მიღება მოსთხოვა და ჰარემში გამწესება დაუპირა.

გაუბედურებულმა ქალმა ჯაფარ-ბეგს ხელისგული გაუსინჯა და უთხრა: შენი ხელისგული მეუბნება, რომ ამაღამ საკუთარი ხანჯლით გიწერია სიკვდილიო.

მერე ხანჯალი მოსთხოვა, შევულოცავ და უვნებელი გახდები, სიკვდილი აღარ მოგეკარებაო.

მაჰმადიანებს სწამდათ, რომ ქართველმა ქალებმა იარაღის შელოცვა იცოდნენ. ჯაფარ-ბეგმაც ხანჯალი მოიხსნა და ქალს გადასცა. ქართველმა ტყვემ ჯერ ვითომ შეულოცა იარაღს, მერე კი ხანჯლის წვერი გულზე მიიდო და ჯაფარ-ბეგს უთხრა, ხანჯლის ტარს დაჰკარი და დარწმუნდები, რომ ვნება არ მომადგება, არ დავიჭრებიო.

ჯაფარმაც დაჰკრა და... ტყვე ქალი გულგანგმირული დაეცა მის ფერთხით...

 

736
თემები:
იცით თუ არა, რომ... (397)
ოკეანის მრავალმიზნობრივი სისტემა „პოსეიდონი“

მიმოხილვა: „პოსეიდონების“ მესამე მზიდი - რა არის ცნობილი „ულიანოვსკზე“

17
(განახლებულია 21:20 19.01.2021)
სპეციალური დანიშნულების ატომური სუბმარინის კორპუსის აგება მთავრდება, მალე ჰოდრავლიკური გამოცდები დაიწყება. რუსეთის სამხედო-საზღვაო ძალებმა ეს ხომალდი 2027 წლამდე უნდა მიიღოს.

სუბმარინა „ულიანოვსკს“ საფუძველი „სევმაშში“ 2017 წელს ჩაეყარა. მას აქვს იგივე ძირითადი ზომები, როგორიც „ხაბაროვსკს“, თუმცა კონსტრუქციაში უფრო თანამედროვე სისტემები და მექნიზმებია გამოყენებული.

Military Watch Magazine-ს მონაცემებით, ეს ხომალდები სტრატეგიული დანიშნულების სარაკეტო წყალქვეშა კრეისერების, „ბორეის“ კონსტრუქციული მემკვიდრეებია, ოღონდ შემცირებული ზომებით. „ულიანოვსკის“ პრინციპული განსხვავება „ხაბაროვსკისა“ და „ბელგოროდისგან“ ისაა, რომ უახლესი სუბმარინა ფლოტის შემადგენლობაში უნიკალური თერმობირთვული ტორპედო „პოსეიდონებით“ აღჭურვილი შევა. ხილულ პერსპექტივაში რუსეთი ჩრდილოეთ და წყნარი ოკეანის ფლოტებში „პოსეიდონების“ კიდევ ორ მზიდავის შეყვანას გეგმავს.

მრავალმიზნობრივი საოკეანო სისტემა „პოსეიდონი“ _ ეს რუსეთის ასიმეტრიული პასუხია ნატოს გაფართოებასა და აღმოსავლეთ ევროპაში პენტაგონის შემტევი პოტენციალის სახიფათო კონცენტრაციაზე, აშშ-ის რაკეტსაწინააღმდეგო გლობალური სისტემის ფორმირებაზე, რომელიც რუსეთის თავდაცვითი პოტენციალის პრევენციული განადგურებისთვის შეიძლება იყოს გამოყენებული.

„პოსეიდონი“ რუსეთის ერთ-ერთი ყველზე გასაიდომლოებული პროექტია, თუმცა მანამდე უკვე გამოქვეყნებული დაახლოებითი მახასიათებლები საშუალებას იძლევა, საკმაოდ სრულად წარმოვიდგინოთ ბირთული შეკავების უნიკალური სისტემის შესაძლებლობები.

სერიული სუბმარინა „ულიანოვსკი“ - ეს „ხაბაროვსკის“ კონცეფციის გაგრძელება და განვითარებაა. არის დაახლოებით 113 მ სიგრძის, სრული წყალწყვა დაახლოებით 10 ათას ტონას შეადგენს, ჩაძირვის სიღრმე 500 მეტრამდე, წყალქვეშა სვლის სისწრაფე - 30 კვანძზე მეტი, ავტონომიურობა - 120 დღე-ღამე. შეუზღუდავ სიშორეს პრინციპულად ახალი ბირთვული ენერგეტიკული დანადგარი განაპირობებს. ეკიპაჟი 100 კაცისგან შედგება. სუბმარინა შესაძლოა აღიჭურვოს ფრთოსანი რაკეტებით „კალიბრი“, ჰიპერბგერითი „ცირკონებითა“ და თავდაცვის კომპლექსით „პაკეტი“.

ოკეანის მრავალმიზნობრივი სისტემის დანიშნულება მოწინააღმდეგის ავიამზიდების შემტევი ჯგუფების, მსხვილი სამხედრო ბაზებისა და სტრატეგიული ეკონომიკური ობიექტების განადგურება და ასევე აგრესორი ქვეყნის ვრცელი ტერიტორიისთვის ზიანის მიყენებაა.

„მატრიოშკა“ პუტინისგან

„განკითხვის დღის“ ბირთვული ტორპედოების წყალქვეშა მზიდებს აქვთ უნარი, ოთხი თვის განმავლობაში შეასრულონ საბრძოლო ამოცანები მსოფლიო ოკეანის ნებისმიერ წერტილში, უზარმაზარ სირღმეზე - ზედაპირზე ამოცურვის გარეშე.

თავის მხრივ უპილოტო აპარატი „პოსეიდონი“ კიდევ უფრო ნაკლებად მოწყვლადია და მეტად ავტონომიური, სრულიად უძლეველი საბრძოლო გამოყენების ვითარებაში. მრავალმიზნობრივი საოკეანო სისტემა მთლიანობაში რაღაცით ჩამოჰგავს რუსულ „მატრიოშკას“, რომელიც სჯობს, არაფრით შევაშფოთოთ. წონადი მიზეზის გარეშე სისტემა „პოსეიდონი“ არასდროს არ ამოქმედდება.

ბირთვული ძრავის მქონე უპილოტო აპარატი „პოსეიდონი“ სიგრძეში დაახლოებით 20 მეტრია, დიამეტრი - 1,8 მ, წონა - 100 ტონა. მოქმედების სიშორე - თითქმის შეუზღუდავი, ჩაძირვის სამუშაოს სიღღმე - 1000 მ, სიჩქარე - 100 კვანძი (185კმ/სთ). ეს პარამეტრბი პრაქტიკულად მიუღწეველია ყველა თანამედროვე ტორპედოსთვის. გარდა ამისა, წყალქვეშა აპარატს აქვს კომპიუტერული ინტელექტი და შეუძლია დამოუკიდებლად იმოქმედოს მზიდავიდან რამდენიმე ათასი კილომეტრის დაშორებით. სიღრმესა და სიჩქარეს უპილოტო აპარატი ვითარების შესაბამისად არჩევს. ამასთან მაქსიმალური სიჩქარის წყალობით, შეუძლია ნებისმიერ საფრთხეს დააღწიოს თავი. ასეთი სამიზნის აღმოჩენა ჰიდროაკუსტიკის საშუალებებით პრაქტიკულად შეუძლებელია.

„პოსეიდონს“ ზღვის რელიეფზე მოძრაობა და ორიენტირება დაახლოებით ათი ათას კმ მანძილზე შეუძლია, დანიშნულების წერტილზე მისული კი გრუნტზე წვება და თვეების განმავლობაში შეუძლია დაელოდოს შეტევის ან ბაზაზე დაბრუნების სიგნალს.
ატომური სუბმარინებისა და სტრატეგიული ტორპედოების უნიკალური შესაძლებლობები გამანადგურებელი ბირთვული დარტყმის მიყენების საშუალებას იძლევა იმ შემთხვევაშიც კი, თუ სავარაუდო მოწინააღმდეგე რაკეტსაწინააღმდეგო თავდაცვის „გაურღვეველ გუმბათს“ შექმნის ზღვასა თუ ხმელეთზე.

რუსული რევოლუცია სამხედრო-საზღვაო ფლოტის სტრატეგიაში

ვაშინგტონი საკმაოდ დიდ ფსონს დებს სამხედრო-საზღვაო ძალებზე, ისწრაფვის რა პლანეტის კონტროლისკენ უცხოეთში ბაზების უზარმაზარ ქსელზე დაყრდნობით.

ამერიკული მხარე სერიოზულადაა შეშფოთებული რუსული „პოსეიდონების“ გამოჩენით, ვინაიდან ისინი აშშ-ს მანამდე ორი ოკენით გარანტირებულ უსაფრთხოებას ურღვევს. ამის ალტერნატივა შესაძლოა მხოლოდ ვაშინგტონის უზარმაზარი ფინანსური ხარჯები იყოს პრინციპულად ახალი სისტემების შექმნისთვის, რათა „განკითხვის დღის ტორპედოებს“ წინააღმდეგობა გაუწიოს.

პერსპექტივაში ბირთვული ტორპედოების მზიდები ასევე შეიძლება გახდეს დიდი წყალზედა ხომალდებიც - საბრძოლო, ჰიდროგრაფიული თუ სავაჭრო ხომალდებად შენიღბული. სისტემა „პოსეიდონი“ არ ხვდება შეიარაღების შეზღუდვის არცერთ შეთანხმებაში, აქვს დიდი საექსპორტო პოტენციალი და შეიძლება გაიყიდოს საერთაშორისო ბაზარზე. სავარაუდოდ, ჩინეთი და ინდოეთი მას ბევრი ფიქრის გარეშე შეიძენდნენ. ჩინელმა სპეციალისტებმა უკვე განაცხადეს, რომ მსგავსი ტექნოლოგიები ისეალურად ესადაგება ღრმაწყლოვან კვლევებს. და მართლაც, „პოსეიდონის“ კორპუსის სიმტკიცე მას 14 კილომეტრამდე სირღმეზე ჩაძირვის საშუალებას აძლევს.

ასეა თუ ისე, რუსულ სტრატეგიულ კონტინენტთშორის ღრმაწყლოვან აპარატს - ბირთვული ენერგეტიკული დანადგარით, დიდი მომავალი ელოდება. მოსკოვი კი მზადაა, ნებისმიერ უხერხულ პარტნიორთან აწარმოოს თანაბარუფლებიანი და მშვიდობიანი მოლაპარაკებები.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს!

17
ამერიკელი სამხედრო Patriot-ის ფონზე

მოსაზრება: რისთვის სჭირდება პენტაგონს კომპაქტური ბირთვული რეაქტორები

11
(განახლებულია 18:56 19.01.2021)
ამერიკელებმა ატომური ენერგეტიკის სამხედრო მიმართულებით განვითარება გადაწყვიტეს. მოქმედმა პრეზიდენტმა ტრამპმა ხელი მოაწერა ბრძანებულებას შეიარაღებული ძალებისა და კოსმოსური კვლევებისთვის მცირე სიმძლავრის ბირთვული რეაქტორების შექმნის შესახებ.

ანდრეი კოცი

პირველად 50 წლის განმავლობაში აშშ ატომურ ენერგიას სამხედრო–საზღვაო ძალებს მიღმაც გამოიყენებს. რაში სჭირდება ვაშინგტონს ახალი კომპაქტური რეაქტორები?

სარეზერვო წყარო

აშშ-ის შეიარაღებულ ძალებში ატომური რეაქტორებით წყალქვეშა ნავები და ავიამზიდებია აღჭურვილი. ამის წყალობით ამერიკული ფლოტის ყველაზე დიდ ვიმპელებს ზღვაში განუსაზღვრელი ვადით შეუძლიათ ყოფნა.

სამხედრო–საზღვაო ძალებში ბირთვულ ენერგიას სხვა ქვეყნებიც იყენებენ. მაგალითად, ფრანგებს ჰყავთ ატომური ავიამზიდი „შარლს დე გოლი“, რუსეთს — მძიმე სარაკეტო კრეისერი „პეტრე დიდი“. მაგრამ ამერიკაში ატომმავლები ბევრად მეტია. და ამერიკელები არ აპირებენ მიღწეულზე გაჩერებას.

„პრეზიდენტ ტრამპის ბრძანებით, თავდაცვის სამინისტრო შეიმუშავებს და განახორციელებს ქვეყანაში სამხედრო ობიექტებზე ენერგეტიკული მოქნილობისა და ეფექტურობის დემონსტრაციის გეგმას მცირე სიმძლავრის ატომური რეაქტორების თვალსაზრისით. ასევე ჩაატარებს მცირე სიმძლავრის მობილური რეაქტორის გამოცდას. ენერგიის მსგავსი წყაროები შეუცვლელია როგორც თავდაცვის სფეროში, ისე შორეული კოსმოსის კვლევის საკითხებში, სადაც მზის ენერგიის გამოყენება შეუძლებელია“, — იუწყება თეთრი სახლის პრეს-სამსახური.

კონკრეტულად რისთვის სჭირდებათ კომპაქტური ბირთვული რეაქტორები, ქვეყნის ხელისუფლება არ აკონკრეტებს. პორტალ defensenews.com-ის ექსპერტებს მიაჩნიათ, რომ საუბარია არმიის ბაზებზე ენერგიის კვების სარეზერვო წყაროებზე. თუ სამხედრო ობიექტზე ელექტრობა გაითიშება, რეაქტორი ენერგიით უზრუნველყოფს კრიტიკულად მნიშვნელოვან აღჭურვილობას.

ბრძანებულების ტექსტის თანახმად, პირველი პროტოტიპის გამოცდა ნახევარი წლის განმავლობაში უნდა მოხერხდეს — სპეციალისტთა ვარაუდით, ნევადის პოლიგონზე, რომელიც ერთ-ერთი ყველაზე დიდია აშშ-ში.

კოსმოსის დაპყრობა

არაკომერციული ორგანიზაცია Secure World Foundation-ის კოსმოსური უსაფრთხოების ექსპერტის ბრაიან უიდენის თქმით, ბირთვული ენერგიის გარეშე შორეული ფრენების განხორციელება შეუძლებელია, მათ შორის, პილოტირებული ფრენებისა მთვარის, მარსისა თუ სხვა პლანეტების მიმართულებით. პერსპექტივაში რეაქტორები საჭირო გახდება პირველი არამიწიერი კოლონიებისთვისაც. ზოგ სპეციალისტს მიაჩნია, რომ ახალი ტექნოლოგიები შეიძლება ამოქმედდეს იარაღის ორბიტულ პლატფორმებზეც. პრინციპში, ეს სცენარი სრულად შეესაბამება აშშ-ის კოსმოსური ჯარების საკმაოდ აგრესიულ დოქტრინას, რომელიც კოსმოსს ბრძოლის პოტენციურ ველად განიხილავს.  

„ჩემი ვარაუდით, ამერიკელებს ეს, პირველ რიგში, კოსმოსური მიზნებისთვის სჭირდებათ, — მიაჩნია სამხედრო ექსპერტ ვიქტორ მურახოვსკის. — ჩვენში სიტყვათშეთანხმება „ატომური რეაქტორი“ სხვადასხვა რამეს მოიაზრებს. პირველი — ეს არის მოწყობილობა, რომელიც ურანის დაყოფის ჯაჭვური რეაქციის საფუძველზე მუშაობს. რუსეთში მსგავსი დანადგარები უკვე შექმნილია „ბურევესტნიკისა“ და „პოსეიდონისთვის“. მეორე — ეს ენერგიის იზოტოპური ბირთვული წყაროებია, რომლებიც გამოიყენება თანამგზავრებზე, რადიოტივტივებსა და მეტეოსადგურებზე. ისინი მეტად არაეფექტურია, თუმცა არ ახლავს ძლიერი ბგერითი ფონი“.

ექსპერტის თქმით, 1950-60-იან წლებში როგორც აშშ, ისე სსრკ ცდილობდნენ კომპაქტური ბირთვული რეაქტორის შექმნას თვითმფრინავებისთვის, მაგრამ ამ პროექტებზე საბოლოოდ უარი ითქვა — ყველაზე დიდ თვითმფრინავსაც კი არ შეეძლო ეკიპაჟის ბიოლოგიური დაცვის სისტემის ზიდვა. ამიტომაც რეაქტორების გამოყენება მხოლოდ დიდი საზღვაო ხომალდებით შემოიფარგლა.

მურახოვსკის თქმით, აქამდე ვერც ერთმა ქვეყანამ ვერ შეძლო, შეექმნა კომპაქტური რეაქტორი დაყოფის რეაქციაზე, რომლის გამოყენებაც პილოტირებად თვითმფრინავებში, მცირე წყალწყვის გემებსა და სახმელეთო სატრანსპორტო საშუალებებში იქნებოდა შესაძლებელი. იმავდროულად ექსპერტს ეჭვი ეპარება, რომ ამერიკელებს რუსული „ბურევესტნიკისა“ და „პოსეიდონის“ გამეორება სურდეთ.

„ეს სისტემები საკმაოდ სპეციფიკურია. ისინი ბირთვული ომის შემთხვევაში ნებისმიერ პირობებში გარანტირებული საპასუხო დარტყმის მიყენებისა და დასავლური რაკეტსაწინააღმდეგო სისტემების ნიველირების მიზნით შეიქმნა. ამერიკელებს უამისოდაც საკმარისად აქვთ მათი მიზნებისთვის შესაფერისი იარაღი“, — ამბობს ექსპერტი.

რადიაციის პრობლემა

ბირთვული ძალისმიერი დანადგარი თავის დროზე საკონტინენტთაშორისო სტრატეგიული ბომბდამშენების Convair B-36-სთვის შეიქმნა, რომლებიც აშშ-ის შეიარაღებაში 1949–1959 წლებში იყო. მფრინავი ლაბორატორია NB-36H-ის ცხვირის ნაწილში 12-ტონიანი დამცავი კაფსულა დააყენეს, ხოლო ერთი მეგავატის სიმძლავრის, 1,2 მ დიამეტრისა და 16 ტონა წონის რეაქტორი — საბომბე ნაკვეთურში. რეაქტორი ფრენის დროს უნდა ამუშავებულიყო და ატმოსფერული ჰაერით გაგრილებულიყო. ექსპერიმენტულმა თვითმფრინავმა 47 გაფრენა შეასრულა, მაგრამ ბირთვულ ძრავს მხოლოდ მცირე დროით რთავდნენ.

თუმცა იდეა საკმაოდ მიმზიდველად გამოიყურებოდა. ასეთი საფრენი აპარატი შეიძლებოდა სტრატეგიულ ბომბდამშენად ან მზვერავად ყოფილიყო გამოყენებული, რომელსაც ჰაერში რამდენიმე დღე-ღამის განმავლობაში გაჩერების უნარი ექნებოდა საწვავის მარაგის შევსების გარეშე. მაგრამ იყო ძალიან ბევრი პრობლემა.

პირველ რიგში კი ის, რომ ნებისმიერი ატომმფრენი არსით „ბინძური ბომბია“, რომელიც შეიძლება საკუთარ ტერიტორიაზევე ჩამოვარდეს; მეორე — ექსპერიმენტული ბორტი ჰაერში რადიოაქტიური ნივთიერებების „შლეიფს“ ტოვებდა; მესამე — ეკიპაჟი ძლიერ დასხივებას იღებდა. საკონტინენტთაშორისო ბალისტიკური რაკეტების განვითარებამ საბოლოოდ მოუსპო ატომმფრენებს ყველა პერსპექტივა.

აშშ-ში ბირთვული რეაქტორის სახმელეთო ტექნიკაზე დაყენებაც სცადეს. 25-ტონიანი ტანკი Chrysler TV-8 არასდროს წარმოებულა მასობრივად — ის მხოლოდ სრული მასშტაბის მაკეტის სახით არსებობდა, რომელიც საშტატო სისტემების მხოლოდ ნაწილით იყო აღჭურვილი. მანქანა მოძრაობაში ორთქლის ძრავას უნდა მოეყვანა, რომლისთვისაც ორთქლს მცირე ზომის ატომური რეაქტორი გამოიმუშავებდა. მაგრამ ამერიკელმა სამხედროებმა კორპორაცია Chrysler-ის მეიარაღეთა ინოვაციური განწყობა ვერ დააფასეს. ტანკი ზედმეტად რთულად შეფასდა, ხოლო მისი საბრძოლო შესაძლებლობები არასაკმარისად ცნეს იმისთვის, რომ ტრადიციულ მანქანებზე უარი ეთქვათ. და 1956 წლის 23 აპრილს პროექტი TV-8 დაიხურა.

რედაქცია შესაძლოა არ ეთანხმებოდეს ავტორის მოსაზრებებს

11
ტაქსი

ტაქსის მძღოლებისთვის კორონავირუსზე ტესტის ორ კვირაში ერთხელ ჩაბარება სავალდებულო ხდება

0
(განახლებულია 12:35 20.01.2021)
„თბილისის ტაქსის“ მძღოლების ტესტირების პროცესზე მონიტორინგს დედაქალაქის მერია და ცენტრალური ხელისუფლება ერთობლივად განახორციელებენ.

თბილისი, 20 იანვარი – Sputnik. ტაქსის ნებისმიერი კატეგორიის მძღოლი ორ კვირაში ერთხელ სავალდებულო PCR ტესტირებას დაექვემდებარება, განაცხადა დედაქალაქის მერმა კახა კალაძემ მუნიციპალიტეტის მთავრობის დღევანდელ სხდომაზე.

კალაძე: თბილისში 18 ათასამდე ტაქსის მძღოლს კორონავირუსზე უფასო ტესტირება ჩაუტარდება>>

კალაძის თქმით, ვირუსის გავრცელების რისკების თავიდან აცილების მიზნით მუდმივად მიმდინარეობს რისკ-ჯგუფების დადგენა და მათი PCR ტესტირება. ერთ-ერთ ასეთ რისკ-ჯგუფს მიეკუთვნებიან „თბილისის ტაქსის“ როგორც A, ასევე B კატეგორიის მძღოლები.

„ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ მაქსიმალურად ვიყოთ დაზღვეული... როგორც თავად ტაქსის მძღოლების ჯანმრთელობის უსაფრთხოებაა მნიშვნელოვანი, ასევე იმ კონკრეტული ადამიანების, რომლებიც ტაქსის სერვისით სარგებლობენ. შესაბამისად, საკოორდინაციო საბჭოს გადაწყვეტილებით, უნდა განხორციელდეს „თბილისის ტაქსის“ როგორც A, ისე B კატეგორიის მძღოლების სავალდებულო PCR ტესტირება“, - განაცხადა კახა კალაძემ.

მისი თქმით, დედაქალაქში დაფიქსირდა სამწუხარო შემთხვევები, როდესაც ტაქსის დაინფიცირებული მძღოლები მუშაობას განაგრძობდნენ.

ტესტირების პროცესის მონიტორინგს დედაქალაქის მერია და ცენტრალური ხელისუფლება ერთობლივად განახორციელებენ.

ეპიდვითარების გაუარესების გამო 2 დეკემბერს საქართველოში მოქალაქეთა ინტენსიური ტესტირების პროგრამა ამოქმედდა, რომელიც 1 თებერვლამდე გაგრძელდება.

ქვეყანაში რიგი შეზღუდვები მოქმედებს, მათ შორის – არ მოძრაობს საზოგადოებრივი ტრანსპორტი. აქედან გამომდინარე, ტაქსით მგზავრობა მოქალაქეებს უფრო ხშირად უწევთ და აქ, შესაბამისად, იზრდება ინფიცირების რისკი.

0
თემები:
თბილისი დღეს